< kthehu Rrezitja e duhur për përfitimin më të madh të Vitaminës D Për përfitimin sa më të madh të Vitaminës D gjatë rrezitjes dhe për mosdëmtimin e lëkures nga mbidoza e rrezeve UV (ultra Violet), atëhere janë të nevojshme rregullat e meposhtme Gjate rrezitjes te ekspozohet sasi sa me e madhe e lekures - me se mire i trupi nga te dyja anet. Rrezet e diellit mundesisht te bijne vertikalisht mbi lekure. Preferohet rrezitja ne mes te dites kur dielli te kete posicionin e tij me te larte Cdo dite me diell te shfrytezohet per rrezitje, edhe nese jane pak minuta. Idelae jane ditet me diell dhe qeiell te kaltert Ne shtepi te kujdeset per rrezitje vetem pe dritare te hapura. Te shmanget rrezitja e tepruar. Minutat e para gjate rrezitjes jane më te vlefshmet. Cdo minut me pas prodhohet sasi me e vogel e vitamines D, pasi qe rrezet UV demtojne nje pjese te prodhuar te vitamines D. Prandaj rrezitja per nje kohe te gjate eshte e pallogjikshme dhe vetem cka demtn lekuren. Edhe tek lekura qe vetem eshte e rrezitur eshte i mundur perfitimi i madh i Vitamines D, nese rrezitemi per 30 minuta - 15 minuta perpara dhe 15 minuta prapa. Gjate rrezeve intensive UV (p.sh. ne mesdite ne plazh apo edhe gjate diteve me qiell te kaltert, keshillohet rrezitja si me poshte (sidomos per lekurat qe nuk jane te mesuara me rrezet e diellit) Tipi i lekures 1: secila ane 5 minuta - ne bark - dhe shpine Tipi i lekures 2: secila ane 10 minuta Tipi i lekures 3: secila ane 15 minuta Tipi i lekures 4: secila ane 20 minuta Gjate rrezitjes paradite apo pasdite koha e rrezitjes duhet dyfishuar. Poashtu gjate rrezitjes ne Pranvere apo ne veren e vonshme koha e rrezitjes mundet ne maksimum te trefishohet. Lekura ti ekspozohet gradualisht diellit. Ata qe ushqehen me shume fruta dhe perime mund ti perballojne me mire rrezet UV. Permes ushqimit te shendetshem dhe pershtatjes se lekures ne diell atehere eshte e munshme mbrojtja vetanake e lekures. Keshtu me nje doze te optimale te rrezitjes nuk eshte e nevojshme lyrja e trupit me kreme mbrojtese! Te sigurohet per nje vlere e larte e vitamines D. Shume alergji te shkaktuara nga dielli do te perfundonin nese vlera e vitamines D eshte optimale. Mos perdoren kreme mbrojtese perpara rrezitjes. Keto bllokojne rrezet UVB dhe pengojne prodhimin e Vitamins D pothuajse teresisht. Nese nuk mundet ti iket diellit atehere lekura te mbrohet me rroba. Vetem pjeset e pa mbuluara si p.sh. fytyra dhe duart ty lyhen sipas nevojes. Te kihet kujdes qe kremet te jene me minerale per mbrojtje nga rrezet UV dhe pa kimikate! Ata qe i konsiderojne keto rregulla perfitojne shume Vitamin D. Keshtu nese per rrezitje shfrytezohet cdo dite e bukur me diell, atehere nga pranvera deri ne vjeshte eshte e mundshem arrittja e nje vlere optimale e vitamines D. Dhe kur te fillon koha e ftohte dhe e erret atehere sipas mundesive te behet nje pushim ose diku ne male apo diku ne vende e ngrohta. Permes kesaj arrihet absorbimi edhe i nje doze tjeter te Vitamines D e cila pastaj eshte e mjaftueshme deri ne Pranvere. Mundesi tjeter (vetem atehere kur masat natyrale nuk jane te mundshme) eshte te perdoren suplimentet e vitamines D, ne kombinim me Vitamine K2 dhe magnezium. Lexo Poshtu: Vitamina D - marrja e duhur Vitamina D vegane nga kërpudhat e mëparshme tjetra

Informacion për prindër rreth temperaturës së lartë tek fëmijët Per temperature te larte behet fjale kur temperatura e trupit ngritet mbi 38,5°C Temperatura e larte trupore ngadalson shumimin e baktereve dhe viruseve si dhe sistemi jone sistemi i mbrojtjes (imun) punon me shpejte. Prandaj temperaturat e larta jane te rendesishme për të luftuar organizmat që shkaktuan sëmundjen. Rrjedhja e temperatures mund të përshkruhet si më poshtë: Kur trupi konfrontohet me organizma patogjen (sëmundjeshkaktues), atehere truri dergon nje sinjal per rritjen e temperatures trupore Pastaj i gjithë trupi merret me prodhimin e nxehtesis. Muskujt dridhen (ethet) për të ngrohur gjymtyrët. Kjo quhet ndryshe edhe “Ethet apo të dridhura”. Kur temperatura ngritet atëherë fëmija ngrin (pra femija ka te ftoft). Gjate ngritjes se temperatures trupit mund ti ndihmohet duke mbuluar femijen mire dhe ngrohte, deri sa duart dhe kembet te nxehen mire Perderisa femija ka temperature, ai shpesh eshte i lodhur sepse trupi eshte i zene me luftimin e semundjes. Prandaj per femiun jane te nevojshme dashuria ,qetësia dhe një mjedis i këndshëm. Nje femije me temperature eshte ne brendesin e tij shume aktiv prandaj nuk do te duhej qe ai te jete edhe nga jashte aktiv (duke lozur e kercyer) Dhe kur temperatura ta kete kryer punen e vet dhe kur femiu eshte ngrohur teresisht nga koka dei tek kembet, atehere trupi ul pas nje kohe temperaturen. Gjate kesaj kohe trupi djersitet dhe femiu mund te ndihmohet duke e zbuluar pak. Mirpo pacienti i vogel do te duhej gjithmone te ndjehet i ngrohet dhe jo te ngrij. Sidomos ne moshen femijore femijet kane temperatura te larta dhe cdo femije reagon ndryshe. Perderisa disa femije mund te ndihen te lodhur dhe rraskapitur dhe vetem duan te flene, disa te tjere nuk verehen fare dhe vazhdojnë të luajnë me gëzim. Prandaj temperatura e larte trupore e vetmuar nuk eshte e rrezikshme. Tek femijet temperatura shpesh arrin vlert ne mes 40° - 41°C e nganjhere edhe me te larta. Vete temperatura e larte nuk eshte semundje por nje sinjal qe trupi po vetembrohet nga nje semundje. Prandaj temperatura e larte nuk duhet të shtypet ose ulet. Temperatura e larte është një reagim normal i trupit ndaj një semundjeje. Pra eshte një strategji shumë e rëndësishme mbrojtëse e trupit. Temperatura e trupit ngritet për të luftuar bakteret në mënyrë më efektive. Ndihmon që fëmija të merret më mirë me një sëmundje akute dhe forcon sistemin e tij imun. Temperatura e larte nduk duhet ulur me mjete antipiretik (mjete per ulje te temperatures) si Ibuprofen apo Paracetamol, përveç kur femija ndjen siklet të forte ose dhimbje, te cilat nuk mund te të përmirësohen me mjete tjera si: Qetësi, dashuri, kujdes, ngrohtësi etj. Kur eshte e nevojshme vizita tek mjeku? Temperatura e larte eshte rralle nje shenje e nje semundjeje serioze. Te gjithe femijet, te cilat jane me te vegjel se 3 muaj, do te duhej qe ne te njejten dite kur ata kane temperature te dergohen tek mjeku. Kur femiu nuk reagon si zakonisht, eshte apatik (pa interes, indiferent) apo kur duket i ndryshuar, kur nuk lejon te ngushëllohet apo nuk pushin se qajturi. Kur femiu duket shume semure apo i dobet, kur ka qafe te ngurte (dhimbje ne qafe gjate levozjes se kokes, probleme per ta ulur mjekëren ne gjoks) apo kur gjate dites nuk ka pire per me shume se 6 ore (ushqimi nuk është i rëndësishëm në fillim, me rendesi eshte pirja). Kur bashke me temperaturen e larte shfaqen edhe probleme te lekures (skuqje e lëkurës) Kur temperatura e larte zgjat me shume se 3 dite Cilat ilaçe shtëpiake dhe medikamente ndihmojnë? Mjetet e thjeshta shtëpiake mund të përdoren për të përmirësuar gjendjen gjate temperatures pa perdorur medikamente për uljen e temperatures: Nxehtesi, mbështjellje te viçave te kembeve me lecka me uje te vakët (jo te ftohte, per te shmangur nje kunderreakcion) Lecka vakëta ne balle Feta limoni ne thembra çaj (p.sh. çaj lulebliri, çaj kamomil apo lloje te cilat femiu i ka ne qef), mund te embelsohet pak, p.sh. me mjalte, leng te shtrrydhur portokalli, leng molle me uje Ushqim i lehtë (vetem nese femiu ka uri), p.sh. pilav, supa (te bera vet jo te blera), te shmangen produktet e qumshtit dhe qumshti vet, te shmangen produktet e mishit gjate kesaj kohe (veshtire te tretshme- mundon trupin) Medikamentet si Ibubrofen (Nurofen, Ibuflam) dhe Paracetamoli ulin temperaturen, jane anti-inflamator dhe zvogelues dhembjesh. Prandaj, ato mund të përdorimen për të lehtësuar dhimbjen dhe sikletet. Mbidozat jane te rrezikshme. Ketu eshte me rendesi te cekte qe nese perderen medikamente per uljen e temperatures, atehere rrjedha normale e temperatures nderpritet. Pas renjes se efektit te medikamentit (pas ca. 6- 8 oreve) temperatura rritet perseri. Studimet kane treguar qe ngërçet të shkaktuar nga temperatura (Konvulsionet febrile) nuk mund te parandalohen me medikamente per uljen e temperatures. Ato paraqitet tek 3-5% te te gjithe femijeve. Ngërçet e thjeshta të shkaktuar nga temperatura fatmiresisht nuk shkaktojne dëme vijuese. Kur mundet qe femiu te shkoje perseri ne shkolle / kopsht? Femiu do te duhej te qendroj aq gjate ne shtepi perderisa ju si prinder mendo “sot ti po dukesh mire dhe mund te shkosh ne kopsht”. Atehere mundet qe femiu diten tjeter te shkoj aty. Burimi i artikullit: Artikull nga Prof. Dr. med. D. Martin, M.A. Psych J. Wachtmeister, Cand. med. C. Himbert

Këto ilaçe dëmtojnë florën e zorrëve Dihet se antibiotikët mund të ndikojnë në florën e zorrëve. Sidoqoftë, ka shumë ilaçe të tjera që mund të ndikojnë negativisht në florën e zorrëve, ta ndryshojnë atë ose madje ta dëmtojnë atë. Jo vetëm antibiotikët dëmtojnë florën e zorrëve, ilaçet e tjera gjithashtu Antibiotikët mund të dëmtojnë florën e zorrëve dhe kështu të rrisin rrezikun e sëmundjeve të shumta, të tilla si sëmundjet autoimune ose alergjitë. Studimet gjithashtu sugjerojnë se marrja e antibiotikëve rrit rrezikun e gurëve në veshka. Rreziku i kancerit të zorrës së trashë, rreziku i astmës, reumatizmit të fëmijëve dhe kancerit të lëkurës gjithashtu rritet. Përveç kësaj, antibiotikët dobësojnë trupin në mënyrë që të bëhet më i ndjeshëm ndaj virusit të gripit. Ne kemi renditur efekte të tjera anësore të antibiotikëve në artikullin tonë përkatës, të cilat mund t'i gjeni në lidhjen e mëparshme. Të gjitha këto rreziqe të sëmundjeve supozohet të rriten sepse antibiotikët kanë një ndikim negativ në florën e zorrëve dhe kjo është si një goditje fillestare për zhvillimin e proceseve patologjike. Megjithatë, nuk janë vetëm antibiotikët ata që dëmtojnë florën e zorrëve. Shumë ilaçe të tjera gjithashtu mund të ndikojnë në florën e zorrëve. Habitati i zorrëve të njeriut Me rreth 100 trilion baktere, ka më shumë forma jete në zorrën e njeriut në një sipërfaqe prej 200 metrash katrorë në një hapësirë të kufizuar sesa pothuajse në asnjë vend tjetër në tokë (1). Shumë nga më shumë se 1000 lloje të baktereve i përkasin katër klasave mbizotëruese të baktereve: Firmicutes (llojet Clostridium dhe Lactobacillus), Bacteroidetes (kryesisht llojet Bacteroides dhe Prevotella), proteobakteret dhe aktinobakteret (bifidobakteret) (2). Nëse vetëm numri i qelizave do të përdorej si bazë, trupi i njeriut do të përbëhej vetëm nga 10% njerëz dhe 90% mikrobe. Ndërkohë, shkenca moderne sapo ka filluar të kuptojë rëndësinë e madhe të florës së zorrëve - e cila tani më së shumti quhet mikrobioma e zorrëve (3). Dihet se shumë sëmundje të qytetërimit shoqërohen ose mund të gjurmohen në një çrregullim të florës intestinale (dysbiosis). Këto përfshijnë obezitetin, sëmundjet inflamatore të zorrëve, kequshqyerjen, sindromën e zorrës së irrituar, çrregullimet neurologjike dhe diabetin mellitus (4). Kjo mund të jetë për shkak të faktit se rreth 70-80% e të gjitha qelizave që prodhojnë antitrupa janë në mukozën tonë të zorrëve. Ky i ashtuquajtur sistem imunitar i lidhur me zorrën dhe bakteret atje formojnë një sistem kompleks që na mbron nga patogjenët e shumtë. Një prishje e këtij sistemi ka një efekt jashtëzakonisht negativ në shëndetin e përgjithshëm dhe mund të shfaqet në një larmi të madhe ankesash. Shumë shkaqe mund të dëmtojnë florën e zorrëve. Ose numri i përgjithshëm i baktereve të zorrëve zvogëlohet ose diversiteti (numri i shtameve bakteriale). Një punë e botuar në revistën Nature nga studiuesit në European Molecular Biology Laboratory (EMBL) nga Heidelberg, Gjermani konfirmon se përveç stilit të jetesës, dietës, aktivitetit fizik ose mungesës së stërvitjes dhe sëmundjeve të caktuara, ilaçet janë gjithashtu në gjendje të ndryshojnë florën e zorrëve Me Këto ilaçe mund të dëmtojnë florën e zorrëve Meier dhe kolegët ekzaminuan 1,197 ilaçe në treg për të gjetur nëse ato kishin një ndikim në florën e zorrëve (5). Për këtë qëllim, u përzgjodhën 40 mikrobe përfaqësuese nga zorrët e njeriut, të cilat më pas u ekspozuan ndaj një sasie të caktuar të ilaçit. Rezultati mahnitës i studimit: 24%, pra 203, nga 1197 ilaçet kishin një efekt frenues të rritjes në të paktën një nga këto shtame bakteriale. 40 ilaçe madje kishin një efekt frenues në më shumë se dhjetë lloje bakteriale. “Numri i barnave të palidhura (grupe të ndryshme ilaçesh si ilaçet e zemrës dhe qetësuesit e dhimbjeve) që goditën mikrobet e zorrëve si dëmtim kolateral ishte befasues. Sidomos pasi ne ishim në gjendje të tregonim se numri aktual ndoshta do të jetë edhe më i lartë, ”komenton autori i studimit Peer Bork, profesor në EMBL dhe kreu i Departamentit të Biologjisë Strukturore dhe Biologjisë Llogaritëse (bioinformatikë). Frenuesit e pompës protonike (PPI) dëmtojnë florën e zorrëve Nuk është për t'u habitur, PPI (omeprazole, pantoprazole dhe rabeprazole) janë në krye të listës së barnave që mund të dëmtojnë florën e zorrëve. Bllokuesit e njohur të acidit rrisin vlerën e pH në stomak, gjë që ndryshon mjedisin në zorrën e hollë dhe bakteret tani mund të kolonizojnë pjesët e sipërme të zorrëve. Një kolonizim i tillë bakterial i zorrëve të vogla është treguar se shkakton fryrje, dhimbje barku dhe madje edhe diarre (6). Vlera e lartë e pH nga PPI gjithashtu bën që disa lloje të baktereve të ndihen më rehat (Enterococcus sp.) Se të tjerat (Lactobacillus sp.). Kjo mund të jetë një nga arsyet për shfaqjen e shtuar të infeksioneve Clostridium difficile dhe Salmonella me përdorim afatgjatë të PPI. Në të njëjtën kohë, marrja e PPI çoi në një rënie prej 20% të diversitetit bakterial. Për më tepër, disa baktere që normalisht ndodhin vetëm në gojë (Rothia sp.) U shfaqën papritmas në zorrët e vogla. Bakteret E. coli, të cilat shoqërohen me diarre dhe sëmundje të tjera gastrointestinale, gjithashtu u riprodhuan shumë mirë (7). Ilaçet anti-inflamatore jo-steroide (NSAIDs) dëmtojnë florën e zorrëve Ibuprofen, naproxen, ketoprofen, celecoxib dhe shumë më tepër, lista e NSAID -ve është po aq e gjatë sa lista e sëmundjeve në të cilat përdoren këto barna. NSAIDs gjithashtu duket se kanë një ndikim në mikrobiomin e zorrëve duke ndërhyrë në rritjen e disa llojeve të baktereve. Prej kohësh ka pasur indikacione se ky ndikim në florën tonë të zorrëve është pjesërisht përgjegjës për shfaqjen e efekteve anësore gjatë terapisë me NSAID. Për shembull, përbërësit aktiv ibuprofen dhe celecoxib (Celebrex®), të cilët përgjithësisht tolerohen më mirë nga stomaku, vështirë se ndërveprojnë me bakteret e zorrëve, ndërsa përbërësit e dobët të pajtueshëm me traktin gastrointestinal, naproxen dhe ketoprofen, zhvendosin ndjeshëm spektrin bakterial të zorrëve drejt Bacteroides dhe Erysipelotrichaceae ( 8). Antipsikotikët atipikë (AAP) ndryshojnë florën e zorrëve Klasa antipsikotike e përbërësve aktivë ndryshon diversitetin e florës së zorrëve të njeriut në mënyra të ndryshme. Studimet e mëparshme mbi minjtë kanë demonstruar tashmë ndërveprime intensive midis olanzapinës AAP (Zyprexa®) dhe baktereve të zorrëve (Actinobacteria sp.) (9). Sipas disa shkencëtarëve, këto ndërveprime madje mund të kontribuojnë në efektivitetin terapeutik të antipsikotikëve dhe të jenë përgjegjës për efektivitetin e tyre. Nga ana tjetër, studimet sugjerojnë që obeziteti, çrregullimet e metabolizmit të lipideve dhe rritja e rrezikut të diabetit janë gjithashtu të lidhura (10). Përveç olanzapinës, AAP përfshijnë clozapine, quetiapine, aripiprazole dhe ziprasidone. Ilaçet kundër kancerit pengojnë florën e zorrëve Shumë ilaçe kundër kancerit janë antimetabolitë, që do të thotë se ato ndërveprojnë me materialin gjenetik në bërthamën e qelizës dhe në këtë mënyrë çojnë në vdekjen e qelizave të tumorit. Ky mekanizëm jo selektiv prek jo vetëm qelizat e kancerit, por edhe qelizat e shëndetshme dhe një numër bakteresh natyrore të zorrëve. Metotreksati antimetabolit, për shembull, pengon një enzimë (dihidrofolat reduktaza) që gjendet gjithashtu në bakteret e zorrëve dhe është thelbësore për rritjen e tyre. Një efekt anësor i zakonshëm i metotreksatit është diarreja, e cila mund të jetë për shkak të këtij frenimi të enzimës. Shumë antimetabolitë të tjerë (tamoxifen, etoposide dhe doxorubicin) janë gjithashtu në gjendje të shtypin florën e zorrëve. Antihistaminet pengojnë florën e zorrëve Ilaçet që bllokojnë lëshimin e histaminës në reaksionet alergjike quhen antihistaminë. Në studimin e Heidelberg, loratadina (Claritine®), clemizole dhe astemizole (të dyja nuk janë më të disponueshme në treg) u shoqëruan me një efekt anti-bakterial. Interesante, kjo nuk mund të konfirmohet për cetirizinë (një antihistamine e përshkruar zakonisht). Nëse dëshironi të merrni parasysh florën tuaj të zorrëve, jeni në anën e sigurt me cetirizinë (Zyrtec®). Mekanizmi i veprimit i panjohur Arsyeja e saktë pse disa ilaçe ndikojnë në florën bakteriale të trupit dhe të tjerët jo, ende nuk dihet. As nëse këto ndërveprime ndikojnë në terapi ose nëse ato madje mund të përdoren. Studimet e mëparshme kanë treguar një lidhje midis madhësisë (numrit të atomeve) dhe polaritetit (ngarkesës elektrike) të një ilaçi dhe potencialit të tij të ndërveprimit. Deri në çfarë mase kjo njohuri mund të zbatohet në praktikë duhet të zbulohet së pari. Gjithashtu konsiderohet e mundur që ky efekt, i cili dëmton florën e zorrëve, mund të kontribuojë në problemin aktual të rezistencës ndaj antibiotikëve, pasi në studim bakteret shumë rezistente u penguan më rrallë në rritje nga ilaçet sesa bakteret që janë ende të ndjeshëm ndaj antibiotikëve. Autorët e studimit përfundojnë se studimet e mëtejshme in vivo (studimet klinike mbi organizmat e gjallë) janë të nevojshme për të konfirmuar rezultatet e gjetura. Njohuritë e marra atëherë mund të ofrojnë mundësinë për të zhvilluar ilaçe në mënyrë më selektive në të ardhmen dhe për të marrë më shumë parasysh florën tonë të zorrëve. (11) Çfarë mund të bëni për të mbrojtur florën tuaj të zorrëve Nëse ju është dashur të merrni ilaçe që dëmtojnë florën tuaj të zorrëve, mund të bëni shumë për të siguruar që flora juaj e zorrëve të rigjenerohet vetë. Në artikullin tonë të lidhur më poshtë, ne përshkruajmë se si mund të ndikoni përsëri në florën tuaj të zorrëve pas terapisë me antibiotikë në mënyrë që ajo të gjejë një ekuilibër të shëndetshëm sa më shpejt të jetë e mundur. Kura e përshkruar atje është sigurisht e përshtatshme edhe pas marrjes së medikamenteve të tjera. Nëse duhet të merrni ilaçe që janë të dëmshme për florën e zorrëve përgjithmonë ose për një kohë të gjatë, atëherë ne rekomandojmë një dietë që ka një efekt veçanërisht të dobishëm në florën e zorrëve. Nëse duhet të shfaqni simptoma, domethënë efektet anësore të ilaçeve që janë për shkak të efektit të tyre dëmtues të florës së zorrëve, pyesni mjekun tuaj për alternativat dhe pyeteni nëse mund të kryeni rregullisht shërimin e rigjenerimit të florës së zorrëve të përshkruar më sipër-domethënë paralelisht me Marrja e ilaçeve. Burimet e artikullit: Diese Medikamente schaden der Darmflora (zentrum-der-gesundheit.de) (1) Mosca A, Leclerc M and Hugot JP. Gut Microbiota Diversity and Human Diseases: Should We Reintroduce Key Predators in Our Ecosystem? Front Microbiol. 2016; 7: 455. (2) Walsh J, Griffin BT, Clarke G and Hyland NP. Drug–gut microbiota interactions: implications for neuropharmacology. Br J Pharmacol. 2018; 175(24): 4415–4429. (3) Rinninella E, Raoul P, Cintoni M, Franceschi F, Miggiano GAD, Gasbarrini A and Mele MC. What is the Healthy Gut Microbiota Composition? A Changing Ecosystem across Age, Environment, Diet, and Diseases. Microorganisms. 2019; 7(1): 14. (4) Lozupone CA, Stombaugh JI, Gordon JI, Jansson JK and Knight R. Diversity, stability and resilience of the human gut microbiota. Nature. 2012; 489(7415): 220–230. (5) Maier L., Pruteanu M, Kuhn M, Zeller G, Telzerow A, Anderson EE, Brochado AR, Fernandez KC, Dose H, Mori H, Patil KR, Bork P and Typas A. Extensive impact of non-antibiotic drugs on human gut bacteria. Nature. 2018; 555(7698): 623–628. (6) Daniel E. Freedberg et al. The impact of proton pump inhibitors on the human gastrointestinal microbiome. Clin Lab Med. 2014; 34(4): 771–785. (7) Floris Imhann et al. Proton pump inhibitors affect the gut microbiome. Gut. 2016; 65(5): 740–748. (8) Rogers MAM and Aronoff DM. The Influence of Nonsteroidal Anti-Inflammatory Drugs on the Gut Microbiome. Clin Microbiol Infect. 2016; 22(2): 178.e1–178.e9. (9) Davey KJ, Cotter PD, O'Sullivan O, Crispie F, Dinan TG, Cryan JF and O'Mahony SM. Antipsychotics and the gut microbiome: olanzapine-induced metabolic dysfunction is attenuated by antibiotic administration in the rat. Transl Psychiatry. 2013; 3(10): e309. (10) Bretler T, Weisberg H, Koren O and Neuman H. The effects of antipsychotic medications on microbiome and weight gain in children and adolescents. BMC Med. 2019; 17: 112. (11) Yoo HH, Kim IS, YooDH, Kim DH. Effects of orally administered antibiotics on the bioavailability of amlodipine: gut microbiota-mediated drug interaction. J Hypertens. 2016; 34(1):156-62.

Kanceri i qafës së mitrës, vaksinimi HPV dhe zbulimi i hershëm Vaksinimi HPV supozohet të mbrojë kundër kancerit të qafës së mitrës - i njëjti qëllim ndiqet nga ekzaminimet e hershme të diagnostikimit. Ne shpjegojmë pse të dyja masat ofrojnë arsye për kritikë dhe cilat alternativa mund të ketë. Virusi i papillomës humane dhe kanceri i qafës së mitrës Papillomaviruset humane (HPV) janë viruse seksualisht të transmetueshme me të cilat pothuajse të gjithë njerëzit që janë seksualisht aktivë do të infektohen gjatë jetës së tyre. Ekzistojnë më shumë se 200 lloje të HPV, të paktën 18 prej të cilave konsiderohen lloje me rrezik të lartë, sepse ato mund të gjenden në qelizat e kancerit të qafës së mitrës. Një infeksion me HPV shpesh kalon pa u vënë re dhe zakonisht shërohet më vete (1, 2). Në rreth 10 përqind të infeksioneve me virusin HP, ai mund të bëhet kronik dhe të çojë në ndryshime në qeliza, të ashtuquajturat dysplasias. Displazitë janë keqformime ose devijime nga struktura normale e indeve. Bëhet një dallim midis dysplazive të lehta, të moderuara dhe të rënda: Displazitë e lehta shpesh zgjidhen vetë. Por edhe dysplazitë e rënda, të cilat konsiderohen si faza parakanceroze, vetëm në 12 përqind të rasteve shndërrohen në kancer të qafës së mitrës - dhe kjo vetëm gjatë shumë viteve (2). Parandalimi i kancerit të qafës së mitrës përmes zbulimit të hershëm? Sigurisht, pjesëmarrja në shqyrtimin nuk mund të zvogëlojë rrezikun e infeksioneve HPV dhe kancerit të qafës së mitrës (i njohur edhe si kanceri i qafës së mitrës). Mund të sigurojë vetëm që një sëmundje të zbulohet herët. Sidoqoftë, hetimi gjithashtu ka disavantazhe. Rekomandimet e autoriteteve për testet e shqyrtimit Që nga fillimi i vitit 2020, gratë në Gjermani mbi moshën 20 vjeç janë ftuar me shkrim për një kontroll të diagnostikimit të hershëm çdo pesë vjet. Gjatë këtij ekzaminimi, gjinekologu merr një test të kancerit (Pap test): Kjo përfshin marrjen e disa qelizave nga qafën e mitrës dhe qafën e mitrës me një shkop dhe ekzaminimin e tyre për dysplasia në laborator (3). Në rastin e displazisë së butë, zakonisht rekomandohen kontrolle të shpeshta përcjellëse në mënyrë që të mbani një sy në ndryshimet e qelizave. Në rast të dysplazive të rënda, mund të bëhet një i ashtuquajtur konizim: një pjesë e indit në qafën e mitrës pritet dhe ekzaminohet më nga afër. Konizimi kryhet si një masë paraprake për të parandaluar zhvillimin e kancerit të qafës së mitrës nga dysplasia e rëndë (4). Që nga fillimi i vitit 2020, gratë e moshës 35 vjeç e lart duhet të bëjnë një Pap test vetëm çdo tre vjet në vend se çdo vit. Përveç Pap testit, ata duhet të bëjnë një test rutinë HPV. Kjo teston nëse aktualisht ka një infeksion me virusin HP. Tek gratë më të reja, testi HPV kryhet vetëm nëse Pap testi tregon ndryshime jonormale të qelizave. Një test i rregullt HPV nuk ka kuptim tek gratë e reja, pasi ato zakonisht infektohen me virusin HP më shpesh dhe këto infeksione zakonisht shërohen më vete (5). Kanceri i qafës së mitrës zakonisht fillon të rritet në një shkallë shkatërruese pasi infeksioni HPV ishte 10-30 vjet më parë. Parashikimi është relativisht i mirë deri në moshën 35 vjeç dhe mitra rrallë duhet të hiqet (2, 6). Disavantazhet e testeve të zbulimit të hershëm Sidoqoftë, ekzaminimet e zbulimit të hershëm gjithashtu kanë disavantazhe. Dr. mjekësore Ingrid Mühlhauser, profesoreshë në Universitetin e Hamburgut dhe kryetare e grupit të punës për shëndetin e grave, ka kohë që është shqetësuar me kostot dhe përfitimet e ekzaminimeve të tilla. Mühlhauser kritikon faktin se zbulimi i hershëm nuk është efikas: kryhen shumë teste dhe gratë kanë marrë shumë mbidiagnostifikime dhe terapi të tepërta me operacione të panevojshme në mitër. Shumica e displazive do të zgjidheshin vetë. Pavarësisht nga këto trajtime të tepërta, Gjermania do të ishte vetëm në mes kur është fjala për parandalimin e kancerit të qafës së mitrës kur krahasohet me vendet e tjera evropiane. Për më tepër, trajtimi i tepërt mund të ketë pasoja të gjera për gratë: Konizimi, për shembull, rrit rrezikun e lindjeve të parakohshme në shtatzënitë e mëvonshme (8). Madje mungon baza shkencore për kërkimin e fazave parakanceroze te gratë e moshës 20 vjeç e lart. Kanceri i qafës së mitrës është aq i rrallë tek gratë e reja saqë testimi shumë shpesh është më shumë i keq sesa i mirë. Në vendet e tjera evropiane, ekzaminime të tilla janë të zakonshme vetëm nga mosha 30 vjeç dhe ndonjëherë në intervale prej më shumë se 5 vjetësh. Për më tepër, testi HPV pa Pap test do të ishte i mjaftueshëm për gratë e moshës 35 vjeç e lart. Udhëzuesi i sotëm mund të gjurmohet në konfliktet e interesit dhe kompromiset midis shoqatave profesionale, shkencëtarëve dhe grupeve të interesit dhe jo vetëm në fakte shkencore (8). Prandaj Mühlhauser mbron që nga viti 2020 të paktën sigurimi i cilësisë duhet të hyjë në fuqi në ekzaminimet e diagnostikimit të hershëm, gjë që i bën proceset në praktikat gjinekologjike të verifikueshme. Në fund të fundit, testimi i grave të shëndetshme përbën një pjesë të konsiderueshme të të ardhurave të praktikës (8). Si pjesë e sigurimit të cilësisë, janë zhvilluar edhe broshura informacioni që tregojnë jo vetëm përfitimet, por edhe rreziqet e zbulimit të hershëm: Broshura për gratë midis moshës 20 dhe 34 vjeç mund të gjendet nën lidhjen e mëparshme (9). Broshura për gratë e moshës 35 vjeç e lart mund të gjendet gjithashtu në lidhjen e mëparshme (10). Kjo e bën më të lehtë për gratë të vlerësojnë rrezikun e kancerit të qafës së mitrës dhe kështu vendimin nëse dhe në çfarë intervale duan të shkojnë në ekzaminimet e diagnostikimit të hershëm. Parandalimi i kancerit të qafës së mitrës me vaksinimin HPV? Një qasje tjetër për parandalimin është vaksinimi kundër HPV. Dy vaksinat e para HPV Gardasil® dhe Cervarix® kanë qenë në treg që nga viti 2006 dhe 2007. Gardasil® thuhet se punon kundër HPV llojeve 6, 11, 16 dhe 18 - Cervarix® kundër llojeve 16 dhe 18. Vaksina e re Gardasil 9® është në dispozicion në BE që nga viti 2015 - në Zvicër që nga viti 2019. Thuhet se është efektive kundër nëntë llojeve të HPV. Kujtojmë: Të paktën 18 nga 200 viruset HP klasifikohen si lloje me rrezik të lartë. Pra, kushdo që është vaksinuar nuk mbrohet nga të gjitha llojet e rrezikut të lartë (edhe pse shumica e kancereve të qafës së mitrës shkaktohen në të vërtetë nga llojet 16 dhe 18). Rekomandimet e vaksinimit të autoriteteve Vaksinimi duhet të bëhet para marrëdhënies së parë seksuale, pra para një infeksioni të mundshëm me viruset HP. Rekomandimet e autoriteteve në lidhje me moshën në të cilën duhet të kryhet vaksinimi ndryshojnë: në Gjermani rekomandohet midis moshës 9 dhe 14 vjeç, në Austri nga 9 në 12 vjeç dhe në Zvicër nga 11 në 14 vjeç. Që nga viti 2018, djemve u është rekomanduar gjithashtu të vaksinohen kundër HPV në mënyrë që të krijohet imuniteti i tufës (11, 12, 13, 14). Kritika ndaj vaksinimit HPV Sidoqoftë, vaksinimi kundër HPV është shumë i diskutueshëm - jo vetëm midis kritikëve të vaksinimit "amator". Mjekët dhe shkencëtarët gjithashtu kanë shprehur shqetësimet e tyre. Dr. Martin Hirte, specialist në pediatri, u mor me hollësi me vaksinimin në librin e tij të vaksinimit HPV, botuar në vitin 2016. Ai rendit arsyet e mëposhtme, ndër të tjera, për kritikat ndaj vaksinave (2, 15, 16): Për vaksinat, grimcat do të ishin zhvilluar që i ngjanin vetëm virusit, pasi viruset HP nuk mund të rriteshin në kulturat qelizore. Edhe një infeksion natyror me HPV vështirë se çon në formimin e antitrupave të matshëm në gjak. Aq më pak këto "pseudoviruse" në vaksinë janë në gjendje ta bëjnë këtë. Për këtë arsye, vaksinat përmbajnë përforcues të aktivitetit të bërë nga komponimet e aluminit, të cilat nuk janë pa probleme: Alumini dyshohet se shkakton sëmundje autoimune dhe çon në një rritje të alergjive (17, 18, 19, 20). Studimet e regjistrimit u financuan nga industria dhe përmbanin informacion mashtrues dhe hetime të dyshimta të sigurisë. Shifrat dhe tabelat thelbësore në të nuk janë bërë publike. Disa nga njerëzit që rishikuan studimet kishin konflikt interesi (21, 22, 23, 24). Vaksinat HPV janë miratuar në përputhje me rrethanat, pa u vërtetuar përfitimet dhe pa u peshuar rreziqet. Efektiviteti i vaksinimit tek vajzat nën 12 vjeç nuk është hetuar fare. Rekomandimi për vaksinimin kundër HPV nuk ishte kontrolluar nga ekspertë të pavarur (konflikt interesi të anëtarëve të Komisionit të Vaksinimit të Përhershëm (STIKO)). Vaksinimi nuk është efektiv tek gratë që tashmë janë infektuar me virusin HP, prandaj vaksinimi duhet të kryhet para marrëdhënies së parë seksuale. Të dhënat mbi kohëzgjatjen e mbrojtjes nga vaksinimi ishin të papërshtatshme dhe pasojat e mundshme afatgjata ishin të panjohura në kohën e miratimit (25). Kritikat ndaj vaksinave HPV nuk u diskutuan vetëm në qarqet e specializuara (26, 27), por u përhapën edhe në media (28, 29, 30, 31). Prandaj, shumë gra të reja ishin të pakënaqur. Që atëherë, janë shfaqur studime të reja mbi vaksinimin kundër HPV që bëjnë të mundur një vlerësim të ri. * Libri "Përfitimet, rreziqet dhe alternativat e shqyrtimit të kancerit të qafës së mitrës" nga Dr. Martin Hirte mund të gjendet këtu nën këtë lidhje. Studimet e fundit mbi vaksinimin kundër HPV Në Tetor 2020, u botua një studim i madh nga Suedia që shikoi ndikimin e vaksinimit HPV në kancerin e qafës së mitrës. Studiuesit vlerësuan të dhënat nga rreth 1.67 milion gra të moshës 10 deri në 30 vjeç në një periudhë prej 11 vjetësh. Nga këto, 527,871 kishin marrë të paktën një dozë, shumica prej tyre para moshës 17 vjeç (32). Për çdo 100,000 gra, 47 të vaksinuara dhe 94 të pavaksinuara zhvilluan kancer të qafës së mitrës. Studiuesit arritën në përfundimin se vaksinimi HPV ul rrezikun e kancerit të qafës së mitrës (32). Pra, duket se vaksinimi në të vërtetë po funksionon. Një vështrim më i afërt në studim tregon, megjithatë, se mënyra e jetesës së grave (p.sh. pirja e duhanit, ndryshimi i partnerëve seksualë, kontracepsioni hormonal) nuk është marrë parasysh në studim. Por janë pikërisht këta faktorë që mund të rrisin ndjeshëm rrezikun e kancerit të qafës së mitrës (32). Forma e zbulimit të autorëve tregon gjithashtu se tre nga nëntë autorët e studimit morën fonde nga Merck, prodhuesi i vaksinave të Gardasil dhe Gardasil 9. Pjesa më e madhe e hulumtimeve të tjera të cituara në studim që treguan se numri i infeksioneve HPV në gratë e vaksinuara është zvogëluar është financuar nga Merck ose Sanofi (një prodhues tjetër i vaksinave) (32). Duhet gjithashtu të përmendet se ky është studimi i parë që vërteton efektin e vaksinës HPV në rrezikun e kancerit të qafës së mitrës - dhe kjo pasi vaksinat janë administruar për miliona vajza, gra dhe djem çdo vit për 13 vitet e fundit. A nuk duhet bërë kjo para se të kaloni në vaksinimin miliona herë? Numri i kancerit të qafës së mitrës në Gjermani Fakti që ka vetëm tani studime që shikojnë efektin e vaksinimit HPV në rrezikun e kancerit të qafës së mitrës është për shkak të faktit se duhen 10 deri në 30 vjet para se një infeksion HPV të zhvillohet në kancer të qafës së mitrës në radhë të parë. Dhe madje tani është ende herët për të vlerësuar plotësisht efektet e vaksinimit. Vaksinimi kundër HPV është rekomanduar në Gjermani që nga viti 2007. Grup mosha që u vaksinua në 2007 tani është midis 26 dhe 31 vjeç. Nëse dikush supozon se një grua e re bëhet seksualisht aktive në moshën 15 -vjeçare, menjëherë infektohet me HPV dhe zhvillon dysplasia të rënda, atëherë ajo vetëm tani po arrin moshën në të cilën këto dysplasia zhvillohen në kancer të qafës së mitrës në radhë të parë. Edhe pse mund të duhen 20 vjet nëse supozoni se 10 deri në 30 vjet duhen zhvilluar kanceri i qafës së mitrës. Sigurisht, jo çdo grua e re është seksualisht aktive në moshën 15 -vjeçare, infektohet me HPV menjëherë dhe zhvillon menjëherë dysplasia të rënda. Nëse shikoni të dhënat e regjistrit të kancerit nga Instituti Robert Koch, i cili aktualisht është në dispozicion nga viti 1999 deri në 2016, asnjë efekt i vaksinimit HPV nuk mund të shihet ende. Rezulton, megjithatë, se numri i rasteve të reja tashmë ishte duke rënë para vaksinimit: Ndërsa 6287 raste të reja u raportuan në 1999, shifra ishte 5100 në 2007 dhe 4380 në 2016. Përveç kësaj, numri i rasteve të reja ka rënë të gjitha grupmoshat. Këta numra flasin më shumë në favor të testeve të shqyrtimit (35). Rreziqet dhe efektet anësore të vaksinimit HPV Një arsye tjetër për kritikat ndaj vaksinimit HPV janë efektet anësore. Efektet anësore të mëposhtme janë të listuara në shtojcat e paketës së vaksinës. Në shikim të parë, këto nuk ndryshojnë shumë nga vaksinat e tjera (36, 37, 38): Shumë e zakonshme: dhimbje, ënjtje dhe skuqje në vendin e injektimit dhe dhimbje koke E zakonshme: mavijosje dhe kruajtje në vendin e injektimit, ethe, lodhje, marramendje dhe nauze Jo të zakonshme: periudha të ligështimit (ndonjëherë të shoqëruara me muskuj të ngurtë ose dridhje), reaksione të rënda alergjike (vështirësi në frymëmarrje, fishkëllimë, urtikarie, skuqje), nyje limfatike të fryra, dobësi të muskujve, ndjesi jonormale, ndjesi shpimi gjilpërash në krahë, këmbë dhe në pjesën e sipërme të trupit ose konfuzion ( Sindroma Guillain-Barré, sindroma Akillain-Barré, encefalomeliti i përhapur), të vjella, dhimbje të kyçeve, dhimbje të muskujve, lodhje ose dobësi të pazakontë, të dridhura, ndjenja në përgjithësi e keqe, gjakderdhje ose mavijosje më shpejt se zakonisht, dhe infeksion i lëkurës në vendin e injektimit Sidoqoftë, raportet përfshinin gjithashtu raste të efekteve të tjera anësore të tilla si tromboza, pankreatiti (inflamacioni i pankreasit) dhe sëmundjet autoimune që ndodhin papritur. Autoritetet e disa vendeve reaguan ndaj kësaj: Spanja, për shembull, tërhoqi 76,000 doza vaksine pasi dy gra u sëmurën rëndë pas vaksinimit. Në Japoni, rekomandimi i vaksinimit është tërhequr plotësisht dhe nuk është rikthyer deri më sot (2, 39, 40, 41, 42). Prodhuesit e vaksinave siguruan se këto ishin raste të izoluara në krahasim me miliona doza vaksine të administruara në të gjithë botën. Sidoqoftë, dyshimi se vaksinimi HPV mund të shkaktojë sëmundje autoimune është ende objekt kërkimi. Ka studime që demonstrojnë një lidhje, ato që nuk konfirmojnë, por gjithashtu nuk përjashtojnë lidhjen, dhe disa që përjashtojnë një lidhje (43, 44, 45, 46, 47). Ndër studimet që përjashtojnë një lidhje, ka përsëri disa në të cilat autorët morën fonde nga prodhuesit e vaksinave. Kjo e bën të vështirë gjykimin e pavarësisë së autorëve. Një efekt tjetër anësor që u regjistrua në regjistrat e regjistrimit është pamjaftueshmëria e vezoreve. Në këtë proces, qelizat vezë nuk piqen më në vezore, domethënë gruaja bëhet sterile. Disa studime sugjerojnë që vaksinimi HPV mund të çojë në dështim të vezoreve (48, 49, 50, 51). Gjithashtu mund të supozohet se numri i rasteve të pa raportuara është i lartë në mesin e grave të prekura nga efektet anësore, sepse nëse simptomat shfaqen vetëm vite pas administrimit të vaksinës, kush i atribuon ato vaksinimit në atë kohë? Vdekjet pas vaksinimit HPV Në disa vende, u raportuan gjithashtu raste të grave të reja që vdiqën menjëherë pas vaksinimit HPV (2, 52, 53). Ndër shkaqet e vdekjes ishin z. B. meningjiti bakterial (meningjiti), miokarditi viral (inflamacioni i muskujve të zemrës), emboli pulmonare (arteriet në mushkëri) dhe ketoacidoza diabetike (pasojë e mungesës së rëndë të insulinës në diabet). Rastet e meningjitit në veçanti i bëjnë njerëzit të ulen dhe të marrin parasysh, sepse sëmundjet autoimune çojnë në meningjit. Dhe siç u përshkrua më lart, komponimet e aluminit në vaksina dyshohet se i shkaktojnë ato. Sidoqoftë, vdekjet nuk i atribuohen zyrtarisht vaksinës. Sigurisht, edhe në ato raste kur shkaku i vdekjes nuk dihej, autoritetet treguan se vaksinimi nuk kishte gjasa të ishte shkaku. Shumica e të afërmve janë aq të tronditur nga vdekja e fëmijëve të tyre sa nuk duan ndonjë ekzaminim të mëtejshëm, kështu që mbulimet në këtë fushë nuk mund të përjashtohen. * Në librin Iluzioni i Vaksinimit mund të lexoni faktet e fshehura në lidhje me sëmundjet infektive dhe vaksinimet. Faktorë të tjerë të rrezikut për kancerin e qafës së mitrës Konsiderohet e sigurt që kanceri i qafës së mitrës mund të zhvillohet vetëm përmes viruseve HP. Vetëm infeksioni HPV zakonisht rrallë çon në kancer të qafës së mitrës. Faktorët e mëposhtëm të rrezikut, në kombinim me një infeksion HP, nxisin zhvillimin e kancerit të qafës së mitrës (2, 4, 54, 55): Mungesa e vitaminës Partneri i shpeshtë ndryshon me marrëdhënie seksuale të pambrojtura Vitet e marrjes së pilulave të kontrollit të lindjes (56) Mungesa e higjienës gjenitale tek meshkujt Sëmundje të tjera seksuale Ekzistojnë gjithashtu faktorë rreziku për kancerin në përgjithësi: Dieta jo e shëndetshme, p.sh. B. Shumë yndyrë dhe mish, shumë pak fruta dhe perime Kontakti me asbestin, pluhurin e silikonit, rrezet X, radioaktivitetin Shumë pak stërvitje, shumë ulur alkool Ndotësit e ajrit, p.sh. B. pluhuri i imët, benzeni, monoksidi i karbonit Ilaçet, p.sh. B. Imunosupresantët pirja e duhanit Faktorët gjenetikë Çdokush që është vaksinuar ose që shkon rregullisht në ekzaminimet e zbulimit të hershëm nuk duhet të ndihet sikur është në një ndjenjë të rreme sigurie. Një mënyrë jetese e shëndetshme është thelbësore për parandalimin e kancerit. Sepse një sistem imunitar i shëndetshëm eliminon virusin HP në shumicën e rasteve më vete. Alternativa për vaksinimin kundër HPV Pra, edhe pse studimet kërkojnë të konfirmojnë efektivitetin e vaksinimit HPV, pyetja mbetet nëse studimet e paguara nga industria e vaksinimit janë vërtet të pavarura dhe të besueshme. Në fund të fundit, çdo grua duhet të vendosë vetë nëse dhe si do të donte të mbrohej nga kanceri i qafës së mitrës - duke marrë parasysh përfitimet dhe rreziqet. Ne ju këshillojmë jo vetëm të mbështeteni në mjekësinë konvencionale, por edhe të kërkoni mendime nga mjekët holistikë. Një mënyrë jetese e shëndetshme, në mënyrë që të mos i japë një mundësi kancerit të qafës së mitrës në radhë të parë, nuk mbart asnjë rrezik dhe është mbrojtja më e mirë. Një dietë e shëndetshme është treguar se parandalon shumë lloje të kancerit. Studimet që tregojnë se fitokimikatet ndihmojnë në luftimin e kancerit janë po aq të shumta. Dhe vitaminat gjithashtu parandalojnë kancerin: Në artikullin për alternativat ndaj vaksinimit HPV shkruajmë p.sh. B. mbi efektin e folatit (një vitaminë nga grupi i vitaminave B) kundër kancerit të qafës së mitrës. Ju gjithashtu mund të gjeni një artikull mbi efektet e kërpudhave shiitake kundër kancerit të qafës së mitrës nën lidhjen e mëparshme. * Libri i pediatrit Dr. mjekësore Martin Hirte, të mirat dhe të këqijat e vaksinimit: Manuali për vendimet individuale të vaksinimit. Ai paraqet të gjitha vaksinimet dhe rreziqet e tyre dhe efektet anësore të mundshme. Por gjithashtu përmban tabela të rëndësishme me vaksinat më pak problematike. Burimet e artikullit: Gebärmutterhalskrebs, HPV-Impfung und Früherkennung - ZDG (1) Krebsinformationsdienst, Humane Papillomviren (HPV) als Krebs-Auslöser, Stand: 07.07.2020. (2) Dr. Martin Hirte, HPV Impfung, Nutzen, Risiken und Alternativen der Gebärmutterhalskrebs-Vorsorge, 2016 Knaur Verlag. (3) Krebsliga, Prävention und Früherkennung von Gebärmutterhalskrebs, abgerufen am: 28.10.2020. (4 )Universitätsklinikum Jena, Klinik und Poliklinik für Frauenheilkunde und Fortpflanzungsmedizin, Gebärmutterhalskrebs (Zervixkarzinom), abgerufen am: 04.11.2020. (5) Krebsinformationsdienst, Gebärmutterhalskrebs-Früherkennung, abgerufen am: 04.11.2020. (6) Arznei-telegramm, Screening auf Zerfixkarzinom – Informationen zur Beratung von Frauen, 2008a, Stand: 14.03.2008. (7) Zentrum für Krebsregisterdaten, Gebärmutterhalskrebs (Zervixkarzinom), Stand: 12.06.2020. (8) Ingrid Mühlhauser, Neues Screening auf Gebärmutterhalskrebs, Arbeitskreis Frauengesundheit, Stand: 06.01.2020. (9) Gemeinsamer Bundesausschuss, Gebärmutterhalskrebs-Früherkennung, Versicherteninformation für Frauen zwischen 20 und 34 Jahren, abgerufen am: 03.11.2020. (10) Gemeinsamer Bundesausschuss, Gebärmutterhalskrebs-Früherkennung, Versicherteninformation für Frauen ab 35 Jahren, abgerufen am: 03.11.2020. (11) RKI, Kurz & knapp: Faktenblätter zum Impfen, HPV-Impfung, abgerufen am: 28.10.2020. (12) Bundesamt für Gesundheit, Humane Papillomaviren (HPV), Stand: 22.01.2020. (13) Bundesministerium, Soziales, Gesundheit, Pflege und Konsumentenschutz, Humane Papillomaviren (HPV), Stand: 20.01.2020. (14) Pharmazeutische Zeitung, HPV-Impfung auch für Jungen empfohlen, Stand: 13.06.2018. (15) Arznei-telegramm, HPV-Impfstoff Gardasil: Nutzen zu hoch eingeschätzt? Abgerufen am: 28.10.2020. (16) Gerardus A: Gebärmutterhalskrebs, Wie wirksam ist die HPV-Impfung? Deutsches Ärzteblatt 2009; 106(8): A-330. (17) Tomljenovic L, Shaw CA. Aluminum vaccine adjuvants: are they safe? Curr Med Chem. 2011;18(17):2630-7. doi: 10.2174/092986711795933740. PMID: 21568886. (18) Guimarães LE, Baker B, Perricone C, Shoenfeld Y. Vaccines, adjuvants and autoimmunity. Pharmacol Res. 2015 Oct;100:190-209. doi: 10.1016/j.phrs.2015.08.003. Epub 2015 Aug 12. PMID: 26275795; PMCID: PMC7129276. (19) Terhune TD, Deth RC. A role for impaired regulatory T cell function in adverse responses to aluminum adjuvant-containing vaccines in genetically susceptible individuals. Vaccine. 2014 Sep 8;32(40):5149-55. doi: 10.1016/j.vaccine.2014.07.052. Epub 2014 Jul 25. PMID: 25066736. (20) Orbach H, Agmon-Levin N, Zandman-Goddard G. Vaccines and autoimmune diseases of the adult. Discov Med. 2010 Feb;9(45):90-7. PMID: 20193633. (21) Dören M, et al. Wissenschaftler/innen fordern Neubewertung der HPV-Impfung und ein Ende der irreführenden Informationen. Stellungnahme vom 25. November 2008. (22) Reisinger, K. et al. “Safety and Persistent Immunogenicity of a Quadrivalent Human Papillomavirus Types 6, 11, 16, 18 L1 Virus-Like Particle Vaccine in Preadolescents and Adolescents: A Randomized Controlled Trial.” The Pediatric Infectious Disease Journal 26 (2007): 201-209. (23) Arznei-telegramm, HPV-Impfstoffe (Gardasil u.a.): Nutzen weiter unklar, abgerufen am: 28.10.2020. (24) Gøtzsche PC, Tödliche Medizin und organisierte Kriminalität: Wie die Pharmaindustrie unser Gesundheitswesen korrumpiert. Riva Verlag 2014. (25) Arznei-telegramm, HPV-Impfung: Neue Altersempfehlung der STIKO, abgerufen am: 28.10.2020. (26) Ärzte Zeitung, „Verhütung der nötigen Zerfix-Ca-Vorstufen durch die Impfung ist eindeutig belegt“, Stand: 03.12.2008. (27) Ärzte Zeitung, „Kein Grund, die HPV-Impfung neu zu bewerten“, Stand: 03.12.2008. (28) Heike Le Ker, Pharmakonzern sponsert positive Bewertung durch US-Fachgesellschaften, Spiegel, Stand: 24.08.2009. (29) Nina Bublitz, HPV-Impfung in der Kritik, Stern, Stand: 27.11.2008. (30) Serena Tinari, Verdacht auf schwere Nebenwirkungen bei Krebsprävention für Mädchen, SRF, Stand: 29.10.2014. (31) Christina Berndt, Ungereimtheiten und Widersprüche, Süddeutsche Zeitung, Stand: 17.05.2010. (32) Lei, J., Ploner, A., Elfström, K. M., Wang, J., Roth, A., Fang, F., … Sparén, P. (2020). HPV Vaccination and the Risk of Invasive Cervical Cancer. New England Journal of Medicine (33) Herweijer E, Feldman AL, Ploner A, et al. The participation of HPV-vaccinated women in a national cervical screening program: population-based cohort study. PLoS One 2015;10(7):e0134185. (34) Kreusch T, Wang J, Sparén P, Sundström K. Opportunistic HPV vaccination at age 16-23 and cervical screening attendance in Sweden: a national registerbased cohort study. BMJ Open 2018;8(10): e024477. (35) Zentrum für Krebsregisterdaten, RKI, Datenabfrage, abgerufen am: 09.11.2020. (36) MSD, Gebrauchsinformation: Information für Anwender, Gardasil® 9 Injektionssuspension in einer Fertigspritze, abgerufen am 04.11.2020. (37) Medikamente-per-Klick, Gebrauchsinformation: Information für Anwender, Gardasil®, Injektionssuspension in einer Fertigspritze, abgerufen am 04.11.2020. (38) GSK, Gebrauchsinformation: Information für Anwender, Cervarix Injektionssuspension in einer Fertigspritze, abgerufen am 04.11.2020. (39) Slade BA et al: Postlicensure Safety Surveillance for Quadrivalent Human Papillomavirus Recombinant Vaccine. JAMA 2009; 302:750 – 757. (40) Reuters, Spain halts batch of Merck’s Gardasil, 2009. (41) SRF, Verdacht auf schwere Nebenwirkung bei Krebsprävention für Mädchen, Stand: 29.10.2014. (42) Ikeda, S., Hineno, A., Ozawa, K., & Kinoshita, T. (2019). Suspected adverse effects after human papillomavirus vaccination: a temporal relationship. Immunologic Research. (43) Geier DA, Geier MR. Quadrivalent human papillomavirus vaccine and autoimmune adverse events: a case-control assessment of the vaccine adverse event reporting system (VAERS) database. Immunol Res. 2017 Feb;65(1):46-54. (44) Kanduc D, Shoenfeld Y. From HBV to HPV: Designing vaccines for extensive and intensive vaccination campaigns worldwide. Autoimmun Rev. 2016 Nov;15(11):1054-1061. (45) Genovese C, LA Fauci V, Squeri A, Trimarchi G, Squeri R. HPV vaccine and autoimmune diseases: systematic review and meta-analysis of the literature. J Prev Med Hyg. 2018 Sep 28;59(3):E194-E199. (46) Liu EY, Smith LM, Ellis AK, Whitaker H, Law B, Kwong JC, Farrington P, Lévesque LE. Quadrivalent human papillomavirus vaccination in girls and the risk of autoimmune disorders: the Ontario Grade 8 HPV Vaccine Cohort Study. CMAJ. 2018 May 28;190(21):E648-E655. (47) Grimaldi-Bensouda L, Rossignol M, Koné-Paut I, Krivitzky A, Lebrun-Frenay C, Clet J, Brassat D, Papeix C, Nicolino M, Benhamou PY, Fain O, Costedoat-Chalumeau N, Courcoux MF, Viallard JF, Godeau B, Papo T, Vermersch P, Bourgault-Villada I, Breart G, Abenhaim L; PGRx-AD Study Group. Risk of autoimmune diseases and human papilloma virus (HPV) vaccines: Six years of case-referent surveillance. J Autoimmun. 2017 May;79:84-90. (48) American College of Pediatricians, New Concerns about the Human Papillomavirus Vaccine, Januar 2016. (49) Colafrancesco S et al., Human papilloma virus vaccine and primary ovarian failure: another facet of the autoimmune/inflammatory syndrome induced by adjuvants. American Journal of Reproductive Immunology, Oktober 2013. (50) Little DT et al., Adolescent premature ovarian insufficiency following human papillomavirus vaccination: a case series seen in general practice. Journal of Investigative Medicine, High Impact Case Reports, Dezember 2014. (51) Gong L, Ji HH, Tang XW, Pan LY, Chen X, Jia YT. Human papillomavirus vaccine-associated premature ovarian insufficiency and related adverse events: data mining of Vaccine Adverse Event Reporting System. Sci Rep. 2020 Jul 1;10(1):10762. (52) Arznei-telegramm: Todesfälle in Verbindung mit HPV-Impfstoff Gardasil-Kritik entkräftet? Abgerufen am: 28.10.2020. (53) Markowitz LE, Dunne EF, Saraiya M, Chesson HW, Curtis CR, Gee J, Bocchini JA Jr, Unger ER; Centers for Disease Control and Prevention (CDC). Human papillomavirus vaccination: recommendations of the Advisory Committee on Immunization Practices (ACIP). MMWR Recomm Rep. 2014 Aug 29;63(RR-05):1-30. Erratum in: MMWR Recomm Rep. 2014 Dec 12;63(49):1182. (54) Harvard Report on Cancer Prevention. Volume 1: Causes of human cancer. Cancer Causes Control. 1996. (55) Harvard Health Publishing, The 10 commandments of cancer prevention, abgerufen am: 28.10.2020. (56) Roura E, et al. The Influence of Hormonal Factors on the Risk of Developing Cervical Cancer and Pre-Cancer: Results from the EPIC Cohort. PLoS One. 2016 Jan 25;11(1):e0147029.

Artroza : Si mund të ndihmojë deacidifikimi Shkaqet e artrozës nuk dihen. Nga pikëpamja naturopatike, acidifikimi është një shkak shumë i mundshëm ose shkak kontribues i osteoartritit. Edhe nëse dëshmitë shkencore janë ende të pakta, raportet e përvojës tregojnë se deacidifikimi në artrozë dhe një ndryshim i njëkohshëm në dietë sjellin rezultate të shkëlqyera. Dhimbja zvogëlohet dhe lëvizshmëria rritet. Në të njëjtën kohë, shumë ankesa të tjera gjithashtu përmirësohen, sepse deacidifikimi dhe ushqimi i duhur janë masa që përfitojnë jo vetëm nyjet, por edhe të gjithë trupin. Acidifikimi në artrozë Dieta tipike perëndimore e bazuar në ushqimet shtazore dhe produktet e pjekura të bëra nga ekstrakti i miellit dihet se i hap derën sëmundjeve. Osteoartriti gjithashtu mund të favorizohet nga një dietë e tillë dhe ndodh si më poshtë: Si rezultat i dietës së gabuar dhe stilit të jetës, trupi bëhet i pabalancuar gjatë shumë viteve - në shumë nivele. Për shembull, një çekuilibër në ekuilibrin acid-bazë njihet si acidifikim latent. Latente sepse simptomat akute nuk shfaqen menjëherë. Pas vitesh, kur aftësitë kompensuese të organizmit janë shterur, shfaqen sëmundjet tipike të qytetërimit. Këto tani referohen si sëmundje të lidhura me moshën dhe / ose trashëgimore, mbi të gjitha osteoartriti, por edhe probleme kardiovaskulare, diabet, etj. Këto ankesa mund të zgjidhen aq mirë me një deacidifikim hyrës dhe më pas me dietën dhe stilin e duhur të jetesës të përmirësohet apo edhe korrigjojeni plotësisht. Formimi i hiperaciditetit Nga pikëpamja naturopatike, acidifikimi latent zhvillohet si më poshtë: Gjatë metabolizmit të ushqimit të pashëndetshëm, gjatë stresit, kur merrni ilaçe ose kur pini alkool, acidet e dëmshme formohen në gjak dhe në inde. Sidoqoftë, gjaku i shëndetshëm është pak bazë (e kundërta e acidit) dhe gjithmonë duhet të mbetet pak bazë. Përndryshe personi vdes. Pra, trupi i bën të gjitha përpjekjet sot për acidet me ndihmën e mineraleve bazë të tilla. B. kalcium, kalium, magnez dhe me ndihmën e neutralizuesit më të mirë natyror, hidrogjen karbonat natriumi, për të neutralizuar. Vetëm atëherë acidet tani të neutralizuara - nëse trupi është i shëndetshëm - mund të transportohen përsëri përmes organeve ekskretuese. Megjithatë, nëse shumë pak minerale arrijnë në organizëm me ushqimin - gjë që ndodh shpesh me dietën e sotme me pak vitalitet - trupi ka nevojë për minerale, p.sh. B. përdorimi nga kockat, organet ose indi lidhës për të zotëruar përmbytjen e acidit. Nëse organet ekskretuese janë të mbingarkuara për shkak të sasisë së tepërt të acidit, acidet e neutralizuara (të ashtuquajturat skorje) nuk mund të ekskretohen më. Ato ruhen në trup. Indi lidhës, enët e gjakut dhe, me rregullsi të bukur, nyjet shërbejnë si depozita. Skorjet prishin metabolizmin në nyje dhe trupi përpiqet të nxjerrë trupat e huaj. Ai e bën këtë me ndihmën e inflamacionit. Fatkeqësisht, me masën e shllakut ekzistues që vazhdon të vijë, ai kurrë nuk do të jetë në gjendje ta zotërojë situatën përsëri. Një nënfurnizim kronik i mineraleve vitale parandalon rindërtimin e kërcit. Masa e kërcit artikular bëhet gjithnjë e më pak. Osteoartriti me gjithë dhimbjen e tij dhe lëvizshmërinë e kufizuar është aty. Deacidifikimi dhe ndryshimi i dietës për artrozën Pas një deacidifikimi të plotë, megjithatë, dhe me një dietë të mëvonshme, me acid të ulët, domethënë vazhdimisht tepër alkaline dhe të shëndetshme që është jashtëzakonisht e pasur me minerale dhe substanca anti-inflamatore, nyjet mund të rigjenerohen në atë masë që dhimbja të qetësohet dhe lëvizja kufizimet janë më pak. si duket ne veprim? Në të njëjtën kohë me fillimin e ndryshimit në dietë, kryhet një deacidifikim bazë. Si rezultat, produktet e mbeturinave dhe toksinat metabolike të ruajtura në nyje dhe vende të tjera në trup ekskretohen shpejt. Në të njëjtën kohë, organizmi furnizohet me lëndë ushqyese dhe substanca vitale të nevojshme për rigjenerimin e kërcit dhe masat anti-inflamatore. Programi praktik për deacidifikimin në artrozë përbëhet nga dy pika kryesore: Deacidifikim Dietë alkaline (bazike) Dieta alkaline duhet parë këtu si një terapi ushqyese, e cila, si çdo terapi, duhet të kryhet vazhdimisht dhe pa përjashtim në mënyrë që të jetë e suksesshme. Në fillim, kjo mund të nënkuptojë heqjen dorë. Tejkalimi i zakoneve dhe varësive gjithashtu kushton shumë energji. Përfitimi afatgjatë, megjithatë, është shumë më i madh: liria nga dhimbja, pavarësia nga ilaçet, shëndeti gjithëpërfshirës dhe lumturia e re në jetë. Deacidifikimi për artrozën Deacidifikimi është hapi i parë në artrozën. Ai trajton problemin në rrënjë, duke eleminuar kështu problemin që është shkakësor nga pikëpamja naturopatike. Jo vetëm nyjet çlirohen nga mbetjet metabolike dhe toksinat e mundshme të ruajtura me ndihmën e deacidifikimit, por i gjithë trupi. Meqenëse artroza është rezultat i viteve të acidifikimit dhe mbingarkesës së organizmit, nuk është për t'u habitur që çdo pluhur bazë vetëm vështirë se mund të kontribuojë në një deacidifikim të vërtetë. Programi i deacidifikimit për artrozën duhet të plotësojë kritere të veçanta për të arritur në të vërtetë qëllimin e synuar - deacidifikim efektiv dhe pastrim i suksesshëm. Kriteret për deacidifikimin e suksesshëm në artrozën Programi i deacidifikimit për osteoartritin jo vetëm që duhet të deacidifikojë hapësirën jashtëqelizore (domethënë hapësirën rreth qelizave), por gjithashtu duhet të jetë në gjendje të deacidifikojë pjesën e brendshme të qelizës - edhe nëse qeliza nuk është më në gjendje të vetë -përfshijë për shkak të tepërt acidifikimi për të deacidifikuar dhe thithur mjaft minerale bazë. Në një gjendje të tillë flitet për të ashtuquajturën ngurtësi reagimi të qelizës. Ne i kemi përshkruar detajet këtu: acidifikimi, detoksifikimi, të qenit i shëndetshëm Prandaj, një program deacidifikimi me cilësi të lartë duhet të përmbajë përbërës (koncentrate bazë si Active Bases Plus) që mund të heqin këtë reagim të ngurtë dhe të rivendosin qelizën në një gjendje të shëndetshme, vetë-rregulluese. Deacidifikimi në disa nivele Programi i deacidifikimit për artrozën duhet të motivojë organizmin të deacidifikohet në disa nivele në të njëjtën kohë. Deacidifikimi mund të kryhet vetëm në mënyrë efektive dhe gjithëpërfshirëse në një mënyrë kaq të larmishme: Deacidifikimi i brendësisë së qelizës me ndihmën e koncentrateve bazë të sipërpërmendur. Deacidifikimi i hapësirës jashtëqelizore (zona rreth qelizave) - gjithashtu me koncentrate bazë. Deacidifikimi përmes lëkurës me ndihmën e banjove alkaline. Në të njëjtën kohë, lëkura bëhet elastike dhe e butë. Deacidifikimi duke stimuluar formimin e bazës së vetë trupit - me ndihmën e substancave të hidhura. Bimët që përmbajnë substanca të hidhura janë së pari bazike. Së dyti, ata stimulojnë prodhimin e bazës së trupit dhe së treti, ata nxisin tretjen, që do të thotë se acidet mund të ekskretohen më shpejt. Deacidifikimi direkt në sistemin tretës me ndihmën e bentoniteve ose zeoliteve. Të dy tokat minerale janë detoksifikues të shkëlqyeshëm. Tokat minerale thithin acide, toksina, gazra, mbetje metabolike dhe baktere të dëmshme në zorrë, në mënyrë që këto të ekskretohen me jashtëqitje dhe të mos kthehen në qarkullimin e gjakut. Deacidifikimi përmes mineraleve: Me ndihmën e koralit detar Sango, i cili ndërton rezervat e kalciumit dhe magnezit në trup dhe i siguron qelizës minerale të mjaftueshme bazë për deacidifikim dhe rigjenerim, çdo qelizë individuale tani mund të ruajë gjendjen e saj bazë të rimarrë shumë më lehtë në afatgjatë. Deacidifikimi funksionon vetëm me qeliza të shëndetshme. Prandaj, niveli i shtatë i deacidifikimit përbëhet nga lëndë ushqyese holistike dhe substanca vitale që ushqejnë qelizat (spirulina) dhe i mbrojnë ato me antioksidantë (astaksantinë ose OPC, sulforafan, kurkumin). Antioksidantët sigurojnë që qelizat, të cilat kanë qenë tepër acidike dhe rrjedhimisht të stresuara për një kohë të gjatë, si dhe nyjet dhe kërc, të mbrohen nga radikalet e lira. Spirulina, nga ana tjetër, është e pasur me substanca bimore dytësore, klorofil dhe proteina me cilësi të lartë. Prandaj spirulina siguron qeliza të ushqyera mirë përreth. Programi intensiv i deacidifikimit Programi intensiv i deacidifikimit duhet të kryhet për të paktën 4 javë dhe përbëhet nga përbërësit e mëposhtëm, të gjithë të cilët janë në dispozicion në dyqanin Myfairtrade: Koncentrati bazë Aktiv Basen Plus për nga natyra efektive për deacidifikim jashtëqelizor dhe ndërqelizor dhe për lehtësimin e çdo reaksioni të fortë në qelizë Banjë alkaline për deacidifikim përmes lëkurës, por edhe për relaksim Substanca të hidhura në formën e një pluhuri bazë të hidhur. Ne rekomandojmë pluhurin bazë të hidhur nga Sonnentor ose pluhurin e substancës së hidhur nga M. Reich ose pluhurin e dashurisë së hidhur nga Bitterliebe. Të tre përgatitjet e hidhura nuk përbëhen nga asgjë më shumë se bimë të plota, me pluhur të imët dhe të pasura me substanca të hidhura. Pikat e hidhura, nga ana tjetër, përmbajnë ose alkool ose glicerinë dhe vetëm ekstrakte bimore. Kapsulat e hidhura, nga ana tjetër, nuk funksionojnë aq mirë sa pluhuri, pasi kjo e fundit tashmë fillon të funksionojë në gojë. Bentonite (ose zeolite) për detoksifikim dhe deacidifikim përmes zorrëve Korale detare Sango (kalcium dhe magnez) ose citrat bazë (kalcium, magnez, kalium, zink) për remineralizim Astaxanthin, super antioksidanti për mbrojtjen dhe mbrojtjen e qelizave kundër radikalëve të lirë, p.sh. B. astaksantina vegane nga natyra efektive, e cila përmban 4 mg astaksantinë për kapsulë. Spirulina, mikroalgat për detoksifikimin e klorofilit dhe shumë lëndë ushqyese specifike për ushqimin plotësues të qelizave, p.sh. B. Skedat Spirulina nga natyra efektive. Udhëzimet për programin intensiv Përgatitjet e mësipërme mund të përdoren në mënyrat e mëposhtme: 30 minuta para mëngjesit: shtoni 25 mililitra Baza Aktive Plus në 40 mililitra ujë dhe pini. Zgjidhja e përfunduar e pirjes ka një vlerë pH prej 11. 10 minuta para mëngjesit: 3 kapsula citrate bazë me pak ujë, pastaj vendosni një çerek lugë çaji pluhur bazë të hidhur në gojën tuaj, pështyni mirë dhe gëlltisni pas 1 deri në 3 minuta. Vazhdoni para drekës si para mëngjesit, domethënë merrni 3 kapsula me citrat bazë dhe pluhur bazë të hidhur. 2 orë pas drekës sa më parë: përzieni 1 lugë çaji bentonite ose zeolit në një gotë 200 ml dhe pini, pastaj pini një gotë tjetër prej 200 ml. Vazhdoni para darkës si para mëngjesit dhe drekës, domethënë merrni 3 kapsula me citrat bazë dhe pluhur bazë të hidhur. Merrni astaksantinë dhe spirulinë me vakte (në mes ose menjëherë pas): 1 kapsulë astaksantinë me mëngjes dhe 1 kapsulë me darkë; 5 spirulinatab për drekë dhe 5 spirulinatab për darkë. Nëse preferoni të përdorni pluhur spirulina në vend të skedave (p.sh. Spirulina Premium nga Gjermania nga natyra efektive, atëherë përziejeni këtë dy herë në ditë në një vakt ose pije, p.sh. në muesli, shakes, salcë ose në ndonjë lëng ose ujë. Merrni një banjë alkaline një ose dy herë në javë. Ju gjithashtu mund të bëni një banjë alkaline për këmbët disa herë në javë, p.sh. B. me banjën alkaline me koral deti Sango dhe pluhur gurësh të çmuar nga natyra efektive. Nëse merrni Sango Sea Coral në vend të citratit bazë, atëherë shtoni dozën ditore të pluhurit Sango në 1 litër ujë në mëngjes dhe pijeni gjatë gjithë ditës. Ju gjithashtu duhet të pini një gjysmë litër ujë tjetër (pa shtuar Sango). Programi i vogël i deacidifikimit për fillestarët Nëse dëshironi të filloni me kujdes, mund të përdorni edhe programin e vogël të deacidifikimit. Ajo gjithashtu kryhet gjatë një periudhe prej 4 javësh dhe përbëhet nga këto tre përbërës: Koncentrati bazë Aktiv Basen Plus për deacidifikim jashtëqelizor dhe ndërqelizor dhe për lehtësimin e çdo reagimi të ngurtë të qelizës Astaxanthin, super antioksidanti për mbrojtjen dhe mbrojtjen e qelizave kundër radikalëve të lirë Spirulina, mikroalgat për ushqimin gjithëpërfshirës të qelizave Udhëzimet për programin e vogël 30 minuta para mëngjesit: shtoni 25 mililitra Baza Aktive Plus në 40 mililitra ujë dhe pini. Zgjidhja e përfunduar e pirjes ka një vlerë pH prej 11. Merrni astaksantinë dhe spirulinë me vakte (në mes ose menjëherë pas): 1 kapsulë astaksantinë me mëngjes dhe 1 kapsulë me darkë; 5 spirulinatab për drekë dhe 5 spirulinatab për darkë. Nëse preferoni të përdorni pluhur spirulina në vend të skedave (p.sh. Spirulina Premium nga Gjermania nga natyra efektive, atëherë përziejeni këtë dy herë në ditë në një vakt ose pije, p.sh. në muesli, shakes, salcë ose në ndonjë lëng ose ujë. Ju lutemi vini re: Nëse keni vuajtur nga osteoartriti ose sëmundje të tjera kronike për një kohë të gjatë dhe dieta juaj aktuale dhe mënyra e jetesës nuk kanë qenë aq ideale, atëherë duhet të filloni programin e de-acidifikimit të përshkruar me shumë kujdes ose të diskutoni procedurën e përshtatshme për ju me një naturopat ose mjek holistik. Përndryshe, mund të ndodhë që simptomat e përshtatjes dhe detoksifikimit të bëhen shumë të rënda, të cilat duhet të parandalohen në çdo rast. Çfarë tjetër mund të bëni me artrozën? Masa të mëtejshme holistike për artrozën mund të gjenden këtu: Artroza - Çfarë ndihmon vërtet. Ushqimi i duhur është veçanërisht i rëndësishëm. Informacioni mbi planin e të ushqyerit për artrozën mund të gjendet në lidhjen e mëparshme. Artroza gjithashtu mund të ndikohet shumë mirë me shtesa ushqimore të zgjedhura me kujdes. Të gjitha informacionet në lidhje me preparatet në fjalë mund t’i gjeni këtu: Shtesa dietike për artrozën Acidizimi nga pikëpamja shkencore Dhe nëse keni nevojë për dëshmi shkencore konkrete mbi temën e acidifikimit, deacidifikimit dhe ushqimit alkalik, atëherë do ta gjeni këtu: Acidizimi - nga pikëpamja e shkencës Burimet e artikullit: Arthrose: Ursachen und Entsäuerung (zentrum-der-gesundheit.de) - Zentrum der Gesundheit

Xhenxhefili lufton shumë sëmundje E kryer nga Spitali Svensborg në Danimarkë, një provë dhe studim klinik i sëmundjes së detit ka treguar se xhenxhefili ishte po aq efektiv sa dhe superior ndaj ilaçeve pa recetë në trajtimin e sëmundjeve të lëvizjes. Është me të vërtetë një opsion më i sigurt sesa ilaçet pa recetë që shkaktojnë përgjumje. Në një provë tjetër klinike të kryer nga Departamenti i Anesteziologjisë në Spitalin e Shën Bartolomeut në Londër, studiuesit ishin në gjendje të tregonin se 1g pluhur xhenxhefili ishte po aq efektiv në parandalimin e përzierjes dhe të vjellave postoperative, si qetësuesi që përdoret zakonisht nga spitalet dhe shumë më i sigurt. Xhenxhefili është gjithashtu efektiv për të lehtësuar ashpërsinë e përzierjes dhe të vjellave të shtatzënisë. Përdorimi i xhenxhefilit për të shuar sëmundjen e mëngjesit nuk ngre rrezikun e defekteve të lindjes, sipas një studimi të ri të bashkë-autoruar nga Dr. Gideon Koren, drejtor i Programit Motherisk në Spitalin për Fëmijët e Sëmurë në Toronto, Kanada. Efektet e zvogëlimit të sëmundjes duken më të theksuara kur xhenxhefilin e merrni së bashku me pak mjaltë. Xhenxhefili është përdorur në mjekësinë Ayurvedic për trajtimin e inflamacionit dhe reumatizmit. Hulumtimi indian tregoi se një ekstrakt shumë i pastruar dhe i standardizuar i xhenxhefilit kishte një efekt statistikisht të rëndësishëm në zvogëlimin e simptomave të osteoartritit të gjurit. Hulumtimet konfirmojnë se xhenxhefili vepron si një agjent anti-trombotik dhe anti-inflamator tek njerëzit. Shtë treguar se ka veti antibiotike në epruvetat (vret salmonelën dhe bakteret e stafilokokut), dhe vepron si një agjent kundër ulcerës tek kafshët. Gjithashtu, ajo ka veprim anti-depresiv, anti-diarreal dhe antioksidant të fortë. Xhenxhefili është gjithashtu i lartë në aktivitet kundër kancerit. Xhenxhefili është përdorur me sukses në trajtimin e të vjellave, dhimbjeve të kokës, kongjestionit të gjoksit, kolerës, ftohjeve, diarresë, dhimbjeve të stomakut dhe sëmundjeve nervore. Hulumtime të tjera mbi gingerololët e demonstruara, përbërësit aktivë të xhenxhefilit (rizoma e Zingiber officinale, Roscoe), përfaqësojnë një klasë të re potenciale të frenuesve të aktivizimit të trombociteve. Efektet e hollimit të gjakut të xhenxhefilit llogaritin përfitimet e tij të mëdha për pacientët me sëmundje të zemrës. Përtypja e një pjese të vogël të xhenxhefilit të freskët me pak mjaltë, pirja e ujit me disa pika ekstrakt xhenxhefili, ose marrja e kapsulave të pluhurit të xhenxhefilit janë opsionet më të mira të zgjedhjes. Burimet e artikullit: Timeless Secrets of Health and Rejuvenation - Andreas Moritz

Shake me banane e kakao I thjeshtë i shijshëm - fantastik! Si messhujtë apo mëngjes. Përbërësit për 2 porcion: 500 ml qumsht tërshëre (i bërë vetë), apo bajamesh (i bërë vetë) 1 banane 1 der 2 luge caji kakao e kualitetit te larte 3 hurma persiane per embelsim 1 lugë gjelle proteina pluhur orizi (ose proteina pluhur sipas zgjedhjes tuaj) ose 1 lugë çaji pluhur Maca Përgatitja: te gjithe perbersit hudheni ne blender dhe miksoni per 45 sekonda

Mungesa e yndyrnave nxisin depresionin Kushdo që merret pak më intensivisht me temën e yndyrave do të zbulojë se informacioni për këtë shpesh paraqitet shumë i njëanshëm. E vërtetë për moton: yndyra të bën të shëndoshë. Sidoqoftë, kjo nuk është domosdoshmërisht kështu, sepse konsumi i yndyrave me cilësi të lartë është thelbësor për ruajtjen e shëndetit fizik dhe mendor dhe shmangien e depresionit. Mungesa e yndyrës nxit depresionin Në përgjithësi, ende besohet se konsumi i yndyrës duhet të mbahet sa më i ulët. Sidoqoftë, kjo është e gabuar, pasi hulumtimi i fundit tregon se dietat me yndyrë jashtëzakonisht të ulët shpesh çojnë në ndryshime të humorit dhe depresion. Rritja e potencialit për agresion Në një studim të botuar në The British Journal of Nutrition, u vu re gjendja shpirtërore e 20 njerëzve që ndryshuan marrjen e yndyrës pa ndryshuar sasinë e kalorive që konsumuan. Në muajin e parë të studimit, pjesëmarrësit konsumuan rreth 40% të kalorive të tyre në formën e yndyrave. Gjatë muajit të dytë, gjysmës së subjekteve iu është zvogëluar marrja e yndyrës në 25% të kalorive totale. Këta pjesëmarrës treguan një potencial të shtuar për agresion dhe në disa raste edhe zhvilluan depresion. Mungesa e yndyrës mund të çojë në vetëvrasje Nëse shikoni përdorimin e yndyrës në trup, këto rezultate janë logjike dhe të kuptueshme. Për shembull, kontrolli i hormoneve varet nga marrja adekuate e yndyrës. Prandaj, dietat me pak yndyrë shkaktojnë luhatje hormonale që mund të kenë një efekt negativ në bilancin e serotoninës në tru. Studime të mëtejshme kanë treguar se prodhimi i pamjaftueshëm i serotoninës mund të çojë në depresion dhe probleme të tjera shëndetësore të tilla si agresioni dhe sjellja vetëvrasëse. Nëse trupi i njeriut nuk merr yndyrë të mjaftueshme përmes dietës, do të mbarojë burimet për të prodhuar serotonin të mjaftueshëm. Niveli i serotoninës bie brenda një kohe shumë të shkurtër. Kjo krijon një cikël negativ të zvogëlimit të serotoninës dhe rritjes së depresionit, sepse një humor i mirë nuk mund të stabilizohet pa serotonin. Një dietë e ekuilibruar është çelësi i shëndetit Nga ana tjetër, megjithatë, kjo nuk do të thotë që një dietë jashtëzakonisht e pasur me yndyrë duhet të mbrohet. Përkundrazi, duhet të hani një dietë të vetëdijshme dhe të ekuilibruar dhe të mos bëni përgjithësisht pa ushqime të caktuara. Yndyrnat, proteinat dhe karbohidratet janë blloqe të rëndësishme ndërtimi për njerëzit në mënyrë që të ruajnë trupin dhe mendjen dhe kështu shëndetin. Shmangni yndyrnat e përpunuara Sidoqoftë, sigurohuni që të dhjamoseni vetëm nga burime të shëndetshme dhe natyrore sa herë që të jetë e mundur. Çdo formë e përpunimit të mëtejshëm dëmton yndyrnat - kjo është gjithashtu arsyeja pse yndyrnat që përmbahen në ushqimin e shpejtë, për shembull, janë kaq të pashëndetshme. Shumica e vajrave vegjetale që mund të gjeni në supermarket janë gjithashtu të ekspozuar ndaj dritës, ajrit dhe nxehtësisë, gjë që mund t'i bëjë ata të prishur dhe jo të shëndetshëm. Për dietën tuaj të shëndetshme, është mirë të zgjidhni vajra organikë me presion të ftohtë në paketim të errët. Lexoni gjithashtu: Yndyrnat trans çojnë në depresion Burimet e artikullit: Fehlende Fette fördern Depressionen - Zentrum der Gesundheit Bruinsma, Kristen A., and Douglas L. Taren. "Dieting, essential fatty acid intake, and depression." Nutrition review 58.4 (2000): 98-108 (Ernährung, Verzehr von essentiellen Fettsäuren und Depression) Conklin, Sarah M., et al. "Serum ?-3 fatty acids are associated with variation in mood, personality and behavior in hypercholesterolemic community volunteers. Psychiatry research 152.1 (2007): 1-10. (Der Serumspiegel an Omega-3-Fettsäuren steht mit Stimmungsschwankungen im Zusammenhang, mit mit der Persönlichkeit und Verhalten bei Freiwilligen mit hohem Cholesterinspiegel) Lloyd, Helen M., Michael W. Green, and Peter J. Rogers. "Mood and cognitive performance effects of isocaloric lunches differing in fat and carbohydrate content." Physiology & behavior 56.1 (1994): 51-57. (Wirkung von isokalorischen Mahlzeiten mit unterschiedlichem Fett- und Kohlenhydratgehalt auf Stimmung und kognitive Leistung) Engelberg, Hyman. "Low serum cholesterol and suicide." The Lancet 339.8795 (1992): 727-729. (Niedrige Cholesterinspiegel und Selbstmord) Wells, Anita S., et al. "Alterations in mood after changing to a low-fat diet." British Journal of Nutrition 79.01 (1998): 23-30. (Änderungen in der Stimmung nach einem Wechsel auf eine fettarme Ernährung)

Maskat janë të dëmshme për fëmijët Në klasë dhe në shesh lojërash shkollore, është e detyrueshme të vishni një maskë, me të cilën do të donit të zotëroni përhapjen e koronavirusit SARS-CoV2 dhe të gjitha variantet e tij. Sidoqoftë, shumë ekspertë janë të mendimit se veshja e mbrojtjes së gojës dhe hundës mund të jetë një rrezik për shëndetin për fëmijët. Probleme shëndetësore për shkak të maskës së detyrueshme për fëmijët Në Gjermani, fëmijëve nga 6 vjeç (në Saksoni-Anhalt edhe nga 2 vjeç) u është dashur të mbajnë maska ose të ashtuquajturën mbrojtje të gojës dhe hundës në klasë ose në kopsht për shumë muaj-edhe pse dëshmitë për përfitim nuk është bindëse (1), sepse fëmijët vështirë se marrin Covid-19 dhe nëse po, vetëm shumë butë. Dhe edhe nëse fëmijët nuk shfaqnin fare simptoma, ata kishin - pas kontaktit SARS -CoV -2 - antitrupa më të gjatë në gjak sesa të rriturit, sipas një studimi të Universitetit të Freiburgut nga korriku 2021 (9). Edhe fëmijët me sëmundjet përkatëse të mëparshme kanë një rrezik në rritje të zhvillimit të Covid-19 (në vitet e mëparshme nga gripi), por pothuajse nuk ka vdekje (6, 7, 8). Prandaj, maskat nuk janë të dobishme për fëmijët, dhe ato madje mund të çojnë në probleme shëndetësore. Në një sondazh, vlerësimi i të cilit u botua në pranverën e vitit 2021 (2), të dhënat nga 25,930 fëmijë treguan se 68 përqind e fëmijëve kishin probleme shëndetësore për shkak të mbrojtjes së gojës dhe hundës. Ata vuanin nga dhimbje koke, lodhje, lodhje dhe humor të keq. Arsyeja është, ndër të tjera. tregohet një përmbajtje tepër e lartë e dioksidit të karbonit në ajër pas maskës. Vlerat kufitare të dioksidit të karbonit janë tejkaluar shumë Niveli normal i dioksidit të karbonit jashtë është rreth 400 ppm. Agjencia Federale e Mjedisit vendosi një vlerë kufi prej 2000 ppm për dhomat e mbyllura. Çdo vlerë mbi këtë nuk është e pranueshme, sipas Agjencisë Federale të Mjedisit në vitin 2008. Në një studim gjerman të botuar më 30 qershor 2021 në revistën JAMA Pediatrics të Shoqatës Mjekësore Amerikane si një letër kërkimore (pa rishikim) dhe nga imunologu dhe toksikologu Prof. Dr. Stefan Hockertz dhe psikologu klinik Prof. Dr. Harald Walach drejtohej (1), u tregua se vlera kufi (e njohur edhe si kufiri i rrezikut) i Agjencisë Federale të Mjedisit për hapësirat e brendshme nën një maskë u tejkalua pothuajse 7 herë pas vetëm 3 minutash dhe arriti vlerat e mbi 13,000 ppm. Pjesëmarrësit ishin 45 fëmijë dhe adoleshentë midis moshës 6 dhe 17 vjeç. (Ju lutemi vini re azhurnimin në fund të artikullit!) Vlerat shqetësuese pas vetëm një minute Hetimi u krye në bazë të iniciativës së prindërve. Prindërit ishin shqetësuar për fëmijët e tyre, pasi ishin ankuar për problemet e përmendura më lart që nga kërkesa për maskë. Dy mjekë (Andreas Diemer dhe Ronald Weikl) dhe një psikoterapiste për fëmijë (Anna Kappes) siguruan mbështetje mjekësore për studimin. Matjet u kryen nga Helmut Traindl, një mjek inxhinierik nga Vjena. Traindl ka përvojë shumëvjeçare me matjet e këtij lloji. Traindl shpjegon: "Fëmijëve iu dha një tub i vogël matës i ngjitur pranë hundëve të tyre, në mënyrë që të mund të përcaktonim me saktësi përmbajtjen e dioksidit të karbonit në intervale prej 15 sekondash." Së pari, vlerat e dioksidit të karbonit në ajrin e thithur u matën pa maskë, pastaj në mënyrë të rastësishme me një maskë kirurgjikale dhe një maskë FFP2, pastaj përsëri pa maskë. "Unë u mahnita që vlerat u rritën kaq shpejt, përkatësisht pas vetëm 1 minutë, dhe mbetën të qëndrueshme në një nivel të lartë pa luhatje të mëdha", thotë Dr. Traindl në njoftimin për shtyp të mjekëve, i cili mund të gjendet në faqen e internetit të Fondacionit Coronavirus Committee 2020News dhe i cili, së bashku me studimin origjinal (1), është burimi i informacionit të mëposhtëm (3). Maskat e fëmijëve nuk e zgjidhin problemin Andreas Diemer shpjegon rritjen e përmbajtjes së dioksidit të karbonit në ajrin e thithur: “Hapësira e vdekur në maskë është veçanërisht e madhe për fëmijët në raport me fytyrën e tyre. Dioksidi i karbonit i nxjerrë mblidhet atje, përzihet me ajrin që hyn dhe rilindet. Për shkak se procesi i frymëmarrjes është më i shpejtë tek fëmijët dhe gjithashtu gjeneron më pak presion, problemi i shkëmbimit të papërshtatshëm të gazit është veçanërisht i madh për ta. As maskat e fëmijëve nuk e zgjidhin problemin. I kishim edhe ato ". Minimizuar nga kontrolluesit e fakteve Hapësira e vdekur nënkupton atë zonë të traktit respirator që natyrisht nuk merr pjesë drejtpërdrejt në shkëmbimin e gazit, domethënë që nuk furnizohet vazhdimisht me ajër të pasur me oksigjen. Nëse kjo hapësirë e vdekur rritet për shkak të dëmtimit të mushkërive, për shembull, ose edhe për shkak të problemeve të frymëmarrjes ose frymëmarrjes së vështirë për shkak të një maskë, atëherë kjo mund të çojë në ankesa të tilla si dhimbje koke, veçanërisht me fëmijët dhe veçanërisht me maskat FFP2. Hapësira e rritur e vdekur vlerësohet si e ulët nga kontrolli i zakonshëm ose faktet e zakonshme dhe ekspertët që ata intervistuan. Trupi mund ta kompensojë me lehtësi këtë duke rritur punën e frymëmarrjes, thonë ata. Nëse e mbani maskën për një kohë të gjatë (që është rasti me fëmijët në shkollë), atëherë është rraskapitëse dhe për këtë arsye ju shfaqen dhimbje koke, por dëmtimet shëndetësore nuk duhen frikësuar (5). Edhe nëse gjithçka duhet të jetë aq e padëmshme, dikush pyet veten nëse këta ekspertë janë përpjekur ndonjëherë të përqendrohen, mësojnë dhe marrin pjesë aktive në klasa me dhimbje koke dhe lodhje. Asnjë ndryshim midis maskave kirurgjikale dhe maskave FFP2 Kthehuni te hetimi nga Hockertz dhe Walach. Prof. Walach, kreu i studimit, vlerësoi të dhënat dhe nuk gjeti ndonjë ndryshim të dukshëm midis maskave kirurgjikale dhe maskave FFP2. Një vlerë prej 13,910 ppm u mas për maska FFP2 dhe një vlerë 13,120 ppm për maska kirurgjikale, e cila është akoma më shumë se 6 herë vlera limit, të cilën Agjencia Federale e Mjedisit e klasifikon si një rrezik për shëndetin nëse tejkalohet. Përfundimi logjik i Prof. Walach është pra: “Prandaj, nga këndvështrimi ynë, do të ishte një imperativ politik dhe ligjor i orës që të klasifikojmë mbajtjen e maskave tek fëmijët si një rrezik për shëndetin dhe jo ta përshkruajmë atë si një masë të përgjithshme. Shkollat, zyrat dhe autoritetet që e kërkojnë këtë, sipas këndvështrimit tonë, janë fajtorë për dëmtime trupore ". Nivelet më të larta të dioksidit të karbonit u matën tek fëmijët më të vegjël. Vlera më e lartë ishte 25,000 ppm në një fëmijë 7-vjeçar, që është më shumë se 10 herë vlera limit. Sa më të vjetër të rriten fëmijët, aq më e ulët është përmbajtja e dioksidit të karbonit në ajrin e thithur. Por vlerat më të ulëta për një 15-vjeçar ishin akoma 6000 ppm, tre herë vlera limit. Shkollat nuk lejohen të kryejnë provime Interestshtë interesante se dy shkolla në rrethin Passau fillimisht donin të kryheshin një studim të tillë, por kjo u ndalua nga autoritetet e tyre të shkollës së mesme, thotë Prof. Hockertz, i cili shton: “Shpresojmë shumë që të dhënat tona të sjellin pak më shumë arsye dhe objektivitet në debat. Sepse rreziku i zhvillimit të COVID-19 për një fëmijë është shumë më i ulët sesa pësimi i dëmtimeve psikologjike ose fizike nga mbajtja e maskave. " Prof Dr. Hockertz gjithashtu ka botuar një libër mbi këtë temë të titulluar *Gjenerata e maskës; Corona: frika dhe sfida. Maskat bëjnë më shumë dëm sesa mirë Dr. Ronald Weikl, obstetër dhe gjinekolog në Passau, i cili është një nga organizatorët dhe mbikëqyrësit e studimit, është i mendimit: "Nuk mund të shmanget: Veshja e maskave për fëmijët është një metodë e papërshtatshme e mbrojtjes së shëndetit. Bën më shumë dëm sesa mirë ”. Weikl nuk është i vetëm në këtë mendim. Në filmin Corona-Kinder nga regjisori Jens-Tibor Homm, ekspertët thonë fjalët e tyre që parashikojnë se masat e koronës do të kenë efekte jashtëzakonisht të dëmshme në shëndetin fizik dhe mendor të fëmijëve dhe adoleshentëve (4). Në lidhjen e mëparshme nën (4) mund të shikoni filmin Corona Children (45 minuta) të plotë. Nën moshën 11 vjeç, maskat nuk janë të dobishme për fëmijët Pediatri Dr. mjekësore Michaela Glöckler, për shembull, e konsideron kërkesën e maskës, siç praktikohet aktualisht, si të papërshtatshme. Fakti që fëmijët mund të jenë ngjitës nuk justifikon masa të tilla si mbyllja e shkollave dhe kopshteve. Të rriturit gjithashtu kanë dy herë më shumë gjasa të infektohen, thotë ajo. Pediatrit pajtohen që nën moshën 11 vjeç nuk duhet të mbajnë kurrë maska. Këtu dëmi tejkalon përfitimin. Vetëm sepse fëmijët e kësaj moshe nuk mund të garantojnë higjenën e maskës. Dëmtimi mendor tek fëmijët nga maskat Dr. Glöckler merret me dëmin emocional që maskat dhe, në përgjithësi, trajtimin e koronavirusit mund të shkaktojnë tek fëmijët. Fëmijëve u thuhet vazhdimisht - çdo ditë dhe për muaj - se ata po i rrezikojnë të tjerët dhe se duhet të kenë kujdes sepse ata vetë rrezikohen nga të tjerët. Fëmijët vaksinohen se bota është e rrezikshme, gjithmonë e dukshme çdo ditë (përmes maskave të kudondodhshme). Ajo thotë: "Kjo është një traumë kolektive që do t'ua përcjellim brezit të ardhshëm dhe që ka një efekt më të thellë sa më të vegjël të jenë fëmijët." Rreziku i transmetimit nga fëmijët është minimal Dr. mjekësore Steffen Rabe është specialist në mjekësinë pediatrike dhe adoleshente në Mynih dhe zëdhënës i bordit të mjekëve për vendimet individuale të vaksinimit. V. Ai thotë për temën e maskave tek fëmijët: “Rreziku i transmetimit nga fëmijët tek njëri -tjetri ose nga fëmijët te mësuesit është minimal dhe i papërfillshëm. Nëse kishte ndonjë transmetim në shkolla ose kopshte, ishte nga mësuesit tek fëmijët. Nuk ka asnjë studim të vetëm shkencor me cilësi të lartë dhe të besueshëm që ka vërtetuar se mbajtja e maskave nga fëmijët dhe adoleshentët do të çonte në një rënie përkatëse të numrit të rasteve të infeksionit. " Asnjë pushim maskë për fëmijët Rregulloret gjermane për punonjësit janë gjithashtu në kuptimin e shëndetit dhe sigurisë në punë, sipas Dr. Rabe, që pas dy orësh të mbajtjes së maskës, është e nevojshme një pushim më i gjatë. Por fëmijët mbajnë maskat e tyre në shkollë dhe në oborrin e shkollës për shumë orë pa u shqetësuar askush për nevojën e një pushimi të maskës. Maskat parandalojnë zhvillimin e traktit respirator tek fëmijët Prof Dr. mjekësore Christian Schubert, mjek, psikolog dhe psikoterapist thekson: "Kur vishen maska, trakti respirator nuk mund të zhvillohet siç do të zhvillohej pa maskë, formimi i mukozave, konfrontimi me mikroorganizmat ose kolonizimi natyral me bakteret dhe kërpudhat nuk ndodhin. Përveç kësaj, ekziston një përmbajtje tepër e lartë e dioksidit të karbonit në traktin respirator dhe, si rezultat, një presion i rritur i pjesshëm në arteriet, kështu që dëmi duhet të supozohet. " Nëse presioni i pjesshëm është shumë i lartë, kjo do të thotë se ka shumë gaz (në këtë rast dioksid karboni) në gjak dhe arterie. Njëri pastaj flet për hiperkapni, e cila mund të çojë në skuqje të lëkurës dhe, në raste ekstreme, aritmi kardiake, konfiskime dhe madje edhe humbje të vetëdijes. Distancimi shoqëror dhe frika dobësojnë sistemin imunitar "Distancimi shoqëror është një lloj sterilizimi i jetës," thotë Dr. Vazhdon Schubert. "Ne e dimë se higjiena e tepërt krijon sëmundje në një nivel thjesht imunologjik. Për më tepër, frika dhe paniku dobësojnë sistemin imunitar në afat të gjatë, duke rezultuar në një shtypje të vërtetë të sistemit imunitar. Frika dhe paniku gjithashtu dobësojnë sistemin imunitar pikërisht në zonën që do të ishte e nevojshme për t'u mbrojtur nga viruset. Ka më pak qeliza vrasëse natyrore, më pak limfocite dhe fraksione të tjera qelizore që na duhen urgjentisht në mënyrë që të qëndrojmë të shëndetshëm në kohë krize. " Dr. Në këtë kontekst, Rabe paralajmëron: “Ne po i privojmë fëmijët dhe sistemin e tyre imunitar nga mundësia për t'u zhvilluar në një mjedis normal. Infeksionet e zakonshme nuk ndodhin më, por do të ishin të nevojshme për pjekurinë e një sistemi imunitar të shëndetshëm ". Update: gusht 2021 - studimi u tërhoq Studimi i paraqitur më lart dhe i botuar në JAMA Pediatrics të Shoqatës Mjekësore Amerikane u tërhoq më 16 korrik 2021 (10). I.a. pajisja e përdorur për matjen e dioksidit të karbonit nuk ishte e përshtatshme. Gjithashtu u pyet nëse rezultatet e matjes ishin të sakta. Ne (ekipi redaktues i ZDG) shpresojmë, megjithatë, se gjithnjë e më shumë njerëz, veçanërisht prindërit dhe mësuesit, do të kuptojnë se sa të veshurit e maskave për orë të tëra ndikon në mirëqenien (jo vetëm) të fëmijëve dhe ndoshta i dëmton ata (edhe në një niveli psikologjik) .peshojnë më shumë se përfitimi i supozuar. Burimet e artikullit: Masken sind für Kinder schädlich - Zentrum der Gesundheit (1) Walach H, Hockertz S et al., Experimental Assessment of Carbon Dioxide Content in Inhaled Air With or Without Face Masks in Healthy Children, A Randomized Clinical Trial, JAMA Pediatr. Published online June 30, 2021, doi:10.1001/jamapediatrics.2021.2659 (2 )Schwarz S, Jenetzky E, Krafft H, Maurer T, Martin D. Corona children studies “Co-Ki”: first results of a Germany-wide registry on mouth and nose covering (mask) in children. Published 2021. Accessed June 15, 2021 (3) 2020News, Studie belegt: Inakzeptabel hohe Kohlendioxidwerte unter Gesichtsmasken bei Kindern, Juni 30, 2021 (4) Homm J-T, Corona-Kinder: Der Film; Die Folgen der Corona Massnahmen für unsere Kinder (5) Jonas U, Correctiv, Nein, das Tragen einer Maske führt nicht zu Sauerstoffmangel bei Kindern, 7. Dezember 2020 (6) J L Ward et al, Risk factors for intensive care admission and death amongst children and young people admitted to hospital with COVID-19 and PIMS-TS in England during the first pandemic year, medRxiv (2021). DOI: 10.1101/2021.07.01.21259785 (7) Clare Smith et al, Deaths in Children and Young People in England following SARS-CoV-2 infection during the first pandemic year: a national study using linked mandatory child death reporting data, medRxiv (2021). DOI: 10.21203/rs.3.rs-689684/v1 (8) Rachel Harwood et al, Which children and young people are at higher risk of severe disease and death after SARS-CoV-2 infection: a systematic review and individual patient meta-analysis, medRxiv (2021). DOI: 10.1101/2021.06.30.21259763 (9) Renk H, Elling R et al., Typically asymptomatic but with robust antibody formation: Childrens unique humoral immune response to SARS-CoV-2, medRxiv 2021.07.20.21260863; doi: https://doi.org/10.1101/2021.07.20.21260863 (10) Christakis D, Fontanarosa PB. Notice of Retraction. Walach H, et al. Experimental Assessment of Carbon Dioxide Content in Inhaled Air With or Without Face Masks in Healthy Children: A Randomized Clinical Trial. JAMA Pediatr. Published online June 30, 2021. JAMA Pediatr. Published online July 16, 2021. doi:10.1001/jamapediatrics.2021.3252

Programi intensiv i deacidifikimit Ka shumë programe deacidifikimi, dhe ata që duan të deacidifikohen kanë shumë zgjedhje. Si deacidifikoni siç duhet? Cilat produkte janë efektive? Për sa kohë duhet të deacidifikoheni? Pyetje me pyetje! Ne paraqesim një program intensiv të deacidifikimit që deacidifikon në mënyrë optimale - dhe jo vetëm në një nivel (si zakonisht), por në nivele të ndryshme. Programi i qëndrueshëm i deacidifikimit Shumë mund të ndodhin në katër javë. Në katër javë flokët tuaj do të rriten 1.5 centimetra, në katër javë lëkura juaj do të rinovohet, në katër javë truri juaj do të ketë marrë veten nga niveli i lartë dhe në katër javë ju mund të deacidifikoheni! Një kurë intensive 4-javore e deacidifikimit deacidifikon organizmin deri në çdo qelizë të vetme. Por vetëm deacidifikimi nuk është i mjaftueshëm. Prandaj, një program gjithëpërfshirës i deacidifikimit jo vetëm që përmban të gjithë përbërësit për deacidifikimin ndërqelizor dhe jashtëqelizor, por edhe gjithçka që ju nevojitet për të rindërtuar një qelizë të shëndetshme. Kjo përfshin deacidifikimin gjithëpërfshirës mbrojtje optimale e qelizave, ushqyerja perfekte e qelizave, një shtesë ushqimore alkaline dhe bentoniti "fshirës", i cili lidh me besueshmëri të gjitha toksinat dhe acidet dhe i sjell ato në sekretimin e tyre përfundimtar përmes zorrëve. Diagnoza e hiperaciditetit Acidifikimi zakonisht mund të supozohet nëse jeni të lodhur gjatë ditës, keni sëmundje kronike ose jeni mbipeshë, ose nëse vuani nga stresi kronik. Nëse ju pëlqen, mund të bëni testin Sander për të diagnostikuar hiperaciditetin. Naturopatët ndonjëherë ofrojnë diagnozën e irisit. Deacidifikimi me tetë përbërës Prandaj, një trajtim intensiv 4-javor i deacidifikimit përbëhet nga tetë përbërësit e mëposhtëm: Bazat Aktive - një koncentrat alkalik aktiv i ujit - deacidifikon trupin deri në nivelin qelizor. Përqendrimi alkalik i ujit i aktivizuar Bazat Aktive madje mund të heqë reagimin e ngurtë të qelizës - një gjendje që ndodh kur qeliza nuk është në gjendje të deacidifikohet në mënyrë adekuate për shkak të acidifikimit të tepërt. Vetëm jonet bazë të bazave aktive sigurojnë që qeliza acidike të mund të thajë acidet e saj të ruajtura dhe të thithë lëndët ushqyese. Bazat Aktive deacidifikohen në dy nivele: Jo vetëm që deacidifikon hapësirën midis qelizave (jashtëqelizore), por edhe vetë qelizën (ndërqelizore). Shtoni 25 ml koncentrat bazë në 40 ml ujë (ose aq ujë sa specifikohet nga prodhuesi) një herë në ditë dhe pini përzierjen përafërsisht 30 minuta para mëngjesit. Banja bazë deacidifikon në nivelin e dytë, përkatësisht përmes lëkurës dhe në të njëjtën kohë e bën lëkurën të butë dhe elastike. Në dy javët e para ju merrni 2 deri në 3 banja alkaline në javë (banjë e plotë) dhe banja këmbësh në ditët e mbetura, më vonë mund të kaloni në 2 deri në 3 banja këmbësh në javë - dhe vazhdoni ta bëni këtë pas kurimit të deacidifikimit. Pluhuri i hidhur i bazës deacidifikohet në mënyrë indirekte duke stimuluar prodhimin e bazës së vetë trupit. Ky është niveli i tretë i deacidifikimit. Ju merrni një pikë thike deri në ¼ lugë çaji pluhur bazë të hidhur disa herë në ditë (mundësisht 15 minuta para ngrënies) ose bëni çaj prej saj. Qullja bazë përmban fara të vlefshme të embrionit organik (të shkruara, farë liri, mel, misër, hikërror, thjerrëza) dhe ka shije kremoze dhe të shkëlqyeshme. Farat e mbirë jo vetëm që sigurojnë përbërësit dhe fibrat më të mira alkaline, por edhe një aromë të larmishme që ju jep një fillim të shijshëm të ditës. Kompleksi bazë mineral Sango Marine Coral mbështet deacidifikimin në nivelin e pestë duke rindërtuar rezervat minerale të trupit të kalciumit dhe magnezit dhe kështu duke i bërë mineralet bazë të disponueshme për qelizën në një formë lehtësisht të përdorshme. Doza ditore e koraleve detare Sango ndahet më së miri në dy deri në tre racione dhe merret me ujë. Toka minerale bentonite lehtëson organizmin pasi mund të lidhë toksinat dhe acidet në zorrë. Në këtë mënyrë, bentoniti përshpejton deacidifikimin dhe detoksifikimin, parandalon që toksinat nga zorrët të kthehen në qarkullimin e gjakut dhe kështu mbështet në mënyrë të konsiderueshme suksesin e deacidifikimit nëpërmjet këtij niveli të gjashtë të deacidifikimit. Bentoniti mund të merret 30 minuta para darkës: 1 lugë çaji me një gotë të madhe ujë. Astaxanthin dhe Spirulina: Vetëm ato qeliza mund të deacidifikohen me sukses që kanë lëndë ushqyese të mjaftueshme dhe në të njëjtën kohë mbrohen nga radikalet e lira. Kjo është arsyeja pse mbrojtja e qelizave dhe ushqimi i qelizave zhvillohen në nivelin e shtatë dhe të tetë të deacidifikimit: Astaksantina, si një nga antioksidantët më të fuqishëm, mbron qelizën nga pothuajse të gjitha llojet e radikalëve të lirë. Sidomos qelizat gjatë deacidifikimit të rëndë kanë nevojë për mbulesë mbrojtëse e antioksidantëve të fuqishëm. Vetëm atëherë mund të deacidifikoni në mënyrë optimale dhe më pas të rigjeneroheni. Spirulina, mikroalgat e gjelbra, furnizon qelizat që kanë nevojë për rigjenerim me lëndë ushqyese të veçanta dhe substanca vitale gjatë deacidifikimit, përfshirë proteina me cilësi të lartë, shumë beta-karoten, klorofil detoksifikues dhe ato substanca bimore bioaktive që janë gjithnjë e më të rralla në ushqimet konvencionale. Të dy shtesat mund të merren me ushqim. Rutina e përditshme gjatë deacidifikimit Në mënyrë të veçantë, rutina e përditshme me përbërësit e paraqitur më sipër mund të duket kështu: Pasi të ngriheni, pini një gotë të madhe me ujë (pa Sango) (afërsisht 200 deri në 300 ml). Përzieni koralin detar Sango në 1 litër ujë të pijshëm dhe pijeni atë gjatë gjithë ditës 30 minuta para mëngjesit: Bazat aktive (koncentrati bazë) - 25 ml në 40 ml ujë. Zgjidhja ka një pH prej përafërsisht 11. Pak para mëngjesit: Pluhur me bazë të hidhur - lini 1/4 lugë çaji në gojën tuaj dhe gëlltiteni vetëm pas disa minutash Hani një qull bazë për mëngjes Për mëngjes 1 kapsulë astaksantine dhe 5 skeda spiruline Pak para drekës: Pluhur me bazë të hidhur - lini 1/4 lugë çaji në gojën tuaj dhe gëlltiteni vetëm pas disa minutash Për drekë 1 kapsulë astaksantine Merrni Bentonite Liquid (ose bentonite normale në formë pluhuri ose zeoliti) me një gotë të madhe me ujë (pa Sango) 30 minuta para darkës Pak para darkës: Pluhur me bazë të hidhur - lini 1/4 lugë çaji në gojën tuaj dhe gëlltiteni vetëm pas disa minutash Për darkë 5 skeda spiruline Një banjë e plotë alkaline (1 deri 2 herë në javë) ose një banjë alkaline e këmbëve (çdo ditë ose çdo ditë tjetër). Sigurisht, ju gjithmonë mund të ndryshoni rutinën e përditshme të propozuar në mënyrë që programi të integrohet lehtësisht në jetën tuaj të përditshme. Vetëm sigurohuni që Bazat Aktive dhe Bentoniti / Zeoliti duhet të merren gjithmonë të paktën 30 minuta para një vakt. Bentoniti / Zeoliti gjithashtu mund të merret të paktën 2 orë pas një vakti të lehtë (!). Deacidifikimi nga pikëpamja shkencore Nëse jeni të interesuar për gjetjet shkencore mbi temën e acidifikimit dhe sëmundjet që lidhen me të, atëherë ne kemi përmbledhur disa nga studimet më interesante të viteve të fundit për ju: Acidoza nga perspektiva e shkencës Deacidifiko individualisht Mos harroni, megjithatë, se të gjithë janë të ndryshëm dhe për këtë arsye deacidohen ndryshe. Prandaj, të dy programet e deacidifikimit mund të kryhen për një periudhë më të shkurtër ose më të gjatë. Dozat individuale të ilaçeve individuale nuk duhet të respektohen me përpikëri, por mund të rregullohen vazhdimisht sipas ndjenjave dhe nevojave tuaja të trupit - domethënë të zvogëlohen ose rriten. Hani një dietë alkaline Përveç programit të deacidifikimit, sigurisht që duhet të hani edhe një dietë alkaline ose të paktën një tepricë të dietës alkaline. Sepse do të ishte jashtëzakonisht kundërproduktive nëse hani ushqime jo të shëndetshme që formojnë acid gjatë deacidifikimit dhe kështu bllokoni sërish deacidifikimin. Detajet mbi këtë formë të të ushqyerit mund të gjenden këtu: Ushqimi alkalik Edhe më shumë deacidifikim? Sigurisht, ju mund ta intensifikoni deacidifikimin tuaj edhe më tej ose të shmangni tej-acidifikimin në të ardhmen, p.sh. B. me pirjen e rregullt të çajrave bazë, me kujdesin bazë të lëkurës dhe trupit, përfshirë kujdesin bazë të diellit, me ujë pak alkalik nga filtri i ujit DrinkPure HOME me masazhe me furça që ngrohin rrjedhën limfatike dhe qarkullimin e gjakut dhe kështu ekskretimin e acidit. Para deacidifikimit Nëse së pari dëshironi të dini nëse keni nevojë për një të tillë para se të filloni një terapi alkaline (deacidifikim), mund të testoni shkallën tuaj personale të acidifikimit - me testin acid -bazë Sander. Ajo kryhet në laborator dhe tregon situatën e ekuilibrit tuaj acid-bazë. Bazuar në rezultatin e testit, atëherë mund të vendosni nëse dhe në çfarë mase keni nevojë të deacidifikoheni. Ne kemi shpjeguar detajet e testit acid -bazë dhe terapinë bazë pasuese këtu: Terapia bazë - për parandalimin dhe trajtimin e ankesave kronike Pas deacidifikimit Pas katër javëve të përfunduara të deacidifikimit, do të keni diçka të mbetur nga njëri ose produkti tjetër. Por kjo nuk ka rëndësi, pasi pothuajse çdo komponent i vetëm meriton një vend në kuzhinën tuaj. Spirulina, astaksantina dhe korali i detit Sango mund të merren në mënyrë të përsëritur ose madje përgjithmonë si një shtesë dietike dhe pluhuri i hidhur i bazës gjithashtu mund të përdoret përsëri dhe përsëri - gjithashtu si erëz. Bentoniti ose gjithashtu zeoliti janë preparate që duhet të jenë në çdo kabinet mjekësor, pasi ato rekomandohen si ilaçi i parë i zgjedhur për pothuajse çdo sëmundje, nga dhimbjet e stomakut deri te diarreja deri te dhimbja e kokës. Përdorimi i jashtëm i bentonitit, nga ana tjetër, është i popullarizuar në formën e jastëkëve ose zogjve për kafshimet e insekteve, ndrydhjet, tendosjet, problemet e kyçeve, etj. Ky lloj llapash është i këndshëm, lehtëson kruajtjen, heq toksinat nga indet dhe stimulon procesin e shërimit. Shumë fat me deacidifikimin! Dhe argëtohuni duke u ndier mirë! Ekipi juaj nga qendra e shëndetit Burimet e artikullit: Die beste Entsäuerung (zentrum-der-gesundheit.de)- Zentrum der Gesundheit

Pesë minuta ushtrime të frymëmarrjes ul presionin e gjakut Vetëm 5 minuta ushtrime të frymëmarrjes në ditë mund të ulin presionin e gjakut, si dhe medikamentet dhe ushtrimet fizike për disa javë, sipas një studimi të qershorit 2021. Pra, stërvitni muskujt tuaj të frymëmarrjes dhe jo vetëm do të përjetoni presion më të shëndetshëm të gjakut, por edhe përfitime të tjera shëndetësore . Trajnimi i frymëmarrjes kundër presionit të lartë të gjakut po aq efektiv sa mjekimi Zakonisht ka medikamente për presionin e lartë të gjakut – dhe këto shpesh kanë efekte anësore. Në vend të kësaj, çfarë thua për një stërvitje 5-minutëshe në ditë që është plotësisht pa efekte anësore? Nëse stërvitni muskujt tuaj të frymëmarrjes vetëm për 5 minuta në ditë, atëherë kjo qasje ul presionin e gjakut - po aq mirë apo edhe më mirë se stërvitjet kardio dhe gjithashtu më mirë se mjekimi, sipas një studimi nga Universiteti i Kolorados, Boulder, i cili u publikua. në qershor 2021 u shfaq Gazeta e Shoqatës Amerikane të Zemrës (1). Është i ashtuquajturi stërvitje për forcën e muskujve frymëzues (IMST) që mund të parandalojë një nga shkaqet më të zakonshme të vdekjes së kohës sonë (sëmundjet kardiovaskulare). Trajnimi i frymëmarrjes bëhet në 5 minuta! Daniel Craighead, Profesor i Fiziologjisë Integruese shpjegon: “Sigurisht që ka shumë metoda për ta mbajtur shëndetin tuaj kardiovaskular të qëndrueshëm ndërsa rriteni (Shënim: Reagimi i ZDG: Ai me siguri po mendon për sportin dhe një ndryshim në dietë). Megjithatë, këto shpesh kërkojnë kohë, kërkojnë shumë disiplinë dhe shpesh janë të shtrenjta, kështu që shumë njerëz dështojnë në të. Sidoqoftë, IMST përfundon në pesë minuta dhe madje mund të plotësohet rehat gjatë shikimit të televizorit." (2) Trajnimi i frymëmarrjes forcon muskujt e frymëmarrjes IMST u zhvillua në vitet 1980 posaçërisht për të ndihmuar pacientët me sëmundje të rënda të frymëmarrjes. Sepse me IMST, të prekurit mund të forcojnë muskujt e tyre të frymëmarrjes dhe kështu të lehtësojnë simptomat e tyre. Muskujt e frymëmarrjes përfshijnë diafragmën dhe muskujt ndër brinjë, të cilët janë muskujt midis brinjëve që formojnë murin e kraharorit. Me IMST, ju merrni frymë në një pajisje të vogël - një trainer për frymëmarrje ose mushkëri - i cili ofron rezistencë, e cila mund të imagjinohet si thithje e një zorrë që thith forca të ndryshme (të rregullueshme) në të njëjtën kohë. 6 javë stërvitje të frymëmarrjes po aq efektive sa reduktuesit e presionit të gjakut Fillimisht, njerëzit me sëmundje të frymëmarrjes duhet të stërviten gjysmë ore në ditë me rezistencë të ulët. Megjithatë, vitet e fundit, profesori Craighead dhe kolegët kanë ekzaminuar nëse variantet më të kursyera në kohë, rreth 30 inhalime/frymëmarrje (ekuivalente me rreth 5 minuta) në ditë me rezistencë të lartë, gjashtë ditë në javë, mund të përmirësojnë shëndetin kardiovaskular, si dhe njohjen. shëndetit dhe gjithashtu të performancës atletike. Studimi aktual përfshiu 36 të rritur (50-79 vjeç) me presion të lartë të gjakut (presioni i tyre sistolik i gjakut ishte më i madh se 120 mmHg). Gjysma përfundoi stërvitjen e përshkruar të frymëmarrjes (IMST me rezistencë të lartë; 65 deri në 75 përqind të forcës maksimale të thithjes) për 6 javë, gjysma tjetër shërbeu si një grup placebo dhe e bëri stërvitjen me rezistencë shumë të ulët (15 përqind rezistencë ndaj thithjes). Në fund të studimit, presioni sistolik i gjakut në grupin IMST kishte rënë mesatarisht me 9 mmHg, rezultat që edhe disa ilaçe për presionin e gjakut nuk mund ta mposhtin. Nëse keni dashur ta arrini këtë qëllim me p.sh. B. për të arritur ecjen, do t'ju duhet të stërviteni 5 ditë në javë për 30 minuta. Ishte gjithashtu veçanërisht mbresëlënëse që ndryshimet pozitive në presionin e gjakut vazhduan edhe për 6 javë të tjera pas seancës së trajnimit 6-javor, edhe pse pjesëmarrësit e studimit nuk po praktikonin më IMST gjatë kësaj kohe. "Jo vetëm që trajnimi i frymëmarrjes kërkon më pak kohë sesa programet tradicionale të stërvitjes, por përfitimet e tij duket se zgjasin më gjatë," tha profesori Craighead. Ushtrimet e frymëmarrjes ulin presionin e gjakut Trajnimi i frymëmarrjes supozohet se ul presionin e gjakut në veçanti përmes një rritje të konsiderueshme të nivelit të oksidit nitrik në gjak. Oksidi nitrik është një substancë që mund të prodhohet nga qelizat në muret e enëve të gjakut dhe relakson arteriet. Kjo nxit qarkullimin e gjakut dhe parandalon depozitimin në muret e enëve të gjakut. Si rezultat, grupi IMST pa një përmirësim prej 45 përqind në funksionin vaskular (funksioni endotelial), që do të thotë se arteriet mund të zgjerohen dhe ngushtohen përsëri shpejt dhe lehtë sipas nevojës. Meqenëse nivelet e oksidit nitrik priren të ulen me kalimin e moshës, ka gjëra të tjera që mund të bëni për të ndihmuar në mbajtjen e niveleve më të larta të oksidit nitrik, të tilla si pirja e një gote me lëng panxhari në ditë dhe ngrënia e shumë perimeve me gjethe jeshile. Një shtesë diete me aminoacidin L-arginine konsiderohet gjithashtu se rrit monoksidin e azotit dhe në këtë mënyrë promovon qarkullimin e gjakut, ul presionin e gjakut dhe rrit performancën. L-arginina përdoret gjithashtu shpesh për të rritur fuqinë për shkak të qarkullimit të gjakut dhe efektit të rritjes së performancës. Pas stërvitjes së frymëmarrjes, vlerat e inflamacionit të pjesëmarrësve dhe gjithashtu vlerat e stresit oksidativ ranë. Nëse këto vlera janë të ngritura, duhet të pritet një rrezik i shtuar i atakut në zemër. Trajnimi i frymëmarrjes për gratë në menopauzë Ushtrimet e frymëmarrjes mund të jenë gjithashtu një gjë e mirë për gratë që kalojnë menopauzën. Sepse dihet nga studimet e mëparshme që këto gra nuk mund të arrijnë rezultate aq të mira sa i përket shëndetit të enëve të gjakut sa meshkujt, për shembull, përmes stërvitjes së qëndrueshmërisë, veçanërisht nëse nuk marrin preparate estrogjene. Enët e saj të gjakut iu përgjigjën stërvitjes së frymëmarrjes pa asnjë problem. "Pra, nëse trajnimi i qëndrueshmërisë nuk po përmirëson vlerat tuaja kardiovaskulare, provoni masa të tjera që mund të arrijnë qëllimin e dëshiruar," këshillon profesori Craighead, duke iu referuar IMST. Trajnimi i frymëmarrjes edhe për atletët Nëse jeni vrapues, mund të jeni në gjendje t'i arrini qëllimet tuaja sportive më shpejt me IMST. "Kur vraponi një maratonë, muskujt tuaj të frymëmarrjes lodhen me kalimin e kohës, duke kërkuar më shumë gjak për t'u nxjerrë nga muskujt skeletorë. Por kjo nga ana tjetër çon në lodhje në këmbët tuaja”, shpjegon profesori Craighead, i cili përdor trajnimin e frymëmarrjes IMST për stërvitjen e tij maratonë. "Megjithatë, nëse tani forconi muskujt tuaj të frymëmarrjes, efekti i përshkruar nuk do të zgjasë më gjatë dhe këmbët tuaja nuk do të lodhen!" Trajnim i frymëmarrjes për pacientët me Covid-19 Sa më të fortë të jenë muskujt e frymëmarrjes, aq më të forta dhe më efikase janë mushkëritë. Nëse bëni stërvitje të rregullta të frymëmarrjes, do të bëheni më elastik dhe nuk do të kontraktoni më infeksione të frymëmarrjes aq lehtë. Dhe edhe nëse tashmë keni pasur një infeksion dhe si pasojë mushkëritë tuaja janë dobësuar, mund të përdorni IMST për t'i kthyer mushkëritë tuaja në formë - sigurisht në konsultim me mjekun tuaj! Madje ekziston një studim nga prilli 2021 (3) që tregon se funksionet e mushkërive të pacientëve Covid-19 të dikurshëm të ventiluar në mënyrë invazive u përmirësuan aq mirë pasi u larguan nga njësia e kujdesit intensiv falë një trajnimi dy-javor të frymëmarrjes që studiuesit përkatës shkruan: " IMT -Trajnimi i frymëmarrjes duhet të mbështesë konceptin e terapisë Covid-19, veçanërisht në ish-pacientët e kujdesit intensiv.” (Pajisja trainer e frymëmarrjes IMT Threshold u përdor në këtë studim). Trajnimi i frymëmarrjes IMST konsiderohet shumë i sigurt, por duhet të flisni me mjekun tuaj paraprakisht - jo më pak në mënyrë që ai të kontrollojë presionin tuaj të gjakut në përputhje me rrethanat dhe, nëse është e nevojshme, të zvogëlojë dozën tuaj të mjekimit kur trajnimi të hyjë në fuqi. Burimet e artikullit: Blutdruck senken: 5 Min. Atemtraining pro Tag - Zentrum der Gesundheit (1) Daniel H. Craighead, Douglas R. Seals et al., Time‐Efficient Inspiratory Muscle Strength Training Lowers Blood Pressure and Improves Endothelial Function, NO Bioavailability, and Oxidative Stress in Midlife/Older Adults With Above‐Normal Blood Pressure. Journal of the American Heart Association, 2021 (2) University of Colorado at Boulder, 5-minute breathing workout lowers blood pressure as much as exercise, drugs: 'Strength training for breathing muscles' holds promise for host of health benefits, ScienceDaily, 30 June 2021 (3) Abodonya AM, Abdelbasset WK, Awad EA, Elalfy IE, Salem HA, Elsayed SH. Inspiratory muscle training for recovered COVID-19 patients after weaning from mechanical ventilation: A pilot control clinical study. Medicine (Baltimore). 2021;100(13)

Diarreja: Mjetet juridike holistike për t'ju ndihmuar Diarreja mund të ketë shumë shkaqe të ndryshme. Prandaj, në rastin e diarresë, gjëja e parë që duhet bërë është gjetja e shkakut dhe eliminimi nëse është e mundur. Në të njëjtën kohë, ju dëshironi të lehtësoni simptomat sa më shpejt të jetë e mundur – fryrjet, ngërçet e barkut dhe dëshirën e vazhdueshme për të shkuar në tualet. Çfarë duhet të bëni nëse keni diarre Ne do t'ju shpjegojmë se çfarë mund të bëni nëse keni diarre, si mund të përdorni mjete dhe masa natyrale nga njëra anë për të zgjidhur diarrenë akute në mënyrë natyrale dhe nga ana tjetër se si mund t'i bëni zorrët tuaja aq të përshtatshme sa të mos jenë më aq të ndjeshme ndaj diarre në të ardhmen. Simptomat e diarresë Diarreja akute karakterizohet nga nxitje të shpeshta për jashtëqitje, jashtëqitje të lëngshme dhe zakonisht ngërçe të barkut. Meqenëse ngrënia e ushqimit vështirë se mund të mendohet pa nauze - veçanërisht nëse çështja ka të bëjë me stomakun (infeksion gastrointestinal) - ekziston një ndjenjë dobësie gjatë rrjedhës së sëmundjes, e cila detyron pushimin. Diarreja është zyrtarisht kur nëse duhet të shkoni në tualet tre ose më shumë herë (në ditë) nëse koha e kalimit të ushqimit në zorrë zvogëlohet ndjeshëm, kur sasia e jashtëqitjes rritet dhe kur rritet përmbajtja e lëngshme e jashtëqitjes. Shkaqet e diarresë akute Nëse situata e përshkruar më sipër përmirësohet përsëri pas disa ditësh, kjo quhet diarre akute. Ai është shkaktuar nga infeksionet (viruset, bakteret, parazitët), nëpërmjet helmimit nga ushqimi (salmonela, bakteret koliforme p.sh. EHEC, kampilobakter, listeria etj.), përmes sasive të pazakonta të disa ushqimeve, p.sh. P.sh., "kile" qershi (ose fruta të tjera me gurë), shumë kumbulla të thata, një vakt pikant në një restorant indian, etj. nëpërmjet mjekimit për shkak të një doze shumë të lartë të laksativit, duke konsumuar sasi të mëdha të produkteve dietike që ëmbëlsohen me zëvendësues të sheqerit (sorbitol, maltitol, ksilitol (etj.), përmes frikës dhe situatave stresuese, nga kafeina dhe/ose alkooli gjithashtu duke udhëtuar në vende të largëta, ku mikrobet dhe bakteret e huaja dhe për këtë arsye të pazakonta kolonizojnë ushqimin dhe ujin për evropianët. Nëse diarreja shfaqet shpesh brenda katër javësh dhe nuk largohet përfundimisht, kjo quhet diarre kronike. Nëse keni diarre, ju lutemi mos prisni katër javë, veçanërisht jo nëse vëreni gjak në jashtëqitje, por sqarojeni çështjen në mënyrë diagnostike më së voni pas 5 ditësh - veçanërisht nëse asnjë nga masat që keni marrë nuk ka efekt (tashmë tek fëmijët pas 3 ditësh ose - në varësi të ashpërsisë së diarresë - më herët). Kjo ndodh sepse diarreja mund të shkaktojë dehidratim të trupit për shkak të humbjes së sasive të konsiderueshme të ujit dhe mineraleve, të cilat shpejt mund të bëhen kërcënuese për jetën tek fëmijët e vegjël, të moshuarit dhe njerëzit me sistem imunitar të dobësuar. Shkaqet e diarresë kronike Sëmundjet e mundshme të shoqëruara me diarre kronike ose shkaqe që mund të çojnë në diarre kronike janë: Sëmundja e Crohn-it: Kjo sëmundje kronike inflamatore e zorrëve fillon në pjesën e poshtme të zorrëve të vogla dhe mund të sulmojë të gjithë traktin gastrointestinal në shpërthime. Simptomat: fistula intestinale, çarje, ethe, dhimbje barku dhe sulme diarreje (deri në 15 herë në ditë) Koliti ulceroz: Kjo sëmundje kronike inflamatore e zorrëve kufizohet kryesisht në zorrën e trashë. Këtu shpesh diarre të përgjakshme (në sëmundjen e Crohn janë pa gjak) me ulçerim. Simptoma të tjera: anemia dhe pasojat e saj si lodhja, mungesa e lëvizjes, sëmundjet e lëkurës dhe kyçeve. Intoleranca ushqimore (p.sh. ndaj qumështit (laktozë) ose fruktozës) Sëmundja celiac (intoleranca ndaj glutenit, gluten = proteina e grurit) pankreatiti (inflamacion i pankreasit), Komplikimet pas operacionit në zorrë, p.sh. B. pas heqjes së seksioneve të zorrëve. hipertiroidizmi stresi kronik sindromi i zorrës së irrituar Kështu funksionon tretja normale Gjatë procesit normal të tretjes, ushqimi lëviz nga stomaku në zorrën e hollë. Aty, lëndët ushqyese nga ushqimi përthithen dhe kalojnë në gjak. Kimi i mbetur transportohet në zorrën e trashë me ndihmën e peristaltikës së zorrëve (lëvizjet e zorrëve). Detyra e tij tani është u. konsiston në thithjen e ujit të mbetur në kimë në trup dhe nga ana tjetër shtyrjen e përbërësve të ushqimit të papërdorshëm, të cilët tani janë formuar në një "sallam të vogël", me anë të lëvizjeve peristaltike në rektum, ku ato ekskretohen si jashtëqitje. Kjo është ajo që ndodh kur keni diarre Në rastin e diarresë, nga ana tjetër, uji nga kima nuk përthithet në trup (dhe lëndët ushqyese zakonisht nuk janë gjithashtu). Në rastin e diarresë, zorra nuk ka fare kohë për këtë. Qëllimi këtu është që të nxirret përsëri përmbajtja e zorrëve sa më shpejt që të jetë e mundur. Për këtë qëllim, uji lihet në jashtëqitje. Por kjo nuk është e gjitha, uji dhe kripërat minerale shtesë lëshohen nga trupi në zorrët. Jashtëqitja bëhet gjithnjë e më e lëngshme dhe dëshira për të defekuar bëhet gjithnjë e më këmbëngulëse. Diarreja – kur na godet në mënyrë akute – është zakonisht një masë mbrojtëse e trupit. Ai e hedh përsëri ushqimin jashtë aq shpejt sepse diçka në të i duket jashtëzakonisht e dyshimtë, d.m.th., diçka është gëlltitur me ushqimin që mund të shkaktojë dëme serioze në trup nëse futet në qarkullimin e gjakut. Viruset mund të shkaktojnë diarre Kjo është veçanërisht e vërtetë për infeksionet virale dhe bakteriale. Viruset janë shkaktari më i zakonshëm i sëmundjeve infektive të diarresë. Viruset mund të dëmtojnë mukozën e zorrëve të vogla, duke ndikuar në përthithjen normale të ujit dhe lëndëve ushqyese, duke shkaktuar diarre. Bakteret dhe parazitët bakteret si p.sh B. E. coli ose salmonela, por edhe parazitët e zorrëve normalisht gëlltiten përmes ujit të kontaminuar ose ushqimit përkatës të kontaminuar. Ata sekretojnë toksina që bëjnë që zorrët të derdhin ujë dhe kripëra. Kjo e bën jashtëqitje të holluar me ujë dhe shkakton diarre. Diarre nga helmimi me ushqim Në rastin e helmimit nga ushqimi, bakteret shpesh kanë jetuar tashmë në ushqim, shumohen atje dhe e pasurojnë atë me produktet e tyre përfundimtare metabolike (toksina bakteriale). Në varësi të llojit të baktereve, këto mund të jenë shumë toksike për trupin e njeriut dhe nuk mund të hiqen as me ngrohje. Një infeksion EHEC jo vetëm që çon në formimin e toksinave bakteriale jashtëzakonisht toksike, por edhe në shkatërrimin e qelizave të mukozës së zorrëve. Antibiotikët mund të shkaktojnë diarre Nëse dikush merr antibiotikë për shkak të një infeksioni bakterial në dhëmb ose një infeksioni të fshikëzës, kjo terapi shkatërron jo vetëm bakteret e këqija në dhëmb ose fshikëz, por edhe bakteret e mira dhe të dobishme në zorrë. Kjo lejon bakteret e dëmshme z. B. bakteret që shkaktojnë diarre shumohen me shpejtësi. Një arsye tjetër pse antibiotikët shpesh mund të shkaktojnë diarre si efekt anësor është efekti nxitës i peristaltikës i disa antibiotikëve. Barna me efekt anësor të diarresë Përveç antibiotikëve, ka medikamente të tjera, efektet anësore të të cilave përfshijnë: përfshijnë diarrenë. Kjo perfshin: ilaqet kundër depresionit antihipertensive bllokuesit e acidit hormonet e tiroides suplementet e hekurit barna kimioterapie dhe natyrale përdorimi i tepërt i laksativëve. Zëvendësuesit e sheqerit shpesh çojnë në diarre Zëvendësuesit e sheqerit si sorbitoli, ksilitoli, maltitoli etj mund të çojnë në diarre me fryrje dhe ngërçe barku. Pra, nëse frikacakët e çamçakëzit vuajnë nga diarreja kronike, ata duhet të kontrollojnë nëse çamçakëzi është i ëmbëlsuar me zëvendësues të sheqerit. Zëvendësuesit e sheqerit u shtohen shpesh ëmbëlsirave diabetike ose produkteve dietike. Ndërsa ekziston një sasi maksimale e shumicës së zëvendësuesve të sheqerit që dihet se shkakton diarre në shumicën e njerëzve nëse tejkalohet, ksilitoli është një përjashtim. Organizmi i njeriut ngadalë mund të mësohet me rritjen e sasive të ksilitolit. Kjo nuk është e mundur me sorbitol dhe zëvendësues të tjerë të sheqerit. Diarre në stres mendor Shumë njerëz reagojnë ndaj stresit mendor me rritje të aktivitetit të zorrëve dhe diarre. Shkaktarët mund p.sh. B. ankthi, zemërimi ose stresi i testit. Kafeinë dhe alkool Kafeina dhe alkooli stimulojnë kalimin e zorrëve. Kjo bën që jashtëqitja të lëvizë shumë shpejt nëpër zorrë, duke prishur thithjen normale të lëngjeve dhe duke rezultuar në jashtëqitje të holluar me ujë. Diarre për shkak të intolerancës Njerëzit modernë shpesh kanë gjithashtu sisteme të tretjes me pamje vërtet të epokës së gurit. Disa zorrë janë ende të mendimit se qumështi i lopës nuk është ushqim për të rriturit, veçanërisht në rastin e intolerancës ndaj laktozës, ndërsa të tjerët refuzojnë drithërat ose frutat sepse nuk kishte as fusha me grurë dhe as mollë të ëmbla Granny Smith në epokën e gurit (sëmundja celiac dhe fruktoza intolerancës). Zorrët e tilla reagojnë më pas me humor jashtëzakonisht të keq kur konsumohen këto ushqime, përkatësisht me diarre – në këto raste me diarre kronike. Prandaj, kola si ilaç shtëpiak me shkopinj gjevrek nuk këshillohet për diarre Ilaçi më popullor në shtëpi për diarrenë akute është koka me shkopinj gjevrek, prandaj rekomandohet gjithmonë që të kompensoni urgjentisht humbjen e lëngjeve dhe mineraleve në trup kur keni diarre. Prandaj shpesh thuhet se duhet konsumuar ujë, elektrolite (kripëra minerale, veçanërisht natriumi dhe kaliumi) dhe në të njëjtën kohë pak glukozë (dekstrozë). Glukoza ka funksionin e lehtësimit të përthithjes së ujit nga mukoza e zorrëve. Shkopinjtë e koksit dhe gjevrekut tani përmbajnë kripë, ujë dhe sheqer dhe për këtë arsye duket se janë një ilaç ideal në shtëpi për diarrenë. Në realitet, megjithatë, është vetëm një zgjidhje ndaluese që për fat të keq as nuk funksionon. Kjo është për shkak të përmbajtjes shumë të lartë të sheqerit në cola (18), e cila lidh edhe më shumë ujë në zorrë dhe kështu nxit diarrenë edhe më shumë. Pasojat janë një tepricë e natriumit në gjak dhe një nevojë e paplotësuar për kalium, pasi shkopinjtë e gjevrekut përmbajnë natrium, por jo kalium. Si kanë ndryshuar ilaçet shtëpiake gjatë rrjedhës së historisë Termi ilaçe shtëpiake i referohet ilaçeve që janë lehtësisht të arritshme për të gjithë, dmth që mund t'i zgjidhni në kopsht, që mund t'i merrni në çdo kohë në supermarket ose që i keni tashmë në shtëpi - pavarësisht nëse jeni i shëndetshëm apo i sëmurë. . Në të kaluarën, kur nuk kishte supermarkete (veçanërisht në zonat rurale), ilaçet shtëpiake përbëheshin nga barishte, alkool, tinktura të bëra vetë ose ushqime të përgatitura posaçërisht (p.sh. "supë me karota Morosche e gatuar gjatë" për diarre). Fakti që shkopinjtë kola dhe gjevrek janë ndër ilaçet shtëpiake sot është një tregues i madh i nivelit aktual të zhvillimit të kuzhinës dhe botanik në shoqërinë tonë. Të gjithë kanë shkopinj koka dhe gjevrek në shtëpi gjatë gjithë kohës (dhe me sa duket asgjë më mirë), ndërkohë që askush nuk u beson më barishteve në oborrin e shtëpisë, e lëre më të dijë të gatuajë një supë me karota ose oriz që ndihmon në diarre. Ilaçe natyrale për diarrenë Duke qenë se qëllimi i shumicës së diarresë është të nxjerrin substanca të dëmshme sa më shpejt që të jetë e mundur, nuk duhet të merren masa për të ndaluar diarrenë pa luftuar shkakun. Një ilaç popullor kundër diarresë (me përbërësin aktiv loperamid), i cili disponohet pa recetë në çdo farmaci, është një nga barnat opioid. Ajo pengon lëvizjet e zorrëve (19). Edhe pse pacienti fillimisht është i lumtur sepse diarreja është zhdukur me sa duket, ky trajtim është jashtëzakonisht i rrezikshëm, pasi patogjenët dhe toksinat bakteriale, të cilat në fakt duhet të ekskretohen sa më shpejt përmes diarresë, mbeten në zorrë dhe shkaktojnë akoma më shumë dëme atje. Masat e mëposhtme holistike nuk kanë të bëjnë me ndalimin rrënjësor të diarresë, por për eliminimin e shkaqeve të diarresë, për të ndihmuar trupin të eliminojë mikrobet shkaktare dhe më pas vendosjen e tij në një gjendje të fortë në mënyrë që të mund të luftojë përsëri veten, mund të rigjenerohet. 1. Gjeni dhe eliminoni shkaqet e shmangshme Nëse shfaqet diarre, gjëja e parë që përpiqeni të bëni është të zbuloni se çfarë mund ta shkaktojë atë. Nëse dyshoni për një shkak të shmangshëm si fajtor (aktualisht jeni duke marrë medikamente ose duke ngrënë disa ushqime të panjohura ose shumë produkte diete me zëvendësues të sheqerit, etj.), diskutoni ndërprerjen e mjekimit me terapistin tuaj dhe hani ushqimet e dyshuara në ditët e ardhshme në bazë të provës jo më. 2. Masa e ndihmës së parë për diarre: bentonit Si një "masë e ndihmës së parë" për diarrenë akute - pa marrë parasysh se çfarë e ka shkaktuar - nuk ka asgjë më të mirë se të marrësh një lugë çaji bentonit me një gotë ujë tre herë në ditë. Vetëm kjo masë shpesh është e mjaftueshme për të zgjidhur shpejt diarrenë. Bentoniti i përket çdo shtëpie dhe çantë të ndihmës së parë. Kjo argjilë minerale natyrale thith të gjitha llojet e toksinave dhe ka shpëtuar jetën e fëmijëve që hanin bimë helmuese. Në rastin e diarresë, bentoniti jo vetëm që thith toksinat bakteriale, por gjithashtu përmirëson mjedisin në zorrë, kështu që një florë e ekuilibruar e zorrëve mund të vendoset përsëri atje së shpejti. 3. Gatuani supën me karota të Moro-s Karotat duhet të jenë gjithmonë në frigorifer. Sepse nëse më e keqja vjen tek më e keqja, prej saj gatuhet e ashtuquajtura supë me karota Moro'sche. Për ta bërë këtë, qëroni 500 gr karota dhe prisni në copa të vogla, ziejini në 1 litër ujë për të paktën 1,5 orë, mbushni deri në 1 litër pasi të keni zier, shtoni 3 gr kripë dhe bëjeni pure supën. Më së miri merret pikërisht në fillim të diarresë me një lugë gjatë gjithë ditës. Ne kemi publikuar udhëzime të hollësishme për supën me karota Morosche për ju. 4. Merrni psyllium Efekti i bentonitit mund të optimizohet duke marrë lëvozhgë psyllium. Farat e pleshtit i përkasin të ashtuquajturave substanca ënjtëse ose barna zhul. Ashtu si bentoniti, ato thithin toksinat bakteriale, por edhe lëngun e tepërt dhe gjithashtu mbrojnë mukozën e zorrëve nga acarimi. Merrni një shake të bërë nga lëvozhga e psiliumit dhe bentoniti një ose disa herë në ditë (nëse hani, atëherë 1 orë para ose rreth 2 orë pas ngrënies). Për ta bërë këtë, shtoni një lugë çaji bentonit në 100 ml ujë të qetë në një filxhan të mbyllur ose në një rrotullues (një mini mikser i lëvizshëm me bateri) dhe tundeni këtë përzierje fuqishëm. Më pas mbushni edhe 100 ml ujë pa gaz në një filxhan ose rrotullues dhe më pas shtoni një lugë çaji psilium. Shkundni ose përziejeni përsëri shkurt dhe pijen që rezulton menjëherë, pasi psyllium trashet shumë shpejt, pas së cilës konsistenca bëhet e rrëshqitshme, gjë që e bën të vështirë pirjen. Më pas pini edhe 200 ml ujë pa gaz ose çaj bimor. 5. Forconi florën intestinale me probiotikë Diarreja mund të ndodhë vetëm nëse mbrojtja e trupit ka një pikë të dobët diku. Meqenëse një pjesë e madhe e sistemit tonë imunitar ndodhet në zorrë në formën e një flore intestinale mikrobiale (shpresojmë të balancuar), vëmendje e veçantë duhet t'i kushtohet rehabilitimit të kësaj flore të zorrëve. Duke marrë probiotikë të cilësisë së lartë (baktere të dobishme të zorrëve në formë të lëngshme ose kapsule), zorra popullohet me baktere të shëndetshme të zorrëve. Këto zhvendosin mikrobet e dëmshme dhe në këtë mënyrë sigurojnë që sistemi ynë tretës të ketë një sistem imunitar më të fortë në të ardhmen. Merrni dy kapsula me baktere të zorrëve, p.sh. B. Combi Flora (kur hani, pastaj me vakte). Kapsulat Combi Flora ose Combi Flora si probiotik i lëngshëm mund të kombinohen shkëlqyeshëm me bentonitin dhe psiliumin. Bentoniti në veçanti promovon një mjedis të shëndetshëm të zorrëve, në të cilin bakteret e dobishme të zorrëve ndjehen rehat në radhë të parë. 6. Agjërimi Zakonisht kur keni diarre nuk keni oreks, ndaj agjërimi nuk do të jetë problem. Nga ana tjetër, nënat ose gjyshet mund të jenë problematike, sepse mendojnë se duhet të hash absolutisht diçka dhe se vdes nëse nuk hani për një ditë. Detyrojini "mbikëqyrësit" këmbëngulës me gatimin e supës me karrota Moro (shih pikën 3). Përndryshe: qëndroni të fortë! Mos hani asgjë nëse nuk keni oreks. Sa më pak të ngarkohet trupi me ushqim, aq më shumë mund të përqendrohet në eliminimin e mikrobeve patogjene dhe toksinave. Megjithatë, pirja është gjithçka dhe fundi, veçanërisht ajo që pini është e rëndësishme. 7. Pini lëngje Përqendrohuni te uji i burimit ose uji i filtruar i rubinetit. Përziejeni këtë me gjysmë luge çaji tretësirë shëllirë. Shëllirë është tretësira e ngopur e ujit të pastër me shkëmb ose kripë kristal. Çajrat medicinale bimore gjithashtu ndihmojnë në reduktimin e humbjes së lëngjeve (shih pikën 10). Lëngjet e perimeve që keni gatuar vetë (pa kube të zakonshme) nga perime të ndryshme (p.sh. karota, selino, barishte) janë të përshtatshme për furnizimin me kalium. Nëse nuk mund të hani asgjë të fortë, i hiqni ato pasi t'i gatuani. Nëse keni oreks, mund të përgatitni ose përgatitni supa me perime. Në një majë, mund të përdoren solucione të veçanta elektrolite nga farmacia (por këto zakonisht nuk kanë shije të mirë)(18). Megjithatë, studimet kanë treguar se supa e karotave të Moro-s duket se ndihmon më mirë se zgjidhjet e elektroliteve të përmendura. 8. Çfarë nuk duhet të pini kurrë kur keni diarre Shmangni Pije që përmbajnë kafeinë, çaj dhe alkool (duke përfshirë kafenë, çajin e zi dhe jeshil), pije me sheqer (pije të gazuara), pije diete, çaj frutash dhe Produktet e qumështit. 9. Hani ushqime të buta kur keni diarre Nëse keni ende oreks pavarësisht se keni diarre, mund të hani vaktet e mëposhtme, të cilat shërbejnë edhe si ushqim restaurues pasi diarreja të jetë qetësuar: Mollët e grira imët me lëkurën: Mollët përmbajnë pektina (18), të cilat - si psilium - i përkasin mucilagut dhe për këtë arsye mbrojnë mukozën e zorrëve, pengojnë rritjen e mikrobeve patogjene dhe thithin toksinat. Është plotësisht e mundur të mbijetosh me asgjë më shumë se 1 deri në 2 kilogramë mollë gjatë periudhave të diarresë. Boronicat e thata (boronicat e freskëta po kullojnë) Pure banane Perime të gatuara dhe pure (p.sh. karrota, kungull i njomë, majdanoz, selino, kungull etj.) dhe/ose patate. bukë e thekur ose gruel Produktet e drithërave duhet të shmangen në disa raste diarreje. Sidomos në rastin e sëmundjeve kronike inflamatore të zorrëve si sëmundja e Crohn dhe koliti ulceroz, shpeshherë arrihen suksese të bujshme nëse praktikohet një dietë natyrale dhe veçanërisht pa drithëra. 10. Furnizimi me minerale Diarreja - qoftë akute apo kronike - ndikon në një masë të konsiderueshme rezervat e trupit të substancave dhe mineraleve vitale. Lodhja dhe mungesa e energjisë janë pasojat e para. Më së voni pasi diarreja të jetë qetësuar, dieta duhet të jetë veçanërisht e pasur me substanca dhe minerale vitale ose të pasurohet me suplemente të përshtatshme ushqimore holistik. Ne rekomandojmë veçanërisht koralin e detit Sango, i cili siguron magnez dhe kalcium në një formë lehtësisht të tretshme dhe natyrale, si dhe pije me bar të pasura me preparatet e klorofilit dhe/ose mikroalgave si spirulina, klorella dhe algat e kuqe. Mikroalgat sigurojnë substanca vitale, fitokimikate dhe elementë gjurmë, të cilët d.m.th. forcojnë sistemin imunitar. Veçanërisht algat e klorelës mund të thithin ndotës dhe të kontribuojnë në eliminimin e tyre, gjë që lehtëson dukshëm zorrët, të cilat sapo kanë pasur një sulm diarreje. Megjithatë, ata që nuk janë mësuar me mikroalgat mund të reagojnë edhe me diarre, prandaj këtu duhet të merrni doza me kujdes. 11. Bimët mjekësore Çajrat bimor mund të arrijnë sukses të jashtëzakonshëm në diarre. Për këtë qëllim përdoren të ashtuquajturat barna tanine. Taninet kanë efekte frenuese të mikrobeve (20) dhe astringente. Ata mbyllin sipërfaqen e mukozës së zorrëve (21) dhe kështu e bëjnë më të vështirë përthithjen e substancave toksike. Bimët që përmbajnë tanine që janë veçanërisht të përshtatshme për diarre përfshijnë: gjethet e manaferrës dhe mjedrës, Bimët Johannis, Agrimony si dhe Bloodroot. Në të njëjtën kohë, mund të pihet një çaj kamomil anti-inflamator. Përgatitja e çajrave bëhet në këtë mënyrë: 1 deri në 2 lugë çaji barishte për 150 - 200 ml ujë të nxehtë, lëreni të ziejë për 10 minuta dhe pini një filxhan disa herë në ditë. 12. Klizma për diarre Edhe pse klizmat janë shumë të njohura kur bëhet fjalë për lehtësimin e kapsllëkut, qëllimi i klizmave nuk është vetëm stimulimi i lëvizjeve të zorrëve. Klizmat janë gjithashtu të shkëlqyera për diarrenë. Klizmat pastrojnë zorrët, përshpejtojnë sekretimin e baktereve dhe toksinave të tyre, hollojnë lëngun e diarresë që digjet shpesh në mënyrë që rektumi/anusi i përflakur të shfaqet më rrallë dhe gjithashtu të furnizojë trupin me lëngje. Kjo e fundit arrihet duke lejuar që një sasi e vogël uji të derdhet sërish në zorrë pas një klizme të duhur intestinale dhe ekskretimit të plotë të saj. Sasia duhet të jetë aq e vogël sa të mos shkaktojë nevojën për jashtëqitje (50 - 100 ml). Një klizmë është shumë e lehtë për t'u bërë në shtëpi me një vaditës të vogël dhe të dobishëm. Klizma (shpërlarja e zorrës së trashë) dhe efektet e saj (qendra-e-shendetit.com) Kështu mund të parandaloni diarrenë Sëmundjet diarreike nuk duhet të jenë. Ato mund të parandalohen në mënyrë efektive. Kjo shpesh ka sukses me një dietë alkaline natyrale dhe një mënyrë jetese të shëndetshme. Kujdesi i zorrëve këtu ka një rëndësi të veçantë. Për shembull, pastrimi i rregullt i zorrëve (me bentonit, psilium dhe probiotikë efektivë) dhe një furnizim i vazhdueshëm me minerale (p.sh. me koralet e detit Sango) në kombinim me dietën e tepërt alkaline të përmendur mund të çojë në shëndet të fuqishëm dhe pothuajse të paprekshëm të zorrëve. Diarre me antibiotikë Sigurisht, këtu është veçanërisht e rëndësishme që të shmangen sa më shumë terapitë me antibiotikë. Sigurohuni që të mos ju përshkruhen antibiotikë vetëm në momentin e duhur, por të jetë e qartësuar qartë përpara se të merrni antibiotikë se cilat baktere duhet të luftohen me ta. Ndodh shpesh që njerëzit të vuajnë p.sh. nga një infeksion i dhimbshëm i fytit dhe u përshkruhen antibiotikë dhe efekti mungon sepse është një infeksion mykotik, i cili nuk është sqaruar paraprakisht. Dhimbjet e fytit vazhdojnë dhe tashmë flora e zorrëve është në kovë për shkak të marrjes së antibiotikëve. Nëse terapitë me antibiotikë nuk mund të shmangen, atëherë flora e zorrëve duhet të ndërtohet në të njëjtën kohë me mjetet ndihmëse të përmendura më sipër (bentoniti, lëvozhgat e psiliumit dhe probiotikët). Një pastrim i tillë i zorrëve është shumë i lehtë për t'u integruar në jetën e përditshme. Mund të lexoni më shumë rreth pastrimit efektiv të zorrëve këtu. Megjithatë, mbani mend që të mos merrni ilaçe (përfshirë antibiotikët) në të njëjtën kohë me lëvozhgat e bentonitit dhe psiliumit, por në një kohë të ndryshme (distanca prej të paktën 3 orësh), pasi përndryshe këto mund të zvogëlojnë efektivitetin e antibiotikut. Burimet e artikullit: Stoppen Sie Durchfall mit natürlichen Hausmitteln (zentrum-der-gesundheit.de)- Zentrum der Gesundheit (1) Nagel G, Campylobacter-Infektion: Meist Schuld an Durchfall im Sommer, 20 Juni 2017 (2) Listeria (Listeriosis), Centers for Disease Control and Prevention (3) Common Causes of Chronic Diarrhea, International Foundation for Functional Gastrointestinal Disorders (4) Oku T und Nakamura S, Threshold for transitory diarrhea induced by ingestion of xylitol and lactitol in young male and female adults, Journal of Nutritional Science and Vitaminology, 2007 Feb;53(1):13-20 (5) Mkinen KK, Gastrointestinal Disturbances Associated with the Consumption of Sugar Alcohols with Special Consideration of Xylitol: Scientific Review and Instructions for Dentists and Other Health-Care Professionals., International Journal of Dentistry, 2016;2016:5967907 (6) Irritable bowel syndrome, Mayo Clinic (7) Crohn's disease, Mayo Clinic (8) Ulcerative colitis, Mayo Clinic (9) Celiac disease, Mayo Clinic (10) Mertz H, Stress and the Gut, UNC Center for Functional GI & Motility Disorders (11) EHEC - Wie der Erreger an Darmzellen bindet, DAZ-Online, 18. September 2011 (12) de Groot JC et al, Die innige Bindung an die Darmzelle, Helmholtz Zentrum für Infektionsforschung, 07. September 2011 (13) Barbut F, Managing antibiotic associated diarrhea, The BMJ, 2002 Jun 8; 324(7350): 13451346 (14) Antidepressants, NHS Choices (15) Beta Blockers, The Cleveland Clinic Foundation (16) Taking antacids, Medline Plus (17) Lactose Intolerance, National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases (18) Scalbert A, Antimicrobial properties of tannins, Phytochemistry, Volume 30, Issue 12, 1991, Pages 3875-3883 (19) Song P, Dietary grape-seed procyanidins decreased postweaning diarrhea by modulating intestinal permeability and suppressing oxidative stress in rats., Journal of Agricultural and Food Chemistry, 2011 Jun 8;59(11):6227-32

Pica vegane Ne e mbuluam këtë picë të shijshme vegane me perime të ndryshme, e mbushëm me rukoll dhe e shërbyem të spërkatur me një pesto me majdanoz dhe borzilok - shumë e shijshme! Përbërësit për 4 porcione: Për picën vegane 350 g brum pica të shkruar - (bëjeni vetë) 200 ml salce domatesh, nga xhami 1 lugë cajo sheqer kokosi ½ lugë çaji trumzë të copëtuar Kripë dhe piper kristal nga mulliri 200 g patëllxhan - prerë në feta 5 mm 2 lugë vaj ulliri, rezistent ndaj nxehtësisë 200 g kungulleshe - prerë në feta 3 mm 100 g speca të kuq - thelb dhe prerë në shirita të hollë 100 g qepë të kuqe - përgjysmoni dhe pritini në shirita të imët 50 g rukolla Për peston e majdanozit dhe borzilokut 15 g majdanoz të copëtuar 10 g borzilok të copëtuar 2 lugë arra pishe - të pjekura pa yndyrë (alternativ fara luledielli) 80 g vaj ulliri, Përgatitja Koha e parapërgatitjes: 20 minuta Koha e gatimit / pjekjes: 35 minutë Hapi i parë Shënim: Nëse e bëni brumin e picës vetë, duhet të filloni mjaft herët, sepse kërkon një total prej 2 orësh pushim. Hapi i 2 -të Përndryshe, së pari përgatitni përbërësit. Hapi i 3 -të Pastaj sillni 200 ml salce domatesh së bashku me 1 caji sheqer kokosi, 1 lugë çaji trumzë dhe kripë dhe piper të ziejnë në një tigan, pastaj zvogëloni nxehtësinë dhe ziejini për 15 minuta. Hiqeni tenxheren nga nxehtësia, erezoni salcën për shije dhe lëreni të ftohet pak. Hapi i 4 -të Ndërkohë, vendosni fetat e patëllxhanit në një kullesë dhe spërkatini me kripë. Lëreni të thitin për 15 minuta dhe kullojeni. Pastaj ngrohni një tigan me 1 lugë gjelle vaj ulliri dhe skuqni lehtë gjysmën e fetave të patëllxhanit në të dy anët për afërsisht 3 minuta; lënë mënjanë në një pjatë. Bëni të njëjtën gjë me gjysmën tjetër dhe 1 lugë vaj ulliri. Hapi i 5 -të Ngroheni furrën në 190 ° C dhe keni gati dy tepsi pjekje të veshura me letër furre. Hapi i 6 -të Hapeni brumin e picës në 2 baza të mëdha ose 4 të vogla afërsisht 5 mm të hollë dhe vendoseni në fletët e pjekjes. Përhapeni salcën e domates në mënyrë të barabartë në krye; lini një diferencë prej 1 cm anash. Më pas hidhni picën vegane me patëllxhanët e skuqur dhe kungulleshen, speca dhe qepë dhe piqni në furrë për rreth 13 minuta. Hapi i 7 -të Ndërkohë, për peston, vendosni të gjithë përbërësit në një enë të gjatë dhe i bëni pure me një blender dore. Erëzoni për shije me kripë dhe piper. Hapi i 8 -të Nxirrni picën vegane nga furra, përhapeni rukollen sipër, spërkateni me peston dhe kënaquni. Pica sigurisht që mund të mbushet edhe me perime të tjera ose edhe me djath mozzarella. Këtu nuk ka kufij për krijimtarinë tuaj.

Supë me patate të ëmbëla Kjo supë aromatike me patate të ëmbëla ka shije të mrekullueshme! Është shumë e lehtë dhe e shpejtë për t’u përgatitur, prandaj sigurohuni që ta provoni. Përbërësit për 4 porcione: 3 lugë vaj kokosi 800 g patate të ëmbla - pa lëvore; Pritini 100 g të tij në kube të vogla dhe lërini mënjanë; Pritini pjesën tjetër ne kube me te medha 1 lugë çaji xhenxhefil të grirë 1 lugë çaji pluhur kerri 1 lugë uthull aceto balsamike 1 litër melmese perimesh Kripë kristali dhe piper nga mulliri 150 g domate - hiqni kercellin dhe preni ne kube 1 lugë salcë soje 150 ml qumësht kokosi 2 lugë caji sheqer kokosi 2 lugë majdanoz të copëtuar Përgatitja: Koha e parapërgatitjes: 15 minuta Koha e gatimit / pjekjes: 20 minuta Hapi i parë Së pari përgatitni përbërësit për supën me patate të ëmbël. Hapi i 2 -të Ngroheni një tenxhere me 2 lugë vaj dhe skuqni 700 g patate të ëmbla së bashku me 1 lugë çaji xhenxhefil të grirë për 3 minuta. Pastaj pluhuroseni me 1 lugë çaji kerri, skuqeni shkurt dhe shtoni 1 lugë uthull balsamike dhe 1 litër lëng perimesh. I spërkasim me kripë dhe piper, shtojmë domatet e prera në kubikë dhe i lëmë të ziejnë. Pastaj zvogëloni nxehtësinë dhe ziejini për rreth 15 minuta derisa patatet e ëmbla të jenë të buta. Hapi i 3 -të Ndërkohë, ngrohni 1 lugë vaj kokosi në një tigan dhe skuqni kubet e patates së ëmbël për rreth 3 minuta. Lyeni me 1 lugë gjelle salce soje, lëreni të avullojë shkurtimisht dhe hiqeni nga tigani. Hapi i 4 -të Pastaj bluajeni supën imët në një blender, ktheni në tenxhere dhe lërini të ziejnë. Përzieni 150 ml qumësht kokosi dhe 2 lugë sheqer kokosi; shijoni me kripë dhe piper. Hapi i 5 -të Shërbejeni supën me patate të ëmbël, shtroni sipër patatet e ëmbla të skuqura dhe spërkatni me majdanoz të grirë.

E verteta mbi kolesterolin Pse trupi rrit sasin e kolesterolit dhe pse kjo eshte nje mekanizem automatik positiv i trupit? Pse kolesteroli eshte shume i rendesishem per trupin? Zbulimi i se vertetes Perpara se ti kyqem temes se kolesterolit, desha vetem te theksoj rendesin e zbulimit te se vertetes ne çdo aspekt jetesor! Ajo se çfare dua te them, eshte qe duhet pasur shume kujdes me keshillat qe neve na jepen nga te ashtuquajturit “ekspert” te nje lamie te caktuar. Eshte e rendesishme qe gjithmone ta vene ne perdorim vetedijen tone dhe ta pyesim vetveten, nese keshillat e marra nga dikush (p.sh. nje keshille mjekesore nga nje mjek) ka kuptim dhe nese ajo eshte e verteta! Kete po e them jo vetem nga njohurit e mia te fituara nga literatuara e lexuar por edhe nga vete pervoja ime jetesore qe kisha me mjek, ku ato ishin totalisht te gabuara dhe nese nuk do te merrja kohe dhe ne qetesi te analizoja keshillat e dhena, atehere nuk e di se si do te perfundonte fati im! Nuk po e mohoj medicinen shkollore. Eshte shume mire qe egziston ajo. Por nuk dua te anashkaloj medicinat e lashta sic jane per shembull Ayurveda indiane dhe medicina e lashte kineze! Ajo qe dua te ceki eshte qe me se miri eshte te bashkohen te gjitha keto se bashku, varesisht se cila medicin, jep efektin me te mire, per rastin e caktuar! Vlene te theksohet fakti qe eshte gjithmone me mire te parandalohet semundja se sa te sherohet. Pra nuk do te thote qe une duhet te jem i semure qe te perdori medicinen Ayurveda. Ajo ndihmon njerezit e shendoshe te mbesin te shendoshe si dhe njerezit e semure ndihmon qe ata te sherohen! Ne fund te fundit ajo qe neve njerezve na dallon nga kafshet eshte vetedija! Pra nese une nuk e fus vetedijen time ne perdorim ateher, po i bie qe jam njejte si nje kafshe dhe çdokush mund te luaj me mua si te doje! Vetem pse diçka nuk shihet nuk don te thote qe nuk egziston! Vetem pse nje “ekspert” thote qe kjo semundje ose ajo semundje nuk eshte e sherueshme, nuk do te thote qe eshte e vertete! Askush nuk te drejte te marre ne dore fatin tone! Ne vetem jemi gedhendes te fatit tone, si per te mire ashtu edhe per te keq! Eshte esenciale te kuptohet, qe çdo gje qe ndodhe, ka gjithmone edhe shkakun se pse ndodhe! Pra cdo gje eshte shkak dhe efekt! Nje gote mbi tavoline nuk mund te bie nga tavolina nese dikush nuk e shtyn ate qe ajo te bie. Pra shtyerja e gotes eshte shkaku, kurse thyerja e gotes eshte efekti! Çka dua te them eshte kjo: Nese nje mjek na thot neve qe e kemi kolesterolin e larte ne gjak dhe per kete arsye na jep neve medikamente per uljen e tij atehere kjo mund te jete e rrezikshme! Trupi gjithmon i ka arsyet e veta, pra shkaqet, se pse vepron ashtut. Menyra e duhur e trajtimit te nje semundje eshte zbulimi i shkakut qe e shkakton ate! Pa zbulim te shkakut te vertete qe shkakton nje semundje nuk besoj qe do te kete edhe sherim! Tani le ti kthehemi temes. Te jeni te bindur qe mjeku juaj do ti perqesh kete informacione! Mirpo kjo le te mbeten ne ndergjegjen e secilit! Jane dy rruge prej te cilave ne mund te zgjedhim: majtas apo djathtas. Se cilen rruge e zgjedh ti, ai eshte vendimi yt! Kolesteroli Kolesteroli eshte nje lipid shume i rendeishem per trupin. Eshte nje komponent i rendeishem i membranës se qelizave, i cili gjithmone eshte i nevojshem per riparim dhe riprodhim te qelizave. Pervec kesaj kolesteroli sherben edhe per prodhim te lengut te temthit te melcise (i cili leng eshte i nevojshem per tretje te yndyrnave), pastaj per prodhim te disa hormoneve, si p.sh. kortizol, vitamin D etj. Kolesteroli si nje lipid eshte ne uje jo i tretshem. Prandaj per transportin e tij nga melcia ne tere trupin jane te nevojshme proteinat e mirenjohura HDL, LDL dhe VLDL. Ndryshe HDL njihet ne gjuhen e popullit si “kolesterina e mire”, kurse LDL si “kolesterina e keqe”. Kolesteroli eshte per organizmin tone i nje rendesie te vecante, sa qe gati te gjitha qelizat e trupit tone prodhojne vete kolesterol. Sasia me e madhe prodhohet ne melci. Nje pjese tjeter e sasise se koleserolit prodhohet edhe nga qelizat e zorres se holle si dhe ne qelizat e trurit. Kolesetroli vepron si: Material per membranen e qelizës Material izolues per indet nervore dhe organet tjera si trrurit (20% e trrurit perbehet nga kolesteroli) dhe gjendrave te veshkeve Komponent i lengut te temthit te melcise (i cili leng eshte i nevojshem per tretje te yndyrnave Material per prodhim te vitamines D dhe hormoneve tjera si kortizoli A ka ndikimi ushqimi ne nivelin e kolesterolit Trupi yne per detyrat e shumta te tij perdor te dyjat, si sasin e kolesterolit te prodhuar nga vete trupi e poashtu edhe sasin e kolesterolit te futur ne trup permes ushqimeve. Ushqimet e pasura me kolesterol jane: Gjalpi (buter), prodhimet e mishit, peshku, guacat, produktet yndyrore te qumshtit, vezet etj. Edhe pse ushqimet e permendura me larte konsumohen ne sasi te medha nga njerezit, sasia e nevojshme te kolesterolit per trupin vjen nga: 90 % nga prodhimi vetanak i trupit dhe vetem 10 % nga ushqimet qe ne konsumojme Pra vetem 10 % te sasis se nevojshme te kolesterolit per trupin mbulohen nga ushqimet, kurse per pjesen me te madhe, pra 90% kujdeset vete trupi per prodhimin e kolesterolit. Ne te vertete, sasia e kolesterolit nga ushqimet qe ne hame, ne lidhje me vleren e kolesterolit ne gjak eshte irrelevante, pra jo e rendesishme! Ose me fjale tjera dhe shul shqip: Sasia e kolesterolit nga ushqimi qe ne hame nuk eshte as per se afermi shkakatar per rritjen e sasis se kolesterolit ne gjak, sic neve na propagandohet me efektivitet te larte nga “reklamat”. OK, nese atehere nuk qenka ushqimi qe ne hame pergjegjes per sasin e larte te kolesterolit ne gjak, e kujt pra atehere ishte ideja, qe ushqimet e pasura me kolesterol jane shkaktare per rritjen e sasis se kolesterolit ne gjak? Prejardhja e histeris se kolesterolit Prejardhja e hetimeve, qe hodhen tezen se kinse kolesteroli na qenka i dyshuar per semundje te zemres dhe arteriosklerozë (se cka ne te vertete don te thote fjala arteriosklerozë do te zbulohet me vone gjate ketij shkrimi) vjen nga testet e bera ne lepurushe! Atyre iu ishte dhene në mënyrë disproporcionale (pra sasi te medha) per te ngrene gjalp (buter). Keshtu lepurushet kishin probleme me zemer dhe arteriosklerozë! Mirpo ajo se cka ishte lene pas doresh, eshte se lepurushet jane nga natyra baringrenes. Pra sistemi i tyre i tretjes nuk eshte i ndertuar per gje tjeter perpos barit, sanës dhe disa barishtave tjera. Pra natyra nuk kishte parapa qe lepurushet ti pais me mekanizma per tretjen e yndyrnave te kafsheve sic eshte pershembull gjalpi, kjo pasi qe lepurushet e eger nuk perdorin kurre ate ne natyre! Shkalla më e lartë e vdekjeve pershkak te sasis se “ulet” te kolesterolit ne gjak? Mirpo kur vite me vone u be nje studim i ngjajshem me minje, qe sic dihet sikurse njerezit edhe ata hane cdo gje, nuk rrjedhi asnje veti negative nga konsumimi i larte i gjalpit dhe ushqimeve te yndyrshme! Mirpo akoma me përshtypjelënes ishte resultati i tre studimeve te bera me njerez, ku morren pjese me shume se 10.000 vullnetare. Qe te trija studimet tregojne per shkalle me te larte te vdekjeve tek personat qe kishin vlera me te ulta te kolesteolit ne gjak! Për shkak të këtij fakti, shumë shkencëtarë tani konkludojnë, se vetëm ushqimi i pasur me yndyrna dhe kolesterol shume pak mund ta ndikoj vleren e kolesterolit ne gjak dhe se vlera e larte e kolesterolit ne gjak asesi nuk mund te jete shkaktar per semundje te zemres dhe per arterioskleroze! Perpos kesaj thuhet se depozitat në muret e enëve të gjakut përbëjnë vetëm një masë të vogël të kolesterolit (varesisht nga autoret nga 1 deri 30 perqind). Dukshem janë më të larta pjesët e proteinave, kolagjenit dhe kalciumit. Pra kolesteroli nuk eshte shkaktar per mbyllje te eneve te gjakut por proteinat dhe kalciumi! Poashtu nga keto studime thuhet se produktet te cilat u krijuan nga frika e kolesterolit, si per shembull margarina apo te ashtuquajturat “produktet light” (sic jane p.sh. qumshti me yndyre te zvogeluar etj), apo edhe medikamentet per uljen e kolesterolit ne gjak (statinat), jane dukshem me te demshme se sa vete kolesteroli! Shkaktaret e vertete te mbylljes se eneve te gjakut OK, nese jo kolesteroli cilet ateher jane shkakateret e mbylljeve te eneve te gjakut? Shkaku i vertete i mbylljes se eneve te gjakut pra arteriosklerozes eshte ne pergjithesi menyra e gabuar e te ushqyerit, ku pershkak te perpunimit dhe degradimit te ushqimeve (mish i perpunuar, kafshe te rrituara me hormone dhe ushqime jo te pershtatshme per to, si soja, grun etj) vlera ushqimeve vitale te futura ne trup eshte shume e vogel. Mos te harrojme qe qellimi i ushqmit eshte te ushqej qelizat e trupit tone! Poashtu edhe menyra “moderne” e te jetuarit ku shume pak ka aktivitete fizike shkakaton arterioskleroze. Nga te gjitha keto qe u tha me larte vjen deri te aciditimi i trupit (thartina e larte ne trup- per me shume rreth thartines ne trup mund ta lexosh artikullin ne fund te ketij shkrimi) si dhe mungesa e ushqimeve dhe mineraleve vitale te cilat jane esenciale per qelizat e trupit tone, qe ai te funkcionoj si duhet! Poashtu mungesa e vitamines C e cila eshte pjesemarrese ne formimin e disa molekulave, qe kujdesen qe enet e gjakut te jene elastike dhe stabile. Sa me e vogel qe eshte sasia e absorbuar e vitamines C ne trupin tone aq me jofleksibile apo joelastike dhe poroze behen enet e gjakut. Poashtu ne mungese te vitaminec C vjen deri te sulmimi i radikaleve te lira. Per eleiminimin e radikaleve te lira nevojitet ndihma e antioksidanteve si p.sh. vitamines C (pra ushqime te paperpunuara vitale te pasura me vitamina dhe minerale). Ne mungese te saj vjen deri te oksidimi i kolesterolit i cili deponohet ne enet e gjakut. Vitamina C eshte pra nje antikoksidant. Pershkak te mungeses se vitamines C dhe “jetes moderne” me ushqime te degjeneruara dhe gjithmone te ziera, ku cdo gje e gjalle “digjet”, mungojne edhe antioksidantet. Keshtu radikaleve te lira ju hapet rruga per demtim te eneve te gjakut! Si pasoje e asaj cka u tha me larte (pra ushqimit dhe te jetuarit te gabuar) ne brendesi te eneve te gjakut krijohen me miliona carje te vogla, te cilat heret apo vone do të çonin në rrjedhjen e gjakut nga enet ne inde. Kjo ndryshe quhet edhe “gjakderdhje e brendshme”, te cilat po qe se nuk sherohen mund te shkakatojne vdekjen. Per kete arsy trupi yne ne menyre automatike merr masa emergjente per te parandaluar keto gjakderdhje. Kete ai e ben duke ngjitur carjet apo plasaritjet e eneve te gjakut! Per kete material ngjites trupi yne perdore perpos tjerash edhe kolesetrol, proteina dhe kalcium. Ky kombinim jep nje material te forte dhe te sigurte ngjites, me te cilin mbyllen carjet apo plasaritjet e eneve te gjakut. Resulati i ketij riparim automatik qe ben trupi nga medicina shkollore quhet “Arterioskleroze”! Mirpo ne baze te asaj qe ju lexuat deri me tash besoj e keni kuptu qe “Arterioskleroza” nuk eshte semundje por proces sherues automatik i trupit! Per materialin ngjites te eneve te gjakut sic thame trupi perdore edhe kolesterolin, nder tjera edhe kolesterolin e futur permes ushqimeve. Mirpo me larte ne tekst u cek qe sasia e kolesterolit qe prodhon trupi vete eshte dukshem me i madh se sasia e futur permes ushqimeve (90%). Kjo sasi e madhe prodhohet ne Melcin e trupit tone. Sa me shume carje dhe plasaritje ne trupin tone, aq me shume prodhohet kolesterol nga melcia jone (pa marre parasysh sasin e futur te kolosterolit permes ushqimit) dhe natyrisht si rrjedhoje ngritet edhe vlera e kolesterolit ne gjak! Besoj mundet me ju marr mendja se si vazhdon me tutje! Pacientit i keshillohet marrja e medikamenteve per uljen e kolesterolit! Keshtu si rrjedhoje trupi yne pengohet te marre masat emergjente per riparimin e plasaritjeve te eneve te gjakut! Pas marrjes se medikamenteve sasia e kolesterolit ulet mirpo ajo cka eshte me rendesi eshte qe shkaktaret qe shkaktuan rritjen e kolesterolit (ushqimet e gabuara, mungesa e ushtrimeve fizike, aciditeti i larte ne trup etj) jane akoma prezente dhe pacienti nuk eshte me ne dijeni per kete! Keshtu trupi nuk eshte me ne gjendje te vetesheroje vetveten sepse ai pengohet nga jashte! Pacienti vazhdon me menyren e njejte te te jetuarit! Se si perfundon historia besoj eshte per te gjithe ju e qarte :(... Dignaosa: Kolesteroli i larte. Dignaosa: Kolesteroli i larte ne gjak! Kur tani nje mjek konstaton kolesterolin e larte ne gjak (kjo ndodhe vetem te medicina shkollore!), atehere per pacientin ne fjale, ne baze te situates se tij jetesore, dhe gjendjes se tij momentane fizike dhe psiqike, vlera e larte kolesterolit per kete pacient eshte ne rregull dhe se disa dite me vone kjo vlere mund te jete ulur. Pra vlera e kolesterolit luhatet vazhdimisht dhe se rezulatet e matura jane vetem rezultate te castit! Nese vlerat e kolesterolit jane gjithmone te larta, atehere kjo ndodh vetem per faktin sepse muret e eneve te gjakut jane ne gjendje katastrofale (kjo pasi qe pacientit nuk e nderron stilin e vet te te jetuarit) dhe se melcia eshte e detyruar vazhdimisht te prodhoje kolesterol per ti ngjitur plasaritjet ne eneve te gjakut. Nese enet e gjakut jane ne kete gjendje te keqe, atehere ky eshte nje indikator apo tregues qe i gjithe organizmi eshte ne gjendje te keqe dhe se vlera e larte e kolesterolit nuk mund te jete problemi i vetem! Shpesh vlera kronike e larte e kolesterolit shfaqet bashke me symptome tjera (si p.sh. tension i larte i gjakut, mbipeshe, sheqer ne gjak etj), te cilat symptome jane tregues per nje mosbalance ne tere organizmin. Meqë ra fjala! Te ashtuquajturat “Vlerat Normale” te kolesterolit, te vendosura dikur nga dikush, cdo vit po ulen! Keshtu mundesia apo shanset per tu dyshuar me diagnosen “kolesteroli i larte ne gjak” apo sic thote populli ”yndyra ne gjak”, po behent gjithnje e me te “mira”. “Statinat” e rrezikshme Statinat jane ato lloje te medikamenteve, te cilat u ipen pacienteve me vlere te larte te kolesterolit ne gjak! Ato do te duhej te ulin vleren e kolesterolit ne gjak. Kete edhe e bejne ato medikamente me sukses por pyetja e cila shtrohet tani eshte: “A eshte fare e nevojshme ulja e kolesterolit ne gjak permes medikamenteve, pasi qe tani me e dime, qe vlera e larte e kolesterolit ne gjak nuk eshte deomos dicka e keqe dhe se me nje ndryshim te te ushqyerit lehte mund te kihet nen kontroll”? Perkundrazi, marrja e medikamenteve eshte e lidhur me shume rreziqe! Nga njera ane jane kontraindikacionet e medikamenteve, te cilat rrisin mundesin qe te shfaqen semundjet si “unaza gri” (semundje e retines se syrit, qe shfaqet tek shume njerez nga mosha 50 vjecare) lodhje e muskujve semundje te melcise semundje te veshkave Kurse nga ana tjeter vete efekti i deshiruar i medikamenteve, qe ato te ulin kolesterolin, paraqet nje i rrezik enorm per shendetin (kur dihet fakti qe rritja e kolesterolit ne gjak eshte nje proces automatik i trupit per “ngjitjen” e carjeve ne muret e eneve te gjakut). Sic tanime e dime, vlera e larte e kolesterolit ne gjak me shume gjase, nuk ka ndikim ne zhvillimin e arteriosklerozes apo te ndonje semundje tjeter te zemres! Kolesteroli eshte nje material trupor, i cili eshte i nevojshem per funkcionim te nje numri te madh te funkcioneve trupore. Keshtu per shembull kolesteroli, nder tjera, eshte i nevojshem edhe per prodhimin e kortizolit, hormon ky qe aktivizon metabolizmin e glukozes. Ulja e dhunshme e kolesterolit permes medikamenteve, ka si pasoje edhe uljen e aftesive mendore dhe fizike! Ne fund te fundit ulja e kolesterolit me medikamente nuk ka kuptim! Nese menyra e te jetuarit dhe e te ushqyerit eshte e shendetshme dhe aktive, atehere kolesteroli i larte se bashku me shtypjen e larte te gjakut, sheqerit ne gjak dhe funkcioneve tjera te mosballancuara trupore, kthehen ne gjendjen normale te shendetshme. Boronicat kunder Arteriosklerozes? Kohen e fundit disa shkenctare zbuluan ne Boronica nje substancë natyrale, e cila i kunderpergjigjet mbushjeve ne muret e eneve te gjakut si dhe pengon ngushtimin e eneve te gjakut (Studimi: Absorption and metabolism of anthocyanins in elderly women after consumption of elderberry and blueberry, Wu, X). Pas provave te para ne minje, te cilet vuanin nga arterioskleroza, doli se mbylljet e eneve te gjakut tek minjet qe u trajtuan me boronica, prej dallim prej atyre pa boronica, ishin zvogeluar per 40 der ne 60 %. Supozohet qe boronicat zvogelojne te ashtuquajturin “stresin oksidativ” , i cili sic dihet eshte nje faktor i rrezikshem per arterioskleroze (pra mbyllje te eneve te gjakut), kurse ne ane tjeter rrit edhe aktivitetin antioksidativ te enzymave (cka eshte nje gje positive e mire). Ky studim tregon edhe njehere se Antioksidantet ne menyre te shkelqyer i sherbejne shendetit. Keshtu pra behet e qarte se zgjidhja me e mire, ne rastin e arterisklerozes, por edhe ne rastet e cdo semundje tjeter, eshte nje ushqim i vazhdueshem antioksidant i pasur me vitamina dhe minerale, nga perberes te fresket dhe jo te perpunuar. Sa me natyror te jete nje ushqim, i paperpunuar dhe jo i degraduar permes zierjes ne temperatura lart, aq me vital eshte ai per trupin dhe qelizat e tij. Burimet e artikullit:

Vdekshmëria më e lartë e fëmijëve përmes vaksinimeve? Një studim zbuloi se vendet me nivele më të larta të vdekshmërisë së fëmijëve tentojnë t'u japin fëmijëve të tyre më shumë doza vaksinash. Për shembull, fëmijët amerikanë marrin 26 vaksina në vitin e tyre të parë të jetës. Vdekshmëria foshnjore në Shtetet e Bashkuara është më shumë se 6 fëmijë për 1000 lindje të gjalla. SHBA: Shkalla më e lartë e vaksinimit në të gjithë botën, por vdekshmëria e lartë e fëmijëve Studimi, i cili zbuloi lidhjen midis numrit të vaksinave të administruara dhe rritjes së vdekshmërisë së fëmijëve, u botua në revistën Human and Experimental Toxicology në maj 2011 dhe jep shkak për të rimenduar domethënien e furisë aktuale të vaksinimit. Neil Z. Miller dhe Dr. Gary Goldman, autorët e studimit, analizuan literaturën ekzistuese mbi statusin e imunizimit të 34 kombeve. Këto ishin Shtetet e Bashkuara dhe 33 vende që kishin shkallë më të ulët të vdekshmërisë së fëmijëve sesa Shtetet e Bashkuara. Shkencëtarët u nisën për të zbuluar arsyen e nivelit më të lartë të vdekshmërisë së fëmijëve në Shtetet e Bashkuara. Ata krahasuan numrin e përgjithshëm të dozave të vaksinave që përshkruhen në vendet individuale për fëmijët nën një vjeç me nivelin përkatës të vdekshmërisë së fëmijëve. 34 kombet u përmblodhën në çifte të dhënash dhe u paraqitën në mënyrë grafike, gjë që siguroi dëshmi të një korrelacioni pozitiv: sa më intensivisht të vaksinoheshin foshnjat, aq më shumë rreziku i tyre i vdekjes u rrit. Statistikat tregojnë se vdekshmëria e fëmijëve dhe numri i vaksinave rritet së bashku Kombet u ndanë gjithashtu në pesë grupe të ndryshme me numër të ndryshëm të vaksinimeve. Pastaj u llogarit shkalla mesatare e vdekshmërisë së fëmijëve për të gjitha kombet brenda grupeve të ndryshme. Analiza tregoi se ekziston një korrelacion i lartë, statistikisht i rëndësishëm midis rritjes së numrit të vaksinave dhe një shkalle në rritje të vdekshmërisë së fëmijëve. Me fjalë të tjera, shkalla e vdekshmërisë foshnjore dhe numri i vaksinave u rritën së bashku në shumicën e rasteve. Nuk janë vaksinimet ato që mbrojnë, por higjiena dhe ushqimi i mjaftueshëm Në shumë vende në zhvillim, kjo lidhje është jashtëzakonisht e qartë. Atje shkalla e mbulimit për vaksinimet është në mënyrë disproporcionale të lartë (90 përqind dhe më shumë), domethënë një përqindje e lartë, po, pothuajse e gjithë popullata e synuar janë vaksinuar - veçanërisht fëmijët. Edhe kështu, niveli i vdekshmërisë së fëmijëve është jashtëzakonisht i lartë - dhe do të mbetet i lartë. Për sa kohë që njerëzit nuk kanë ujë të pastër, higjenë higjienike dhe ushqim të pamjaftueshëm, shumë fëmijë do të vdesin - pavarësisht nëse janë të vaksinuar apo jo. Kjo do të thotë se baza për shëndetin përbëhet nga uji i pastër, higjiena dhe ushqimi i mjaftueshëm i shëndetshëm - por sigurisht jo vaksinimet! Por pse, pyesnin studiuesit, kishte akoma ndryshime në vdekshmërinë e fëmijëve midis kombeve të industrializuara. Mbi të gjitha, uji i pastër, higjiena dhe ushqimi i mjaftueshëm ishin pjesë e standardit normal të jetesës për pothuajse të gjithë atje. Vaksinat duhet të jenë në gjendje të ulin më tej shkallën e vdekshmërisë së fëmijëve, e cila është më e ulët se në vendet në zhvillim. Sidoqoftë, nuk duket se është kështu. A e rritin vaksinimin shkallën e vdekshmërisë së fëmijëve në vendet e zhvilluara? Kombet e industrializuara me një normë relativisht të lartë të vdekshmërisë së fëmijëve u japin fëmijëve të tyre, mesatarisht, më shumë vaksina sesa vendet me një normë më të ulët të vdekshmërisë së fëmijëve. Kjo tani kërkon urgjentisht kërkime të mëtejshme për të sqaruar nëse disa vdekje të fëmijëve kanë të bëjnë me entuziazmin e tepruar për vaksinimin. A është e mundur që disa kombe përshkruajnë shumë vaksina për fëmijët e tyre dhe se vaksinat shtesë janë një barrë toksike për shëndetin e tyre? Sindroma e papritur e vdekjes foshnjore e shkaktuar nga vaksinimet? Më parë kishte programe vaksinimi që janë të zakonshme sot, e ashtuquajtura vdekje e papritur nuk shfaqej në statistikat e shkaqeve të vdekjes tek fëmijët. Në vitet 1960, fushatat e vaksinimit filluan në SHBA për të sjellë vaksinat që ishin shfaqur kohët e fundit në treg për burrat dhe fëmijët. Për herë të parë në historinë njerëzore, foshnjave iu dhanë doza të shumëfishta të vaksinimeve të shumëfishta kundër DPT (difterisë, kollës së mirë, tetanozit), poliomelitit, fruthit, shytave dhe rubeolës. Pak më vonë (1969) u përcaktua dhe u prezantua një term i ri mjekësor: sindroma e vdekjes së papritur e foshnjës. Nga vitet 1980, vdekja e papritur ishte tashmë vrasësi kryesor i foshnjave amerikane midis moshave një dhe dymbëdhjetë muajsh. Vaksinimet për foshnjat: Rreziku i vdekjes më i madh se përfitimi i mundshëm? Një studim më pas zbuloi se dy të tretat e foshnjave që vdiqën nga sindroma e papritur e vdekjes së foshnjave kishin marrë një vaksinim DPT pak para vdekjes së tyre. 6.5 përqind e foshnjave vdiqën brenda 12 orëve të vaksinimit, 13 përqind vdiqën brenda 24 orëve, 26 përqind brenda 3 ditëve, 37 përqind brenda 1 jave, 61 përqind brenda 2 javësh dhe 70 përqind brenda 3 javësh. Gjithashtu u vu re se fëmijët e pavaksinuar - nëse ata vdisnin nga sindroma e papritur e vdekjes së foshnjave - preferonin ta bënin këtë në vjeshtë ose dimër (për çfarëdo arsye). Fëmijët e vaksinuar, megjithatë, vdiqën nga vdekja e papritur plotësisht pa marrë parasysh kohën e vitit, por shumë shpesh në një moshë të caktuar, përkatësisht midis 2 dhe 4 muajsh. Dhe është pikërisht në këtë moshë që foshnjat marrin vaksinat e tyre të para DPT. Shkencëtarët në fjalë arritën në përfundimin se vaksinimi DPT mund të jetë një shkak kryesor i pa zbuluar i vdekjes në foshnjëri dhe fëmijëri të hershme dhe se rreziqet e imunizimit mund të jenë shumë të larta në krahasim me ndonjë efekt të dobishëm të mundshëm. Duket se disa vdekje të foshnjave i atribuohen vdekjes së papritur, megjithëse ato mund të lidhen me vaksinat dhe toksicitetin e tyre biokimik ose sinergjik. Si rezultat, çdo vend duhet të rishikojë nëse planet e tij të vaksinimit në të vërtetë janë duke arritur qëllimet e dëshiruara, ose ndoshta nuk kanë një ndikim negativ në jetën e qytetarëve të tyre, veçanërisht fëmijëve të vegjël. Burimi i artikullit: "Höhere Kindersterblichkeit durch Impfungen?" - Zentrum der Gesundheit

Arkivi i buletinit Ju mund të lexoni buletinet e mëparshme në arkivin tonë të buletinit. Nëse e keni fshirë aksidentalisht një nga buletinet tona ose sapo jeni abonuar në buletinin tonë dhe dëshironi të shihni se çfarë ishte interesante në buletinet e mëparshme, jeni të ftuar përzemërsisht të shfletoni arkivin tonë të buletinit. Argëtohuni shumë me të Nëse ju akoma nuk keni abonuar buletinin tonë, atëher ju keni mundësi të abononi falas atë përmes linkut të mëposhtëm. Ju do të merrni informacione interesante në lidhje me shëndetin dhe të ushqyerit 1x në muaj. >> Regjistrohu në buletinin këtu << Arkivi i buletinit - tema shëndetësore Buletini 02/2023 - Dielli - origjina e jetës në tokë Temat tona të buletinit: Dielli - Burimi i jetës në Tokë (Pjesa 1) Fuqitë mrekulluese shëruese të rrezeve UV (Pjesa 2) A mundet rrezatimi UV të parandalojë dhe kurojë kancerin e lëkurës? (Pjesa 3) Sa më shumë UV, aq më pak kancer (Pjesa 4) Tani edhe mjekët dhe shkencëtarët thonë: "Nuk është e vërtetë!" (Pjesa 5) Kliko këtu për buletinin. Buletini 03/2022 - Pastrimet trupore Temat tona të buletinit: Planifikuesi i pastrimeve trupore - në çfarë rendi të pastroni trupin tuaj Ushqimi alkalin - kjo është arsyeja pse është i shëndetshëm Deacidifikimi i trupit Pastrimi i zorrëve- Udhëzues falas Pastroni limfën - në mënyrë holistike Pastrimi holistik i mëlçisë Pastrimi holistik i veshkave Detoksifikimi holistik Kliko këtu për buletinin. Buletini 02/2022 Temat tona të buletinit: Çaji jeshil - Një çaj për jetën Agjërimi alkalik: udhëzimet Udhëzues për detoksifikimin Uji i pijshëm - Terapia më e mirë nga të gjitha Mrekullia e kripës së parafinuar Tigan me patate dhe speca One-Pot-Pasta (Makarona në një tenxhere) Kliko këtu për buletinin. Buletini 01/2022 Temat tona të buletinit: 6 këshilla se si të merreni me frikën nga koronavirusi Vitamina D - marrja e duhur Kjo dietë do të zvogëlojë rrezikun tuaj nga Covid-19 Parandalimi i Covid-19: a është vaksinimi opsioni i vetëm? Dieta pas vaksinimit Studimi: Mungesa e vitaminës D në 80 përqind të pacientëve me Covid 19 Kështu forconi ju sistemin tuaj imunitar Çaj me erëza si përforcues imunitar Kliko këtu për buletinin. Buletini 12/2021 Temat tona të buletinit: 6 këshilla se si të merreni me frikën nga koronavirusi Vitamina D - marrja e duhur Kjo dietë do të zvogëlojë rrezikun tuaj nga Covid-19 Parandalimi i Covid-19: a është vaksinimi opsioni i vetëm? Dieta pas vaksinimit Studimi: Mungesa e vitaminës D në 80 përqind të pacientëve me Covid 19 Kështu forconi ju sistemin tuaj imunitar Çaj me erëza si përforcues imunitar Kliko këtu për buletinin. Arkivi i buletini - recetat Nëse ju akoma nuk keni abonuar buletinin tonë të recetave, atëher ju keni mundësi të abononi falas atë përmes linkut të mëposhtëm. Ju do të merrni përmbledhje recetash 1x në muaj. >> Regjistrohu në buletinin këtu << Buletini i recetave 01/2022 Makaronat mund të kombinohen në mënyrë perfekte me përbërësit e stinës - për shembull me kanterela dhe lakër jeshile ose me spinaq dhe lakër kineze. Zëvendësuesi vegan i parmezanit u jep këtyre pjatave prekjen e fundit. Nëse zgjidhni edhe versionin integral të makaronave, do të furnizoni trupin tuaj edhe me substanca të vlefshme jetësore! Kliko këtu për buletinin.

Zorrët kontrollojnë emocionet tuaja Studime të ndryshme shkencore kanë konfirmuar vitet e fundit se zorrët tona janë në kontakt të drejtpërdrejtë me qendrën tonë emocionale në tru. Ushqimi i shëndetshëm ju bën të lumtur Secili prej nesh e di me siguri nga përvoja jonë se ekziston një lidhje midis dietës ose zorrëve dhe emocioneve tona. Me sa duket, psikika mund të ndikojë në traktin gastrointestinal, si dhe anasjelltas (1). Kjo lidhje është e ankoruar fort në gjuhën tonë, veçanërisht në fjalët e urta ose mençurinë popullore dhe konfirmohet përsëri dhe përsëri: Ju keni "flutura në stomak" kur jeni të dashuruar, stresi "godet barkun tuaj", uria ndonjëherë mund të çojë në një të keqe humori dhe çokollata ndihmon të paktën në një afat të shkurtër kundër dashurisë. Metodat e lashta të shërimit të tilla si shërimi Ayurvedic nga India janë bazuar në lidhjen midis ushqimit dhe emocioneve për mijëra vjet. Por si funksionon? Zorra kontrollon emocionet Vitet e fundit kjo temë është marrë gjithnjë e më shumë nga shkenca për të arritur në fund të lidhjes midis ushqyerjes dhe emocioneve. Neurogastroenterologët (studiuesit në fushën e neuroshkencës së traktit gastrointestinal) si Peter Holzer - Profesor i Farmakologjisë Eksperimentale dhe Klinike në Universitetin Mjekësor të Grazit - janë të sigurt se jo vetëm vetë ushqimi, por edhe zorrët tona kanë një ndikim të madh në emocionet tona: Gjendja jonë ndikohet nga zorrët shumë më tepër sesa kishim ëndërruar Rëndësia e zorrëve Meqenëse zorrët tona kanë palosje të shumta dhe dalje të vogla, ato zënë një sipërfaqe që është 100 herë më e madhe se lëkura jonë. Ai gjithashtu ka sistemin e vet nervor shumë të madh, qeliza të shumta që lëshojnë molekula sinjali ose mund të perceptojnë sinjale dhe, përveç një numri të madh të baktereve të zorrëve, gjithashtu përmban pjesën më të madhe të sistemit tonë imunitar. Nëse i shikoni këto pika, shpejt e kuptoni se sa të rëndësishme janë zorrët për ne - jo vetëm për fizikun tonë, por edhe për shëndetin tonë mendor. Hulumtimet kanë parashtruar teori të ndryshme sesi zorra mund të kontrollojë emocionet tona dhe çdo ditë përpiqet të zbulojë pjesë të reja të enigmës në këtë sistem kompleks. Gjendja aktuale e kërkimit mund të përmblidhet përafërsisht si më poshtë: Zorrët tona mund të bëjnë kontakt me trurin tonë ose nëpërmjet sistemit të tij kompleks nervor ose nëpërmjet sistemit imunitar dhe kështu me sa duket kontrollojnë emocionet. Si përbërësit ashtu edhe konsistenca e ushqimit si dhe sinjale të ndryshme nga bakteret e zorrëve mund të përfshihen në komunikimin midis zorrëve dhe trurit. Ndoshta të gjithë faktorët luajnë së bashku dhe rezultojnë në një reagim kompleks në trurin tonë. Mishi ruan emocionet Ne kemi raportuar vite më parë se mishi ruan emocionet tek kafshët dhe mund të ndikojë në emocionet tona kur hamë këtë mish. (Lexoni artikullin e plotë këtu: Emocionet e Dyqaneve të Mishit) Ky artikull shpesh është kritikuar dhe etiketuar si joshkencor. Por nëse merrni parasysh faktin se zorrët tona dhe përbërësit e ushqimit tonë mund të ndikojnë në ndjenjat tona, shumë pasazhe të tekstit tani mund të vërtetohen shkencërisht. Nëse kafshët që nuk mbahen në një mënyrë të përshtatshme për speciet janë vazhdimisht nën stres, mund të ndodhë që të krijohen substanca të caktuara që depozitohen në mishin e muskujve ose organe të caktuara dhe më vonë perceptohen nga zorrët tona kur ky mish konsumohet dhe kështu ndikon emocionet tona. Shëroni psikikën përmes zorrëve? Të gjitha këto pika mund të kenë një rëndësi të madhe, veçanërisht për njerëzit që vuajnë nga depresioni. Në të kaluarën, shkaku i sëmundjes mendore kërkohej vetëm në tru, por ndërkohë ka pasur gjithashtu një lidhje midis psikikës dhe ushqimit dhe zorrëve. Dieta dhe depresioni janë ndoshta më të lidhura seç pritej. Mungesa e serotoninës në depresion Shkaqe të ndryshme mund të çekuilibrojnë ekuilibrin tonë hormonal, i cili rrjedhimisht mund të çojë në sëmundje mendore. Për shembull, nëse ka një mangësi në hormonin serotonin, kjo mund të çojë në depresion, sepse serotonina është përgjegjëse në trurin tonë për të përcjellë ndjenjat e lumturisë. Por mungesa e serotoninës është gjithashtu për shkak të ndonjë shkaku, i cili nuk duhet harruar. Ju gjithashtu mund të gjeni më shumë informacion në artikujt e mëposhtëm: Depresioni i ushqimit të përshtatshëm Yndyrnat që mungojnë nxisin depresionin Seretonin - Bëhuni mjeshtri i jetës tuaj të shpirtit Serotonin në zorrë Një pikë interesante është se serotonina jo vetëm që luan një rol në përcjelljen e një ndjenje lumturie, por është gjithashtu përgjegjëse për lëvizjen e muskujve në zorrë dhe kështu për tretjen e shëndetshme (2). Studiues të ndryshëm dyshojnë se hormonet e tjera tretëse janë gjithashtu të përfshira në depresion, pasi përbërjet e dukshme të ndryshuara të këtyre hormoneve janë vërejtur tek njerëzit në depresion. Bilanci hormonal është një sistem shumë kompleks që është i rregulluar mirë deri në detajet më të imta. Nëse kjo është jashtë ekuilibrit, ka një numër pasojash që mund të ndikojnë si në tretje ashtu edhe në emocione. Ushqimet që përmirësojnë humorin Për formimin e serotoninës kërkohen substanca të ndryshme si aminoacidi triptofan, vitamina C, magnez, mangan, acide yndyrore omega-3 dhe zink. Për të siguruar formimin e serotoninës, trupi natyrisht duhet të furnizohet në mënyrë adekuate me të gjitha këto substanca. Rrezet e diellit dihet gjithashtu se janë një faktor i rëndësishëm për të qenë të lumtur për shkak të prodhimit të lidhur të vitaminës D. (Lexoni më shumë për këtë temë në artikullin vijues: Vitamina D në dimër) Në rastin e uljeve të vogla të humorit, veçanërisht në dimër, ushqime të caktuara mund të ndihmojnë në rritjen e prodhimit të serotoninës: Alga deti Amaranth Banane Shqemeza xhensen tërshëra mel Vaj kokosi Fara kungulli farë liri Bajame dhe arra kërpudha Kuinoa susam Fara luledielli Çokollata dhe ushqimet me sheqer ndriçojnë gjendjen shpirtërore edhe në një afat të shkurtër sepse ato rrisin nivelin e sheqerit në gjak, por në sasitë e kërkuara ato janë të pashëndetshme dhe gjithashtu ju shëndoshin. Një disavantazh tjetër është se sheqeri funksionon si një ilaç: së pari, sheqeri mund të krijojë varësi dhe së dyti, niveli i mëposhtëm i ulët pas një gjendjeje të lartë të shkaktuar nga sheqeri është edhe më e vështirë për t'u kapërcyer - ashtu si me një ilaç. Një ushqim i shëndetshëm dhe i shijshëm për shpirtin me humor të keq është, për shembull, kombinimi i bananeve të copëtuara me farën e lulediellit, farën e kungullit, gjalpin e bajames ose shqeme. Shëndeti i zorrëve kundër depresionit Sidoqoftë, në mënyrë që të jeni përgjithmonë të lumtur, duhet të bëni më shumë sesa të hani vetëm këto pak nxitës të humorit. Depresioni duket se kontrollohet shumë nga dieta e përgjithshme dhe komunikimi midis zorrëve dhe trurit. Studime të ndryshme kanë arritur në përfundimin se një dietë e shëndetshme e bazuar në shumë fruta të freskëta, perime dhe yndyrna të mira mund të lehtësojë depresionin dhe të sigurojë emocione të mira afatgjata. Nga njëra anë, trupi ynë duhet të ketë të gjitha lëndët ushqyese dhe mineralet e nevojshme dhe, nga ana tjetër, flora e zorrëve gjithashtu duhet të jetë e paprekur. Sepse siç është përmendur tashmë, bakteret e zorrëve ndoshta kanë gjithashtu një ndikim në mirëqenien tonë. Shëndeti i zorrëve dhe autizmi Shkencëtarët po përqendrohen gjithnjë e më shumë në rëndësinë e zorrëve tona në lidhje me psikikën tonë. Jo vetëm depresioni, por edhe sëmundjet e tjera mendore dhe madje autizmi duket se janë të lidhura me florën e zorrëve (3, 4) Hulumtime të ndryshme kanë treguar se tek fëmijët autikë flora e zorrëve është jashtëzakonisht e ndryshuar në krahasim me fëmijët e shëndetshëm. Edhe në ADHD dhe madje edhe në sëmundjen Alzheimer, flora e zorrëve me sa duket luan një rol vendimtar dhe shkakësor, siç e kemi përshkruar këtu: flora e zorrëve kontrollon shëndetin mendor Bakteret e zorrëve komunikojnë me ne Bakteret e zorrëve komunikojnë me njëri -tjetrin dhe me trupin tonë nëpërmjet sinjaleve të ndryshme. Në varësi të mënyrës se si po veprojnë bakteret e zorrëve, ato lëshojnë substanca të caktuara sinjalizuese. Ka shumë receptorë në murin tonë të zorrëve, domethënë proteina të caktuara që mund të marrin një sinjal si antenat. Substancat që lëshohen në zorrët tona (ose nga ushqimi ose nga bakteret e zorrëve) perceptohen me ndihmën e këtyre receptorëve. Meqenëse receptorët janë të lidhur me trurin përmes nervave, sinjalet nga zorrët gjithashtu arrijnë në kokën tonë, ku ata kontrollojnë shumë procese dhe ka shumë të ngjarë edhe emocionet. Një nga shkencëtarët kryesorë në këtë fushë të kërkimit - Emeran Mayer, profesor në Universitetin e Kalifornisë në Los Angeles (UCLA) - tha në këtë temë: Lidhjet midis trurit dhe zorrëve janë gjithmonë në të dy drejtimet. Kjo është arsyeja pse është kaq e vështirë të thuhet se cili është shkaku dhe cili është rezultati. Por nëse mikrobet në zorrë lidhen me problemet e shëndetit mendor, trajtimi mund të fillohet atje. Të lumtur përmes detoksifikimit Gjatë agjërimit dhe pastrimit të tij, një numër i madh i substancave lajmëtare lëshohen që na bëjnë të lumtur. Shkencëtarët pohojnë se kjo ishte evolucionare për të na mbajtur të lumtur gjatë kohëve të vështira me mungesën e ushqimit. Por përveç kësaj, lidhjet e lartpërmendura sugjerojnë që shëndeti ynë i zorrëve përmirësohet përmes pastrimit, i cili nga ana tjetër kalon në qendrën tonë emocionale. Pastrimi i zorrëve për emocione të mira Një përfundim logjik nga këto fakte do të ishte se pastrimi i zorrës së trashë mund të ndikojë pozitivisht në emocionet tona. Pastrimi i zorrës së trashë çliron zorrët nga kore të grumbulluara nga njëra anë dhe ndërton florën e zorrëve nga ana tjetër. Në një masë të caktuar, të dyja janë baza për komunikimin funksional midis zorrëve dhe trurit dhe kështu edhe baza për emocionet pozitive (5). Të gjitha këto pika tregojnë edhe një herë se shëndeti i përgjithshëm varet në masë të madhe nga shëndeti i zorrëve. Pra, mbani zorrën tuaj të pastër dhe bëni një dietë të shëndetshme dhe të lumtur. Burimet e artikullit: Der Darm steuert Ihre Emotionen (zentrum-der-gesundheit.de) (1) Emeran A. Mayer "Gut feelings: the emerging biology of gut–brain communication"Nature Reviews Neuroscience 12, 453-466 (August 2011) (Darm Gefühle: Die Biologie der Darm-Gehirn Kommunikation) (2) Gershon MD "Review article: serotonin receptors and transporters -- roles in normal and abnormal gastrointestinal motility." Aliment Pharmacol Ther. 2004 Nov;20 Suppl 7:3-14. (Die Rolle von Serotonin für die Muskelbewegung im Darm) (3) Adams JB et al., "Gastrointestinal flora and gastrointestinal status in children with autism--comparisons to typical children and correlation with autism severity." BMC Gastroenterol. 2011 Mar 16;11:22. (Die Rolle der Darmflora bei Kindern mit Autismus) (4) de Theije CG et al., "Pathways underlying the gut-to-brain connection in autism spectrum disorders as future targets for disease management." Eur J Pharmacol. 2011 Jul 27. (Die Verbindung zwischen Darm-Gehirn Kommunikation zu Autismus) (5) Gonzalez A et al., "The mind-body-microbial continuum." Dialogues Clin Neurosci. 2011;13(1):55-62. (Die Verbindung von Geist, Körper und Mikroorganismen)

Klizma (shpërlarja e zorrës së trashë) dhe efektet e saj Me një klizmë, të quajtur edhe shpërlarja e zorrës së trashë, zorra lehtësohet dhe pastrohet. Peristaltika e zorrëve stimulohet dhe klizmat mund të përdoren për të lehtësuar kapsllëkun akut. Sidoqoftë, një klizmë gjithashtu mund të sjellë lehtësim të menjëhershëm nga dhimbjet e kokës, ftohjet dhe shumë sëmundje të tjera. Një klizmë pothuajse gjithmonë ndihmon Klizma është një pjesë e rëndësishme e rehabilitimit të zorrëve. Sidoqoftë, një klizmë gjithashtu mund të kryhet plotësisht në mënyrë të pavarur nga një rehabilitim i zorrëve. Ka shumë situata në të cilat një klizmë mund të sjellë lehtësim afatshkurtër - për shembull me dhimbje koke ose fryrje ose ftohje të ethshme. Në rastin e ankesave kronike, megjithatë, klizmat nuk duhet të kryhen vetëm një herë, por më tepër rregullisht, dhe pastaj në mënyrë ideale si pjesë e një rehabilitimi të zorrëve. Në këtë rast, klizmat rrisin jashtëzakonisht efektin e përbërësve të tjerë të një trajtimi të zorrëve. Ju mund të zbuloni se sa efektiv bëhet pastrimi i zorrës së trashë këtu: Si funksionon pastrimi i zorrës së trashë? Por pse klizmat, domethënë masat që prekin zorrët, duhet të kenë një efekt shërues në kokë, traktin respirator ose lëkurën? Pse ata duhet të jenë në gjendje të lehtësojnë dhimbjen ose të zvogëlojnë rrezikun e alergjive? Dhe pse skuqja e zorrëve duhet të jetë në gjendje të zvogëlojë inflamacionin kronik? Pse është i nevojshëm shpërlarja e zorrës së trashë? Një person mund të jetë po aq i shëndetshëm sa zorrët e tij. Nëse zorrët janë të bllokuara, të fryra, kërpudhore dhe të ngushta, atëherë flora e zorrëve është e shqetësuar, mukozat e zorrëve janë të acaruara dhe të përshkueshme dhe sistemi imunitar është i irrituar. E gjithë kjo çon në probleme shëndetësore në afat të shkurtër dhe të gjatë që mund të shfaqen kudo në trup. Në radhë të parë - për shkak të kequshqyerjes, terapisë me antibiotikë ose stresit të tepërt - shqetësimi i florës së zorrëve (i quajtur edhe dysbacteria), i cili më pas çon në të gjitha shqetësimet e tjera: Nëse flora e zorrëve është jashtë ekuilibrit, tretja dhe kështu thithja e lëndëve ushqyese është e ngadaltë. Proceset e fermentimit dhe kalbjes ndodhin. Acidet yndyrore me zinxhir të shkurtër përdoren nga qelizat e mukozës së zorrëve si lëndë e parë për prodhimin e energjisë. Sidoqoftë, acidet yndyrore me zinxhir të shkurtër mund të prodhohen vetëm nga një florë e shëndetshme e zorrëve. Nëse flora e zorrëve shqetësohet, formohen vetëm disa acide yndyrore me zinxhir të shkurtër dhe qelizat e mukozës së zorrëve tani vuajnë nga mungesa e energjisë. Peristaltika e zorrëve funksionon vetëm me gjysmën e forcës së saj, kështu që jashtëqitja zgjat më shumë se zakonisht në zorrë dhe kështu çon në vetë-helmim zvarritës të organizmit. Furnizimi me vitamina - i cili pjesërisht merret nga flora e zorrëve - nuk është më optimale. Mukoza e zorrëve tani është e kolonizuar nga mikroorganizmat patogjenë (bakteret dhe kërpudhat e dëmshme) dhe dëmtohet nga toksinat e tyre metabolike, gjë që rrit përshkueshmërinë e tyre. Kjo përshkueshmëri do të thotë që të dy toksinat metabolike të baktereve dhe produktet e tjera përfundimtare metabolike që në të vërtetë duhet të ekskretohen mund të hyjnë në qarkullimin e gjakut. Edhe proteinat e tretura jo plotësisht tani mund të kalojnë nëpër mukozën e zorrëve dhe gjithashtu të futen në qarkullimin e gjakut. Sidoqoftë, këto substanca të huaja nuk i përkasin gjakut dhe tani bëjnë që sistemi imunitar t'i luftojë ato. Inflamacioni është rezultati. Përveç kësaj, reagimet imune të këtij lloji mund të çojnë në alergji dhe sëmundje autoimune. Si funksionon një klizmë? Një klizmë së pari nxjerr mbetjet e vjetra të jashtëqitjes nga zorrët. Në të njëjtën kohë, hiqen mikroorganizmat e dëmshëm, të cilët nga njëra anë promovojnë rregullimin e shëndetshëm të florës së zorrëve dhe nga ana tjetër - nëse klizmat kryhen rregullisht si pjesë e një rehabilitimi të zorrëve - nxit rigjenerimin e mukozave të zorrëve Me Një klizmë gjithashtu aktivizon peristaltikën e zorrëve, duke shkurtuar kështu qëndrimin e jashtëqitjes dhe duke zvogëluar ri-helmimin e organizmit. Dhimbjet e kokës, për shembull, mund të jenë rezultat i një helmimi të tillë. Nëse bëni një klizmë, "rrjedha e helmit" në organizëm do të ndërpritet. Në vend të kësaj, toksinat derdhen nga trupi me ujë dhe dhimbja e kokës zvogëlohet. Kjo gjithashtu mund të jetë arsyeja pse klizmat përdoren për probleme të tjera akute si p.sh B. ftohjet e reja, kanë një efekt qetësues aq shpejt. Sapo proceset e fermentimit dhe prishjes në zorrë ndalohen nga klizma dhe toksinat dhe mikrobet patogjene të pranishme janë nxjerrë jashtë, sistemi imunitar lehtësohet, ethet bien dhe viruset e ftohjes mund të eliminohen. Praktika e klizmës Pra, mund të ketë shumë arsye për një klizmë. Meqenëse të gjithë mund të bëjnë lehtësisht klizma, pasi klizmat nuk kushtojnë asgjë, nuk dëmtojnë, nuk kanë efekte anësore negative dhe në të njëjtën kohë kanë një efekt të shpejtë dhe afatgjatë kur përdoren në një kurë, ia vlen të njiheni me sekretin e klizma më mirë. Enemas mund të kryhen me një mini klizmë, një të ashtuquajtur ujitje, një tub zorrë ose shumë profesionalisht në formën e hidroterapisë së zorrës së trashë (CHT) tek terapisti: Mini klizmat janë - siç sugjeron emri - veçanërisht të përshtatshme për mini klizmat, në të cilat vetëm një sasi e vogël uji kalon në zorrë (maksimumi 0.5 litra). Një klizmë me një tub të zorrëve mund të jetë e dobishme për praktikuesit e klizmës pasionante ose kur një person i dytë është në dispozicion për të ndihmuar fillimisht futjen e tubit të zorrëve. Në fund të fundit, tubi i zorrëve duhet të futet rreth 30 cm në zorrë - një ide që nuk i mahnit menjëherë të gjithë. Prandaj dikush flet këtu për një të ashtuquajtur "hyrje të lartë". Hidroterapia e zorrës së trashë është një gjë e mirë dhe rekomandohet për të gjithë ata që kanë një terapist CH pranë, kanë kohë të mjaftueshme dhe janë të gatshëm të paguajnë 60 deri në 80 euro ose më shumë për çdo ujitje të zorrës së trashë. Një CHT me të vërtetë ka shumë kuptim dhe zorrët mund të mos jenë të skuqura aq plotësisht me një klizmë të bërë në shtëpi. Sidoqoftë, nëse krahasoni kostot dhe kohën e kërkuar me rezultatin, atëherë "raporti çmim-performancë" i një klizme që kryhet në shtëpi është dukshëm më e favorshme. Prandaj, ujitësi është më i përshtatshmi për fillestarët. Kjo është një "pajisje" e klizmës me tre pjesë e përbërë nga një enë për lëngun e klizmë, një zorrë dhe një tub me një rubinet për ndezjen dhe fikjen e ujit (ose një lëngu tjetër). Në rastin e një klizme me një ujitje, vetëm disa centimetra të tubit futen në anus dhe zakonisht një litër lëng kalon në zorrë. Shpërlarja e zorrës së trashë me një klizmë Para se të merrni pozicionin për klizme, se pari përgatitet lëngun per klizme. Mund të përdoren lëngje të ndryshme. Uji, çajrat qetësues bimor ose uji bentonite rekomandohen shumë. 1. Cili lëng për klizmë? Disa entuziastë të klizmë eksperimentojnë me kafe, vaj, ujë alkalik (ujë me pluhur alkalik) apo edhe me uthull. Në thelb, ju duhet të shpëlani zorrët vetëm me lëngje që do të pini. Pra, nëse nuk ju pëlqen kafeja, jeni të ndjeshëm ndaj saj dhe për këtë arsye kurrë mos pini kafe, nuk duhet të bëni ujitje koloni me vete. Nëse zgjidhni ujë, duhet të përdorni ujë të filtruar ose ujë të gazuar nga shishja. Uji i ftohtë ose uji në temperaturën e dhomës bën që disa njerëz të ftohen gjatë klizmës. Prandaj është mirë që uji të jetë ngrohur të paktën deri në temperaturën e trupit. Uji Bentonite është uji në të cilin përzihen 2 lugë bentonite për litër. Bentoniti thith toksinat nga zorrët, përmirëson mjedisin e zorrëve dhe promovon rimëkëmbjen e një flore të zorrëve të shëndetshme. Si çaji bimor është z. B. Çaji i kamomilit, i cili qetëson zorrët dhe në të njëjtën kohë ka një efekt të lehtë anti-inflamator. Çaji i farës së lirit gjithashtu lehtëson inflamacionin në zorrët. Sidoqoftë, çaji i farës së lirit nuk është një "çaj" i vërtetë. Liquidshtë lëngu njomës i farës së lirit. Kështu që ju thithni 3 lugë farë liri të plotë në shumë ujë. Pas një ore, mbusheni me ujë të mjaftueshëm për të arritur sasinë e dëshiruar dhe derdhni farën e lirit. Kështu që ju përdorni vetëm lëngun e rrëshqitshëm dhe JO farat aktuale. Klizmat e kafesë janë vlerësuar si shumë efektive nga lagje të ndryshme. Ata veçanërisht duhet të stimulojnë mëlçinë dhe të forcojnë aftësinë e detoksifikimit të këtij organi. Sidoqoftë, ata gjithashtu duhet të jenë në gjendje të lehtësojnë dhimbjen e të gjitha llojeve. Klizmat e kafesë duhet të kryhen më së miri në konsultim me një terapist, pasi ato mund të kenë efekte jashtëzakonisht të forta - madje edhe negative -. Ato gjithashtu duhet të praktikohen vetëm me kafe të rritur organikisht. Një klizmë kafeje gjithashtu mund të kryhet me kafe normale, por kafeja jeshile (kafe e pjekur), e cila gjendet në dyqane si kokrriza të tretshme veçanërisht për klizmat, është më e tolerueshme. Klizmat e kafesë jo vetëm që pastrojnë zorrët - siç thuhet - por edhe praktikisht të gjithë trupin përmes mëlçisë. 2. Sa lëng për klizmë? Sasia e lëngut që lejohet të hyjë në zorrë varet nga gjendja e zorrëve. Një zorrë e ngushtë ose e bllokuar nuk thith shumë lëng në fillim, kështu që presioni i pakëndshëm mund të krijohet pas një çerek ose gjysmë litri. Sidoqoftë, pasi që disa kalime me sasi në rritje të lëngut janë të mundshme, duhet të keni gati tre deri në katër litra lëng. 3. Cili pozicion për klizmë? Në pozicionin "tradicional", ju gjunjëzoheni me të katër (ne këmbët dhe duart) në dysheme. Në këtë pozicion ju mund t'i jepni vetes klizmë shumë lehtë dhe lëngu mund të rrjedhë shumë lehtë në zorrë. Për njerëzit me probleme në gju, probleme me shpinën ose pengesa të tjera fizike, pozicioni anësor është më i përshtatshëm. Sidoqoftë, duhet të kihet parasysh se pasi të jetë administruar klizma, shpesh duhet të shkosh në tualet relativisht shpejt dhe, si rezultat, duhet të ulesh në një vend që nuk është shumë larg prej tij. Gjithashtu duhet të ketë një mundësi për shtimin e shtuar të enës së hyrjes ku dikush do të donte të jepte hyrjen. Sepse vetëm nëse ena varet më lart se sa jeni duke u gjunjëzuar ose shtrirë, lëngu mund të rrjedhë në zorrë. 4. Kështu kryhet shpërlarja e zorrës së trashë Klizma e mbushur tani është varur në një vend të ngritur (doreza e derës, grepi i peshqirit, etj.). Pastaj lyeni tubin e zorrëve (dhe mundësisht edhe anusin) me një krem ose vaj lubrifikues. Për të lënë ajrin nga zorra, hapni rubinetin e vogël para se ta futni dhe lëreni aq shumë ujë të zhytet në lavaman derisa të mos ketë më flluska ajri në zorrë. Mbyllni rubinetin dhe shkoni në pozicionin e zgjedhur të hyrjes. Tani shtyjeni tubin e zorrëve disa centimetra të thellë (në mënyrë që rubineti të jetë akoma jashtë) në anus dhe ndizni përsëri rubinetin e vogël. Tani lini aq ujë sa të ndihet rehat. Mbyllni tapën dhe hiqeni tubin. Lëreni ujin (ose ekuivalentin) të thithë ndërsa masazhoni stomakun tuaj në drejtim të akrepave të orës. Pas rreth 5 deri në 20 apo edhe 30 minuta, uji dhe përmbajtja e liruar e zorrëve ekskretohen në tualet. Herën e parë që bëni ujitje të zorrës së trashë, është e mundur që zorra juaj të thithë vetëm pak ujë dhe presioni të bëhet shpejt i dukshëm. Pastaj nxirrni tubin, shkoni në banjë dhe zbrazeni veten. Pastaj filloni një vrapim tjetër. Do të shihni që tani më shumë lëngje mund të drejtohen në zorrë dhe se mund ta mbani më gjatë. Nëse zorrët tuaja më në fund thithin një litër, kjo është shumë mirë. Klizmat me dy litra tashmë quhen "klizma të mëdha". Pas kalimit të dytë, mos u përpiqni të nxitoni në tualet menjëherë në presionin e parë, por prisni rreth tre peristaltikë para se të nxitoni për t'u evakuuar. Një rritje e peristaltikës vërehet nga një nxitje e qartë për të defekuar. Rekomandohen dy deri në tre raunde. Sidoqoftë, më shumë se tre vrapime nuk e përmirësojnë dukshëm rezultatin. Edhe nëse nuk doni të bëni një pastrim të plotë të zorrës së trashë në të njëjtën kohë me klizmat tuaja, të paktën marrja e një probiotiku me cilësi të lartë do të rekomandohej për të përshpejtuar zhvillimin e një flore të zorrëve të shëndetshme dhe kështu eliminimin e disbakterieve. Sa shpesh mund të bëni një klizmë? Disa njerëz bëjnë një klizmë çdo ditë për gjithë jetën dhe po bëjnë mirë. Të tjerëve u është mjaftuar vetëm pas një. Provoni si ndiheni! Si gjithmonë me masat holistike, këtu gjithashtu duhet të vazhdohet shumë individualisht. Gjatë pastrimit të zorrës së trashë, mund të bëni një deri në tre klizma në javë, për shembull, ose tre në javën e parë dhe tre të tjera në javën e katërt. Por klizmat e përditshme në javën e parë do të ishin gjithashtu mirë nëse ndiheni mirë me to. Rekomandohen edhe klizmat para dhe gjatë kurimit terapeutik të agjërimit, pasi agjërimi duhet të kryhet me zorrë të zbrazët dhe të pastër. Prandaj ne do të rekomandonim klizma vetëm për përdorim afatshkurtër ose kur një përdorim i tillë është i nevojshëm, por jo për përdorim afatgjatë. Ju urojmë shëndet fantastik. Burimet e artikullit: Der Darmeinlauf und seine Wirkungen - Zentrum der Gesundheit

Hidroterapi e zorrës së trashë (Colon-Hydro-Therapie) Në hidroterapinë e zorrës së trashë - një formë e pastrimit të zorrëve - zorra e trashë shpëlahet me ujë dhe pastrohet plotësisht gjatë procesit. Numri i seancave ndryshon shumë individualisht dhe varet nga pacienti dhe gjendja e tij shëndetësore. Hidroterapia e zorrës së trashë - një formë moderne e ujitjes së zorrëve Shpërlarja e zorrës së trashë (klizmat) ishte tashmë e zakonshme në kohët e lashta për të siguruar lehtësim të menjëhershëm, veçanërisht në rastin e kapsllëkut. Kjo procedurë pothuajse nuk ka ndryshuar deri më sot. Sidoqoftë, falë teknologjisë moderne, ajo është bërë edhe më efektive dhe, mbi të gjitha, e lirë nga rrethanat shoqëruese të pakëndshme. Forma e praktikuar aktualisht e hidroterapisë së zorrës së trashë vjen nga SHBA dhe është praktikuar për shumë vite, kryesisht nga praktikues alternativë - jo aq shumë për të lehtësuar kapsllëkun, por më tepër për pastrimin intensiv të zorrës së trashë. Hidroterapia e zorrës së trashë - e rehatshme dhe relaksuese Hidroterapia e zorrës së trashë (CHT) është një metodë moderne dhe në të njëjtën kohë e thellë e pastrimit të zorrës së trashë. Pacienti qëndron i relaksuar dhe i mbuluar në një pozicion të rehatshëm anësor. Një tub plastik i shkurtër steril futet në hapjen e tij anal. Uji në temperatura të ndryshme (temperatura e ujit 25 deri 41 gradë Celsius) rrjedh përmes tubit plastik në zorrë. Uji i ngrohtë relakson dhe liron muskujt e zorrëve. Deri në këtë pikë, CHT nuk është aspak e ndryshme nga një klizmë që çdokush mund të bëjë në shtëpi. Nuk ka nevojë të shkoni në tualet me hidroterapi të zorrës së trashë Avantazhi i pamposhtur i CHT, megjithatë, është se sapo uji të jetë në zorrë, nuk keni pse të shkoni në tualet. Në rastin e CHT, uji dhe përmbajtja e tretur e zorrëve tani kanalizohen përmes një tubi kullimi plotësisht pa erë dhe të pastër në sistemin e kanalizimeve përmes një sistemi të mbyllur. Hidroterapia e zorrës së trashë duke përfshirë masazhin e barkut Një avantazh tjetër i CHT është se pacientit - nëse ai është me një terapist kompetent - i jepet një masazh i butë i murit të barkut. Terapisti mund të ndiejë zonat ekzistuese problematike dhe të drejtojë ujin e ardhur pikërisht në këtë zonë. Në këtë mënyrë, hidroterapia e zorrës së trashë mundëson pastrim intensiv dhe të plotë të zorrëve të mëdha. Trajtimi stimulon peristaltikën e zorrëve dhe liron depozitat në mënyrë që një dëshirë për të defekuar të ndodhë disa minuta pas trajtimit. Prandaj, pas përfundimit të një "sesioni" të CHT, pacienti ka kohë të mjaftueshme për të shkuar në tualet - nëse ka nevojë - para se të shkojë në shtëpi. Përgatitjet për një hidroterapi efektive të zorrës së trashë Siç është përmendur tashmë, numri i seancave të kërkuara CHT ndryshon. Në varësi të gjendjes shëndetësore, dietës dhe strukturës së zorrëve, një pacienti ka nevojë vetëm për gjashtë, tjetrit ndoshta më shumë se njëzet seanca. Sidoqoftë, pastrimi i zorrës së trashë nga CHT mund të mbështetet nga pacienti në atë mënyrë që numri i seancave të CHT të zvogëlohet. Zorra mund t'i nënshtrohet një lloj "para-pastrimi" me ndihmën e disa ditëve deri në disa javë të përdorimit të lëvoreve të psyllium dhe bentonite, si dhe një diete shoqëruese alkaline dhe të pasur me fibra. Kjo do të thotë që depozitat dhe jashtëqitjet e ngurtësuara zbuten paraprakisht dhe - të paktën pjesërisht - lirohen. Përveç kësaj, substancat putrefaktive hiqen nga muret e zorrëve. Lëvizja natyrale e zorrëve (peristaltika) gjithashtu riaktivizohet, kështu që pacienti me CHT - me këtë përgatitje - tashmë mund të arrijë suksese domethënëse pas seancave të para. Simptomat që lidhen drejtpërdrejt ose tërthorazi me mosfunksionimin e zorrëve mund të eliminohen brenda një kohe të shkurtër me ndihmën e hidroterapisë së zorrës së trashë. Zorra - vija e parë e mbrojtjes së trupit tonë Studimet kanë treguar se njerëzit me një florë të shëndetshme të zorrëve janë dukshëm më pak të prirur ndaj alergjive, për shembull. Kjo ndodh sepse bakteret e dobishme të zorrëve janë vija e parë e sistemit mbrojtës të trupit tonë. Pa to ne do të ishim të prekshëm dhe të prekshëm. Prandaj, një zorrë e rregulluar është me rëndësi të madhe për një person të shëndetshëm. Meqenëse hidroterapia e zorrës së trashë pastron zorrët, por gjithashtu nxjerr jashtë një pjesë të florës së zorrëve, flora e shëndetshme e zorrëve duhet të rindërtohet me probiotikë me cilësi të lartë pa aditivë gjatë terapisë ose më së voni më pas. Klizmë kafeje Ekzistojnë një numër raportesh euforike të përvojës, disa libra dhe disa studime - mjaft jozyrtare - mbi efektet pozitive të klizmave të kafesë. Pjesa më e madhe tregon se ka shumë njerëz që janë shëruar nga sëmundje të rënda me ndihmën e klizmave të kafesë. Këtu mund të mësoni më shumë rreth klizmës së kafesë. Burimet e artikullit: Colon-Hydro-Therapie (zentrum-der-gesundheit.de)

Yndyrnat e përpunuara (trans) shkaktojnë depresion Një studim mbi depresionin e lidhur me dietën paralajmëron kundër yndyrave trans-inflamatore, të cilat shkaktohen nga ngurtësimi i vajrave vegjetale dhe mund të gjenden në shumë ushqime të prodhuara në mënyrë industriale. Depresioni: Blues i ushqimit të shpejtë Edhe ngrënësit më të shëndetshëm mes nesh kanë pasur takime me ushqim të shpejtë gjatë jetës sonë. Shumë mund të kujtojnë me tmerr ndjenjën e shurdhër që picat e gatshme, patatet e skuqura, donuts dhe Co lanë pas. Asnjë krahasim me energjinë e dukshme që liron një sallatë e pasur me substanca vitale tek ne! E vërteta e trishtë është se gjithnjë e më shumë njerëz në botën perëndimore po ushqehen me këto ushqime inferiore, të përpunuara çdo ditë. Nuk duhet të jetë surprizë që organizmi njerëzor herët a vonë i nënshtrohet bombardimeve të rregullta me përbërës kimikë të tillë si ruajtës, përforcues shije, aroma artificiale, ngjyra dhe ëmbëlsues, acide yndyrore të ngopura dhe yndyrna trans. "Blues -i i ushqimit junk" duket se rritet në depresion në shumë konsumatorë. Me rreth 120 milionë njerëz në depresion në të gjithë botën, shkencëtarët po hetojnë lidhjen midis zakoneve të të ngrënit dhe çrregullimeve mendore. Një studim mbi depresionin e lidhur me dietën paralajmëron kundër yndyrnave trans që nxisin inflamacionin, të cilat shkaktohen nga ngurtësimi i vajrave vegjetale dhe mund të gjenden në shumë ushqime të prodhuara në mënyrë industriale. Depresioni nga yndyrnat trans Shkencëtarët nga universitetet e Las Palmas de Gran Canaria dhe Granada konfirmuan rritjen e rrezikut të depresionit nga konsumimi i ushqimit të shpejtë dhe produkteve të pjekura komerciale. Gati 9,000 subjekte testues morën pjesë në studimin gjashtëmujor, i cili u botua në revistën Public Health Nutrition në pranverën e vitit 2012 (1, 2). U zbulua se subjektet që hëngrën ushqime shumë të përpunuara gjatë rrjedhës së studimit kishin 51 përqind më shumë gjasa të zhvillonin depresion. Udhëheqësja e studimit Almudena Sanchez-Villegas lëshoi një paralajmërim urgjent kundër konsumimit të hamburgerëve, patateve të skuqura, briosh, donuts dhe produkteve të ngjashme industriale. Sa më shumë që do të konsumohej, aq më e madhe ishte gjasat për sëmundje. "Edhe ngrënia e sasive të vogla të këtyre ushqimeve shoqërohet me një rrezik shumë më të lartë të zhvillimit të depresionit," sipas studiueses. Jashtë gamës së përbërësve shumë të përpunuar dhe aditivëve që ushqimi junk përmban zakonisht, studiuesit po fajësojnë yndyrnat trans në veçanti për depresionin. Për shkak se këto yndyrna industriale do të nxisin substanca të caktuara inflamatore në trup (interleukina 6 dhe proteina reaktive C) dhe do të prishin neurotransmetuesit në tru, gjë që përfundimisht ndikon në disponimin tonë (3). Mjeku i njohur amerikan Dr. Andrew Weil është i bindur se depresioni është rezultat i inflamacionit në trup, i cili mund të shkaktohet, ndër të tjera, nga acidet yndyrore trans (4): "Yndyrnat që përmbahen në ushqimin junk sigurisht që mund të kontribuojnë në depresion sepse janë inflamatore." Yndyrnat Trans - Një sulm i fshehur mbi shëndetin Përveç vetive të tyre që nxisin inflamacionin dhe kështu nxisin depresionin, pesë gram yndyrna trans në ditë duhet të përcaktojnë rrugën për sëmundjet e ardhshme të zemrës. Yndyrnat industriale kanë një efekt të dyfishtë negativ në nivelin e kolesterolit, sepse ato jo vetëm që rrisin kolesterolin "të keq" LDL, por gjithashtu ulin kolesterolin "të mirë" HDL. Studime të tjera shkencore tërheqin paralele midis yndyrave trans dhe pacientëve me kancer kolorektal, diabetit të tipit 2 dhe alergjive (5). Dhe kjo nuk është e gjitha! Sipas hulumtimit nga Universiteti i Harvardit, yndyrnat trans ndërhyjnë në ekuilibrin hormonal tek gratë. Vetëm dy përqind yndyrna trans në dietë mund të dyfishojnë rrezikun e infertilitetit femëror (6). Ky vëzhgim çoi Dr. Jorge Chavarro kthehet në efektin bllokues të yndyrave trans në një molekulë që është e rëndësishme për ovulimin dhe fekondimin. Por edhe nëse dëshira për të pasur fëmijë përmbushet, rreziku i shëndetit nga yndyrnat trans në mitër nuk shmanget. Kjo ndodh sepse zhvillimi i fëmijës së palindur mund të shqetësohet përmes ushqyerjes para lindjes. Aftësitë motorike dhe qendra e të mësuarit në tru janë veçanërisht të prekura. Në veçanti, produktet e skuqura si patatet e skuqura, patatet e skuqura dhe donuts duhet të shmangen sepse yndyrnat trans gjenden kryesisht në yndyrna pjesërisht të hidrogjenizuara në produkte të tilla. Por produktet e qumështit, produktet e sallamit, margarina, supat e menjëhershme, biskotat, baret me muesli dhe drithërat e mëngjesit gjithashtu mund të përmbajnë yndyrna trans. Acidet yndyrore Omega-3 në vend të acideve yndyrore trans Ndërsa yndyrnat trans mund të kontribuojnë në depresion, omega-3 konsiderohen si antidepresantë natyralë. Studiuesit në Universitetin e Illinois në Çikago kanë konfirmuar se acidet yndyrore omega-3 përmbajnë përbërës të fuqishëm kundër depresionit dhe mund të përmirësojnë performancën e trurit (7, 8). Nga klasa e acideve yndyrore omega-3, ekipi kërkimor i udhëhequr nga Dr. John M. Davis përdor acidin yndyror të pangopur eicosapentaenoic (EPA) si përbërësin më efektiv aktiv kundër disponimit, i cili madje mund t'i bëjë ilaçet psikotrope të tepërta. "Analiza jonë e bën të qartë pse ky acid yndyror omega-3 i veçantë punon tek njerëzit me depresion. Formula speciale e EPA është vendimtare për masat terapeutike ", shpjegoi Davis. Njerëzit me mungesë të omega-3 rrezikojnë të zhvillojnë depresion. Davis e shpjegoi këtë fakt me faktin se rreth një e katërta e lëndës së thatë të trurit tonë përbëhet nga acide yndyrore omega-3 dhe mangësitë përkatëse çojnë në keqfunksionime të qelizave të trurit, të cilat mund të shkaktojnë depresion. Studimet kanë treguar, për shembull, se gratë me mangësi omega-3 janë të prirura për depresion gjatë dhe pas shtatzënisë. Dieta si një antidepresant Bëhuni të fortë kundër depresionit duke shmangur yndyrnat trans dhe kështu të gjitha ushqimet e përpunuara dhe në vend të kësaj përfshini acidet yndyrore omega-3 në dietën tuaj. Burimet vegjetale omega-3 si vaji i kërpit, vaji i lirit dhe vaji i ullirit janë më të preferueshëm se peshqit detarë të kontaminuar me substanca të dëmshme (p.sh. salmon, skumbri, harengë). Këto vajra vegjetale përmbajnë shumë acid alfa-linolenik, i cili shndërrohet në acide yndyrore omega-3 efektive në trup. Por nuk janë vetëm yndyrnat e duhura ato që kanë ndikim në shëndetin tonë mendor. Në përgjithësi, merrni natyrën si shembull kur bëhet fjalë për çështjet ushqyese. Sepse sa më natyral të jetë një ushqim, aq më pak ka të ngjarë që ai të paraqesë rreziqe për shëndetin. Ushqimet e plota, të prodhuara organikisht si frutat dhe perimet e freskëta, arrat, farat dhe drithërat që janë të pasura me antioksidantë dhe vitamina B mund të përdoren si ushqime anti-inflamatore për të ndihmuar në parandalimin e depresionit. Përveç efektit mbrojtës të disa substancave vitale, një mënyrë jetese e ekuilibruar është natyrisht vendimtare për psikikën: Shijoni anën me diell të jetës me një dietë natyrore, stërvitje të mjaftueshme në ajër të pastër dhe lidhje pozitive shoqërore! Këtu mund të gjeni recetat tek ne. Nëse doni të gatuani me një humor të mirë, merrni një shembull nga kuzhineret tane në kanalin tonë të gatimit. Ne botojmë rregullisht video atje me receta të shijshme. Burimet e artikullit: Transfette verursachen Depressionen - Zentrum der Gesundheit (1) Snchez-Villegas A et al., "Fast-food and commercial baked goods consumption and the risk of depression." Public Health Nutr. 2012 Mar;15(3):424-32. (2) Plataforma SINC. "Link between fast food and depression confirmed." ScienceDaily. ScienceDaily, 30 March 2012. (3) Copeland WE, Shanahan L, Worthman C, Angold A, Costello EJ. Cumulative depression episodes predict later C-reactive protein levels: a prospective analysis. Biol Psychiatry. 2012 Jan 1;71(1):15-21. doi: 10.1016/j.biopsych.2011.09.023. Epub 2011 Nov 1. PMID: 22047718; PMCID: PMC3586231. (4) Andrew Weil, M.D. “Can Junk Food Cause Depression?” Stand: 05.04.2011. (5) Stender S, Dyerberg J. Influence of trans fatty acids on health. Ann Nutr Metab. 2004;48(2):61-6. doi: 10.1159/000075591. Epub 2003 Dec 16. PMID: 14679314. (6) Chavarro JE, Rich-Edwards JW, Rosner BA, Willett WC. Dietary fatty acid intakes and the risk of ovulatory infertility. Am J Clin Nutr. 2007 Jan;85(1):231-7. doi: 10.1093/ajcn/85.1.231. PMID: 17209201. (7) Freeman MP, Hibbeln JR, Wisner KL, Davis JM, Mischoulon D, Peet M, Keck PE Jr, Marangell LB, Richardson AJ, Lake J, Stoll AL. Omega-3 fatty acids: evidence basis for treatment and future research in psychiatry. J Clin Psychiatry. 2006 Dec;67(12):1954-67. doi: 10.4088/jcp.v67n1217. Erratum in: J Clin Psychiatry. 2007 Feb;68(2):338. PMID: 17194275. (8) "Omega-3 Supplements Show Promise in Alleviating Depression" PR Newswire 2012.

Recepte-alkaline

Pothuajse gjithmonë, operacionet e bajameve janë të panevojshme për fëmijët Shtatë nga tetë operacionet e bajameve me sa duket janë krejtësisht të panevojshme te fëmijët. Prandaj shumica e fëmijëve nuk përfitojnë nga kjo procedurë. Më shumë operacione bajame sesa është e nevojshme Dhimbjet e shpeshta të fytit shpesh i bëjnë mjekët të rekomandojnë heqjen e bajameve. Edhe pse bajametologjitë nuk kryhen më aq si dikur, numri është ende shumë i lartë, siç tregojnë rezultatet e studimit aktual - veçanërisht tek fëmijët. Studiuesit në Universitetin e Birminghamit analizuan të dhënat e më shumë se 1.6 milion fëmijëve nga viti 2005 deri në vitin 2016. U zbulua se nga 18,271 fëmijë që kishin operacion bajamet brenda kësaj periudhe, vetëm 11,7 përqind i plotësonin kërkesat (dhimbje të shpeshta të fytit) që do të kishin justifikuar një operacion në radhë të parë. Mijëra fëmijë operohen pa ndonjë arsye të mirë Studimi u botua në British Journal of General Practice më 6 nëntor 2018. Në të studiuesit shkruanin se çdo vit 32,600 fëmijë duhet të durojnë një operacion krejtësisht të padobishëm të bajameve. Kostoja për këtë është 36.9 milion. Në të njëjtën kohë, shumë fëmijë që do të përfitonin nga një operacion i tillë nuk operohen. Nga 16,764 fëmijë që vuanin nga infeksioni i fytit aq shpesh sa që një operacion bajamesh mund t’i ndihmonte nga perspektiva e mjekësisë konvencionale, vetëm 13.6 përqind u operuan. Udhëzime për kirurgjinë e bajameve tek fëmijët Udhëzimet aktuale për bajametologjinë thonë se një fëmijë duhet të ketë ose më shumë se shtatë dhimbje të dokumentuara të fytit vitin e kaluar, më shumë se pesë dhimbje vjetore të fytit në dy vjet rresht, ose më shumë se tre dhimbje vjetore në tre vjet rresht. Sidoqoftë, shkencëtarët zbuluan se 12.4 përqind e fëmijëve të operuar kishin pesë deri në gjashtë dhimbje të fytit në një vit (jo më shumë se shtatë siç ishte përshkruar). 44.7 përqind kishin vetëm dy deri në katër dhimbje të fytit dhe pothuajse 10 përqind kishin vetëm një dhimbje të fytit. Numri i dhimbjeve të fytit tek fëmijët zvogëlohet më vete Dr. Tom Marshall, Profesor i Praktikës së Përgjithshme në Universitetin e Birmingham tha: "Rezultatet e hulumtimit të deritanishëm tregojnë se te fëmijët dhimbja e fytit ka tendencë të ulet vetë. Edhe nëse fëmijët shpesh vuajnë nga dhimbjet e fytit në një vit, këto inflamacione zvogëlohen në numër në vitet në vijim pa asnjë ndërhyrje ". Vetëm nëse fëmijët me të vërtetë kanë shumë dhimbje të fytit në vit, mund të vërehet një përmirësim disi më i shpejtë i simptomave falë një operacioni në bajamet, kështu që një tonsektomi mund të justifikohet nga pikëpamja e mjekësisë konvencionale. Kirurgjia e bajames tek fëmijët rrallë ka kuptim Sidoqoftë, nëse fëmijët kanë një numër më të ulët të dhimbjeve të fytit në vit (më pak se pesë deri në shtatë), atëherë ata nuk do të përfitojnë nga një operacion, pasi përvoja ka treguar se numri i infeksioneve do të ulet në një mënyrë ose në një tjetër gjatë rrjedhës së vitet në vijim. Profesor Marshall madje dyshon se operacioni i bajameve mund të jetë ndonjëherë i dobishëm dhe i dobishëm për fëmijët. Po, fëmijët mund të dëmtohen më shumë nga operacionet e bajameve, pasi këto operacione mund të nxisin zhvillimin e sëmundjeve kronike në moshën e rritur. Rrezik i shtuar i astmës dhe infeksioneve të frymëmarrjes pas operacionit të bajameve Me sa duket, fëmijët e operuar rrisin rrezikun e astmës dhe infeksioneve të frymëmarrjes në moshën e rritur, sipas një studimi të 1.2 milion fëmijëve, i cili u botua në Journal of the American Medical Association (JAMA) në korrik 2018. Sidoqoftë, hetimi gjeti kritikë të shumtë, përfshirë sepse nuk merrte parasysh arsyet e operacioneve të bajameve dhe studiuesit që kryen operacionin nuk ishin mjekë. Në të gjitha diskutimet në lidhje me dobinë e operacioneve të bajameve, megjithatë, një gjë që rrallë merr vëmendje është: Pse dhimbjet e fytit shfaqen aq shpesh në radhë të parë? Pse bajamet dhe bajamet fryhen dhe inflamohen aq shpesh? Cila është arsyeja e dhimbjeve të shpeshta të fytit dhe bajametit? Sipas raporteve të shumta të përvojës dhe përvojës sonë, intoleranca ndaj qumështit është shpesh shkaktari këtu. Nëse fëmijët nuk marrin më produkte të qumështit (ose të rriturit me bajamet të shpeshta), bajamet fryhen dhe vështirë se inflamohen më. Ndjeshmëria e pacientit ndaj infeksioneve zvogëlohet dhe infeksionet e veshit pothuajse nuk ndodhin më. (Nuk bëhet fjalë për intolerancën e laktozës, por një reagim ndaj proteinës së qumështit). Nëse ky shkak i mundshëm nuk merret parasysh, mund të jetë që pas operacionit të bajameve nuk do të ketë më bajamet (nuk ka më ton bajame), por numri i infeksioneve të frymëmarrjes nuk do të ulet. Nëse më pas i prisni produktet e qumështit, fëmija papritmas ndihet shumë më mirë. Mbyllja e vazhdueshme e rrugëve të frymëmarrjes është zhdukur - dhe nëse ndodh një ftohje, është vetëm një çështje afatshkurtër dhe jo më një torturë që zgjat me javë të tëra. Sigurisht, produktet e qumështit nuk duhet të jenë shkak për çdo fëmijë, por ia vlen të mendohet dhe vetëm të testohet për disa muaj nëse është e nevojshme! Probiotikët zvogëlojnë rrezikun e bajametit Shkaqe të tjera të mundshme të bajametit tepër të shpeshtë janë një sistem imunitar i dobësuar në përgjithësi, ndoshta një nënfurnizim i substancave vitale ose një florë e pabalancuar e zorrëve. Masat përkatëse synojnë më pas forcimin e sistemit imunitar, eliminimin e mangësive të mundshme në substancat vitale (zink, vitaminë D, vitaminë C, etj.) Dhe kontrollimin e simbiozës së florës së zorrëve me probiotikë të përshtatshëm. Në lidhje me probiotikët, një studim u botua në vitin 2016 që tregoi se gëlltitja e një lloji të caktuar bakterial probiotik (Streptococcus salivarius BLIS K12) nuk rezultoi në infeksione të fytit në 88 përqind të pjesëmarrësve të studimit (fëmijë) në 90 ditët e marrjes probiotikët vuanin më shumë. Në grupin e placebo, vetëm 22 përqind e fëmijëve mbetën pa infeksione. Edhe në nëntë muajt pas përfundimit të studimit, kur fëmijët kishin ndaluar prej kohësh marrjen e probiotikëve, grupi probiotik tregoi dukshëm më pak infeksione sesa ishte para se të merreshin dhe gjithashtu krahasuar me grupin e placebo. Nëse fëmija juaj ka një infeksion, do të gjeni ilaçe të buta shtëpiake për lehtësim këtu. Burimet e artikullit: Mandeloperationen bei Kindern fast immer unnötig (zentrum-der-gesundheit.de)

Reumatizma: masa natyrale Reumatizmi (ose artriti) është një sëmundje inflamatore kronike e kyçeve. Zakonisht përshkruhen barna me shumë efekte anësore. Megjithatë, masat natyrore mund të zvogëlojnë masivisht inflamacionin dhe të lehtësojnë simptomat. Kontrolloni stilin e jetesës dhe dietën tuaj. Sepse sapo bëni ndryshime këtu, reumatizma shpesh përmirësohet dukshëm. Masat natyrale mund të ndihmojnë me reumatizmën Reumatizmi prek shumë njerëz – pavarësisht nëse janë të rinj apo të moshuar, edhe pse njerëzit e moshuar sigurisht që kanë shumë më tepër gjasa të jenë reumatikë. Sëmundjet reumatizmale karakterizohen nga një dhimbje tërheqëse, grisëse. Këto përfshijnë, për shembull artroza (nga grupi i sëmundjeve reumatizmale degjenerative, d.m.th. të lidhura me konsumin), artriti reumatoid (nga grupi i sëmundjeve reumatike inflamatore dhe autoimune), Lupus eritematoz (nga grupi i të ashtuquajturave sëmundje të kolagjenit (= sëmundjet e indit lidhor)), përdhes (nga grupi i sëmundjeve metabolike) fibromialgjia dhe deri në 400 sëmundje të tjera. Edhe nëse vështirë se ndonjë mjek do t'ju tërheqë vëmendjen, ka masa natyrale që mund të përdoren për të lehtësuar reumatizmin tuaj. Këto masa mund të testohen PARA se t'i drejtoheni mjekimit. Në shumicën e rasteve, megjithatë, ato mund të përdoren gjithmonë si një shtesë e terapisë mjekësore konvencionale. Megjithatë, gjithmonë flisni me mjekun ose naturopatin tuaj për këtë paraprakisht. Masat holistike janë të përshtatshme për çdo sëmundje reumatike Duke qenë se nuk është e mundur të mbulohen të gjitha sëmundjet reumatizmale në mënyrë të barabartë në një artikull të vetëm, këtu do të fokusohemi te artriti reumatoid sepse është sëmundja reumatizmale që është më e përhapura. Megjithatë, masat holistike rrallë trajtojnë një sëmundje shumë specifike. Përkundrazi, ato e forcojnë organizmin në atë mënyrë që ai të gjejë sërish ekuilibrin e tij të shëndetshëm dhe në mënyrë të pavarur të mposhtë ose të lehtësojë sëmundjen përkatëse. Prandaj, zbatimi i pothuajse të gjitha masave të mëposhtme për çdo sëmundje reumatizmale është jashtëzakonisht premtues! Cilat janë shkaqet e reumatizmit? Siç ndodh gjithmonë me reumatizmën, ka shumë shkaqe të mundshme. Zakonisht ka disa shkaqe në të njëjtën kohë, të cilat, të kombinuara me njëri-tjetrin, shkaktojnë zhvillimin e reumatizmit. Po, ecuria e fëmijërisë tashmë ndikon në rrezikun për t'u bërë reumatike në një moment. Shkëputja e hershme nga gjiri nxit reumatizmën Për shembull, studiuesit në Shkollën Mjekësore të Harvardit zbuluan se njerëzit që ushqeheshin me gji për më shumë se 12 muaj kishin më pak gjasa të zhvillonin reumatizëm më vonë në jetë sesa ata që morën qumësht gjiri vetëm për një kohë të shkurtër ose aspak. Faktorët hormonalë në rininë me sa duket mund të jenë gjithashtu vendimtarë. Të njëjtët shkencëtarë deklaruan se fillimi i hershëm i menstruacioneve të para mund të rrisë rrezikun e reumatizmit. Si obeziteti ashtu edhe ekspozimi ndaj plastifikuesve (BPA) mund të çojnë në menstruacione të parakohshme, ku këto të fundit gjithashtu nxisin obezitetin. Pra, sigurohuni që fëmijët tuaj të kenë një peshë trupore të shëndetshme dhe shmangni plastikën kudo që të jetë e mundur, p.sh. B. në paketimin e ushqimeve dhe sigurisht në biberonët, shishet e bebeve dhe lodrat. Ndikimi i faktorëve trashëgues është më i vogël se sa pritej Shumë njerëz besojnë se janë vetëm faktorët trashëgues ata që janë përgjegjës për shfaqjen e një sëmundjeje kronike. Studimet mbi binjakët kanë treguar se faktorët trashëgues janë vetëm një pjesë e vogël e arsyes së një sëmundjeje. Ndikimi i faktorëve mjedisorë dhe stilit të jetesës dhe dietës është shumë më i fortë. Edhe me binjakë identikë, të dy sëmuren rrallë në të njëjtën kohë. Shpesh vetëm njëri binjak sëmuret ndërsa tjetri qëndron i shëndetshëm. Pra, nëse keni një prirje për reumatizëm në gjenet tuaja, nuk keni pse të sëmureni me një goditje të gjatë. Një zorrë e sëmurë mund të shkaktojë reumatizëm Dihet se pacientët me sëmundje inflamatore të zorrëve (p.sh. sëmundja e Crohn) shpesh kanë në të njëjtën kohë edhe sëmundje inflamatore reumatizmale. Studimet e florës së zorrëve të reumatizmave zbuluan gjithashtu se përbërja e tyre mikrobike ndryshon nga ajo e njerëzve të shëndetshëm dhe gjithashtu ka një potencial të rëndësishëm për të nxitur inflamacionin. Pra, ka lidhje të pamohueshme midis shëndetit të zorrëve dhe shëndetit të kyçeve. Meqenëse artriti është një sëmundje autoimune, shëndeti i zorrëve luan një rol veçanërisht të rëndësishëm këtu. Sepse nëse mukoza e zorrëve bëhet e përshkueshme për shkak të ushqyerjes jo të duhur, stresit, mjekimit etj., kjo gjendje në fakt mund të shkaktojë procesin e padëshiruar autoimun. Dikush flet për të ashtuquajturën sindromën e zorrëve që rrjedh: Mukoza e zorrëve dhe flora e zorrëve që vendoset në të normalisht sigurojnë një pengesë natyrore për ndotësit, përbërësit ushqimorë të tretur jo plotësisht (p.sh. proteinat) dhe ato toksike Produktet përfundimtare metabolike, ndërsa substancat vitale dhe lëndët ushqyese mund të kalojë pa pengesa. Nëse zorrët irritohen nga ushqimi i pashëndetshëm dhe/ose mjekimi, fermentimi dhe kalbëzimi merr përsipër, kërpudhat kolonizohen dhe flora e zorrëve shqetësohet. Megjithatë, një florë e trazuar e zorrëve nuk mund të kryejë më detyrën e saj origjinale (mbrojtja e mukozës së zorrëve), ku mikrobet patogjene, si dhe toksinat dhe proteinat e patretura mund të kalojnë përmes mukozës së zorrëve dhe tani të shkaktojnë alergji dhe procese autoimune. Rehabilitimi i zorrëve dhe zhvillimi i një flore të shëndetshme të zorrëve është pra një masë thelbësore dhe e orientuar nga shkaku për të rikthyer shëndetin origjinal të zorrëve, edhe në rastin e reumatizmit. Konsumimi i qumështit dhe mishit mund të nxisë reumatizmën Një studim i janarit 2018 tregoi se njerëzit që kanë një predispozicion gjenetik ndaj artritit kanë më shumë gjasa të zhvillojnë artrit nëse kontraktojnë një bakter të caktuar - i ashtuquajturi MAP - përmes konsumit të qumështit dhe/ose mishit. bakteri - kishte infektuar. Shkaqe të tjera të mundshme të artritit dhe sëmundjeve reumatizmale Shkaqe të tjera të mundshme ose faktorë rreziku për zhvillimin e artritit janë: mungesa e vitaminës D, mungesa e substancave të tjera jetike, një dietë përgjithësisht e pafavorshme, intoleranca ushqimore, Stresi, hiperaciditeti kronik problemet e tiroides, pabarazitë hormonale, pirja e duhanit, konsumimi i alkoolit, ekspozimi ndaj metaleve të rënda etj. Masat natyrale për reumatizmën Më pas rezultojnë masat e duhura nga këto shkaqe të mundshme. Sepse nëse mungesa e vitaminës D është një faktor rreziku për një sëmundje, atëherë sigurisht që ju sigurohuni që ta korrigjoni një mungesë të tillë sa më shpejt që të jetë e mundur - nëse jeni tashmë i sëmurë ose thjesht dëshironi ta parandaloni atë. Vitamina D mund të përmirësojë reumatizmin Mungesa e vitaminës D vërehet shpesh në sëmundjet kronike dhe është gjithashtu një dukuri e rregullt tek njerëzit me reumatizëm. Një studim i vitit 2017 tregoi gjithashtu se administrimi i vitaminës D çon në një përmirësim të simptomave. Prandaj, kontrolloni nivelin tuaj të vitaminës D dhe – në varësi të rezultatit – merrni dozën që ju përshtatet në mënyrë që të korrigjoni një mungesë sa më shpejt të jetë e mundur. Agjërimi për reumatizma largon dhimbjet Nëse dëshironi të largoni dhimbjet reumatizmale brenda pak ditësh, atëherë agjëroni! Agjërimi terapeutik eliminon dhimbjen torturuese në shumicën e pacientëve me artrit brenda pak ditësh, kështu që mjekësia konvencionale mund të ndërpritet gjatë agjërimit. Për udhëzime mbi agjërimin, shihni artikullin tonë të dedikuar mbi metodat e ndryshme të agjërimit. Ne rekomandojmë terapinë e agjërimit Buchinger. Megjithatë, pas agjërimit, dhimbja kthehet. Cili është përfundimi zyrtar? Agjërimi ju ndihmon, por vetëm për aq kohë sa ju agjëroni. Por duke qenë se është e vështirë të jetosh përgjithmonë pa ushqim, agjërimi nuk ka asnjë dobi afatgjatë. Gabimi këtu është se agjërimi funksionon jo vetëm sepse nuk hani asgjë, por sepse në mënyrë të pashmangshme nuk hani asgjë që është e dëmshme për trupin tuaj. Nëse, pas agjërimit, hani vetëm ushqime që janë të dobishme dhe të shëndetshme dhe ndaj të cilave nuk ka intolerancë ushqimore, atëherë dhimbja do të jetë minimale dhe trupi ngadalë por me siguri mund të rikuperohet dhe të marrë forcë të re. Çdo gjë rreth agjërimi kemi përmbledhur në rubrikën tonë rreth agjërimit, të cilën mund ta hapni duke klikuar këtu! Kujdes nga intoleranca ushqimore Disa pacientë raportojnë se disa ushqime mund të shkaktojnë një shpërthim artriti në to. Rrallëherë ato merren seriozisht nga mjekët e tyre. Në studimet me të ashtuquajturën dietë eliminuese, u zbulua se 30 deri në 40 për qind e pacientëve me reumatizëm ishin në gjendje të përmirësonin ndjeshëm simptomat e tyre pas 10 deri në 21 ditë nëse linin jashtë ushqimet ndaj të cilave ishin të ndjeshëm. Vetëm në Gjermani, kjo do të ishte më shumë se një çerek milioni njerëz që trajtohen me ilaçe që kanë shumë efekte anësore, megjithëse këshillat e gjera ushqimore dhe ndryshimi i mëvonshëm në dietë mund të lehtësojnë ndjeshëm simptomat e tyre. Proteinat e drithit dhe qumështit në veçanti mund të çojnë në intolerancë ushqimore, ndaj në këto raste një dietë me bazë bimore me alkali të tepërta do të ishte një ndihmë e vërtetë. Nga ana tjetër, dieta e rekomanduar shpesh nga mjekët për artritin dhe reumatizmin përmban një numër veçanërisht të madh të produkteve të qumështit, të cilat mund të çojnë në përkeqësimin e problemit tek disa të sëmurë. Nëse keni reumatizëm, shmangni sheqerin dhe miellin e bardhë Një metabolizëm i shqetësuar i glukozës me rezistencë ndaj insulinës mund të vërehet shpesh te pacientët me reumatizëm. Megjithatë, nëse metabolizmi i glukozës është i shqetësuar, atëherë karbohidratet e izoluara si sheqeri, produktet e miellit të bardhë dhe të gjitha produktet e gatshme që përmbajnë këta dy përbërës duhet të shmangen në mënyrë që të mos përkeqësohet më tej problemi aktual. Disa të sëmurë nga artriti raportojnë se sheqeri mund t'i përkeqësojë shpërthimet e tyre dhe se menjëherë pasi kanë ngrënë produkte me përmbajtje të lartë sheqeri (ëmbëlsira, karamele, pije të gazuara, produkte qumështi të ëmbla, etj.) ata mund të shohin ënjtjen e kyçeve të tyre dhe rritjen e dhimbjes. Zgjidhni yndyrna të shëndetshme Një dietë që përmban vazhdimisht sasi të tepërt të acideve yndyrore omega-6 dhe në të njëjtën kohë vetëm rrallë përmban acide yndyrore omega-3, nxit tendencën e trupit për t'u bërë inflamatore. Raporti i zakonshëm i sotëm i dy grupeve të acideve yndyrore (omega-6 me omega-3) është mesatarisht 25 me 1, por raporti i dëshirueshëm duhet të jetë rreth 5 me 1. Acidet yndyrore omega-6 si acidi arachidonic pro-inflamator gjenden në produktet shtazore. Nga ana tjetër, shumë vajra bimorë të izoluar (vaji i lulediellit, vaji i lulediellit, vaji i arganit, vaji i farave të kungullit etj.) përmbajnë acid linoleik, një tjetër acid yndyror omega-6. Acidet yndyrore omega-3 të dëshiruara dhe anti-inflamatore, nga ana tjetër, gjenden veçanërisht në farat e lirit, vajin e lirit, farën e kërpit, si dhe në vajin e kërpit dhe në suplementet përkatëse ushqimore (p.sh. vajrat e algave). Nëse dëshironi të thelloheni në temën e omega-s, mund të gjeni më shumë informacion këtu (përmbushja e nevojave vegane për omega-3). Vaji i ullirit mund të përdoret për gatim dhe vaji i kokosit për tiganisje. Vajrat e lartpërmendur të pasur me omega-3, nga ana tjetër, përdoren vetëm për ushqim të papërpunuar, sepse nuk janë të qëndrueshëm ndaj nxehtësisë. Antioksidantët pengojnë inflamacionin Radikalet e lira dhe stresi oksidativ e ngarkojnë sistemin imunitar – veçanërisht kur një sëmundje inflamatore është tashmë e pranishme. Sepse inflamacioni çon në një rritje shpërthyese të radikalëve të lirë. Radikalet e lira tani mund të sulmojnë drejtpërdrejt kolagjenin në indin e kërcit dhe të dëmtojnë strukturën e tij molekulare. Antioksidantët, të cilët luftojnë radikalet e lira, gjenden në sasi të mëdha në një dietë të shëndetshme natyrore. Përveç kësaj, ato mund të merren në formën e suplementeve dietike, veçanërisht në fillim të terapisë, p.sh. B. astaxanthin, sulforaphane, OPC, vitaminë C ose kurkumin. Në vijim po paraqesim dy nga substancat bimore antioksidante të përmendura si shembuj. Kurkumin kundër reumatizmit Në një vlerësim të 8 studimeve, të cilat të gjitha iu kushtuan një efekti të mundshëm të kurkuminit në reumatizëm, rezultatet ishin kryesisht pozitive. Kurkumina ishte në gjendje të reduktonte dukshëm simptomat e artritit në krahasim me suplementet placebo, por do të duhej të merrej një minimum prej 1000 mg në ditë (18). Ju gjithashtu mund të gjeni një seksion mbi efektet e kurkuminës në artrit në artikullin tonë mbi trajtimin e sëmundjeve autoimune në mënyrë natyrale. Kurkumina është pigmenti i verdhë nga shafrani i Indisë (shafran i Indisë), një përbërës i njohur i erëzës së kerit. OPC nga ekstrakti i farave të rrushit kundër reumatizmit OPC do të thotë oligoproantocianidina, një substancë që gjendet në sasi veçanërisht të mëdha në farat e rrushit dhe për këtë arsye është e disponueshme në treg në formën e ekstrakteve të farave të rrushit. Një studim i vitit 2013 (në minj) zbuloi se OPC mund të zvogëlojë proceset autoimune dhe inflamatore të lidhura me artritin (19). Gjithashtu në vitin 20018, një studim tregoi se OPC nga ekstrakti i farës së rrushit përmirësoi artritin tek minjtë dhe zvogëloi dëmtimin e indeve të lidhura (20). Duke qenë se OPC premton edhe në sëmundje të tjera inflamatore kronike, besojmë se ia vlen të provohet në artrit, p.sh. B. e kombinuar edhe me kurkumin. Nëse merrni "hollues gjaku", diskutoni me mjekun tuaj marrjen e kukuminës ose OPC, pasi që të dyja janë hollues natyral të gjakut, kështu që mund të rrisin efektin e antikoagulantëve. Kur blini preparate OPC, sigurohuni që përmbajtja OPC të jetë e specifikuar. Nuk mjafton nëse tregohet përmbajtja e ekstraktit të farës së rrushit, sepse ekstraktet e farave të rrushit mund të përmbajnë sasi të ndryshme të OPC. Përmbajtja e OPC duhet të jetë 200 deri në 500 mg për dozë ditore, p.sh. B. me kapsulat nga natyra efektive (200 mg OPC në preparatin me ekstrakt acerola dhe 500 mg OPC në preparatin pa acerola). Mundohuni të shmangni te ashtuquajturat bimet e natës Bimët e natës (domate, speca, patëllxhanë, djegës) dyshohet se shkaktojnë ose përkeqësojnë artritin tek disa (!!) njerëz. Nëse tashmë keni provuar shumë masa dhe tashmë po ushqeheni shumë shëndetshëm, por sëmundja juaj ende nuk po përmirësohet, provoni një dietë pa nate dhe si ndikon kjo tek ju. Optimizoni furnizimin me minerale dhe vitamina Studimet tregojnë vazhdimisht se vitaminat, elementët gjurmë, enzimat, acidet yndyrore të veçanta dhe fitokimikatet mund të ndihmojnë në zbutjen ose parandalimin e artritit. Ne kemi diskutuar tashmë vitaminën D në fillim. Por vitamina C konsiderohet gjithashtu një faktor mbrojtës kundër artritit reumatoid, pasi një studim tregoi se njerëzit me reumatizëm shpesh hanë më pak burime të vitaminës C sesa njerëzit e shëndetshëm. Ekzistojnë gjithashtu indikacione për efektin antireumatik të vitaminës A dhe vitaminës E si dhe kompleksit të vitaminës B. Enzima bromelain nga ananasi njihet për efektin e saj anti-inflamator, ndaj mund të përdoren preparate enzimatike. Elementët gjurmë selen, mangan dhe bor nuk duhet të mungojnë në asnjë terapi të artritit. Në këtë lidhje do të gjeni tabelën me lëndët ushqyese më të rëndësishme dhe dozën e rekomanduar ditore të tyre për reumatizma. Në thelb, në shenjat e para të reumatizmit, të gjitha mangësitë e vitaminave dhe mineraleve duhet të sqarohen në mënyrë që të mund të plotësohen në mënyrë specifike. Në vijim, ne përdorim magnezin si shembull për të shpjeguar se si një mangësi mund të ndikojë në shëndetin e kyçeve: Eliminoni një mungesë të mundshme të magnezit në reumatizëm Mungesa e magnezit mund të nxisë artritin, dhe anasjelltas, një furnizim adekuat i magnezit mund të mbështesë zhvillimin e kërcit dhe densitetin e kockave, sepse vetëm me ndihmën e magnezit mund të ndërtohet kalciumi, i cili zakonisht është i bollshëm, në kocka (osteoporoza është një sëmundje popullore. sëmundje dytësore e artritit) dhe sepse vetëm me ndihmën e magnezit Me ndihmën e magnezit proteinat mund të shndërrohen në ind kërcor. Magnezi gjithashtu mund të zvogëlojë inflamacionin. Më shumë informacion mund të gjeni këtu. Magnezi është gjithashtu një mineral i rëndësishëm që ndihmon në parandalimin e hiperaciditetit kronik dhe për këtë arsye është i dobishëm për deacidifikimin: Korrigjoni mungesën e magnezit me dietën e duhur (qendra-e-shendetit.com) Deacidifikimi redukton inflamacionin dhe pengon proceset autoimune Kur ushqimi i pashëndetshëm metabolizohet, prodhohen acide që hyjnë në gjak nga zorrët. Në çdo rast, gjaku duhet të mbajë një vlerë të caktuar të pH pak bazë. Përndryshe, do të shfaqen simptomat kërcënuese për jetën e acidozës së gjakut. Prandaj, acidet zhvendosen në indin ndërqelizor dhe lidhës, ku ruhen përkohësisht derisa organizmi të jetë në gjendje të nxjerrë përsëri acidet përmes veshkave, zorrëve ose lëkurës. Megjithatë, meqenëse acidet e reja hyjnë vazhdimisht në trup, depozitat e acidit zakonisht mbeten dhe mund të shpërbëhen vetëm në mënyrë jo të plotë, dhe indi lidhor ngjitet së bashku. Në mënyrë që të gjitha qelizat të furnizohen në mënyrë optimale me lëndë ushqyese jetike dhe në të njëjtën kohë të jenë në gjendje të detoksifikohen rregullisht, pastrimi i indit ndërqelizor dhe lidhor është i një rëndësie të jashtëzakonshme. Rrjedhimisht, indi lidhor tepër acid çon në një metabolizëm të ngadalësuar, organe të mbingarkuara eliminuese (mëlçi, veshka) dhe dëmton funksionet e sistemit imunitar. Sëmundjet kronike metabolike, sëmundjet autoimune dhe inflamacioni mund të jenë rezultat. Siç dihet, ekzistenca e një acidifikimi të tillë mohohet vazhdimisht nga mjekësia konvencionale. Ndërkohë, megjithatë, studimet fillestare tregojnë se masat deacidizuese, si p.sh. B. marrja e sodës së bukës, madje mund të ndikojë në sistemin imunitar në atë mënyrë që sëmundjet autoimune dhe proceset inflamatore kronike të përmirësohen (shih lidhjen e mëparshme). Meqenëse artriti i përket të dy grupeve të sëmundjeve, deacidifikimi është një pjesë e rëndësishme e terapisë naturopatike. Çdo gjë rreth deacidifikimit kemi përmbledhur në rubrikën tonë rreth deacidifikimit , të cilën mund ta hapni duke klikuar këtu! Shmangni stresin e vazhdueshëm dhe shpërndani ngarkesat emocionale Stresi mund të jetë një faktor i rëndësishëm në zhvillimin e mundshëm të artritit. Hormonet e stresit mund të çojnë në çlirimin e substancave të dërguara inflamatore (citokina) dhe në këtë mënyrë të nxisin zhvillimin e artritit. Çrregullimet në ciklin e hormoneve femërore konsiderohen gjithashtu si shkaktarë të mundshëm të artritit. Për shembull, progesteroni është një hormon me efekte anti-inflamatore, ndër të tjera. Megjithatë, stresi mund të çojë në nivele të ulëta të progesteronit, i cili nga ana tjetër mund të nxisë inflamacionin. Menaxhimi adekuat i stresit nuk duhet të nënvlerësohet vetëm për mendjen tonë, por edhe për trupin tonë. Nëse keni reumatizëm, kontrolloni ekuilibrin e hormoneve Gjatë menopauzës, nivelet e progesteronit dhe estrogjenit bien, kështu që ky mund të jetë një shpjegim për rritjen e numrit të rasteve të reja të artritit tek gratë në këtë fazë të jetës. Gratë që vuajnë nga reumatizma në moshë të re raportojnë se simptomat janë dukshëm më të lehta në gjysmën e dytë të ciklit – pra kur nivelet e estrogjenit dhe progesteronit janë më të larta. Prandaj, një nivel i ekuilibruar i hormoneve është i rëndësishëm për të mos rritur në mënyrë të panevojshme rrezikun e artritit dhe reumatizmit. Terapia e zëvendësimit të hormoneve me hormone sintetike nuk është e nevojshme. Tani ka hormone identike me natyrën me efekte të mira dhe pothuajse asnjë efekt anësor. Formimi i kërcit është i mundur vetëm me një gjëndër tiroide të shëndetshme Hormoni i tiroides T3 rregullon i.a. aktivitetet e qelizave të kërcit. Nëse shumë ose shumë pak T3 sekretohet nga gjëndra tiroide, ndodh degradimi i kërcit dhe si rezultat ndodh dëmtimi i kyçeve. Edhe pse ky aspekt është veçanërisht i rëndësishëm për temën e "artrozës", ndërtimi i kërcit i dëshiruar në terapinë e artritit nuk do të ketë sukses nëse gjëndra tiroide nuk lëshon hormonet e nevojshme në sasinë e duhur. Nëse keni reumatizëm, kontrolloni gjendjen e dhëmbëve tuaj Bakteret nga vatrat e dhëmbëve të përflakur (p.sh. dhëmbët e trajtuar me rrënjë) mund të arrijnë në organe të tjera (përfshirë nyjet) nëpërmjet qarkullimit të gjakut dhe të çojnë në inflamacion të ripërtërirë atje. Për më tepër, u zbulua se periodontiti (inflamacion kronik i mishrave të dhëmbëve) mund të jetë një faktor rreziku për zhvillimin e artritit. Një studim zbuloi se rreziku i artritit për pacientët me periodontitis është pothuajse 3 deri në 9 herë më i lartë se për pacientët pa periodontit. Megjithatë, periodontiti mund të trajtohet në një mënyrë holistike (shih lidhjen e mëparshme). Suplemente për reumatizma Merrni suplementet dietike që janë të përshtatshme për ju. Kjo do të thotë: Nëse keni mungesë të vitaminës D, merrni vitaminë D. Nëse nivelet tuaja të zinkut ishin shumë të ulëta, merrni zink. Nëse dieta juaj është e ulët në magnez, merrni një suplement magnezi, etj. Ju mund të merrni një kompleks vitaminash B, vitaminë C dhe magnez në pothuajse çdo rast. Edhe nëse nuk do të kishit një mangësi këtu, tepricat - duke supozuar veshka të shëndetshme dhe një zemër të shëndetshme - do të eliminoheshin pa asnjë problem. Përveç kësaj, ekzistojnë suplemente të veçanta dietike që fokusohen në mënyrë specifike në shëndetin e kyçeve, p.sh. B. trëndafili. Studime të ndryshme klinike kanë treguar se pluhuri i trëndafilit - 2,5 g dy herë në ditë - lehtëson dhimbjet në osteoartriti, pengon inflamacionin dhe përmirëson lëvizshmërinë. Por edhe me artritin, një studim tregoi se 5 g pluhur trëndafili në ditë ka një efekt pozitiv në artrit dhe për këtë arsye mund të shoqërojë terapinë. Deri më tani, vetëm studimet in vitro dhe kafshët janë të disponueshme për sulforafanin, substancën bimore nga brokoli dhe filizat e brokolit. Ata tregojnë se substanca mund të pengojë inflamacionin tipik të artritit dhe të parandalojë përparimin e sëmundjes. Vaji i farës së zezë gjithashtu ia vlen të provohet: Në një studim të gushtit 2012, të sëmurëve nga artriti iu dhanë 500 mg vaj të farës së zezë dy herë në ditë (për një muaj). Simptomat u përmirësuan ndjeshëm në krahasim me grupin placebo. Dhimbja e kyçeve dhe ënjtja e kyçeve u ulën dhe ngurtësimi i mëngjesit i kyçeve gjithashtu mund të zvogëlohej. TCM në reumatizëm: Tripterygium wilfordii Një studim u shfaq në vitin 2014 (14, 15) që konfirmoi atë që është njohur në Mjekësinë Tradicionale Kineze (TCM) për shekuj pa studime: bima medicinale Tripterygium wilfordii Hook F (e njohur edhe si fruti me tre krahë të Wilford) ndihmon me dhimbjet e kyçeve dhe inflamacion, edemë dhe ethe. Në studim, efekti i një ekstrakti nga bima shëruese u krahasua me metotreksatin, një përbërës farmaceutik aktiv që shpesh përshkruhet për sëmundjet inflamatore të kyçeve. Efektet anësore të metotreksatit Rastësisht, inserti i paketës Methothrexate liston aq shumë efekte anësore të mundshme saqë ju duhen rreth 15 minuta për të lexuar listën e gjatë. Këto përfshijnë çrregullime të palcës së eshtrave me çrregullime të formimit të gjakut, herpes, ulçera në traktin gastrointestinal, inflamacion të enëve të gjakut si një fenomen i rëndë toksik, dështim të veshkave, depresion dhe reaksione të rënda alergjike të lëkurës, kërcënuese për jetën. Dhimbjet e kokës, rraskapitja, kruajtjet, diarreja dhe të përzierat që janë renditur gjithashtu janë problemet më të vogla. Edhe ato të renditura në fillim nuk janë domosdoshmërisht shumë të rralla (më pak se 1 në 10,000 njerëz të trajtuar), por efekte anësore që ndodhin jo rrallë, që do të thotë deri në 10 në 1000 njerëz të trajtuar (17). Pra, përpara se të merrni këtë ilaç, kërkimi i alternativave është më se i rekomanduar. Tripterygium wilfordii ndikon më mirë se metotreksati Në studimin e rastësishëm (por jo të kontrolluar me placebo) të përmendur më sipër, 207 pjesëmarrës morën ose metotreksat (12.5 mg) ose ekstrakt tripterygium (tri herë në ditë, 20 mg secila) një herë në javë për gjashtë muaj, ose një kombinim i të dyjave. Në secilin grup ishin 69 pjesëmarrës. Në fund të studimit, u hodh një vështrim se sa pacientë kishin përjetuar një përmirësim të simptomave të tyre prej të paktën 50 për qind. Në grupin e metotreksatit ishte 46.4 për qind e pjesëmarrësve. Në grupin Tripterygium, ishte 55.1 për qind e pjesëmarrësve. Në grupin e kombinuar, ishte 76.8 për qind e pjesëmarrësve. Ilaçi bimor funksionoi të paktën si metotreksati, madje pak më mirë. Dhe edhe nëse doni të merrni metotreksat, mund të merrni tripterygium sipër tij dhe të merrni një rezultat edhe më të mirë në këtë mënyrë. Bima ka një efekt të fortë anti-inflamator (16), kështu që reagimi i sedimentimit të gjakut ra dukshëm te pjesëmarrësit e studimit. Duke qenë se bima përmban të paktën 300 përbërës, nuk dihet se cili prej tyre është më efektivi. Ekstrakti i bimës është i disponueshëm në farmacitë (online) nën "Kapsula me Ekstrakt të Plotë Fruta me Tre Fruta 30 mg" ose "Kapsula TRIPTERYGIUM Wilfordii Full Extract 30 mg". Ai nuk kërkon recetë. Në një klinikë reumatizmi në Pekin (Spitali i Kolegjit Mjekësor të Beijing Union), dy të tretat e pacientëve marrin Tripterygium wilfordii Hook F. Bima thuhet gjithashtu se është në gjendje të ndihmojë me sëmundjet autoimune dhe kancerin (15). Masat holistike paralele me mjekësinë konvencionale janë të mundshme Terapia holistike për reumatizmën mund të kryhet gjithashtu paralelisht me një trajtim të vazhdueshëm mjekësor konvencional. Në një trup të forcuar nga terapia holistike e reumatizmit, ilaçet konvencionale mund të shkaktojnë efekte anësore vetëm në një masë të kufizuar. Sapo terapia holistike e reumatizmit të ketë një efekt, ilaçet konvencionale mund të reduktohen, të zvogëlohen ose të ndërpriten. Përmbledhje: terapi holistike e reumatizmit Terapia holistike e reumatizmit përbëhet nga disa fusha, të cilat - nëse është e nevojshme - mund të zgjerohen për të përfshirë një sërë masash shtesë: Ndryshimi i dietës në një dietë alkaline të tepruar, sa më natyrale pa sheqer dhe vetëm me yndyrna të shëndetshme, ndoshta me një kurë agjërimi hyrëse. Mund të lexoni në linkun e mëparshëm se si duket konkretisht dieta e reumatizmave. Të sqarohen intolerancat ushqimore dhe të shmangen ushqimet e papajtueshme. Shmangni stimuluesit (nikotina, alkooli, droga) dhe ndërprisni mjekimet e panevojshme (pilula për gjumë, ilaçe për të ftohtin, pilula për dhimbje koke vetëm për dhimbje koke të lehta, etj.). Pirja e duhanit konsiderohet një shkaktar i rëndësishëm i artritit. Deacidifikimi: Udhëzimet për deacidifikimin mund t'i gjeni këtu. Siç u shpjegua më lart, marrja e sodës së bukës gjithashtu mund të testohet. Pastrimi i zorrëve duke përfshirë zhvillimin e një flore të shëndetshme të zorrëve: Ju mund të gjeni detaje mbi një pastrim gjithëpërfshirës të zorrëve këtu: Pastrimi i zorrëve: udhëzimet. Filloni me deacidifikimin dhe vetëm më pas kryeni pastrimin e zorrëve. Shumë masa njëherësh do të mbingarkonin organizmin tashmë të sëmurë dhe të dobësuar. Rishikoni dhe korrigjoni mangësitë e vitaminave dhe mineraleve, duke i kushtuar vëmendje të veçantë magnezit, i cili mund të merret nëpërmjet dietës ose suplementeve të synuara. Rrezet e diellit: Dilni rregullisht në diell për të rritur nivelet e vitaminës D ose merrni një suplement të përshtatshëm dietik pasi të keni përcaktuar nivelet aktuale të vitaminës D! Merrni antioksidantë në formë çaji jeshil ose suplemente si p.sh B. si vijon: Përbërësi bimor sulforaphane (p.sh. në brokorafan, një suplement i bërë nga filizat e brokolit) bllokon funksionin e atyre enzimave të dëmshme në trup që janë të përfshira në shkaktimin e artritit dhe mund të çojnë në inflamacion dhe dhimbje. Nëse niveli i sulforafanit në gjak rritet, substanca bimore mund të migrojë në indet e kyçeve dhe të mbrojë kundër artritit direkt në vend. MSM është një përbërës organik squfuri që, në një studim, ishte në gjendje të pengonte formimin e citokineve pro-inflamatore dhe enzimave degraduese të kërcit dhe thuhet se është në gjendje të ndalojë artritin, veçanërisht në fazat e hershme. Reduktimi i dhimbjes dhe lëvizshmëria më e madhe mund të jenë pasojat e MSM. Për më shumë informacion mbi MSM për artritin, shihni lidhjen e mësipërme. Pluhuri i trëndafilit dhe vaji i qimnonit të zi gjithashtu mund të përfshihen në terapi. Preparate natyrale enzimatike: The in z. B. Digevit, Innovazym ose preparate të tjera enzimash natyrale që përmbajnë enzima (bromelainë, papainë, etj.) kanë një efekt anti-inflamator. Higjiena e kujdesshme e dhëmbëve: Për shkak të lidhjes mes periodontitit dhe artritit, duhet t'i kushtohet kujdes i përpiktë shëndetit të mishrave të dhëmbëve dhe dhëmbëve. Nëse ndiqni këshillat tona të ushqyerjes, vetëm kjo do të çojë në një shëndet dukshëm më të mirë të dhëmbëve. Përdorni gjithashtu një pastë dhëmbësh pa kimikate dhe pastroni me fije dhëmbësh rregullisht. Bëni një shpëlarje vaji (i njohur edhe si një kurë për tërheqjen e vajit) ose një shpëlarje goje me zëvendësuesin e sheqerit që frenon kariesin, xylitol ose çajin jeshil çdo ditë. Lehtësimi i stresit: Kujdesuni për masat e relaksimit dhe organizoni ditën tuaj në një mënyrë që e bën atë pa stres. Terapia profesionale dhe fizike: Ushtrimi korrekt dhe i rregullt është jashtëzakonisht i rëndësishëm në artrit, pasi mungesa e ushtrimeve do të çojë shumë shpejt në rritjen e ngurtësimit të kyçeve. Pyesni për një fizioterapist vërtet kompetent dhe ndoshta bashkohuni me një grup sportiv të reumatizmit që mblidhet rregullisht për aktivitete të tilla si p.sh. B. në pishinë ose në klube vrapimi ose në studiot e fitnesit. Vaj masazhi për dhimbjet e kyçeve të artritit: Kur nyjet dhembin, mund të përdorni vaj kanelle të bërë në shtëpi për një masazh qetësues. Ju mund të gjeni një udhëzues këtu: Pesë përfitimet e vajit të kanellës Ekstrakti i kërpit për dhimbje: Ekstrakti i kërpit rrjedh nga kërpi pa THC, i cili nuk ka efekte psikoaktive, por redukton dhimbjen, zvogëlon inflamacionin, ndihmon me pagjumësinë dhe stabilizon psikikën. Prandaj është një qetësues natyral që, kur përdoret siç duhet, nuk ka pothuajse asnjë efekt anësor dhe për të cilin nuk dihet asnjë efekt i zakonshëm. Dikush mund ta marrë ekstraktin pikë-pikë ose ta masazhojë në zonat e dhimbshme. Fitoterapi: Në një studim, pacientët pjesëmarrës me artrit u ndanë në dy grupe. Njëri grup mori 2 x 100 mg diklofenak (një qetësues kundër dhimbjeve), tjetri mori vetëm 50 mg diklofenak dhe 50 gram gjethe hithërash të ziera në avull në ditë (të ndara në tre pjesë). Në të dy grupet, vlerat e gjakut specifike për reumatizmën, si dhe dhimbjet, lëvizshmëria e kufizuar dhe ngurtësia u përmirësuan me 70 për qind. Përvoja ka treguar se 50 mg diklofenak nuk mund të lehtësojë simptomat e artritit në atë mënyrë që hithra thumbuese mund të zëvendësojë me sa duket 150 mg diklofenak ose të ndihmojë në reduktimin e ilaçit, i cili ka shumë efekte anësore, me 75 për qind. Nëse keni probleme me gjethet e hithrës thumbuese, mund të përdorni lëngun e freskët të bimës së hithrës thumbuese. Masat shtesë që duhet të diskutoni me një terapist kompetent: Bëni një testim të intolerancës së mundshme ushqimore dhe shmangni ushqimet përkatëse Heqja e synuar e metaleve të rënda pasi të kontrollohet nëse ka një ngarkesë përkatëse. Riparimi i vatrave të mundshme të dhëmbëve dhe heqja profesionale e mbushjeve të dhëmbëve që përmbajnë metale të rënda Kontrolli i shëndetit të tiroides Kontrollimi i statusit të hormoneve tek gratë dhe mundësisht marrja e preparateve hormonale identike me natyrën Terapitë shoqëruese si p.sh B. Homeopatia, hidroterapia (Kneipp) etj. Zbatoni ngadëlë masat holistike për reumatizmën! Në varësi të fazës së reumatizmit dhe gjendjes së përgjithshme të individit, komponentët e terapisë holistike të artritit duhet të zbatohen pak nga pak dhe jo të gjithë në të njëjtën kohë dhe në konsultim me mjekun. Terapia holistike e reumatizmit çon në një sekretim të madh të toksinave dhe produkteve përfundimtare të dëmshme metabolike të depozituara, kështu që ky proces - nëse nuk fillon hap pas hapi, por me nxitim - mund të shkaktojë të ashtuquajturat kriza shëruese. Prandaj, vazhdoni me kujdes, sistematikisht dhe në mënyrë të vazhdueshme dhe mos e humbisni kurrë qëllimin tuaj: më në fund jini pa dhimbje dhe të shëndetshëm! Burimet e artikullit: Behandlungsoptionen für rheumatoide Arthritis (zentrum-der-gesundheit.de)- Zentrum der Gesundheit (1) Karlson EW et al., Do breast-feeding and other reproductive factors influence future risk of rheumatoid arthritis? Results from the Nurses' Health Study, Arthritis Rheum, November 2004 (2) Alberto Leonardi et al., The Effect of Bisphenol A on Puberty: A Critical Review of the Medical Literature, September 2017, Int J Environ Res Public Health (3) Anders J. Svendsen et al., On the Origin of Rheumatoid Arthritis: The Impact of Environment and GenesA Population Based Twin Study, Februar 2013 (4) Buondonno I et al., Vitamin D and immunomodulation in early rheumatoid arthritis: A randomized double-blind placebo-controlled study, Juni 2017, PloS One (5) Scott JL et al., Superoxide dismutase down regulation in osteoarthritis progression and end-stage disease, Ann Rheum Dis, August 2010 (6) Holroyd CR1, Edwards CJ, The effects of hormone replacement therapy on autoimmune disease: rheumatoid arthritis and systemic lupus erythematosus, Climacteric, Oktober 2009 (7) Gamlin L et al., Food sensitivity and rheumatoid arthritis, November 1997, Environ Toxicol Pharmacol (8) Hui Pi et al., Abnormal Glucose Metabolism in Rheumatoid Arthritis, April 2017, Biomed Res Int. (9) Chao Zeng, Association between Dietary Magnesium Intake and Radiographic Knee Osteoarthritis, PloS One, Mai 2015 (10) Ärzte Zeitung, Juni 2009, Entzündung der Gelenke schlägt sich auch auf Zähne und Kiefer nieder (11) Karen H. Costenbader, Joann E. Manson, Do female hormones affect the onset or severity of rheumatoid arthritis? Arthritis Care & Research, Februar 2008 (12) Patterson E et al., Health Implications of High Dietary Omega-6 Polyunsaturated Fatty Acids, April 2012, J Nutr Metab. (13) Pattison D et al., Vitamin C and the risk of developing inflammatory polyarthritis: prospective nested case-control study, Juli 2004, Ann Rheum Dis. (14) Lv Q, Zhang W, Shi Q, et al., Comparison of Tripterygium wilfordii Hook F with methotrexate in the treatment of active rheumatoid arthritis (TRIFRA): a randomised, controlled clinical trial, Annals of the Rheumatic Diseases 2015;74:1078-1086. (15) Ärzteblatt, Rheumatoide Arthritis: Chinesisches Phytopharmakon hält Vergleich mit Methotrexat stand, 15. April 2014 (16) Maekawa, K., Yoshikawa, N., Du, J. et al. The molecular mechanism of inhibition of interleukin-1β-induced cyclooxygenase-2 expression in human synovial cells by Tripterygium wilfordii Hook F extract. Inflamm. res. 48, 575–581 (1999) (17) Beipackzettel Methothrexat (18) Daily JW, Yang M, Park S. Efficacy of Turmeric Extracts and Curcumin for Alleviating the Symptoms of Joint Arthritis: A Systematic Review and Meta-Analysis of Randomized Clinical Trials. J Med Food. 2016;19(8):717-729. doi:10.1089/jmf.2016.3705 (19) Ahmad SF, Zoheir KM, Abdel-Hamied HE, Ashour AE, Bakheet SA, Attia SM, Abd-Allah AR. Grape seed proanthocyanidin extract has potent anti-arthritic effects on collagen-induced arthritis by modifying the T cell balance. Int Immunopharmacol. 2013 Sep;17(1):79-87. doi: 10.1016/j.intimp.2013.05.026. Epub 2013 Jun 10. PMID: 23759204. (20) Kim SH, Bang J, Son CN, Baek WK, Kim JM. Grape seed proanthocyanidin extract ameliorates murine autoimmune arthritis through regulation of TLR4/MyD88/NF-κB signaling pathway. Korean J Intern Med. 2018 May;33(3):612-621. doi: 10.3904/kjim.2016.053. Epub 2016 Jun 3. PMID: 27271273; PMCID: PMC5943648.

Jo vetëm dieta, stërvitja gjithashtu ndryshon florën e zorrëve Sa më e shëndetshme të jetë flora e zorrëve, aq më i shëndetshëm është personi. Hulumtimet tani kanë treguar se jo vetëm dieta, por edhe stërvitja mund ta bëjnë florën e zorrëve të shëndetshme. Kontrolloni florën e zorrëve me dietë dhe stërvitje Flora e zorrëve përbëhet nga qindra lloje të ndryshme të baktereve. Në varësi të mënyrës se si hani, ndonjëherë mbizotërojnë këto, ndonjëherë ato fise. Një dietë që konsumon shumë sheqer, shumë yndyrë ose shumë proteina promovon shtame ose kërpudha që mund të jenë të dëmshme për shëndetin. Nga ana tjetër, një dietë me shumë perime, sallata, patate, fruta dhe produkte drithërash është ideale. Ajo siguron ushqimet për bakteret e dobishme të zorrëve dhe parandalon shumëzimin e baktereve të dëmshme. Shumëllojshmëria e lartë flet për një florë të shëndetshme të zorrëve Një florë e shëndetshme e zorrëve karakterizohet nga fakti që mbizotërojnë bakteret e dobishme të zorrëve dhe bakteret e dëmshme janë të pranishme vetëm në një numër të vogël. Në këtë rast, këto të fundit zakonisht nuk janë as të dëmshme. Vetëm kur bakteret e dobishme z. Nëse, për shembull, ato tërhiqen nga ilaçet ose një dietë e pafavorshme, ato të dëmshme mund të shumohen shumë dhe tani gjithashtu tregojnë potencialin e tyre të dëmshëm. Ekzistojnë gjithashtu shumë lloje të ndryshme të baktereve të zorrëve në një florë të shëndetshme të zorrëve. Njëri flet për një shkallë të lartë të diversitetit. Ky diversitet zhduket me rritjen e konsumit të ushqimit të shpejtë ose thjesht me dietën tipike perëndimore të bukës së bardhë, makaronave, picave, mishit dhe shumë produkteve të qumështit. Flora e shëndetshme e zorrëve në shtame natyrore Fiset natyrore - të cilat nuk janë aq të shëndosha dhe të sëmurë kronikë sa ne - thuhet se kanë një larmi shumë më të madhe në florën e tyre të zorrëve në krahasim me ne kombet e industrializuara - së pari sepse hanë shumë më natyrshëm dhe nuk pinë ujë të dezinfektuar (të kloruruar) , dhe së dyti sepse nuk pastrojnë gjithçka klinikisht dhe vjenezë dhe së treti sepse kanë më shumë stërvitje për shkak të stilit të tyre të jetesës natyrore si grumbullues dhe gjahtarë. Kjo e fundit nuk është përmendur kurrë në mënyrë specifike në lidhje me florën e zorrëve. Si ndikon stërvitja në florën e zorrëve Jeffrey Woods, profesor në Universitetin e Illinois, tani ka qenë në gjendje të tregojë në studime të ndryshme se stërvitja vetëm mund të ketë një efekt pozitiv në florën e zorrëve, në veçanti diversitetin e shtameve bakteriale. Sa më shumë që jeni fizikisht aktiv, aq më shumë baktere jetojnë në florën e zorrëve që formojnë acide yndyrore me zinxhir të shkurtër. Këto nga ana tjetër janë të mira për shëndetin sepse ushqejnë mukozën e zorrëve, e rigjenerojnë atë dhe kanë një efekt anti-inflamator. Substancat e dëmshme nuk janë aq të dëmshme sa pritej nëse flora e zorrëve është e shëndetshme Studimi i parë, i botuar në revistën Gut Microbes në qershor 2017, shikoi efektet e stërvitjes në florën e zorrëve të minjve. Këtu u tregua se minjtë sportivë (ata kishin qasje në një rrotë brejtësi) kishin shumë më shumë baktere të zorrëve që prodhonin acide yndyrore me zinxhir të shkurtër (SCFA) dhe për këtë arsye kishin shëndet të qëndrueshëm. Nëse kafshëve u jepeshin substanca dëmtuese të zorrëve, të cilat normalisht çonin në inflamacion të zorrëve, freakët e sportit, në kontrast me minjtë, të cilët nuk kishin lëvizje, vështirë se kishin ndonjë reagim inflamator. Në vend të kësaj, erdhi deri te formimi i substancave që çuan në një rigjenerim shumë të shpejtë të mukozës së zorrëve. Sidoqoftë, nuk pati humbje peshe si rezultat i lëvizjes. Për ta bërë këtë, stërvitja duhej të kombinohej me një dietë të shëndetshme. Ushtrimi vetëm rrit nivelin e acideve yndyrore me zinxhir të shkurtër Në një studim të dytë, studiuesit kontrolluan nëse rezultatet e përshkruara mund të transferoheshin edhe te njerëzit. Publikimi u shfaq në Nëntor 2017 në revistën Medicine & Science in Sports & Exercise. Pjesëmarrësit ishin 32 të rritur që kaluan pjesën më të madhe të ditës ulur. 18 prej tyre ishin të pakta, 14 mbipeshë. Pjesëmarrësit tani morën pjesë - nën mbikëqyrje - në një program sportiv. Tre herë në javë ata bënë një seancë stërvitore të qëndrueshmërisë 30 deri në 60 minuta. Pas gjashtë javësh, ata duhet të kthehen në stilin e tyre jetësor kryesisht sedentar për gjashtë javë të tjera. Subjektet hëngrën si zakonisht, kështu që ata nuk ndryshuan dietën e tyre. Me ndihmën e mostrave të jashtëqitjes, u ekzaminua ndikimi i stërvitjes ose mënyra e jetesës së ulur në florën e zorrëve. U zbulua se pas fazës së stërvitjes, niveli i acideve yndyrore me zinxhir të shkurtër (SCFA) ishte shumë i lartë. Pas fazës së uljes, ajo ishte përsëri shumë e vogël. Ky rezultat tregon se stërvitja rrit numrin e baktereve të dobishme të zorrëve. Ushtrimi përmirëson vetëm florën e zorrëve tek njerëzit që janë të hollë Në pjesëmarrësit e dobët të studimit, nivelet e SCFA u rritën veçanërisht në mënyrë të konsiderueshme si rezultat i stërvitjes. Në subjektet mbipeshë, mund të vërehet vetëm një rritje e vogël e baktereve të dobishme të zorrëve. Pesha e trupit dhe BMI përcaktojnë qartë se si reagon flora e zorrëve ndaj stërvitjes. Njerëzit e hollë prandaj mund të arrijnë shumë vetëm me stërvitje për të përmirësuar florën e tyre të zorrëve dhe kështu shëndetin e tyre të zorrëve. Në rastin e njerëzve me mbipeshë, megjithatë, kërkohen masa të mëtejshme. Këtu, stërvitja duhet të kombinohet patjetër me një ndryshim në dietë dhe marrjen e probiotikëve në mënyrë që të arrihet së pari një peshë e shëndetshme - e cila me sa duket shpesh është një parakusht për të zhvilluar një florë të zorrëve të balancuar. Ju mund të lexoni këtu se si mund të krijoni florën tuaj të zorrëve: Kështu funksionon flora e zorrëve Burimet e artikullit: Gesunde Darmflora durch Sport (zentrum-der-gesundheit.de) Whiteman H., Exercise alone alters our gut microbiota, 5.12.2017, Medical News Today Allen JM et al., Exercise training-induced modification of the gut microbiota persists after microbiota colonization and attenuates the response to chemically-induced colitis in gnotobiotic mice, September 2017, Gut Microbes Allen JM, Mailing Lucy J et al., Exercise Alters Gut Microbiota Composition and Function in Lean and Obese Humans, Medicine & Science in Sports & Exercise, 20. November 2017 Dominguez-Bello MG et al., The microbiome of uncontacted Amerindians, Science Advances, 17. April 2015 Greenhill AR et al., The Gut Microbiota of Rural Papua New Guineans: Composition, Diversity Patterns, and Ecological Processes, Cell reports, April 2015

Vajra esenciale për venat me variçe Vajrat esencialë të zgjedhur posaçërisht mund të jenë të dobishëm për venat me variçe dhe merimangë. I përzieni me një vaj bazë dhe i aplikoni nga jashtë. Vajra esenciale për venat e variçe Vajrat esenciale janë bimë shumë të koncentruara. Ata janë aq të koncentruar sa ata tashmë tregojnë në doza shumë të vogla të vetëm disa pika efektive. Disa vajra esenciale mund të parandalojnë sëmundjet pulmonare, disa ndihmë me depresionin, të tjerët nga ana tjetër në kapsllëk ose inflamacion kronik. Përsëri, të tjerët mund të përdoren në kujdesin e lëkurës. Sot, ne do të donim t'ju prezantojmë me vajra esenciale që mund të përdoren në venat variçe dhe të mbështesin terapinë përkatëse. Venat e scamp shfaqen në këmbë. Ata janë blu ose të kuq, mund të fryhen dhe nganjëherë të mundësojnë ose të shkaktojnë një kruajtje. Pemë, nga ana tjetër, janë bishti i hollë i venave të vogla që përvijohen në sipërfaqen e lëkurës. Ju mund të jeni një tregues i venave me variçe ose u. Të çojë në venat me variçe. Në varësi të shprehjes, ju mund të shkaktoni një tension dhe / ose ashpërsi në këmbë. Shkaqet dhe shfaqjet Prekur janë venat (kështu që jo arteriet). Vendet kanë për detyrë të transportojë gjakun në zemër, gjë që është e vështirë në këmbë, pasi që gjaku duhet të rritet kundër gravitetit. Kjo realizon venat me ndihmën e fuqisë së muskujve, efektin e shpirtit të zemrës, frymëmarrjen dhe flapat e tyre venoze (të cilat e pengojnë gjakun të rrjedhin përsëri). Për shkak të mungesës së lëvizjes, mënyrës së jetesës së ulur, mbipeshë, ndikimeve hormonale dhe dobësive të indit lidhës, venat mund të zgjerohen. Ju gjithmonë do të jeni flapper dhe flaps venë nuk punojnë siç duhet. Gjaku "i pandërgjegjshëm" në venat sipërfaqësore dhe nuk mund të rrjedhë më në sistemin e brendshëm venoz, i cili është shumë më i fuqishëm dhe do të pomponte më të mëdhenjtë e gjakut në zemër. Pesë vajra esenciale në venat e variçe Nga njëra anë, venat konvulsive janë një problem kozmetik, por gjithashtu mund të rrisin rrezikun e trombozës ose të favorizojnë inflamacionin e venëve. Nga një këndvështrim holistik, ka shumë atë që mund të bëni me venat me variçe ose për parandalimin e tyre. Përdorimi i vajrave esenciale mund t'i përkasë terapisë së venëve të avullit. Edhe nëse vajrat esenciale nuk luftojnë venat me variçe në secilin rast, ato lehtësojnë simptomat, të tilla si ënjtja, ashpërsia, kruajtja ose dhimbja. Ndër vajrat esenciale, të cilat përmenden në mënyrë të përsëritur në lidhje me venat me variçe ose problemet venoze, përfshijnë u. A. Temjan, lule kashte, geranium, bari limoni dhe mirr. Më poshtë i përshkruajmë ato vajra më afër, për të cilat tashmë ekzistojnë studimet e para në aspektin e venave me variçe: livando Pisha Beach (Pinie) yarrow rozmarinë selvi 1. Vaj esencial livando Vaj livando është një nga mjetet më të famshme në shtëpi në dhimbje, pasi ajo duhet të jetë në gjendje për të rritur nivelet e serotoninës në tru. Me sa duket, inhalimi i vajit të livando mund të shkaktojë dhimbje për të reduktuar si një studim i pacientëve të freskët. Përveç kësaj, vaj livando mund të nxisë qarkullimin e gjakut, i cili bën qarkullimin sidomos edhe në venat e avullit. Përveç kësaj, vaji ka një efekt promovues dhe anti-inflamator të shërimit, kështu që problemet inflamatore të venë mund të parandalohen. Për përdorimin e saktë të vajrave esenciale, do të gjeni informacionin përkatës në pjesën e poshtme nën "aplikimin e vajrave esenciale në venat e avullit dhe urat". * Vaj esencial livando mund të gjendet këtu nën këtë link. 2. Vaj esencial i pishës së plazhit (pisha) Vaj esencial i pishës së plazhit mund të jetë gjithashtu i dobishëm në thumba. Në një studim të janarit 2018, efekti i shërimit anti-inflamator dhe plagë të vajit të pishës së plazhit mund të zënë. Këto karakteristika tashmë janë të njohura për mjekësinë popullore, prandaj vaji i pishës së plazhit thelbësor përdoret tradicionalisht në venat kronike. Në një ekzaminim të quajtur, vaji ishte edhe më efektiv se ekstrakt i përshkruar më parë i gështenjës (shih më poshtë). Edhe brenda, përgatitjet e pishave të plazhit mund të përdoren, të tilla si një ekstrakt i lëvores së tyre, e cila përmban sasi të lartë të lartë të OPC (mbi 80 përqind). OPC (oligomeren proanthocyanidine) konsiderohen antioksidantë të fortë me efekt anti-inflamator dhe lidhës të indit lidhës. Në Journalin e Shoqërisë Gjermane të Dermatologjisë, në nëntor 2010, ishte në lidhje me temën "Cilat bimë medicinale për të cilat sëmundjet e lëkurës?". Ekstrakti i nofullës së plazhit u quajt një ilaç i mirë për këmbët e fryrë. Pacientët me pamjaftueshmëri kronike të venë në një studim të randomizuar dhe të placokontrolluar kishin një ditë të përditshme 50 mg të ekstraktit të nofullës së plazhit (Pycnogenol). Slowings ulur ndjeshëm në grupin OPC, jo në grup placebo. Në një studim të randomizuar të mëtejshëm, pacientët në një grup prej 360 mg të traktit Beachx përfshirë në një grup të dytë prej 600 mg kali-gështenjë ekstrakt - për katër javë. Këtu ekstrakti i nofullës së plazhit mund të zvogëlojë edemën e këmbës shumë më të mirë se gështenja e kuajve. 3. Vaj esencial yarrow Vaj eterial i Yarrow ka konsideruar gjatë mënyrë tradicionale të sëmundjeve të venave. Zakonisht është inkorporuar në vajra, të cilat pastaj mund të aplikohen në venat me variçe ose në guralecë. Yarrow kombinon pronat e ndryshme në vetvete, të gjitha të cilat janë të përshtatshme optimale për trajtimin e venave me variçe. Kështu, ajo punon kryesisht anti-inflamator, shërimin e plagëve, hemostatike dhe pastrimin e gjakut, si dhe qarkullimin e gjakut. * Vaj esencial yarrow mund të gjendet këtu nën këtë link. 4. Vaj esencial rozmarinë Vaj esencial nga rosemine konsiderohet gjallërues, debouring dhe qarkullim i qarkullimit të qarkullimit. Në korrik 2010, u tregua në një hetim se këto vetitë gjithashtu kontribuojnë në një efekt të dhimbshëm. Për trajtimin e këmbëve të dhimbshme për shkak të venave me variçe ju përzierni 4 pika të naftës esenciale rozmarinë me 1 lugë gjelle të vajit të kokosit ose vaj ulliri dhe në këtë mënyrë masazhet e pronave në fjalë. * Vaj rozmarin esencial mund të gjendet këtu nën këtë link. 5. Vaj thelbësor i selvi Përsëri, phytoterapistët gjithashtu rekomandojnë vajin esencial të selvi në venat e avullit, si përbërësi kryesor aktiv - alfa-pinen - ka një efekt pozitiv në qarkullimin e gjakut dhe për të lehtësuar dhimbjen, si dhe dhimbje të muskujve. Kjo e fundit mund të ndodhë në veçanti gjatë natës si rezultat i venave me variçe. * Vaj thelbësor i selvi mund të gjendet këtu nën këtë link. Rosskestanie - Tinkturë për një xhel të venë Megjithëse nuk ka vaj esencial nga kali-gështenjë, por një bimë medicinale që ka qenë prej kohësh e përdorur për pamjaftueshmërinë me venë dhe venë - në formën e preparateve të rossskestanisë që mund të zënë në brendësi. Por ju gjithashtu mund të përdorni një integritet kali-chestino veten (zhvishem kali-gështenja, fragment dhe shtrirje në vodka ose grurë për 1 javë, ndërsa lëkundet çdo ditë, pastaj ndërgjegjësimi dhe dyqanet në shishe me lustrim të errët). Me këtë tinkturë në anën tjetër mund të bëni një xhel të venë. Në hulumtimet e Phytotherapy, në shtator 2010, ju lexoni se ekstraktet e Rosskastanie po konsumojnë enët e gjakut të përdorura gjerësisht dhe gjithashtu reduktimin e formimit të trombës (p.sh. efekti i hollësishëm i gjakut). Hetimet u botuan gjithashtu në vitin 2009 dhe 2006, i cili tregoi se kali-gështenjë përfaqëson një fabrikë medicinale optimale për pamjaftueshmërinë kronike të venës. Në të, bima vdes është përmbante Aescin, efekti anti-inflamator dhe decongestant. Masat themelore për venat me variçe Natyrisht, burimet e quajtur bimor mund të punojnë vetëm nëse parakushtet themelore për përmirësimin e ankesave venoze janë përmbushur: Prandaj, ata lëvizin rregullisht, pasi kjo promovon qarkullimin e gjakut dhe kështu të mbështesin refluksin e gjakut nga këmbët në zemër. Ha shendetshem. Shmangni alkoolin, mos pini duhan. Në rast mbipeshë, ndërtojeni atë. Mos u ulni me këmbët e mbivendosur, pasi kjo ngadalëson rrjedhjen e gjakut edhe më tej. Kur aktivitetet e ulur, gjithmonë futni pushimet në të cilat ata lëvizin. Nëse është e nevojshme, veshin stockings compression. Shmangni rrobat e ngushta. Hani krahun e kripës, pasi kripë promovon zhvillimin e edemës. Sigurojnë gjak "të hollë". Optimizoni furnizimin tuaj të vitaminës C (të paktën 200 mg vitaminë C në formën e shtojcave ushqyese, të tilla si pluhur Acerola), si marrja e vitaminës C për shkak të pronave të saj shëruese, anti-inflamatore, antioksiduese dhe gjakderdhje dhe gjakderdhje në shëndetin e enëve të gjakut ndikon. Aplikimi i vajrave esenciale në venat variçe Vajra esenciale janë përdorur si të mirë si kurrë pastër dhe paholluar. Prandaj, gjithmonë përzierje e tyre me një të ashtuquajtur naftë bazë (vaj bajame, vaj avokado, vaj kokosit, vaj jojoba ose vaj tjetër të papërfunduar dhe të pastër, të cilat ata përdorin për kujdesin personal). Shkruani 3 deri në 5 pika të vajit esencial në 1 deri në 3 tbsp të naftës bazë dhe masazhoni butësisht në pjesët e këmbëve të prekura. Nëse keni lëkurë të ndjeshme ose kanë tendencë për alergji, kujdes të testuar përzierje përkatës naftës me kujdes në një pikë të vogël të lëkurës dhe të presin një ditë në qoftë se ka një reagim. Një përzierje e vajra esenciale lartpërmendura është e mundur, për të. B. Cypress naftës dhe yarrow naftës, e cila është edhe dripping në vaj jojoba. Menjëherë pas aplikimit vajra esenciale, ata nuk duhet të marrin sunbaths, si disa vajra esenciale mund të bëjë lëkurën më të ndjeshme ndaj rrezatimit diellor, në mënyrë që më lehtë një djegien nga dielli mund të formojnë. Ju gjithashtu mund të jepni vajrat esenciale në ujë të ftohtë, thithni një leckë dhe vendoseni në venat tuaja të ndryshme. Përsëri, ata japin 3 deri në 5 pika në 3 lugë ujë. Në shtatzënisë dhe laktacionit, ju duhet të përdorin burimet e përmendura bimore vetëm pas konsultimit me mjekun tuaj ose maminë. Tre mjetet natyral pë marrje të brendshme kundër venat me variçe dhe dispenzuesve, të cilat mund të përdoret gjithashtu terapeutike ose parandaluese, mund të gjenden në linkun e vendosur më parë. Burimet e artikullit: Ätherische Öle bei Krampfadern - Zentrum der Gesundheit Nall R, Can essential oils reduce varicose veins?, April 2018, Medical News Today Lawless J, Encyclopedia of Essential Oils: The complete guide to the use of aromatic oils in Aromatherapy, Herbalism, Health and Well-being Reuter J, Schempp C et al., Which plant for which skin disease? Part 2: Dermatophytes, chronic venous insufficiency, photoprotection, actinic keratoses, vitiligo, hair loss, cosmetic indications, Journal der Deutschen Dermatologischen Gesellschaft, 22. Oktober 2010 Koulivand PH et al, Lavender and the Nervous System, Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine, 2013; 2013: 681304. Suter A et al, Treatment of patients with venous insufficiency with fresh plant horse chestnut seed extract: A review of 5 clinical studies, Advances in Therapy, January 2006, Volume 23, Issue 1, pp 179190 Tmen I et al, Research on the antioxidant, wound healing, and anti-inflammatory activities and the phytochemical composition of maritime pine (Pinus pinaster Ait), Journal of Ethnopharmacology, Volume 211, 30 January 2018, Pages 235-246 Kiesewetter H et al, Efficacy of orally administered extract of red vine leaf AS 195 (folia vitis viniferae) in chronic venous insufficiency (stages I-II). A randomized, double-blind, placebo-controlled trial., Arzneimittelforschung, 2000 Feb;50(2):109-17. Kim JT et al, Evaluation of Aromatherapy in Treating Postoperative Pain: Pilot Study, Pain Practice, 06 November 2006 Shiina Y et al, Relaxation effects of lavender aromatherapy improve coronary flow velocity reserve in healthy men evaluated by transthoracic Doppler echocardiography., International Journal of Cardiology, 2008 Sep 26;129(2):193-7 Altaei DT, Topical lavender oil for the treatment of recurrent aphthous ulceration., American Journal of Dentistry, 2012 Feb;25(1):39-43. Felixsson E et al, Horse chestnut extract contracts bovine vessels and affects human platelet aggregation through 5-HT(2A) receptors: an in vitro study., Phytotherapy Research, 2010 Sep;24(9):1297-301 Methlie CB et al, Horse chestnut--remedy for chronic venous insufficiency, Tidsskrift for den Norske Laegeforening., 2009 Feb 26;129(5):420-2. Suter A et al, Treatment of patients with venous insufficiency with fresh plant horse chestnut seed extract: a review of 5 clinical studies., Advances in Therapy, 2006 Jan-Feb;23(1):179-90 Matic M et al, Treatment of venous leg ulcers with an ointment containing yarrow (Achillea millefolium) extract, Serbian Journal of Dermatology und Venereology, 2009; 3: 101-106 Applequist und Moermann, Yarrow (Achillea millefolium L.): A Neglected Panacea? A Review of Ethnobotany, Bioactivity, and Biomedical Research, Economic Botany, June 2011, 65:209 Sagorev P et al, Investigations into the specific effects of rosemary oil at the receptor level, Phytomedicine, Juli 2010 Hirai M, Prevalence and characteristics of muscle cramps in patients with varicose veins, Vasa Zeitschrift fr Gefsskrankheiten, 2000 Nov;29(4):269-73. Alpha-Pinen, Onmeda, 27. August 2007

Sallatë me domatina dhe avokado me selino Kjo sallatë me avokado thjesht ka shije të shijshme! Domate aromatike, selino krokante dhe avokado kremoze në një salcë me shije frute - e përsosur. Përbërësit për 2 porcione: 100 g domatina - katërzoni 100 g selino - tërhiqni fijet dhe prerë shumë imët në një kënd 1 avokado - qërojeni dhe prerë në kube 1 cm 1 limete organike - pak levore + të gjithë lëngun (alternativ limon) 2 lugë vaj xhenxhefil perzir me limoni 1 lugë gjelle vaj ulliri 1 lugë gjelle sheqer kokosi apo mjalte Kripë dhe piper kristal nga mulliri Përgatitja: Hapi i parë Për sallatën me domate dhe avokado, vendosni perimet e përgatitura, përveç kubeve të avokados, në një tas. Shtoni vaj limoni-xhenxhefil, vaj ulliri, sheqer kokosi apo mjalte, lëng limoni dhe lëvore, përzieni gjithçka mirë dhe spërkoni me kripë dhe piper. Hapi i 2 -të Në fund, palosni me kujdes kubet e avokados. Erëzoni sallatën e domates dhe avokados me kripë dhe piper dhe shijojeni.

Recepte-Mëngjese

Ushqimet detoksifikuese Detoksifikimi nuk duhet domosdoshmërisht të kryhet me preparate të veçanta. Shumë ushqime përmbajnë substanca me efekt detoksifikues. Ne paraqesim një përzgjedhje të ushqimeve detoksifikuese. A mund të detoksifikojnë ushqimet? Kur dëgjojmë termin detoks, zakonisht mendojmë për substanca që thithin toksinat (p.sh. metalet e rënda) dhe i largojnë ato nga trupi. Edhe pse këto substanca ekzistojnë (p.sh. acidi alfa-lipoik, DMPS, DMSA), ushqimi detoksifikohet në një mënyrë krejtësisht të ndryshme - në mënyrën e mëposhtme: 1. Falë pasurisë së tyre me substanca jetike, ushqimet detoksifikuese forcojnë trupin në atë mënyrë që të rritet efikasiteti i opsioneve të tij të detoksifikimit. Mungesa e vitaminave dhe mineraleve, nga ana tjetër, siguron që toksinat të vendosen më mirë në trup dhe të grumbullohen atje. Disa substanca vitale përdoren drejtpërdrejt për formimin e enzimave të vetë detoksifikimit të trupit, p.sh. B. Zinku dhe Seleni. 2. Ushqimet detoksifikuese sigurojnë antioksidantë që mund të mbrojnë trupin dhe gjithashtu organet e detoksifikimit (mëlçinë, veshkat, zorrët) nga dëmtimet e shkaktuara nga toksinat, në mënyrë që këto të fundit të detoksifikohen më mirë dhe të mos pësojnë dëmtime qelizore. Përveç kësaj, disa antioksidantë mund të stimulojnë në mënyrë specifike procesin e detoksifikimit të trupit. 3. Ushqimet detoksifikuese ofrojnë substanca të hidhura që stimulojnë rrjedhjen e biliare në mënyrë që substancat e dëmshme të mund të përcillen shpejt në zorrë dhe prej andej jashtë trupit me jashtëqitje. 4. Ushqimet detoksifikuese mund të rrisin nivelet e glutationit. Glutathione është një pjesë e rëndësishme e sistemit të detoksifikimit të trupit. 5. Ushqimet detoksifikuese shpesh kanë një efekt diuretik, i cili nxit eliminimin e shpejtë të toksinave përmes veshkave. Cilat ushqime kanë një efekt detoksifikues? Ushqimet natyrale nga mbretëria bimore pothuajse të gjitha kanë një ose më shumë nga vetitë detoksifikuese të përmendura më sipër. Ne rendisim një përzgjedhje të këtyre ushqimeve detoksifikuese si shembuj: Agrumet mbështesin detoksifikimin Agrumet si portokalli, mandarina dhe limoni sigurojnë vitamina dhe minerale, si dhe flavonoidë nga sfera e fitokimikave. Flavonoidet e agrumeve (p.sh. limonina, hesperidina, naringina, etj.) kanë nga njëra anë një efekt antioksidant dhe nga ana tjetër kanë një ndikim pozitiv, pra aktivizues në mëlçi dhe enzimat e saj detoksifikuese. Prandaj, duhet të hani rregullisht agrume - veçanërisht në stinën e sezonit (në fund të vjeshtës, dimër, dimër vonë). Agrumet shkojnë shumë mirë në sallatat e frutave dhe harmonizohen në mënyrë të mrekullueshme me pothuajse të gjitha frutat e tjera. Një mënyrë tjetër detoksifikimi është kura limon-hudhër. Kur përgatitni smoothie jeshile, përfshini lëng portokalli të freskët të shtrydhur, i cili gjithashtu përmirëson shijen e z. B. Smoothie-t e lakër jeshile të përmirësuara jashtëzakonisht. Luleradhiqja mbështet detoksifikimin Luleradhiqja është një ilaç i lashtë që mund të mbrojë trupin tonë nga shumë sëmundje. Falë substancave të shumta bimore të cilësisë së lartë (seskiterpenet, acidi cikorik, taraksasteroli etj.), luleradhiqe kanë veti antikancerogjene dhe antidiabetike, si dhe forcojnë mëlçinë dhe veshkat dhe për këtë arsye mund të nxisin në mënyrë optimale detoksifikimin. E gjithë bima, e cila meqë ra fjala është një nga ushqimet më bazë, mund të hahet, pra rrënjët, gjethet dhe lulet. Meqenëse luleradhiqja mund të gjendet në kopsht ose në ambiente të jashtme pothuajse gjatë gjithë vitit, është një mjet shumë i mirë i lirë për të mbështetur detoksifikimin e trupit. Gjethet e luleradhiqes shkojnë shumë mirë në sallata ose smoothie. Por mund ta hani edhe direkt nga dora si “fing food” me sanduiçe ose ta grisni në një bukë me z. B. Vendos djathë arra. Nëse është e nevojshme, mund të blini gjithashtu pluhur gjethe luleradhiqeje dhe ekstrakt të rrënjës së luleradhiqes si një shtesë diete në dyqane. Nëse keni një kopsht me shumë luleradhiqe, sigurisht që mund t'i bëni vetë të dyja: Për pluhurin e rrënjës së luleradhiqes, ju gërmoni rrënjët e luleradhiqes në vjeshtë ose pranverë, i thani ato në temperatura nën 40 ° C (në diell, mbi një ngrohës ose me një dehidratues) dhe i grini në pluhur me një mulli kafeje, për shembull. Gjatë detoksifikimit mund të merrni një majë thike nga pluhuri i rrënjës së luleradhiqes të holluar në ujë disa herë në ditë për të forcuar mëlçinë. Jamballi mbështet detoksifikimin Jamballi përdoret kryesisht në metodat tradicionale të shërimit lindor për të forcuar mëlçinë dhe për të trajtuar problemet e mëlçisë. Jamballi ka, ndër të tjera, veti pastruese të gjakut, forcuese të imunitetit dhe rrjedhimisht detoksifikuese të përgjithshme, prandaj rrënja e jamballit është shumë e përshtatshme për një kurë detoksifikimi. Megjithatë, çaji i jamballit duhet pirë vetëm si kurë për një periudhë prej rreth gjashtë javësh. Më pas duhet të bëni një pushim jamballi për rreth dy javë përpara se të mund ta pini sërish çajin për tre deri në katër javë të tjera. Hudhra mbështet detoksifikimin Hudhra është një ushqim shumë i gjithanshëm, antioksidant dhe antimikrobik që përdoret në shumë mënyra. Për shembull, hudhra aktivizon disa enzima detoksifikuese dhe stimulon qarkullimin e gjakut. Përbërësit e squfurit të hudhrës janë kelate të shkëlqyera për metalet e rënda toksike. Kelatet mund të lidhin metalet e rënda dhe në këtë mënyrë shkaktojnë eliminimin e tyre nga trupi. Sipas një studimi, ekstrakti i hudhrës ka të njëjtin efekt si DMSA në dëmtimin e veshkave të shkaktuara nga plumbi tek minjtë. Terapia me një kombinim të ekstraktit të hudhrës dhe gjembaçit të qumështit pati të njëjtin efekt përmirësimi si DMSA pas një trajtimi 5-ditor. Në një studim tjetër, hudhra tregoi një efekt mbrojtës kundër kadmiumit. Është e rëndësishme që të konsumoni hudhër në formë të papërpunuar, pasi shumë nga përbërësit e vlefshëm humbasin kur nxehen. Prandaj, pak hudhër të freskët në sallatë mund të mbështesë shumë mirë detoksifikimin e trupit. Koriandri mbështet detoksifikimin Koriandër përdoret si erëz aromatike në shumë pjata. Për më tepër, koriandër thuhet se mbështet heqjen e metaleve të rënda, veçanërisht nga zonat e trupit që janë të vështira për t'u aksesuar, siç është truri. Nëse ju pëlqen koriandër, mund ta integroni atë (gjethet) në regjimin tuaj të detoksifikimit ose thjesht në dietën tuaj të përditshme - p.sh. B. në formë pestoje ose si shtesë në supat alkaline. Hithra mbështet detoksifikimin Hithra është një nga ushqimet më të famshme për pastrimin dhe detoksifikimin e gjakut. Stimulon funksionin e veshkave dhe ka një efekt të jashtëzakonshëm diuretik. Gjithashtu ka një efekt jashtëzakonisht pastrues dhe rigjenerues në sistemin tretës. Hithra mund të konsumohet ose si një çaj i ngrohtë në kombinim me lëng limoni të freskët ose mund të përdoret gjithashtu si një përbërës për smoothies jeshile. Nëse gjethet e freskëta të hithrës nuk i keni pranë, mund të përdorni pluhurin e gjetheve të hithrës së bërë vetë ose ato të tregtisë. Ju gjithashtu mund të përgatisni gjethe të reja hithre si spinaq ose chard zvicerane si një pjatë perimesh, supë ose pesto. Majdanozi mbështet detoksifikimin Majdanozi është një barishte e vërtetë çudibërëse. Majdanozi përmban një sërë përbërësish të vlefshëm që kanë një sërë efektesh të dobishme për shëndetin. Është veçanërisht i njohur për vetitë e tij diuretike. Majdanozi është një nga barishtet që nxisin detoksifikimin. Majdanozi i freskët jo vetëm që rafinon pjata të ndryshme, por është edhe një ndihmës i vogël gjatë një kure detoksifikimi. Megjithatë, mos përdorni majdanozin vetëm në thekon, pasi efekti atëherë mezi do të jetë i dukshëm. Merrni 20 deri në 40 gramë majdanoz në smoothie-n tuaj, sigurisht jo çdo ditë, por p.sh. B. dy herë në javë dhe duke u alternuar me barishte të tjera. Majdanozi mund të ruhet gjithashtu si pluhur i gjetheve të majdanozit dhe për këtë arsye është gjithmonë i disponueshëm - për smoothie ose shake ose si erëz. Spec djegës / Cayenne mbështet detoksifikimin Speci i kuq nuk është piper i vërtetë, por spec djegës i bluar. Kapsaicina që përmban ndihmon tretjen, përmirëson qarkullimin e gjakut dhe stimulon metabolizmin, gjë që mund të nxisë gjithashtu humbjen e peshës nëse jeni mbipeshë. Prandaj, djegësi mund të përdoret shumë mirë si një ushqim detoksifikues – por vetëm nga adhuruesit e kuzhinës pikante. Nëse keni nevojë për pak përzierje, përzieni gjysmë lugë çaji piper kajen në një gotë me ujë ose shtoni erëza në ujin tuaj me limon. Cayenne është gjithashtu i disponueshëm në formën e kapsulave të kapsaicinës si një shtesë diete, e cila më pas mund të merret posaçërisht për të mbështetur kullimin. Kurkuma mbështet detoksifikimin Erëza e verdhë kurkuma përmban, ndër të tjera, kurkumin, i cili është një antioksidant që mbron mëlçinë. Të paktën një studim tregoi se sa mirë kurkumina mund të mbështesë heqjen e merkurit. Kështu, kurkuma është gjithashtu një ushqim shumë i mirë detoksifikues që mund të përfshihet në dietë gjatë detoksifikimit. Kurkumina e izoluar gjithashtu mund të merret në kombinim shumë efektiv me ekstraktin e piperit të zi si një shtesë diete gjatë detoksifikimit. Perimet me gjethe jeshile mbështesin detoksifikimin Përveç shumë vitaminave dhe mineraleve, perimet me gjethe jeshile përmbajnë gjithashtu sasi të mëdha të klorofilit të pigmentit të gjetheve jeshile. Klorofili është shumë i dobishëm në eliminimin e toksinave dhe mund të përmirësojë funksionin e mëlçisë. Shumë lloje të lakrës mund të ndihmojnë në detoksifikimin. Studimet e kafshëve kanë treguar, për shembull, se klorofili mund të mbrojë kundër helmimit me dioksinë. Spinaqi, lakra jeshile, raketa, lakërishtë, hithra, chard zvicerane ose bimët e egra të përmendura tashmë si luleradhiqe dhe hithra janë për këtë arsye ushqime ideale gjatë një kure detoksifikuese. Shpesh ato kanë edhe një efekt pak diuretik dhe kështu mbështesin edhe veshkat dhe mëlçinë. Nëse i përfshini ushqimet detoksifikuese të sipërpërmendura në dietën tuaj të përditshme, ju mbështesni proceset e vetë detoksifikimit të trupit, përmirësoni shëndetin dhe efikasitetin e organeve tuaja të detoksifikimit dhe në këtë mënyrë mbroni veten nga pasojat e ekspozimit të vazhdueshëm ndaj toksinave. Masat shoqëruese përmirësojnë efektivitetin e ushqimeve detoksifikuese Sigurisht, sa më shumë të përdoren masa detoksifikuese, aq më të mira janë efektet e ushqimeve detoksifikuese. Këto përfshijnë në veçanti sa vijon: Hiqni gjërat e dëmshme (pa alkool, pa cigare, vetëm kozmetikë natyrale dhe produkte të kujdesit personal, vetëm agjentë pastrimi organik, etj.) Dieta e duhur për të detoksifikuar Uji dhe çajrat bimor si pijet e vetme (pa pije të tjera, maksimumi 1 - 2 filxhanë çaj jeshil në ditë) Masazh me furçë të thatë Lëvizni Sauna dhe dushe të alternuara Optimizimi i nivelit të substancës jetike Menaxhimi i stresit dhe relaksimi Një kurë e qëndrueshme detoksike Nëse jeni të interesuar për një kurë holistike detoksifikimi me preparate të ndryshme kulluese, atëherë ju lutemi lexoni këtu: Detoksifikimi holistik - udhëzimet Burimet e artikullit: Entgiftende Lebensmittel (zentrum-der-gesundheit.de) - Zentrum der Gesundheit Tirkey N et al., "Hesperidin, a citrus bioflavonoid, decreases the oxidative stress produced by carbon tetrachloride in rat liver and kidney." BMC Pharmacol. 2005 Jan 31;5:2. Perez JL et al., "In vivo induction of phase II detoxifying enzymes, glutathione transferase and quinone reductase by citrus triterpenoids." BMC Complement Altern Med. 2010 Sep 17;10:51. Perez JL et al., "Limonin methoxylation influences the induction of glutathione S-transferase and quinone reductase." J Agric Food Chem. 2009 Jun 24;57(12):5279-86. Hahn-Obercyger M et al., "Grapefruit and oroblanco enhance hepatic detoxification enzymes in rats: possible role in protection against chemical carcinogenesis." J Agric Food Chem. 2005 Mar 9;53(5):1828-32. You Y et al., "In vitro and in vivo hepatoprotective effects of the aqueous extract from Taraxacum officinale (dandelion) root against alcohol-induced oxidative stress." Food Chem Toxicol. 2010 Jun;48(6):1632-7. Mahesh A et al., "Hepatocurative potential of sesquiterpene lactones of Taraxacum officinale on carbon tetrachloride induced liver toxicity in mice." Acta Biol Hung. 2010 Jun;61(2):175-90. Grases F et al., "Urolithiasis and phytotherapy." Int Urol Nephrol. 1994;26(5):507-11. Asl MN, Hosseinzadeh H. "Review of pharmacological effects of Glycyrrhiza sp. and its bioactive compounds." Phytother Res. 2008 Jun;22(6):709-24. Butt MS et al., "Garlic: nature`s protection against physiological threats." Crit Rev Food Sci Nutr. 2009 Jun;49(6):538-51. Sharma V et al., "Prophylactic efficacy of Coriandrum sativum (Coriander) on testis of lead-exposed mice." Biol Trace Elem Res. 2010 Sep;136(3):337-54. Yarnell E. "Botanical medicines for the urinary tract." World J Urol. 2002 Nov;20(5):285-93. Aggarwal BB et al., "Curcumin: the Indian solid gold." Adv Exp Med Biol. 2007;595:1-75.

Alergjitë ndaj ushqimit dhe se çfarë ju mund bëni Gjithnjë e më shumë njerëz nuk tolerojnë ushqime të caktuara ose madje kanë një reaksion alergjik ndaj tyre. Zbuloni nga ne se për çfarë janë alergjitë dhe intolerancat ushqimore dhe çfarë mund të bëni për to. Alergjitë ushqimore dhe intolerancat ushqimore Rreth 20 përqind (3) e të gjithë gjermanëve vuajnë nga alergjia; kjo është rreth 16 milion njerëz. Në Austri ka rreth 2 milionë dhe në Zvicër 3 milionë njerëz që janë alergjikë ndaj diçkaje (4, 5). Substancat më të rëndësishme alergjike përfshijnë polenin, flokët e kafshëve, marimangat e pluhurit dhe përbërësit e ilaçeve dhe ushqimit. Howshtë e vështirë të thuhet se sa njerëz vuajnë nga intoleranca ushqimore. Një studim i kryer në vitin 2014 (6) me 1.000 austriakë, gjermanë jugorë dhe gjermano-zviceranë tregoi se pothuajse 17 përqind e personave të testuar duhej të luftonin me të paktën 1 intolerancë, shumë me disa në të njëjtën kohë. Por megjithëse alergjitë dhe intolerancat ndodhin shpesh, shumë të sëmurë nuk e dinë ndryshimin dhe shpesh as nuk e dinë se çfarë u mungon në të vërtetë dhe çfarë mund të bëjnë për këtë (1). Alergji apo intolerancë: ndryshimi Ashtu si çdo alergji tjetër, një alergji ushqimore karakterizohet gjithmonë nga fakti se sistemi imunitar reagon. Trupi reagon shumë ndaj një substance të huaj, të ashtuquajturit alergjen, e cila në vetvete është e padëmshme. Mund të jetë praktikisht çdo substancë që gjendet në një ushqim - qoftë natyral apo i shtuar, p.sh. B. proteina, por edhe aditivë të tillë si përforcuesit e aromës. Edhe sasitë më të vogla mund të jenë të mjaftueshme për të shkaktuar një reaksion alergjik. Në të kundërt, sistemi imunitar nuk është i përfshirë në intolerancën, kjo është arsyeja pse nuk ka asnjë reagim imunologjik. Në vend të kësaj, trupit i mungojnë disa enzima ose proteina transportuese. Në rastin e intolerancës ndaj laktozës, për shembull, mungon enzima laktazë, e cila do të zbërthente laktozën (sheqerin e qumështit). Në rastin e intolerancës ndaj fruktozës, nga ana tjetër, ka shumë pak proteina transportuese në mukozën e zorrëve përmes të cilave trupi mund të thithë fruktozën. Ne kemi diskutuar tashmë intolerancat më të zakonshme ushqimore diku tjetër, përfshirë shkaqet e mundshme, diagnozën dhe terapinë, prandaj vetëm lidhjet më poshtë: Intoleranca ndaj laktozës: simptoma, shkaqe dhe zgjidhje Intoleranca ndaj fruktozës: kur fruktoza nuk mund të tolerohet Intoleranca ndaj histaminës - intoleranca ndaj alergjisë ndaj verës ndaj glutenit Si lind një alergji Kontakti i parë me një alergjen dhe përgjigja imune e trupit ndaj tij njihen si sensibilizim. Kjo çon në formimin e imunoglobulinës E të antitrupave (IgE). Sidoqoftë, ky sensibilizim zakonisht nuk shkakton asnjë ose vetëm simptoma të vogla të sëmundjes. Sidoqoftë, antitrupat tashmë mund të zbulohen në gjak. Faza e sensibilizimit mund të zgjasë vetëm 5 ditë, por mund të zgjasë edhe disa vjet. Vetëm kur të ketë përfunduar, alergjikët fillojnë të përjetojnë simptoma sapo të vijnë përsëri në kontakt me alergjenin përkatës. Sepse i ashtuquajturi kontakti i dytë aktivizon antitrupat IgE, duke shkaktuar substanca të tilla si z. B. Lirohen histaminat, të cilat në fund shkaktojnë reaksione alergjike. Gjërat janë të ndryshme me njerëzit që nuk zhvillojnë alergji. Sepse me këto ose nuk ka ose vetëm një përgjigje të lehtë imune. Ata zhvillojnë një tolerancë, që do të thotë se ata mësohen me materien e huaj. Sistemi juaj imunitar mëson të dallojë substancat e padëmshme nga ato të dëmshme dhe të ruajë këtë njohuri. Shpesh, edhe me ata që vuajnë nga alergjitë, toleranca kthehet në një moment, në mënyrë që ata të tolerojnë sërish alergjenët. Alergjitë ushqimore: simptomat Simptomat e një alergjie ushqimore mund të ndryshojnë dhe të jenë të ndryshme në ashpërsi. Ato varen gjithashtu nëse bëhet fjalë për alergji ushqimore të llojit të menjëhershëm (simptomat shfaqen menjëherë pas ngrënies së ushqimit) ose të tipit të vonuar (simptomat mund të mos shfaqen deri ditën tjetër ose dy deri në tre ditë më vonë). Këto të fundit në veçanti janë të vështira për t'u shoqëruar me ushqimin nxitës, pasi reagimi ndodh aq i vonuar. Simptomat e alergjive ushqimore të llojit të menjëhershëm Ato variojnë nga një kruajtje e lehtë dhe ndjesi djegieje në gojë deri te ënjtja e mukozave në të gjithë gojën, hundën dhe fytin, me ose pa formimin e mukusit. Rrugët e frymëmarrjes (astma alergjike) dhe lëkura (ekzema, kruajtja dhe urtikaria) gjithashtu mund të preken. Përveç kësaj, simptoma gastrointestinale të tilla si B. shfaqen nauze, të vjella, gazra dhe diarre. Në raste ekstreme, një alergji ushqimore mund të çojë në shok anafilaktik (dështim të qarkullimit të gjakut) kërcënues për jetën. Simptomat e alergjive ushqimore të tipit të vonuar Edhe këtu, simptomat mund të shfaqen në zonën e tretjes dhe janë të ngjashme me sindromën e zorrëve të irritueshme me fryrje, ënjtje ose alternim të diarresë dhe kapsllëkut. Sidoqoftë, skuqjet e lëkurës gjithashtu mund të shfaqen, në mënyrë që personi në fjalë të besojë se ai po vuan nga neurodermatiti, i cili, megjithatë, do të largohej nëse ai e linte ushqimin nxitës. Edhe mbipesha mund të jetë një simptomë e mundshme e këtyre llojeve të alergjive ushqimore. Simptomat jo specifike të tilla si rritja e ndjeshmërisë ndaj infeksioneve të traktit respirator (ftohjet, bronkiti) dhe dhimbjet e kokës ndaj sulmeve të përsëritura të migrenës ose fazave të përsëritura me lodhje kronike dhe probleme të përqendrimit janë veçanërisht të zakonshme. Shoku anafilaktik nuk ndodh këtu. 14 ushqimet më të rëndësishme alergjike 14 Ushqimi dhe produktet e bëra prej tij kanë më shumë gjasa të shkaktojnë reaksione alergjike (2). Meqenëse ato përbëjnë më shumë se 90 përqind të të gjitha alergjive ushqimore të raportuara, etiketimi ka qenë i detyrueshëm për mallrat e paketuara dhe të paketuara në BE që nga dhjetori 2014 (8). Importantshtë e rëndësishme të dini se nuk është vetë ushqimi që çon në alergji, por substancat që përmban ato që veprojnë si alergene. Përveç squfurit dhe sulfiteve, të gjitha ushqimet e mëposhtme janë komponime proteinike. Disa alergene janë të qëndrueshëm ndaj nxehtësisë, kështu që ushqimi i gatuar gjithashtu çon në një reaksion alergjik. Nëse alergjeni në fjalë është i prirur të nxehet, ushqimi mund të shijohet i gatuar. Saktësisht se cila substancë (et) keni një reaksion alergjik sqarohet nga testet, të cilave do t’iu kthehemi. 1. vezë Deri në 2.5 përqind e njerëzimit vuan nga alergjia ndaj vezëve, kryesisht fëmijë. Shumica e alergeneve si p.sh B. Ovomukoidet gjenden në proteinë. Ovomucoid është i qëndrueshëm ndaj nxehtësisë dhe shkakton reaksionet alergjike më të dhunshme. Në deri në 80 përqind të fëmijëve, vetëm vezët e papërpunuara shkaktojnë alergji. Prandaj alergjeni përkatës është i qëndrueshëm ndaj nxehtësisë. Studimet kanë treguar gjithashtu se 68 përqind e fëmijëve më parë alergjikë tolerojnë vezët përsëri nga mosha 16 vjeç. 2. Kikirikë Kikirikët janë alergjia ushqimore më e zakonshme tek fëmijët, ndërsa të rriturit rrallë e marrin atë. Sidoqoftë, nëse keni zhvilluar një alergji ndaj kikirikut si fëmijë, zakonisht e keni akoma si të rritur (në rreth 80 përqind të rasteve). Në rastin e kikirikëve, alergjia mund të jetë për shkak të pjekjes, në mënyrë që arrat e papërpunuara të tolerohen mirë. Mund të gjeni më shumë informacion këtu: Kikirikët e papërpunuar janë më pak alergjikë sesa kikirikët e pjekur. 3. Qumësht Në botën perëndimore, alergjia ndaj qumështit është një nga alergjitë më të zakonshme tek fëmijët. Reagimi mund të jetë i menjëhershëm ose i vonuar. Shpesh prek fëmijët që janë ushqyer me ushqime hipoallergjike të gatshme për përdorim për fëmijë (formula), deri në 7.5 përqind të tyre zhvillojnë alergji ndaj qumështit. Në varësi të faktit nëse një substancë e qëndrueshme ndaj nxehtësisë ose e nxehtë shkakton alergji, qumështi i zier mund të tolerohet. Proteina e qumështit mund të ndahet në kazeinë me tretshmëri të ulët dhe qëndrueshmëri ndaj nxehtësisë dhe proteina e hirrës e tretshme lehtë, e ndjeshme ndaj nxehtësisë. Nëse ka një alergji ndaj proteinës së hirrës, kjo është e kufizuar në qumështin e papërpunuar të lopës (produktet). Prandaj, i sëmuri nga alergjia ka mundësinë të kalojë në qumësht dhie ose dele ose mund të testojë nëse ai mund të tolerojë qumështin e lopës së zier (nëse ai absolutisht dëshiron ta konsumojë atë). Sidoqoftë, nëse jeni alergjik ndaj kazeinës, të gjitha llojet e qumështit të kafshëve duhet të shmangen - të papërpunuara ose të gatuara. Por ky nuk është një problem, pasi, ndryshe nga qumështi i kafshëve, ka pije bimore të qumështit etikisht të shëndosha, të tilla si oriz, tërshërë, bajame ose qumësht soje. Shumë të sëmurë nga alergjia ndaj qumështit gjithashtu mund të tolerojnë gjalpin ose kremin, pasi përmbajtja e proteinave në këto produkte është shumë e ulët. 4. Peshku 0.2 përqind e të gjithë njerëzve janë alergjikë ndaj peshqve. Rajonet me konsum të lartë peshku janë veçanërisht të prekura. Nëse dikush është alergjik ndaj peshkut, edhe sasitë më të vogla janë të mjaftueshme për të shkaktuar reagime. 5. Krustacet Në vende si Norvegjia dhe Spanja, ku krustace të tilla si karkaleca dhe karavidhe hahen zakonisht, alergjia e krustaceve është një nga alergjitë më të zakonshme ushqimore. Alergjeni kryesor është një proteinë e qëndrueshme ndaj nxehtësisë e quajtur tropomyosin, e cila madje mund të shkaktojë një reagim më të fortë kur gatuhet. Si në krustace ashtu edhe në peshk, nuk është e pazakontë që një alergji të ngatërrohet me helmimin nga ushqimi, kjo është arsyeja pse duhet të kryhet një test shpimi. 6. Molusqet Grupi i molusqeve përfshin molusqe, oktapodë, oktapodë dhe kërmij. Alergjia ndaj molusqeve është shumë e rrallë. 7. Gruri Gruri është një nga drithërat më të konsumuar në shumë vende dhe mbulon pothuajse 50 përqind të kërkesës ditore të kalorive në të gjithë botën. Alergjenët përfshijnë përbërës të ndryshëm të proteinave. Përveç grurit, drithërat e tjerë gjithashtu mund të shkaktojnë simptoma alergjike. Gruri është një nga alergjenët kryesorë në fëmijëri, por alergjia zakonisht zhduket kur filloni shkollën. Nëse një alergji ndaj grurit ndodh vetëm në moshën madhore, zakonisht është e përhershme. Simptomat mund të shfaqen menjëherë ose pas një vonese kur thithni përbërësit e grurit, pas kontaktit me lëkurën ose kur hani grurë. 8. Lupinët Lupinët përdoren veçanërisht në vendet mesdhetare, p.sh. B. për të bërë ushqime dhe ushqime të para. Meqenëse mielli lupin mund të gjendet në të gjitha llojet e produkteve të pjekura, të tilla si bukë dhe biskota ku nuk dyshohet, etiketimi është i detyrueshëm. 9. Arrat Arrat përfshijnë bajame, arra, lajthi, shqeme, arra braziliane, pecanë, fëstëkë, makadamias dhe arra Queensland. Deri më tani, 32 alergene nga arrat janë të njohura që janë mjaft të qëndrueshme ndaj nxehtësisë. Kjo do të thotë që arrat e pjekura ose bajamet e pjekura gjithashtu mund të jenë problematike për ata që vuajnë nga alergjitë. Si fëmijët ashtu edhe të rriturit janë të prekur. 10. Dioksidi i squfurit dhe sulfitet Dioksidi i squfurit dhe sulfitet shpesh përdoren si ruajtës dhe antioksidantë, p.sh. B. në salca, lakër turshi, perime turshi, fruta të thata, reçel, produkte të pjekura dhe pije të tilla si verë, birrë, lëngje frutash dhe pije të buta. Nga një sasi prej 10 miligramë për kilogram ose litër, dioksidi i squfurit dhe sulfitet duhet të shënohen në listën e përbërësve ose në etiketë - në Gjermani me fjalën "sulfurizuar". Nëse përmbajtja është më e ulët, mund të jepet vetëm numri përkatës E (E220-228) ose terma të tillë si sulfiti i natriumit. 11. Selino Në Evropën Qendrore, selino është një nga alergjenët më të rëndësishëm tek të rriturit. Mbani në mend se selino është p.sh. B. mund të gjendet edhe në lëngjet e perimeve, në farat e selinos, në përzierjet bimore, në bukën me erëza, në produktet e mishit, në djathin bimor dhe në ushqimet e gatshme. 12. Mustardë (Senf) Kur bëhet fjalë për erëzat, energjia e mustardës është padyshim alergjia më e zakonshme. Meqenëse alergjenët në mustardë janë të qëndrueshëm ndaj nxehtësisë dhe tretjes, mund të ndodhin reagime të forta. 13. Farat e susamit Deri më tani, 7 alergene janë identifikuar në farat e susamit dhe 3 në vajin e susamit. Pasi të ketë ndodhur alergjia, shpesh është e përhershme. Vetëm 20 deri në 30 përqind e alergjive të susamit mund të shpresojnë për një tolerancë, që do të thotë se alergjia përfundimisht do të largohet. Sidoqoftë, këto shifra natyrisht supozojnë se njerëzit përkatës përdorin vetëm terapi mjekësore konvencionale për të kapërcyer alergjitë e tyre. Fatkeqësisht, ende nuk ka pasur ndonjë studim mbi tolerancën bazuar në masa holistike. Në praktikë, megjithatë, është treguar herë pas here se një qasje naturopatike mund të paktën të lehtësojë shumë alergji, nëse jo t'i eliminojë plotësisht ato. 14. Fasule soje Deri më sot, më shumë se 10 alergene janë zbuluar në soje. Foshnjat dhe të vegjlit kanë më shumë gjasa të vuajnë nga alergjia ndaj sojës sesa të rriturit, por edhe fëmijët kanë më pak të ngjarë të vuajnë nga alergjitë e sojës sesa nga alergjitë e qumështit, vezëve ose kikirikut. Nëse keni një reaksion alergjik ndaj proteinës së sojës të quajtur Gly m4 (e cila mund të përcaktohet në testin e alergjisë), atëherë me sa duket mund të konsumoni disa produkte soje (miso, salca soje, soje të pjekura), pasi alergjeni përgjithësisht shkatërrohet gjatë procesi i prodhimit (me ngrohje dhe fermentim). Sidoqoftë, alergjeni ende mund të zbulohet në tofu, pije soje dhe thekon soje. Ju do të duhet të gatuani sojën për 4 orë - sipas Institutit Federal për Vlerësimin e Rrezikut (8) - për të shpërndarë alergjenin. Duke pasur parasysh rreziqet që mund të sjellë një reaksion alergjik, ne do të këshillonim kundër produkteve dhe eksperimenteve të sojës (p.sh. me ngrohje për 4 orë paraprakisht) nëse ka një alergji ndaj sojës. Në lidhjen e mëposhtme do të gjeni alternativa ndaj sojës që janë thjesht me bazë bimore dhe të cilat lehtë mund t’i bëni vetë. Çfarë është një alergji kryq? Një alergji dytësore - e njohur edhe si alergji kryq - i referohet gjithmonë kur imunoglobulina E e antitrupave jo vetëm reagon ndaj alergjenit të tij specifik (p.sh. polenit të thuprës), por edhe ndaj alergeneve të ngjashme, p.sh. në selino. Kështu që mund të ndodhë që të bëheni alergjikë ndaj gjithnjë e më shumë substancave. Së pari është vetëm poleni i thuprës, pastaj selinoja, pastaj ndoshta arrat dhe bajamet. Alergjia në selino në veçanti është shumë rrallë e pranishme si një alergji parësore ushqimore, por kryesisht si një alergji kryq në polenin e thuprës dhe / ose alergjitë në mugwort. Nëse ka një energji mustardë, shpesh ka reaksione alergjike ndaj perimeve të lidhura me kryqëzues, të tilla si lakra kineze ose farat e rapesë. Për më tepër, shpesh ka reagime të kryqëzuara midis llojeve të ndryshme të peshqve, dhe disa të sëmurë nga alergjitë nga marimangat e pluhurit të shtëpisë zhvillojnë një alergji të kryqëzuar ndaj krustaceve dhe molusqeve. Ndërsa fëmijët preken kryesisht nga alergjitë reale ose parësore të ushqimit, adoleshentët dhe të rriturit vuajnë kryesisht nga alergjitë dytësore të ushqimit. Sipas ekspertëve (9), deri në 60 përqind e të gjitha alergjive ushqimore tek adoleshentët dhe të rriturit janë ndër-alergjikë. Çfarë është një pseudoalergji? Të ashtuquajturat pseudo-alergji nuk janë alergji sepse sistemi imunitar reagon në një mënyrë tjetër. Termi "pseudo -alergji" vjen nga fakti se të njëjtat simptoma - p.sh. B. Vështirësi në frymëmarrje, skuqje të hithrës dhe skuqje të lëkurës - siç mund të ndodhë me një alergji. Shkaktarët mund të përfshijnë sa vijon: Ilaqet, p.sh. Media kontrasti, opiate, NSAID (anti-reumatizma jo-steroide p.sh. aspirina) dhe të tjera. Aditivët e ushqimit, p.sh. B. Acidifikuesit dhe ruajtësit Ndonjëherë substancat nga ushqimi renditen gjithashtu si shkaktarë të një pseudo-alergjie, si p.sh B. salicilatet nga disa fruta, të cilat më mirë duhet të numërohen ndër intolerancat ushqimore. Meqenëse nuk ka antitrupa në pseudo-alergji, ato nuk mund të përdoren për të diagnostikuar pseudo-alergjitë. Ju vetëm mund të zbuloni se cili prej tyre po shkakton simptomat me anë të testimit, pra duke lënë jashtë substancat përkatëse. Shkaqet e alergjive ushqimore Çfarë shkakton alergji zyrtarisht ende nuk është sqaruar. Shkencëtarët supozojnë se nuk ka një shkak të vetëm, por disa faktorë luajnë një rol. Ajo që është e sigurt është se ekziston një mosfunksionim i sistemit imunitar, i cili në fakt nuk është një shkak, por pasojë e shkakut (ve) aktuale. Gjenet luajnë rolin e tyre në përcaktimin nëse njerëzit zhvillojnë alergji apo jo. Nëse nëna dhe / ose babai vuajnë nga alergjia, fëmijët e tyre janë më të rrezikuar. Kjo është veçanërisht rasti kur imunoglobulina E (IgE) e antitrupave është përfshirë në mënyrë të konsiderueshme (26). Por përbërja gjenetike vetëm nuk çon në alergji. Nga perspektiva e naturopatisë, shkaqet janë relativisht të qarta. Kjo përfshin një mënyrë jetese të tjetërsuar nga natyra (e cila përfshin të gjitha fushat e mundshme të jetës që janë të zakonshme sot, të tilla si ushqimi i dobët, ilaçet, mungesa e stërvitjes, shumë higjiena, mungesa e substancave vitale, stresi i tepërt, etj.), gjë që çon në çrregullime në veçanti të sistemit tretës (flora e zorrëve dhe mukoza e zorrëve) e cila nga ana tjetër irriton sistemin imunitar. Vlera e pH në stomak si shkak i alergjive Sipas një studimi të kryer në Universitetin Mjekësor të Vjenës në vitin 2012 (7), jo vetëm zorrët por edhe stomaku luajnë një rol të rëndësishëm në zhvillimin e alergjive ushqimore. In vitro është gjetur se alergjenët në ushqim, p.sh. B. në qumësht ose lajthi nuk mund të tretet plotësisht kur vlera e pH është rritur, gjë që ndodh kur stomaku ka shumë pak acid gastrik. Studiuesit arritën në përfundimin se alergjitë ushqimore mund të lidhen me një nivel të rritur të pH në stomak. Kjo mbështetet edhe nga fakti se të vegjëlit, të cilët në përgjithësi vuajnë nga alergjitë, zakonisht kanë pak acid stomaku. Tek të rriturit, nuk është e pazakontë që bllokuesit e njohur të acidit për stomakun të rrisin vlerën e pH të stomakut dhe kështu ta bëjnë atë më të ndjeshëm ndaj alergjive - siç kanë treguar studiuesit në vitin 2019 (14). Ata vlerësuan të dhënat nga 97 përqind e popullsisë austriake dhe zbuluan se njerëzit që marrin frenues të acidit gastrik (të quajtur edhe bllokues të acidit ose frenues të pompës protonike) shpesh zhvillojnë alergji. Prandaj shkencëtarët paralajmëruan komunitetin mjekësor që t'i përshkruajë këto ilaçe me kujdes dhe të sigurohet që ato të merren sa më shkurt të jetë e mundur. Ju mund t'i njihni këto mjete juridike me përfundimin -prazol, p.sh. B. omeprazole, pantoprazole, etj. Këto ilaçe duhet të shmangen kudo që të jetë e mundur, pasi ato jo vetëm që rrisin rrezikun e alergjive, por gjithashtu mund të shkaktojnë shumë ankesa të tjera dhe gjithashtu mund të çojnë në një lloj varësie, siç e kemi përshkruar tashmë këtu: Rrethi vicioz i bllokuesve të acidit Diagnostifikimi i alergjive ushqimore Nëse dyshoni se mund të keni alergji ushqimore, ka teste të ndryshme që mund të bëni me një mjek. Historia mjekësore luan një rol të rëndësishëm në këtë. Ndoshta ju tashmë e dini ose dyshoni se cilat ushqime janë shkaktarë të mundshëm. Sidoqoftë, meqenëse simptomat shpesh vonohen, diagnoza nuk është gjithmonë e lehtë. Tre teste mund të përdoren për sqarim (25): 1. Testi i lëkurës: Zakonisht kryhet një test shpimi, ku ekstraktet e ushqimit aplikohen në lëkurë dhe pastaj gërvishten lehtë. Në një test prick-to-prick, nga ana tjetër, një pjesë e vogël e ushqimit vendoset në lëkurë. Si rezultat, ushqimi shpohet me një pikë të vogël dhe lëkura gërvishtet pak. Skuqja, kruajtja dhe zhurma në zonën përkatëse të lëkurës tregojnë një reaksion alergjik, por kjo nuk pasqyron ashpërsinë e alergjisë. Të dy testet e lëkurës tregojnë sensibilizim, por nuk tregojnë nëse ka vërtet alergji ushqimore. 2. Testi laboratorik: Përcaktimi i IgE në gjak kryhet në laboratorë të specializuar diagnostikues. Kjo kontrollon nëse ka sasi të rritura të antitrupave në gjak dhe kundër cilës alergeneve janë drejtuar. Problemi është se ky test gjithashtu siguron informacion vetëm nëse ka një sensibilizim, por jo nëse është në fakt një alergji ushqimore që është zhvilluar tashmë. 3. Test provokimi oral: Ky test është aktualisht mënyra e vetme për të diagnostikuar me besueshmëri një alergji ushqimore dhe për të përcaktuar se sa ushqim po shkakton një reaksion alergjik. Meqenëse kjo mund të jetë shumë e rëndë, testi i provokimit oral kryhet vetëm në spitale të specializuara dhe nën mbikëqyrje të vazhdueshme mjekësore. Sasia e ushqimit të dhënë që rezultoi pozitiv në testin e lëkurës dhe / ose testin laboratorik rritet gradualisht derisa të ndodhë një reagim. Një zbatim i dyfishtë i verbër - as mjekët dhe as pacientët nuk e dinë kur administrohet ushqimi i dyshuar - siguron një reagim të qartë. Me diagnozën e irisit, e cila përdoret herë pas here nga terapistët naturopatikë, nuk mund të zbulohet alergji, por mund të gjendet një tregues i pikës së dobët themelore në organizëm. Pra, nëse vizitoni rregullisht naturopatin, zbuloni nëse ai po përdor diagnostifikimin e duhur. A janë testet IgG të dobishme për diagnostikimin e alergjive ushqimore? Ofrohen edhe teste të tjera alergjie. Përfshirë testet IgG, të cilat zakonisht ofrohen së bashku me rekomandimet e dietës. Akademia Evropiane e Alergologjisë dhe Imunologjisë Klinike i ka klasifikuar testet e antitrupave IgG si të papërshtatshëm dhe për këtë arsye i refuzon ato rreptësisht (29). Sepse nëse antitrupat IgG4 zbulohen pas ngrënies së ushqimit, kjo nuk tregon për proceset patogjene, por vetëm për të kontaktuar me ushqimin përkatës. Rekomandimet e dietës në këtë drejtim çuan në pasiguri, rritjen e vuajtjeve, kufizimin e cilësisë së jetës dhe mund të rrezikojnë seriozisht të sëmurët nga alergjitë - shpesh pretendohet. Sidoqoftë, praktika tregon se pikërisht këto teste dhe rekomandimet e mëvonshme dietike shpesh (jo gjithmonë) mund t’i ndihmojnë ata që preken shumë mirë. Këtu përsëri lind pyetja se çfarë në të vërtetë kufizon cilësinë e jetës, reagimet dhe simptomat alergjike shpesh paralizuese ose ndryshimi i dietës, me të cilat shpesh mësohet shpejt dhe e cila pastaj - nëse është e suksesshme - shkon paralelisht me lirinë nga simptomat. Vetëm tani ju keni energjinë dhe forcën për t'iu përkushtuar masave të mëtejshme që më pas mund të lehtësojnë mbindjeshmërinë, të tilla si rehabilitimi i zorrëve, optimizimi i furnizimit me substanca vitale dhe terapi të tjera naturopatike. Mangësitë e mundshme që lidhen me kufizimin e menusë zakonisht mund të shmangen me një plan ushqimor të përpiluar në mënyrë inteligjente dhe shtesa shtesë ushqimore. Një nutricionist holistik dhe / ose praktikues alternativ mund të ndihmojë këtu. Terapia mjekësore konvencionale e alergjive ushqimore Mjekësia konvencionale ende nuk ka ofruar ndonjë terapi shkakësore për alergjitë ushqimore. Prandaj shmangia e alergjenit është ende trajtimi më i rekomanduar. Terapitë e ndryshme janë ende në studim dhe për këtë arsye përdoren vetëm në spitale të specializuara. Për shembull, imunoterapia me gojë mund të jetë e dobishme për njerëzit me alergji ndaj kikirikut. Studimet (15) kanë treguar se kjo mund të parandalojë ose lehtësojë simptomat e shumë të sëmurëve nga alergjitë. Kjo të paktën mund të parandalojë që gjurmët e këtij ushqimi të shkaktojnë reaksione alergjike. Imunoterapitë tashmë janë vërtetuar efektive për alergjitë ndaj marimangave të pluhurit të shtëpisë, polenit dhe helmit të insekteve, por ende kërkohen kërkime për alergjitë ushqimore. Alsoshtë gjithashtu e rëndësishme të dini se alergjitë ushqimore që ndodhin në foshnjëri shpesh largohen para se të fillojnë shkollën. Kjo është arsyeja pse fëmijët mund të kontrollohen çdo 1 deri në 2 vjet - në prani të mjekut - nëse ka pasur një tolerancë ndërkohë. Alergjitë ushqimore, të cilat shfaqen për herë të parë në moshën e rritur, zakonisht shoqërojnë të prekurit gjatë gjithë jetës - veçanërisht nëse dikush mbështetet ekskluzivisht në mjekësinë konvencionale. Naturopatia për alergji Ndryshe nga shumë mjekë konvencionalë, praktikuesit alternativë të mjekësisë janë të mendimit se "pritja dhe pirja e çajit" nuk është efektive në rastin e alergjive ushqimore. Pjesa më e rëndësishme e trajtimit të alergjisë, edhe me një koncept holistik, është fillimisht shmangia e rreptë e alergeneve përkatës. Përveç kësaj, ka disa masa që mund të merrni për të mbështetur trupin ose sistemin imunitar dhe për të promovuar tolerancën. 1. Ushqimi i shëndetshëm Hani me një deite alkaline. Në këtë mënyrë, ju mund të shtoni lëndë ushqyese dhe fitokemikale të vlefshme në trupin tuaj, nga të cilat varet gjatë rivendosjes së ekuilibrit të tij. Përveç kësaj, kjo dietë kontribuon në deacidifikimin e trupit, lehtëson zorrët dhe ka një efekt anti-inflamator. Tabela jonë do t'ju ndihmojë të njiheni me dietën alkaline. Një tryezë me ushqime alkaline dhe ato që formojnë acid mund të gjenden këtu: Pasqyra e ushqimeve alkaline dhe acidike. 2. Eliminoni fushat e ndërhyrjes Eliminoni fushat ekzistuese të ndërhyrjes aty ku është e mundur. Sepse këto përfaqësojnë një barrë kronike për organizmin tuaj dhe veçanërisht për sistemin tuaj imunitar. B. mbushjet e amalgamit, dhëmbët e vdekur dhe dhëmbët e çrregulluar. 3. Detoksifikimi Detoksifikimi i trupit duhet të forcohet në mënyrë specifike në rast të alergjive. Agjërimi terapeutik mund të jetë hapi i parë këtu. Pini mjaft ujë dhe çaj bimor për të inkurajuar eliminimin përmes veshkave dhe forcimin e organeve të detoksifikimit (lëkura, mëlçia, veshkat dhe zorrët). Bimët mjekësore mund të jenë të dobishme këtu, siç kemi raportuar tashmë për ju: Detoksifikimi me barëra. Ushtroni në ajër të pastër, i cili stimulon kullimin përmes lëkurës dhe mushkërive, si dhe metabolizmin. 4. Menaxhimi i stresit për alergjitë ushqimore Shmangni stresin dhe mësoni të relaksoheni. Studimet (30) kanë treguar se stresi reagon tepër dhe dobëson sistemin imunitar. Të sëmurët nga alergjitë janë gjithashtu shumë më të prirur ndaj stresit sesa njerëzit e shëndetshëm dhe kanë më shumë gjasa të shtypin ndjenjat e tyre. Ka shumë mënyra për t'u çlodhur, të tilla si: B. Relaksimi progresiv i muskujve, joga, meditimi dhe akupresura. Përveç kësaj, ekziston mundësia e përdorimit të të ashtuquajturve adaptogjenë, domethënë ilaçet bimore që ju bëjnë më rezistent ndaj stresit, p.sh. B. Rhodiola rosea. 5. Merrni probiotikë dhe krijoni florën e zorrëve Seksionet cezariane, mjedisi steril gjatë dhe pas lindjes dhe ushqimi i foshnjës në vend të qumështit të gjirit parandalojnë fëmijën të zhvillojë një florë të shëndetshme të zorrëve. Sidoqoftë, një florë e shëndetshme e zorrëve mbron mukozën e zorrëve dhe parandalon alergjenët të hyjnë në qarkullimin e gjakut dhe të çojnë në zhvillimin e alergjive atje. Më vonë, bëhet fjalë për ilaçe (përfshirë antibiotikët), aditivë antibakterialë në produktet e kujdesit të trupit dhe dhëmbëve (p.sh. triclosan), alkool, sheqer, një dietë të pasur me kripë ose një dietë përgjithësisht të gabuar, të gjitha këto shqetësojnë florën e zorrëve dhe kontribuojnë në zhvillimi i alergjive ushqimore. Në fakt, studimet kanë treguar (19) se njerëzit me alergji të rënda kanë florë të zorrëve shumë më pak të larmishme. Përbërja e florës së zorrëve gjithashtu mund të ndikojë në reagimin individual ndaj ushqimeve që përmbajnë laktozë ose fruktozë, kështu që intolerancat siç janë intoleranca ndaj laktozës dhe fruktozës gjithashtu mund t'i atribuohen një flore të trazuar të zorrëve. Meqenëse ushqimi është i një rëndësie të veçantë për kolonizimin e zorrëve, ne kemi nevojë për një dietë të larmishme dhe të shëndetshme me shumë fruta dhe perime të ndryshme. Nga njëra anë, fibrat dietike të përmbajtura në të kontribuojnë në një florë të ndryshme të zorrëve, nga ana tjetër vitaminat, mineralet dhe substancat dytësore të bimëve ndihmojnë për të mbajtur sistemin imunitar në gishta dhe për të na mbrojtur nga alergjitë ose për t'i eliminuar ato. Ne kemi përshkruar se si duket dieta e duhur për një florë të shëndetshme të zorrëve: Dieta e duhur për florën e zorrëve Përveç kësaj, probiotikët mund të ndryshojnë florën e zorrëve për mirë dhe të përmirësojnë simptomat e alergjive. Këto janë mikroorganizma të qëndrueshëm që përmbahen në ushqime të fermentuara siç janë lakra turshi e papërpunuar dhe - në numër dukshëm më të lartë dhe diversitet më të madh - në shtesat ushqimore. Si i merrni probiotikët për të ndërtuar florën e zorrëve, ne e shpjegojmë këtu në këtë udhëzues: Ndërtoni florën e zorrëve Si mund të ndërtohet flora e zorrëve tek fëmijët (nga 3 vjeç) mund të gjendet këtu: Ndërtimi i florës së zorrëve tek fëmijët Ne shpjegojmë këtu se si mund të ndërtohet flora e zorrëve tek foshnjat dhe fëmijët (deri në 3 vjeç): Probiotikë për zorrët e foshnjës Një rehabilitim i plotë i zorrëve mund të jetë gjithashtu i dobishëm si një metodë holistike për të hequr qafe një alergji ose intolerancë të fituar. Udhëzimet e sakta mund të gjenden këtu: Pastrimi i zorrës së trashë - Udhëzimet. 6. Siguroni vetes dhe foshnjës tuaj me vitaminë D. Vitamina D gjithashtu luan një rol të madh në rrezikun e alergjive. Studiuesit kanë gjetur se rreziku i alergjive lidhet me rrezet e diellit. Një studim (23) me 5,276 fëmijë njëvjeçarë në Universitetin e Melburnit tregoi se mungesa e dritës së diellit dhe mungesa e vitaminës D që rezulton rrit gjasat e një alergjie ndaj vezëve 3 herë dhe një alergji ndaj kikirikëve 11 herë. Meqenëse fëmijët janë plotësisht të varur nga nënat e tyre për vitaminën D para lindjes, gratë shtatzëna duhet të sigurohen që të kenë një furnizim adekuat të vitaminës D - qoftë nga dielli apo nga shtesat ushqimore. Pas lindjes së fëmijës, vitamina D formohet përmes lëkurës përmes dritës së diellit. Por është thelbësore të sigurohet që lëkura e foshnjës të jetë shumë e ndjeshme dhe të mos ekspozohet ndaj diellit flakërues të mesditës! Sipas një studimi (31), është e mjaftueshme që foshnja 6 muajshe të shijojë diellin e pasdites për 30 minuta në javë (për gjithsej 16 javë) në mënyrë që të arrijë nivele adekuate të vitaminës D. Si të vazhdoni për të siguruar një nivel mjaft të lartë të vitaminës D, veçanërisht në veten tuaj, dhe si të korrigjoni një mangësi të mundshme, lexoni këtu: Marrja e saktë e vitaminës D. 7. Infuzionet e vitaminës C për alergji Një artikull përmbledhës i vitit 2018 (32) tregoi se infuzionet e vitaminës C janë një mënyrë e mirë për të lehtësuar simptomat në alergji. Pyesni mjekun tuaj naturopatik për këtë dhe lexoni artikullin tonë mbi këtë temë: Terapia me vitaminë C në praktikën e mjekut të familjes 8. Acid yndyror Omega-3 Acidet yndyrore Omega-3 (ato me zinxhir të gjatë nga vaji i peshkut ose algave) zvogëlojnë rrezikun e një alergjie ushqimore. Për shkak të efekteve të tyre antioksiduese dhe anti-inflamatore, megjithatë, supozohet gjithashtu se ato mund të lehtësojnë alergjitë ekzistuese (33). 9. Kurkumin Antioksidanti i mirënjohur i gjithanshëm nga shafran i Indisë-kurkumina-ka qenë prej kohësh i njohur për vetitë e tij anti-alergjike, pasi mund të pengojë lirimin e histaminës nga qelizat direkte. Ky efekt u kontrollua - sipas një publikimi të vitit 2008, fillimisht te minjtë alergjikë, në të cilët reagimi alergjik u zvogëlua ndjeshëm falë kurkuminës (34). Në vitin 2015, studiuesit në Universitetin Western New England në Springfield shkruan se kurkumina luante një rol mbrojtës në reaksionet alergjike ndaj ushqimit, kështu që supozohet se marrja e rregullt e shafran i Indisë (ose kurkumin) mund të zvogëlojë shumë rrjedhën e mëtejshme të një alergjie ushqimore që ndikon pozitivisht (35). Dhe në një studim Korean të të njëjtit vit u tha se shafrani i Indisë mund të përmirësonte ndjeshëm simptomat e një alergjie ushqimore dhe se ishte një substancë antialergjike. Shafran i Indisë do të rregullojë përgjigjen imune duke ruajtur të ashtuquajturin ekuilibrin TH1 / TH2. Vetë kurkumina gjithashtu pengon një reagim të tepruar të sistemit imunitar, kështu që marrja e shafranit të Indisë është e dobishme për një numër çrregullimesh të sistemit imunitar, të tilla si alergjitë ushqimore, por edhe astmën dhe neurodermatitin (36). Për të krijuar një koncept holistik, është mirë që të kontaktoni një mjek holistik, alergolog ose praktikues alternativ i cili ka përvojë në trajtimin e alergjive naturopatike. Ai do të punojë me ju për të zhvilluar qasjen e duhur për ju, e cila është përshtatur në mënyrë të përkryer me nevojat tuaja individuale. Alergji e menjëhershme: një çantë urgjence mund të shpëtojë jetë Në rast të alergjive të rënda në veçanti, është gjithashtu thelbësore që të prekurit të dinë se cilat ushqime mund të jenë të rrezikshme, si vërehet një reaksion alergjik dhe çfarë të bëni në rast urgjence. Një çantë urgjence mund të shpëtojë jetë për ata që vuajnë nga alergjitë. Gjithmonë duhet ta mbani me vete në mënyrë që të trajtoheni menjëherë para se të vijë mjeku ose ndihmësi. Zakonisht përfshin: agjent antiallergjik (antihistamine) një auto-injektues adrenaline një shtesë kortizoni një sprej bronkodilatator Lejoni që procedura t'ju shpjegohet në detaje dhe praktikoni përdorimin e kompletit të urgjencës për veten dhe të tjerët derisa të bëhet rutinë! Kjo është mënyra e vetme që ju ose të afërmit tuaj mund të veproni në mënyrë të përqendruar në një urgjencë pa panik. Alergjitë ushqimore dhe intolerancat po bëhen më të zakonshme Gjithnjë e më shumë njerëz besojnë se vuajnë nga intoleranca ushqimore ose alergjia ushqimore. Por a është vërtet e vërtetë? Sipas disa shkencëtarëve, intolerancat shpesh janë thjesht imagjinare (20) dhe alergjitë janë diagnoza të gabuara. Fondacioni Qendra Evropiane për Kërkimin e Alergjisë (fondacioni jofitimprurës Evropian për kërkimin e alergjisë) kundërshton qartë pretendimet si këto. Sepse në Kongresin e 14 -të të Alergjisë Gjermane në Hanover në 2019, ekspertët vunë në dukje se qëndrimet në spital për shkak të reaksioneve të rënda alergjike deri në shokun anafilaktik - veçanërisht tek fëmijët - ishin rritur ndjeshëm, përkatësisht shtatëfish në dhjetë vitet e fundit. (10) Prof. Katie Allen (21) nga Instituti Kërkimor i Fëmijëve Murdoch në Melburn u befasua dukshëm kur analizoi të dhënat nga 5,300 fëmijë. Sepse ajo mendonte se rreth një në 20 fëmijë do të ishte alergjik ndaj arrave, por ishin dy herë më shumë. Studiuesi deklaroi se këtu duhet folur për një epidemi. Pra, fakti është se incidenca e alergjive ushqimore është rritur gjatë 30 viteve të fundit, veçanërisht në vendet e industrializuara (18). Askush nuk e di saktësisht pse është kështu. Megjithatë, tre faktorë mund të luajnë një rol të rëndësishëm: 1. Një mënyrë jetese dhe dietë që është larg nga natyra, e cila çon në çrregullime të florës së zorrëve, 2. Mungesa e vitaminës D dhe 3. Foshnjat marrin ushqime potencialisht alergjike shumë vonë. Foshnjat: ushqehen herët apo vonë me alergene? Për një kohë të gjatë u tha se foshnjave duhet t'u jepet ushqim potencialisht alergjik sa më vonë që të jetë e mundur. Ndërkohë, vala është kthyer. Sipas profesorit Gideon Lackat të King's College London, taktika e vonimit nuk ishte vetëm e gabuar, ajo ndihmoi në nxitjen e epidemisë së intolerancës ndaj ushqimit. Studimi i tij (22) i 640 foshnjave në rrezik ka treguar se rreziku i alergjisë ndaj kikirikut mund të zvogëlohet në mënyrë dramatike nëse fëmijët midis moshës 4 dhe 11 muajsh hanë kikirikë të pastër. Një grup mori të paktën 6 gram kikirikë në javë, grupi tjetër asnjë fare. Kur fëmijët arritën moshën 5 vjeç, vetëm rreth 3 përqind në grupin e kikirikëve kishin një reaksion alergjik, ndërsa më shumë se 17 përqind e fëmijëve të tjerë kishin zhvilluar një alergji ndaj kikirikut. Sidoqoftë, ky është një studim i mbikëqyrur nga mjeku. Kështu që ju nuk duhet ta ushqeni foshnjën tuaj 4 muajshe me kikirikë të pastër! Përkundrazi, rekomandimi është t'u ofroni foshnjave ushqime të reja sa më herët në fillim të muajit të 5 -të - nëse fëmija tregon një interes të përshtatshëm për ushqimet plotësuese. Zyrtarisht, thuhet se duhet ta bëni këtë disa herë për t'i njohur ata me të, pasi fëmijët e vegjël refuzojnë ushqimin deri në më shumë se 10 herë derisa të mësohen me të. Nga pikëpamja jonë (ekipi redaktues i ZDG), megjithatë, instinkti i shëndetshëm i fëmijës nuk duhet nënvlerësuar dhe për këtë arsye nuk duhet bërë asnjë përpjekje për ta bindur fëmijën të bëjë diçka që nuk dëshiron ta hajë. Shtë gjithashtu e mundur që fëmija nuk është ende gati për ushqim plotësues, gjë që mund të jetë rasti për çdo fëmijë të një moshe të ndryshme. Bettershtë më mirë të veproni sipas fëmijës tuaj sesa sipas ndonjë udhëzimi mjekësor ose udhëzimeve të tjera zyrtare. Këtu do të gjeni informacione mbi ushqyerjen me gji të drejtuar nga fëmija dhe ushqimin plotësues të përshtatshëm për foshnjën Kjo mund të parandalojë alergjitë ushqimore tek fëmijët Sipas Universitetit Mjekësor të Vjenës (24), ka disa masa parandaluese që zvogëlojnë rrezikun e alergjive ushqimore, por edhe rrezikun e alergjive të tjera tek fëmijët: Shmangni duhanin dhe alkoolin gjatë shtatzënisë dhe ushqyerjes me gji. Mos pini duhan pranë fëmijëve sepse tymi i dorës së dytë mund të kontribuojë në një alergji ushqimore (28). Ushqeni fëmijën tuaj me gji plotësisht për të paktën katër muajt e parë, më mirë më gjatë. Kjo nxit zhvillimin e sistemit imunitar dhe mikroorganizmat në trup (flora e zorrëve, lëkurës dhe gojës) ndikohen pozitivisht. Prezantoni ushqime plotësuese për fëmijën tuaj midis fillimit të 5 dhe jo më vonë se fundi i muajit të 6 -të të jetës (por vetëm nëse ata janë të interesuar për të!). Sipas studimeve (12), foshnjat mund të testojnë një sërë ushqimesh përmes tranzicionit gradual dhe sistemi imunitar njihet me substancat potencialisht shkaktuese të alergjisë në një fazë të hershme. Prandaj sigurohuni që t'i ofroni ushqim fëmijës suaj përsëri dhe përsëri (të pastër, të papërpunuar ose të gatuar butësisht) dhe zbuloni se çfarë i pëlqen. Sigurisht, fëmija nuk duhet të detyrohet të hajë! Ushqimi hipoallergjik për fëmijë (formula) është menduar vetëm për fëmijët në rrezik (nëse, për shembull, alergjitë tashmë janë diagnostikuar ose prindërit vuajnë nga një alergji) të cilët nuk mund të ushqehen me gji. Sipas studiuesve (16) nga Norvegjia, rreziku i sëmundjes celiac tek fëmijët është më i ulët nëse nënat në pritje hanë një dietë të pasur me fibra. Një marrje e lartë e fibrave nga frutat dhe perimet në vend të drithërave u shoqërua me rrezikun më të ulët - i cili mund të tregojë se kjo zvogëlon automatikisht konsumin e glutenit dhe se pikërisht ky konsum më i ulët i glutenit gjithashtu mund të ketë zvogëluar rrezikun. Akademia Evropiane e Alergjisë dhe Imunologjisë Klinike (11) propozon prebiotikë në formën e shtojcave dietike për parandalimin e alergjive tek foshnjat të cilëve nuk u jepet vetëm qumështi i gjirit. Prebiotikët janë shtesa ushqimore të veçanta të bëra nga të ashtuquajturat FOS (fructo-oligosaccharides) ose GOS (galacto-oligosaccharides) të përshtatshme për foshnjat dhe të vegjlit, të cilat zakonisht i shtohen ushqimit industrial për fëmijë. Sipas Organizatës Botërore të Alergjisë (11), marrja e probiotikëve gjatë shtatzënisë, ushqyerjes me gji dhe fëmijërisë mund të jetë e dobishme nëse ekziston një rrezik i lartë alergjie. Ne kemi përshkruar më lart se cilat produkte janë të përshtatshme (nën: "Probiotikët: Si e ndërtoni florën tuaj të zorrëve (dhe atë të fëmijëve tuaj) dhe kështu mbroni veten nga alergjitë"). Shmangni obezitetin tek vetja dhe fëmijët tuaj. Sipas studimeve (27), lindja cezariane duhet të bëhet vetëm nëse është e pashmangshme nga ana mjekësore. Sepse gjatë një lindjeje natyrale, fëmija bie në kontakt me florën e zorrëve dhe vaginës dhe kështu me bakteret e dobishme të nënës, të cilat forcojnë sistemin e tij imunitar dhe zvogëlojnë rrezikun e alergjive. Antibiotikët nuk duhet të merren nëse nuk janë të nevojshme nga ana mjekësore, pasi ato rrisin rrezikun e alergjive, siç e kemi përshkruar tashmë këtu: Antibiotikët rrisin rrezikun e alergjive tek fëmijët. Burimet e artikullit: Nahrungsmittelallergien und was Sie dagegen tun können - Zentrum der Gesundheit (1) An Overview of Adverse Food Reactions, The World’s Healthiest Foods (2) Medizinische Universität Wien, Die 14 wichtigsten Allergene (3) Langen U et al, Häufigkeit allergischer Erkrankungen in Deutschland, Robert Koch-Institut, Mai 2013 (4) Erster österreichischer Allergiebericht – Einschätzung und Realität, Österreichische Ärztezeitung, Juni 2006 (5) Lea Schwer, 3 Millionen Schweizer leiden an Allergien – ihnen hat der Bauernhof-Effekt nicht geholfen, Aargauer Zeitung, Juli 2017 (6) 17 Prozent leiden unter Nahrungsmittelunverträglichkeiten, Die Presse, Oktober 2014 (7) Diesner SC et al, Mechanisms and risk factors for type 1 food allergies: the role of gastric digestion, Wien Med Wochenschr, November 2012 (8) Bundesinstitut für Risikobewertung, Sojaprodukte können bei Birkenpollen-Allergikern schwere allergische Reaktionen auslösen, April 2007 (9) Zuberbier T, Sellerie, Kirschen & Co. – Kreuzallergien, European Centre for Allergy Research Foundation, November 2016 (10) Mehr schwere allergische Reaktionen, European Centre for Allergy Research Foundation, Oktober 2019 (11) Darmbakterien und Kuhmilchallergie, European Centre for Allergy Research Foundation, November 2019 (12) Babys mit vermuteter Nahrungsmittelunverträglichkeit werden länger gestillt, European Centre for Allergy Research Foundation, Juli 2019 (13) Zuberbier T, Nahrungsmittel-Intoleranz, European Centre for Allergy Research Foundation, Juli 2016 (14) Galateja Jordakieva et al, Country-wide medical records infer increased allergy risk of gastric acid inhibition, Nature Communications, Juli 2019 (15) Vickery BP et al, AR101 Oral Immunotherapy for Peanut Allergy, N Engl J Med, November 2018 (16) High fiber during pregnancy reduces risk of celiac disease in children, research finds, MedicalXpress, Juni 2019 (17) Hertha Deutsch, Zöliakie – Glutensensitivität –Weizenallergie?, Verband der Diaetologen Österreichs, März 2014 (18) Dr. Alexandra Santos, Why the world is becoming more allergic to food, BBC, September 2019 (19) Catharine Paddock, Could certain gut bacteria protect against food allergy?, Medical News Today, Juni 2019 (20) Gluten-Empfindlichkeit: Alles nur Einbildung?, Ärzte Zeitung, Februar 2012 (21) Cregan-Reid V, Allergies: the scourge of modern life?, The Guardian, Oktober 2018 (22) Early Consumption of Peanuts Prevents Peanut Allergy in High‐Risk Infants, Immune Tolerance Network, Februar 2015 (23) Allen KJ et al, Vitamin D insufficiency is associated with challenge-proven food allergy in infants, J Allergy Clin Immunol, April 2013 (24) Medizinische Universität Wien, Derzeit gibt es keine ursächliche Therapie gegen Nahrungsmittelallergien! (25) Medizinische Universität Wien, Diagnose (26) Catharine Paddock, New genetic risk factors for peanut and food allergy identified, Medical News Today, Oktober 2017 (27) Papathoma E et al, Cesarean section delivery and development of food allergy and atopic dermatitis in early childhood, Pediatr Allergy Immunol, Juni 2016 (28) Jurgita Saulyte, Active or Passive Exposure to Tobacco Smoking and Allergic Rhinitis, Allergic Dermatitis, and Food Allergy in Adults and Children: A Systematic Review and Meta-Analysis, PLoS Med, März 2014 (29) Deutsche Gesellschaft für Ernährung, IgG-Tests zur Diagnose von Lebensmittelunverträglichkeiten sind untauglich, 2009 (30) Glenk LM et al, Salivary cortisol responses to acute stress vary between allergic and healthy individuals: the role of plasma oxytocin, emotion regulation strategies, reported stress and anxiety, Stress, Oktober 2019 (31) Meena P et al, Sunlight Exposure and Vitamin D Status in Breastfed Infants, Indian Pediatr, Februar 2017 (32) Vollbracht C et al., Intravenous vitamin C in the treatment of allergies: an interim subgroup analysis of a long-term observational study, J Int Med Res. 2018 Sep; 46(9): 3640–3655. (33) Hoppenbrouwers T et al., Long Chain Polyunsaturated Fatty Acids (LCPUFAs) in the Prevention of Food Allergy, Front. Immunol., 22 May 2019 (34) Kurup VP et al., Immunomodulatory effects of curcumin in allergy, Mol Nutr Food Res. 2008 Sep;52(9):1031-9. doi: 10.1002/mnfr.200700293 (35) Shannon R et al., Curcumin Ingestion Inhibits Mastocytosis and Suppresses Intestinal Anaphylaxis in a Murine Model of Food Allergy, 2015, Plosone (36) Shin HS et al., Turmeric (Curcuma longa) attenuates food allergy symptoms by regulating type 1/type 2 helper T cells (Th1/Th2) balance in a mouse model of food allergy, J Ethnopharmacol. 2015 Dec 4;175:21-9. doi: 10.1016/j.jep.2015.08.038. Epub 2015 Sep 2.

Menaxhimi i stresit dhe relaksimi

Çfarë duhet të bëni kujdes gjatë natës kur dëshironi të humbni peshë Nëse thjesht nuk mund të humbni peshë, duhet të kontrolloni nëse ka një burim artificial drite pranë jush gjatë natës. Sepse sipas një studimi të qershorit 2019, drita e natës mund të nxisë obezitetin. Çfarë e shkakton obezitetin Sipas një studimi ndërkombëtar të botuar në 2015 (1), pothuajse një e treta e popullsisë së botës tani është mbipeshë apo edhe e trashë. Përqindja e njerëzve obezë është rritur me shpejtësi gjatë 25 viteve të fundit dhe gjithnjë e më shumë fëmijë preken. Të gjithë e dinë tashmë se mbipesha nxitet nga ngrënia e tepërt dhe ushqimi jo i shëndetshëm, si dhe nga mungesa e stërvitjes. Përveç kësaj, ka edhe faktorë psikologjikë si depresioni, efektet anësore të barnave (p.sh. barnat psikotrope) dhe çrregullimet metabolike. Mund të mësoni më shumë për një shkak më pak të njohur këtu: Mungesa e vitaminës D shkakton obezitet. Shkencëtarët nga Instituti Kombëtar i Shkencave të Shëndetit Mjedisor në Karolinën e Veriut tani kanë identifikuar një tjetër fajtor. Si mund t'ju sëmurë drita artificiale e natës Pa dritë, asnjë jetë nuk do të ishte e mundur në tokë. Por kërkon edhe errësirë që të mund të flesh mirë dhe të mbledhësh forca të reja për ditën e ardhshme. Studime të shumta (4) kanë treguar tashmë se ndikimet e dritës së natës janë të pashëndetshme dhe mund të çojnë në çrregullime të gjumit, një sistem imunitar të dobësuar, depresion dhe madje edhe kancer, për shembull. Sipas studimit amerikan të përmendur në fillim (3), drita artificiale gjatë gjumit ka efekte të tjera negative në shëndet. Studiuesit studiuan rreth 44,000 gra midis moshës 35 dhe 74 vjeç gjatë një periudhe pesëvjeçare. Në fillim të studimit, çdo subjekt dha detaje të ekspozimit të tyre ndaj dritës së natës. Televizioni në dhomën e gjumit nxit obezitetin Pjesëmarrësit në studim u ndanë në katër kategori: pa dritë, dritë e vogël e natës në dhomën e gjumit, dritë jashtë dhomës së gjumit dhe dritë ose televizor në dhomën e gjumit. U zbulua se gratë që ekspozohen ndaj një burimi artificial të dritës gjatë natës kanë më shumë gjasa të shtojnë peshë ose tashmë janë mbipeshë sesa gratë që e mbajnë dhomën e gjumit të errët. Sa më shumë të lehta ekspozoheshin gratë në ambientin e tyre të gjumit, aq më i lartë ishte mesatarja e BMI-së dhe raporti i belit ndaj ijeve. Rreziku për t'u bërë mbipeshë ose obez ishte midis 22 dhe 33 për qind më i lartë për shkak të dritës artificiale. Përveç kësaj, gratë që flinin në dritë artificiale flinin dhe lëviznin më pak, gjë që gjithashtu mund të kontribuojë në mbipeshën. Largoni dritën artificiale nga dhoma juaj e gjumit - dhe dobësohuni më lehtë! Drejtori i studimit Dr. Yong-Moon Mark Park deklaroi (2) se gjumi me dritë është një zakon i keq që shpesh është i vështirë për t'u hequr. Shpesh ndodh edhe që anëtarët e tjerë të familjes të flenë më vonë dhe t'i lënë dritat ndezur, për shembull kur lexojnë në shtrat, duke u përplasur me laptopin ose duke parë televizor. Gjithnjë e më shumë njerëz jetojnë edhe në qytete të mëdha dhe në apartamente të mbipopulluara. Do të ishte edhe më e vështirë të kontrolloni sasinë e dritës që depërton në dhomën tuaj të gjumit nga jashtë gjatë natës. Prandaj, nëse aktualisht dëshironi të humbni peshë ose dëshironi të parandaloni obezitetin, atëherë sigurohuni që të mund të flini në errësirë. Para së gjithash, hiqni televizorin nga dhoma juaj e gjumit dhe - nëse jeni të ekspozuar ndaj ndriçimit të rrugës - kujdesuni për perdet e ngushta ose mbyllni grilat. Mund të lexoni këtu se çfarë dëmi mund të shkaktojë ende drita artificiale gjatë natës: Drita blu gjatë natës rrit rrezikun e kancerit. Burimet e artikullit: Übergewicht: Kunstlicht im Schlafzimmer? (zentrum-der-gesundheit.de) - Zentrum der Gesundheit (1) Afshin A et al, Health Effects of Overweight and Obesity in 195 Countries over 25 Years, N Engl J Med, Juli 2017 (2) Isabel Godfrey, Artificial light during sleep puts women at risk of obesity, Medical News Today, Juni 2019 (3) Park YM et al, Association of Exposure to Artificial Light at Night While Sleeping With Risk of Obesity in Women, JAMA Intern Med, Juni 2019 (4) Ruth M Lunn et al, Health Consequences of Electric Lighting Practices in the Modern World: A Report on the National Toxicology Program’s Workshop on Shift Work at Night, Artificial Light at Night, and Circadian Disruption, Sci Total Environ, Dezember 2018

Gluteni i grurit nxit obezitetin Gjithnjë e më shumë njerëz po hanë pa gluten. Në raste mjaft të rralla, ky vendim është për shkak të një sëmundjeje celiac të diagnostikuar. Më shpesh është ndjesia jo e mirë e përgjithshme që konsumatorët përjetojnë pas konsumimit të produkteve të grurit. Ndjenja e fryrjes dhe ngjitjes në traktin tretës të shkaktuar nga gluteni, është vetëm një simptomë e rritjes së intolerancës ndaj glutenit në vendet e industrializuara. Gruri i sotëm është "helm kronik" Gruri është një nga drithërat më të konsumuar në botë. Në ndryshim nga paraardhësit tanë rreth 10,000 vjet më parë, gruri nuk është më një produkt i vërtetë natyror, por një përzierje e modifikuar gjenetikisht e formave të ndryshme të kultivuara. Ky modifikim gjenetik nuk synon shëndetin e njeriut, por në radhë të parë rendimentin më të lartë të mundshëm. Edukuar në mënyrë bujqësore për t'u rritur sa më shpejt dhe për të larguar dëmtuesit dhe gjithashtu për t'u përshtatur gjithnjë e më shumë me kushtet mekanike për proceset industriale të pjekjes, tani kemi të bëjmë me një kokërr, përmbajtja e proteinave të së cilës përbëhet nga të paktën 50 për qind gluten. Rreth 50 vjet më parë, përmbajtja e glutenit në grurë ishte dukshëm më e ulët. Sa më shumë nga kjo proteinë ngjitëse të ketë në kokërr, aq më e lehtë është të prodhohen produkte të pjekura komerciale. Për të mos përmendur aditivët kimikë për të zgjatur jetëgjatësinë e këtyre "ushqimeve bazë" të prodhuara në masë. Rreziku për shëndetin e këtij gruri është se sistemi ynë tretës nuk është përshtatur në një periudhë kaq të shkurtër kohore. Kardiologu dhe autori i librit Barku i grurit Dr. William Davis nuk ka turp ta quajë grurin modern një "helm kronik" që jo vetëm dëmton të sëmurët me celiak, por na prek të gjithëve. Kundërshtarët e industrisë moderne të drithit si Davis e konsiderojnë grurin përgjegjës për obezitetin e shoqërisë perëndimore dhe për sëmundjet e përhapura degjenerative si diabeti, sëmundjet e zorrëve, sëmundjet e zemrës, sëmundjet e lëkurës, artriti, depresioni dhe çmenduria, të cilat mund të gjurmohen tek gruri. ose dhjami i barkut i lidhur me glutenin. Gliadina - proteina e re e grurit thuhet se rrit intolerancën Titujt negativë për grurin dhe glutenin po shtohen. Kjo lidhet me rritjen e inflamacionit kronik të zorrëve, sëmundjes celiac, si dhe me mbi 200 ankesa të tjera shëndetësore që studimet klinike kanë treguar se mund t'i atribuohen konsumimit të drithit. (Një listë e sëmundjeve që mund të shkaktohen nga gluteni mund të gjendet këtu: Gruri: 200 arsye të vërtetuara klinikisht për të mos e ngrënë atë) Për të përqendruar vëmendjen në shkakun e dukshëm të këtyre sëmundjeve, mediat alternative shëndetësore preferojnë gjithnjë e më shumë termin toksicitet gluten në vend të intolerancës ndaj glutenit. Toksiciteti i glutenit, i cili shkakton reaksione autoimune si sëmundja celiac, shkaktohet kryesisht nga gliadinat (prolamina) që përmbahen në gluten. Gliadinat janë proteina të patretshme që vijnë nga lidhja e disa aminoacideve. Së bashku me përzierjen e proteinave glutelin, gliadinat formojnë strukturën bazë të glutenit të grurit. Gliadinat konsiderohen si shkaktari kryesor i intolerancës ndaj glutenit tek ata që vuajnë nga celiac dhe për këtë arsye duhet të shmangen urgjentisht. Meqenëse tretshmëria përgjithësisht e vështirë e gliadinave mund të shfaqet në formën e shumë simptomave të ndryshme (përfshirë lodhjen kronike, çrregullimet mendore), Davis thekson: Kjo nuk ka të bëjë vetëm me njerëzit me intolerancë ndaj glutenit dhe sëmundje celiac. Na prek të gjithëve. Gliadinat nuk janë të përshtatshme për askënd. Në fakt, është një opiat! Kjo substancë lidhet me receptorët opioidë në trurin tonë dhe stimulon oreksin tek shumica e njerëzve. shpjegoi Davis. Barku i grurit - Yndyra e barkut nga gluteni i grurit Të gjithë e dinë termin bark birre, që më saktë është një bark gruri, por shumë mund të jenë më pak të vetëdijshëm. Qoftë barku i birrës apo barku i grurit, të dyja nuk nënkuptojnë asgjë tjetër veç dhjamit të barkut (dhjami visceral), i cili depozitohet rreth organeve të zgavrës së barkut (p.sh. mëlçisë, veshkave). Në ndryshim nga yndyra nënlëkurore (dhjami nënlëkuror), dhjami i barkut prodhon hormone të ngjashme me gjëndrat endokrine dhe dërgon sinjale patogjene që shkaktojnë procese inflamatore në indin dhjamor, nxisin rezistencën ndaj insulinës dhe manipulojnë ndjenjën e ngopjes. Sinjalet e inflamacionit të dërguara nga dhjami i barkut janë fillimi i një rrethi vicioz, sepse ato bëjnë që trupi të prodhojë më shumë yndyrë për të lidhur patogjenët e mundshëm në qelizat dhjamore dhe për t'i parandaluar ata të hyjnë në organe. Gruri modern, i cili në fund të fundit përdoret edhe për shumë birra, kontribuon në këtë yndyrë të rrezikshme të barkut, sepse indeksi i tij glicemik e kalon atë të një çokollate! Davis i referohet në këtë kontekst amilopektinës së karbohidrateve, e cila, si përbërësi kryesor i niseshtës së grurit, bën që nivelet e sheqerit në gjak të rriten në qiell. Pesë këshilla për obezitetin e lidhur me glutenin Keni “bark birre” apo vuani nga fryrja e stomakut, veçanërisht pasi keni ngrënë produkte gruri, pavarësisht se keni përjashtuar sëmundjen celiac? Pesë efektet anësore të mëposhtme sugjerojnë intolerancën ndaj glutenit: nivelet e rritura të sheqerit në gjak Kushtet e lëkurës si puçrrat, skuqjet dhe ekzema Ankth, depresion, mungesë energjie Çrregullime të zorrëve, infeksione mykotike plakja e parakohshme (duke përfshirë demencën) Dieta pa drithëra si një transformim shëndetësor? Në sfondin e shtimit në peshë si një epidemi të shkaktuar nga gruri modern në botën e industrializuar dhe ankesave të shumta shëndetësore të konfirmuara klinikisht, Davis këshillon një dietë pa grurë si një zgjidhje transformuese për sëmundje të ndryshme të lidhura me dietën. Njerëzit që i thonë lamtumirë kësaj drithi duhet të humbasin jo vetëm peshën e tepërt, por edhe çrregullime të tretjes (p.sh. IBS, urth), diabeti, artriti, depresioni dhe shumë më tepër. Mund të shërohet me këtë dietë. Davis e konsideron bukën organike të grurit të plotë si një të keqe të vogël për sa i përket përmbajtjes së lartë të glutenit dhe indeksit glicemik (GI). Krahasuar me stacionin televiziv amerikan CBS, ai e përshkroi grurin modern si krijim i kërkimit gjenetik nga vitet 1960 dhe 1970. Si alternativa, Davis rekomandon "ushqimin e vërtetë" të cilit i janë kursyer kryesisht interesat bujqësore, mbi të gjitha frutat dhe perimet e prodhuara në mënyrë organike, yndyrat e shëndetshme (p.sh. avokado, ullinj) dhe vetëm herë pas here mish me cilësi të lartë (veçanërisht gjahu). Po sikur të mos zëvendësonim ushqimet e papajtueshme si drithërat që përmbajnë gluten me drithëra të toleruara më mirë, por t'i braktisnim plotësisht ato? Ajo që ndodh atëherë nuk është një përmirësim i gjendjes sonë shëndetësore, por një transformim i shëndetit tonë, kështu Davis. Dr. Jeffrey Fenyves dhe Dr. Stephen Fry nga Qendra për Mirëqenie Digjestive në Kingsport, Tenesi, rekomandon një dietë pa drithëra ose pa gliadin, e cila nuk bazohet vetëm në grurë, por edhe në thekër, elb, spell dhe të gjelbër, kamut, einkorn, emmer, tërshëra dhe triticale (një hibrid thekre dhe gruri) hoqi dorë. Kjo vlen për shumicën e produkteve të pjekura dhe makaronave konvencionale, si dhe për produktet e përpunuara me kokrra të fshehura (p.sh. birrë, ushqime të gatshme, kafe me kokërr). Alternativa pa gluten Si një vegjetarian ose vegan i bindur, në veçanti, nuk duhet domosdoshmërisht t'i përkushtohesh dietës paleo (= një lloj diete e epokës së gurit plotësisht pa drithëra, bishtajore dhe produkte qumështi). Ka padyshim drithëra ose pseudodrithëra të vlefshme, pa gluten, si orizi, meli, quinoa, amaranti, hikërrori dhe misri, të cilat mund të pasurojnë kuptimisht dietën tonë me kontributin e tyre ushqyes. Dyqanet e ushqimit të shëndetshëm dhe supermarketet e pajisur mirë tani shesin vetë miell dhe produkte furre pa gluten. Megjithatë, këto produkte duhet të konsumohen me kujdes. Në sektorin organik, gjithashtu, bëhet fjalë kryesisht për produkte industriale shumë të përpunuara, përbërja e zgjuar e të cilave imiton vetitë ngjitëse të drithërave që përmbajnë gluten dhe ka pak të bëjë me ushqimin natyral. Buka e pjekur tradicionalisht e bërë nga thekra zakonisht tolerohet më mirë se llojet e tjera të bukës. Kokrra e mbirë, nga ana tjetër, ka avantazhin që proteina e vështirë për t'u tretur shndërrohet në aminoacide lehtësisht të përdorshme me ndihmën e enzimave të formuara nga procesi i mbirjes. Buka më e njohur e bërë nga drithërat e mbirë është buka Essener e disponueshme në dyqanet e ushqimeve të shëndetshme, e cila piqet në temperatura të ulëta (rreth 100 gradë) dhe ka një indeks të ulët glicemik. Edhe bishtajoret me proteinat e tyre bimore të cilësisë së lartë dhe vitaminat e tyre B vështirë se mund të mungojnë me drithëra më pak të tretshëm. Burimet e artikullit: Weizengluten fördert Übergewicht (zentrum-der-gesundheit.de) - Zentrum der Gesundheit "Modern wheat a `perfect,chronic poison,` doctor says" CBSNews September 3, 2012 (Heutiger Weizen ist ein "perfektes, chronisches Gift", sagen Ärzte) "Do you have a wheat belly?" Body Ecology October 5, 2011(Haben Sie einen Weizen-Bauch?) Dr. Davis "Wheat Belly: FAQs" Wheatbelly Blog July 26, 2011 (Weizen-Bauch: FAQs) Mayo Clinic Staff "Gluten-free diet: What`s allowed, what`s not" Mayo Clinic December 10, 2011 (Glutenfreie Ernährung: Was ist erlaubt, was nicht) "What I need to know about Celiac Disease" National Digestive Disease Information Clearinghouse (NDDIC) (Was muss ich über Zöliakie wissen) Sayer J., "Wheat: 200 clinically confirmed reasons not to eat wheat" GreenMedInfo 2012 (Weizen: 200 klinisch bestätigte Gründe keinen Weizen zu essen) Katherine Czapp "Against the Grain" The Weston A. Price Foundation July 16, 2006 (Gegen das Getreide) "The real truth about those healthy whole grains" Realfood University (Die echte Wahrheit über "gesundes Vollkorn") "Leptin" Whole Health Source April 6, 2008 "Viszerales Fett: die Gefahr lauert im Bauch" Universimed 2010 Lee M., "Gliadin-Free Diets" (Gliadinfreie Ernährung) Livestrong 2011 "Gluten" Reformhaus Fachlexikon 2012

Si ndikon dieta në autizëm Shumë faktorë të ndryshëm besohet se janë të përfshirë në zhvillimin e autizmit, duke përfshirë dietën. Sipas rezultateve shkencore, një dietë shumë specifike madje mund të ketë një efekt pozitiv në autizmin ekzistues. Çfarë diete mund të ndihmojë me autizmin? Shumë fëmijë autikë (më shumë se 80 për qind sipas një studimi) vuajnë nga probleme të tretjes si diarre, kapsllëk, dhimbje barku apo edhe refluks, kështu që ka kuptim t'i kushtojnë vëmendje dietës së tyre vetëm për këtë arsye. Por çfarë lloj diete duhet të zgjidhni nëse keni autizëm? Sëmundja Celiac dhe Autizmi: A ka një lidhje? Përsëri dhe përsëri lexohet se njerëzit autikë vuajnë nga sëmundja celiac më shpesh se njerëzit e tjerë. Sëmundja celiac është një sëmundje autoimune që shkakton inflamacion të mukozës së zorrëve pas ngrënies së glutenit (6). Me përparimin e sëmundjes, mukoza e zorrëve vazhdon të tërhiqet, përthithja e lëndëve ushqyese bëhet më e vështirë dhe nuk shfaqen vetëm probleme me tretjen me të vjella, dhimbje stomaku dhe diarre, por edhe mangësi të lëndëve ushqyese dhe humbje peshe. Pra, a mund të tregojnë problemet e shpeshta të tretjes së njerëzve autikë për sëmundjen celiac? Ndoshta një sëmundje celiac e panjohur? Nënat me sëmundje celiake kanë një rrezik më të lartë për të pasur një fëmijë autik Është interesante në këtë kontekst që familjet me sëmundje autoimune (sëmundja celiac është një sëmundje autoimune) kanë më shumë gjasa të kenë edhe autizëm, sipas një studimi. Një studim tjetër zbuloi se nënat me sëmundje celiac kanë tre herë më shumë gjasa të lindin një fëmijë autik sesa nënat pa sëmundje celiac. Arsyeja për këtë nuk dihet. Mund të ketë një lidhje gjenetike ose autizmi mund të zhvillohet kur embrioni ekspozohet ndaj antitrupave të nënës (3). Një lidhje midis autizmit dhe sëmundjes celiac nuk mund të hidhet poshtë. Sëmundja celiake nuk është më e zakonshme tek njerëzit autikë sesa tek njerëzit e tjerë Por a mund të ndodhë që një dietë pa gluten, e cila është e njohur me celiacët, jo vetëm që eliminon problemet e tretjes që janë të zakonshme në autizëm, por mund të përmirësojë edhe simptomat autike? Thjesht sepse problemet e zorrëve të celiakisë shkaktojnë autizëm në radhë të parë apo të paktën e rrisin ndjeshëm atë? Por më pas, në nëntor 2013, doli një studim që tha (4) se njerëzit autikë kishin sëmundje celiac jo më shpesh se njerëzit e tjerë, gjë që dukej se hodhi poshtë idenë se një dietë pa gluten mund të ndihmonte këtu. Pse disa njerëz autikë janë më mirë në një dietë pa gluten? Por pse prindërit vazhdojnë të raportojnë se simptomat e fëmijëve të tyre autikë përmirësohen me një dietë pa gluten? Mund të jetë për shkak se fëmijët nuk kanë sëmundje celiake, por kanë një formë tjetër të intolerancës ndaj glutenit (e quajtur edhe ndjeshmëri ndaj glutenit), e cila natyrisht nuk ka shënuesit tipikë të sëmundjes celiac, megjithëse gluteni nuk tolerohet qartë. Kërkuesit e Nju Jorkut nga Instituti Mjekësor i Universitetit të Kolumbisë dhe Qendra e Sëmundjeve Celiac dëshironin të zbulonin se në çfarë mase fëmijët e diagnostikuar me autizëm reagojnë ndaj konsumit të glutenit të grurit. Rezultatet e studimit u publikuan në qershor 2013 në revistën online PLoS One (1). Pjesëmarrësit në studim ishin fëmijë (me dhe pa ankesa gastrointestinale) të cilët ishin diagnostikuar me autizëm sipas kritereve zyrtare, vëllezërit e motrat e tyre që nuk shfaqnin simptoma të autizmit dhe një grup kontrolli fëmijësh të shëndetshëm. Mostrat e serumit të gjakut u morën nga të katër grupet dhe u testuan për antitrupa ndaj gliadinës (një përbërës i glutenit) dhe ndaj transglutaminazës 2 (TG2). Transglutaminazat janë enzima endogjene me funksione të ndryshme në organizëm. Në sëmundjen celiac, trupi prodhon antitrupa kundër transglutaminazës 2, kështu që numri i këtyre antitrupave është një shënues i rëndësishëm për diagnostikimin e sëmundjes celiac. Nga ana tjetër, antitrupat kundër gliadinës nuk janë një shënues tipik për sëmundjen celiac. Ndjeshmëria ndaj glutenit në autizëm, por jo sëmundja celiac Krahasuar me serumin e fëmijëve të shëndetshëm, serumi i fëmijëve autikë tregoi vlera dukshëm më të larta të antitrupave IgG kundër gliadinës, ku fëmijët autikë me ankesa gastrointestinale treguan vlerat më të larta. (Lexoni këtu se si terapia e zorrëve përmirëson autizmin.) Markuesit serologjikë specifikë për sëmundjen celiac si. B. Antitrupat kundër TG2 ishin të ngjashëm në të katër grupet, kështu që nuk treguan anomali. Si rezultat, disa nga fëmijët autikë reaguan ndaj glutenit pa vuajtur nga sëmundja celiac. Mekanizmi imunologjik ishte i ndryshëm nga ai i sëmundjes celiac. Studiuesit arritën në përfundimin se duhet të bëhet fjalë për një ndjeshmëri ndaj glutenit të pavarur nga sëmundja celiac me përfshirjen e sistemit imunitar. Ndjeshmëria ndaj glutenit mund të shfaqet në simptoma shumë të ngjashme me ato të sëmundjes celiac, por gjithashtu mund të shfaqet me simptoma që nuk do t'i lidhni menjëherë me sistemin tretës. Këto përfshijnë migrenën dhe lodhjen kronike, si dhe hiperaktivitetin, çrregullimin e deficitit të vëmendjes (ADD) dhe - ndoshta edhe çrregullimet autike. Pra, a mund të kontribuojë në një farë mënyre intoleranca ndaj glutenit në autizëm ose ndryshime të tjera neurosjellëse? A mund të shkaktojë gluteni autizëm? Studimi i Nju Jorkut mund të tregojë mekanizmin e mëposhtëm të veprimit: Nëse janë të pranishëm antitrupat e gliadinës, mund të ndodhin të ashtuquajturat reaksione të kryqëzuara me struktura të caktuara brenda sistemit nervor. Në këtë rast, antitrupat jo vetëm që do të sulmonin gliadinën, por edhe strukturat e vetë trupit të sistemit nervor nëse ato janë të ngjashme me gliadinën. Ndryshe nga të gjitha pritjet, ndjeshmëria ndaj glutenit mund të shfaqet edhe me një proces autoimun (jo vetëm me sëmundjen celiac). Megjithatë, nëse zonat e trupit të sistemit nervor do të prekeshin nga një proces i tillë autoimun, kjo sigurisht që mund të çonte në një gamë të gjerë problemesh neurologjike, si neuropatitë (sëmundjet e sistemit nervor periferik me simptoma të tilla si mpirje në duar dhe këmbë, ndjesi shpimi gjilpërash, etj.), ataksi (koordinim i dëmtuar i lëvizjeve, p.sh. pamundësia për të qëndruar në këmbë, ulur etj.) konvulsione dhe ndryshime neurologjike të sjelljes - duke përfshirë maninë, skizofreninë dhe autizmin. Rrjedhimisht, shumë nga simptomat që shihen te njerëzit me autizëm mund të jenë rezultat i një reagimi imunitar ndaj ekspozimit ndaj glutenit (gruri), pavarësisht nëse janë të pranishëm apo jo shënuesit e gjakut specifikë për sëmundjen celiac. Prandaj, një dietë pa gluten mund të jetë e vlefshme! Kjo është pikërisht ajo që studiuesit konfirmojnë në një publikim të vitit 2018 (7), në të cilin ata supozojnë se ekziston një nëngrup specifik i autizmit (i quajtur nëntip) që lidhet me intolerancën ndaj glutenit. Prandaj, ata që preken nga ky nën-lloj mund të ndihmohen edhe me një dietë pa gluten. Dhe qysh në vitin 2012 u publikua një studim ( 8 ) me titull: “Ndërhyrja dietike pa gluten dhe kazeinë për kushtet e spektrit të autizmit”, ku thuhej: Shumica e studimeve të publikuara mbi këtë temë tregojnë se pas kalimit në një Dieta pa gluten dhe/ose kazeinë ndryshime të rëndësishme pozitive në simptoma. Rasti studimor: Fëmija autik i shëruar me dietë pa gluten dhe kazeinë (pa produkte qumshti) Një rast studimor i një vajze me autizëm u raportua në Journal of Child Neurology në gusht 2013 (2). Fëmija gjithashtu vuante nga epilepsia dhe mezi reagonte ndaj terapive konvencionale. Megjithatë, pasi u vendos në një dietë pa gluten dhe kazeinë, ajo shpejt tregoi një përmirësim të dukshëm në të gjitha simptomat e sëmundjes. Me fillimin e pubertetit u përsëritën krizat, të cilat nuk mund të kontrolloheshin në mënyrë të kënaqshme me mjekim. Më pas vajza vazhdoi një dietë ketogjenike, e cila vazhdoi të ishte pa gluten dhe kazeinë. Një komponent i rëndësishëm përveç perimeve të shumta ishin acidet yndyrore me zinxhir të mesëm (si p.sh. ato që gjenden te vaji i kokosit), të cilët ishin edhe burimi kryesor i yndyrës në këtë dietë – në vend të p.sh. B. gjalpë, krem ose vajra bimore konvencionale. Kjo dietë tregoi përmirësime të ndjeshme në epilepsinë e tyre. Në të njëjtën kohë, mbipesha shumë e rëndë që ishte gjithashtu e pranishme u reduktua dhe aftësitë njohëse dhe të sjelljes u përmirësuan. Me kalimin e viteve, rezultati i pacientit në shkallën e vlerësimit të autizmit në fëmijëri ka rënë nga 49 në 17. Shkalla e vlerësimit të autizmit të fëmijërisë përdoret për të vlerësuar shkallën e autizmit të një fëmije, me rezultatin 30 e lart që është një çrregullim autik. Rrjedhimisht, me një vlerë prej 17 të arritur përfundimisht, asnjë simptomë autike nuk mund të vërehej në pacientin e përshkruar. Në të njëjtën kohë, IQ-ja e saj u rrit me 70 pikë. Një dietë pa gluten ia vlen të provohet për autizmin! Prandaj, shumë prindër me fëmijë autikë nuk i kushtojnë vëmendje vetëm një dietë pa gluten. Në shumicën e rasteve, dieta pa gluten mbahet pa qumësht ose të paktën pa kazeinë në të njëjtën kohë (kazeina është një nga disa proteina në qumësht). Jo gjithmonë, por në disa raste kjo dietë ka mundur të përmirësojë ndjeshëm mirëqenien e fëmijëve (5). Prandaj mund të supozohet se jo të gjithë, por të paktën disa nga fëmijët autikë mund të përfitojnë nga një lloj diete të caktuar, kështu që padyshim duket se është një ide e mirë testimi i llojeve të caktuara të dietës tek fëmijët autikë. Megjithatë, shpesh jepen paralajmërime kundër një diete pa gluten, sikur kjo të ishte kequshqyerja dhe se fëmijët e ushqyer pa gluten do të vuanin tmerrësisht. Sigurisht, një dietë pa gluten mund të dizajnohet në mënyra shumë të ndryshme (si çdo lloj diete) – domethënë e shëndetshme, por edhe shumë e pashëndetshme. Një dietë e shëndetshme pa gluten zakonisht siguron substanca më jetike sesa një dietë konvencionale që përmban gluten, në mënyrë që të mos përbëjë ndonjë rrezik. Ne te kunderten! Ne kemi raportuar tashmë në detaje për këtë temë këtu: Ushqimi pa gluten - por e drejtë! dhe këtu: Ushqimi pa gluten: qendrat e konsumatorit këshillojnë kundër - sqarojmë Meqenëse të gjitha recetat tona janë pa qumësht, ato janë automatikisht pa kazeinë, kështu që mund të provoni çdo recetë pa gluten nga studioja jonë e gatimit. Të gjitha artikujt rreth temës së Autizmit që i kemi publikuar deri më tani mund ti gjeni duke klikuar këtu! Burimet e artikullit: Autismus wurde mit einer speziellen Ernährung geheilt - Zentrum der Gesundheit (1) Lau NM, Green PHR et al., Markers of Celiac Disease and Gluten Sensitivity in Children with Autism, PloS One, Juni 2013 (2) Herbert MR, Buckley JA., Autism and dietary therapy: case report and review of the literature, Journal of Child Neurology, August 2013 (3) Atladóttir HO et al. Association of Family History of Autoimmune Diseases and Autism Spectrum Disorders. Pediatrics. 2009 Aug;124(2):687-94. (4) Ludvigsson JF et al., A Nationwide Study of the Association Between Celiac Disease and the Risk of Autistic Spectrum Disorders, JAMA Psychiatry. 2013 Nov;70(11):1224-30. (5) Piwowarczyk A et al. Gluten- and Casein-free Diet and Autism Spectrum Disorders in Children: A Systematic Review, European Journal of Nutrition. 2017 Jun 13. (epub ahead of print) (6) Gluten ist ein Proteinkomplex, der bevorzugt im Weizen zu finden ist, aber auch in anderen Getreidearten enthalten ist, wie z. B. in Dinkel, Gerste und Roggen. Allerdings enthält jede Getreideart ein artspezifisches Gluten, so dass es Menschen gibt, die z. B. Dinkel gut vertragen, Weizen aber nicht. (7) Rahmoune H, Boutrid N. Autism & Gluten: The Proof By Regression!. Pediatr Neurol Briefs. 2018;32:9. Published 2018 Sep 14. doi:10.15844/pedneurbriefs-32-9 (8) Whiteley, Paul & Shattock, Paul & Knivsberg, Ann-Mari & Seim, Anders & Reichelt, Karl & Todd, Lynda & Carr, Kevin & Hooper, Malcolm. (2012). Gluten- and casein-free dietary intervention for autism spectrum conditions. Frontiers in human neuroscience. 6. 344. 10.3389/fnhum.2012.00344.

Yam i egër është efektiv kundër osteoporozës dhe dominimit të estrogjenit Në kohët moderne, efekti i tyre i supozuar parandalues dhe rregullimi natyror i ekuilibrit të hormoneve femërore shkaktuan shumë vëmendje. Dëshmitë shkencore tani janë gjithashtu të disponueshme - për tre specialitetet e rrënjës së yamit të egër: Yam i egër forcon kockat, mbron enët e gjakut dhe ndihmon në mbizotërimin e estrogjenit - si para ashtu edhe gjatë menopauzës. Yam i egër është kontraceptivi vendas amerikan Yam i egër i përket familjes së yam. Me rreth 800 lloje, ato gjenden kryesisht në rajonet tropikale, ku përdoren si ushqim dhe bimë mjekësore - në të kaluarën dhe akoma sot. Më i njohuri është Yam Wild Wild meksikan, i cili fillimisht vjen nga Amerika Qendrore dhe Veriore, por tani gjithashtu kultivohet dhe përdoret në pjesë të tjera të botës. Nga vendasit femra të Amerikës, yam i egër dikur përdorej kryesisht si kontraceptiv dhe si ilaç për të gjitha ankesat e grave, ndërsa burrat betoheshin për efektet e tij rinovuese dhe forcuese. Wild Yam është paraardhësi i pilulës së kontrollit të lindjes (Antibaby) Sado e pabesueshme të na duket sot përdorimi i një bime për kontracepsion, është pikërisht një bimë - domethënë yams e egër - pa të cilën pilula moderne e kontrollit të lindjes ndoshta nuk do të ekzistonte. Në vitet 1930, shkencëtarët u përpoqën të sintetizonin estrogjen artificial dhe progesteron në mënyrë që të krijonin një mjet kontracepsioni. Ata e arritën qëllimin e tyre, por vetëm duke përdorur lëndë të para jashtëzakonisht të shtrenjta. Përdorimi ekonomik i hormoneve ishte jashtë diskutimit në atë kohë. Përparimi erdhi në 1942 nga kimisti amerikan Russell Marker. Ndërsa kërkonte një bimë me shumë substanca të ngjashme me hormonet, ai hasi në yams të egër. Ai izoloi substancën diosgenin - një pararendës i progesteronit - nga rrënjët e bimës dhe ishte në gjendje ta shndërronte këtë diosgenin në progesteron natyral në laborator. Menjëherë pas kësaj, filloi prodhimi i pilulave të para të kontrollit të lindjes. (Estrogjeni i kërkuar për këtë është marrë nga urina e pelës). Yam i egër për kontracepsion (mbrojtje ndaj shtatzanis) Edhe pse forma origjinale e pilulës së kontrollit të lindjes do të ishte e paimagjinueshme pa Wild Yam, efekti parandalues i rrënjës bazohet në një mekanizëm krejtësisht të ndryshëm nga ai i pilulës. Diosgenin nuk ka gjasa të jetë e vetmja substancë në yam të egër që - nëse ka fare - ka një efekt parandalues. Ka shumë më shumë gjasa që të ketë një bashkëveprim të përbërësve të ndryshëm që ende nuk janë të njohur. Shkencëtarët ende argumentojnë nëse organizmi i njeriut është apo jo në gjendje të shndërrojë diosgenin nga yam i egër në progesteron - dhe diosgenin vetëm nuk parandalon kontracepsionin. Pra, nuk ka asnjë mënyrë për të ditur se çfarë saktësisht mund të parandalojë në rrënjën e yam të egër. Sidoqoftë, mekanizmi i mëposhtëm dyshohet: Wild Yam siguron formimin e një mukusi mbrojtës natyral në qafën e mitrës, mbi të cilën spermatozoidi mund të rrëshqasë dhe kështu nuk mund të arrijë më në qelizën vezë. Pilula e kontrollit të lindjes, nga ana tjetër, ndryshon ekuilibrin hormonal në mënyrë të tillë që ovulimi as të ndodhë dhe tubat fallopiane gjithashtu të paralizohen, gjë që natyrisht nuk ndodh me yams e egër. Kërkesat për efektin parandalues të Wild Yam Në mënyrë që Wild Yam ta parandalojë atë me të vërtetë, thuhet se duhet të plotësohen disa kushte. Pra, para së gjithash duhet të jeni shumë të durueshëm. Sepse efekti parandalues duhet të zhvillohet vetëm pas rreth 6 deri në 12 muaj kur merret çdo ditë - veçanërisht në gratë shumë të reja. Në disa vende thuhet se efekti kontraceptiv tashmë ndodh pas 9 javësh sepse mukoza mbrojtëse është ndërtuar atëherë, por raportet e përvojës (foshnja erdhi pavarësisht Wild Yam) tregojnë se kjo nuk është gjithmonë kështu. Një kusht tjetër që shtesat e yamit të egër vendosin tek gratë është që ato të praktikojnë një dietë dhe mënyrë jetese të shëndetshme. Sepse rrënja e egër e yamit parandalon popujt primitivë, ndër të tjera, sepse ata do të jetonin aq pranë natyrës dhe të shëndetshëm. Pirja e duhanit, alkooli, sheqeri, obeziteti dhe shumë pak stërvitje thuhet se dëmtojnë efektin parandalues të kungullit të egër, kështu që përkundër konsumimit të rregullt të yamit të egër, shtatzënia mund të rezultojë nëse ndiqni njërën nga këto vese. Prandaj nuk ka studime të vërteta që do të vërtetonin se rrënja e yamit të egër mund të jetë në të vërtetë një kontraceptiv efektiv për gratë, sepse vështirë se ndonjë grua (e re) do të jetonte aq në mënyrë të qëndrueshme sa që me ndërgjegje të pastër mund t'i rekomandohej asaj kontracepsioni me yam të egër. Përkrahësit e rrënjës së yamit i referohen vetëm traditës shekullore të shumë popujve autoktonë dhe dëshmive të grave nga koha jonë, nga të cilat ka pozitive dhe negative. Përvoja e një mamie me yam të egër për kontracepsion Mamia Willa Shaffer regjistroi përvojat e saj me Wild Yam në broshurën e saj Wild Yam: Kontrolli i Lindjes Pa Frikë. Ajo rekomandon që pacientët e saj të marrin 3000 mg yam të egër në ditë, duke marrë 1500 mg yam të egër në formë kapsule në mëngjes dhe në mbrëmje. Sipas raporteve të Shaffer, gati 100 përqind e grave ishin në gjendje të përdorin yam të egër vetëm për të përdorur kontracepsionin. Sidoqoftë, vëmendje duhet t'i kushtohet cilësisë së produktit, në mënyrë që të mos jetë, për shembull, një rrënjë yam e ndezur, por një produkt yam i egër në cilësinë e ushqimit të papërpunuar. Ndërsa efekti parandalues i rrënjës së yamit të egër nuk është vërtet i garantuar, ai është krejtësisht i ndryshëm me efektin e tij forcues të kockave. Ka disa studime që kanë treguar se Wild Yam ka një ndikim shumë të mirë në shëndetin e kockave, i cili është veçanërisht interesant për gratë gjatë dhe pas menopauzës. Yam i egër për parandalimin e osteoporozës Në vitin 2010, Shkolla Mjekësore e Harvardit në Boston testoi një ilaç të kombinuar (Drynol Cibotin) të bërë nga tetë bimë të ndryshme medicinale që forcojnë kockat, të gjitha këto janë përdorur për shumë shekuj në mjekësinë tradicionale kineze (TCM) për të trajtuar osteoporozën - përfshirë engjëllën kineze , privet shkëlqyes, tragakant dhe natyrisht yam i egër. Rezultatet e studimit ishin shumë pozitive, pasi treguan se bimët mjekësore stimulojnë ndjeshëm riprodhimin e qelizave që formojnë kocka (osteoblastet) dhe në të njëjtën kohë parandalojnë shkatërrimin e tyre në rritje - siç është rasti me osteoporozën. Përveç kësaj, u zbulua se bimët përmirësuan thithjen e kalciumit në kocka - si në afat të shkurtër ashtu edhe në atë afatgjatë. Bimët mjekësore gjithashtu stimuluan qartë formimin e dy proteinave kryesore që janë të rëndësishme për formimin e kockave (kolagjeni I dhe laminina B2). Hulumtuesit më pas shpjeguan se bimët mjekësore që forcojnë kockat mund të përdoren ose vetëm ose në kombinim me substanca vitale për të parandaluar osteoporozën. Një vit më vonë (2011), shkencëtarët koreanë treguan se diosgenina nga rrënja e yamit të egër mund të rrisë dukshëm aktivitetin e kockave. Ata gjithashtu zbuluan se Wild Yam promovoi formimin e kockave, veçanërisht përmes rritjes së prodhimit të kolagjenit I dhe proteinave të tjera, të cilat janë përgjegjëse për shëndetin e mirë të kockave. Dhe në vitin 2014 revista Preventive Nutrition and Food Science publikoi gjithashtu një artikull nga studiuesit koreanë. Ata konfirmuan rezultatet e mëparshme dhe shkruan se si rrënja e yam të egër ashtu edhe lëvorja mund të aktivizojnë funksionimin e kockave. Nën ndikimin e Wild Yam - sipas studiuesve - matrica e kockave mineralizohet më fort, që do të thotë se më shumë kalcium mund të inkorporohet në indin kockor të ndërtuar rishtas. Nuk është e sigurt se nga vjen ky efekt forcues i kockave të rrënjës së yamit të egër. Sidoqoftë, ajo që është e sigurt është se çekuilibri hormonal gjatë menopauzës nxit osteoporozën. Nëse Wild Yam - siç dyshohet - sjell një efekt balancues të hormoneve, kjo mund të shpjegojë ndikimin pozitiv në kocka. Yam i egër në menopauzë Disa ekspertë tani janë të sigurt se simptomat tipike të menopauzës (tharja e lëkurës dhe mukozave, dobësia e fshikëzës, osteoporoza, etj.) Nuk janë ose jo gjithmonë për shkak të një mangësie të pastër të estrogjenit, por më tepër të një të ashtuquajtur dominimi të estrogjenit. Kjo do të thotë se ekuilibri midis estrogjenit dhe progesteronit është i prishur në favor të estrogjenit. Gruaja e prekur mund të ketë akoma shumë pak estrogjen. Nëse, megjithatë, ka shumë më pak progesteron në lidhje me estrogjenin e mbetur, dikush flet për një dominim të estrogjenit edhe këtu - pavarësisht mungesës së estrogjenit. Duhet gjithashtu të kihet parasysh se niveli i progesteronit zvogëlohet shumë më shpejt sesa niveli i estrogjenit gjatë menopauzës. Edhe pas menopauzës, sasi të caktuara të estrogjenit akoma formohen në koren e veshkave, indet yndyrore dhe vezoret, ndërsa prodhimi i progesteronit nga vetë trupi është ndalur pothuajse plotësisht. Rrjedhimisht, shumë më shumë vëmendje duhet t'i kushtohet progesteronit sesa estrogjenit. Për shkak të përmbajtjes së diosgeninës, yam i egër thuhet se ka një efekt të ngjashëm me progesteronin, kështu që bima mund të kundërshtojë butësisht një dominim të estrogjenit në këtë mënyrë dhe vlen të provohet në rastin e simptomave të para të menopauzës. Hormonet sintetike të përshkruara zakonisht mund të kenë efekte të rënda anësore - nga kanceri i gjirit tek tromboza dhe problemet kardiovaskulare. A është Wild Yam një alternative për terapinë hormonale? Në mjekësinë konvencionale, estrogjenet preferohen të administrohen për të kompensuar mungesën e estrogjenit aq tipike për menopauzën, ndërsa një dominim i mundshëm i estrogjenit injorohet plotësisht. Nëse jepet edhe progesteroni, kjo zakonisht bëhet gjithashtu në formë sintetike. Ndërkohë, megjithatë, mundësia e të ashtuquajturve hormone bioidentike nuk është më aq e panjohur dhe disa mjekë tani po i këshillojnë ta bëjnë këtë. Këto janë hormone që janë absolutisht identike me ato të trupit. Sigurisht, këto hormone bioidentike gjithashtu mund të kenë efekte anësore nëse nuk dozohen siç duhet për gruan individuale. Nëse keni vetëm simptoma të lehta të menopauzës, është ide e mirë që së pari të provoni ilaçe të buta barishtore pa efekte anësore, të tilla si: B. yam i egër (Wild Yam). Por dominimi i estrogjenit nuk është aspak vetëm një problem për gratë që kalojnë menopauzën. Në vend të kësaj, është një shkak shumë i përhapur, por për fat të keq shpesh i panjohur i shumë ankesave të grave, të cilat shpesh vënë një tendosje të madhe në të gjithë jetën tuaj. Yam i egër për dominimin e estrogjenit dhe PMS Dominimi i estrogjenit është pra një problem shumë i zakonshëm në gratë e pothuajse të gjitha grupmoshave, po dhe jo rrallë edhe tek meshkujt. Për shkak se kimikatet nga mjedisi kanë një efekt të ngjashëm me estrogjenin, kështu që ne të gjithë jemi të rrethuar nga estrogjene ose nga substanca që mund të imitojnë efektet e estrogjeneve. Dominimi i estrogjenit tek gratë mund të shfaqet në një numër jashtëzakonisht të madh të simptomave. Disa prej tyre gjithashtu përmblidhen në tërësinë e tyre nën sindromën premenstruale (PMS): migrenë Ndjenja e tensionit në gjinj Depresioni dhe ndryshimet e rënda të humorit çrregullime të gjumit Lodhje dhe ulje e performancës Mbajtjen e ujit Fibroids dhe cysts Ciklet e shkurtuara dhe njollosja në gjysmën e dytë të ciklit infertiliteti Problemet e lëkurës si B. Aknet Renia e flokeve Studimet zyrtare nuk janë të disponueshme mbi efektet e yams të egër në dominimin e estrogjenit dhe PMS. Por mjeku dhe ekspertja e bimëve mjekësore Heide Fischer, e specializuar në naturopatinë e grave, kreu "studimin" e saj të vogël, të cilin ajo e përshkruan në faqen e saj të internetit: Wild Yam është ideal për sindromën premenstruale Si pjesë e një kursi trajnimi të specializuar "Naturopatia e grave me fokus në fitoterapi" e udhëhequr nga Heide Fischer, ajo krijoi një xhel me rrënjë yam në 2002, të cilin 20 gra vullnetare me ankesa para menstruacioneve ose menopauzës e përdorën për dy muaj. Tani është treguar se gratë me simptoma premenstruale përjetuan një përmirësim të ndjeshëm në pothuajse të gjitha simptomat, pavarësisht nëse ishte butësia e gjirit dhe mbajtja e ujit ose ndryshimet e humorit dhe njollat. Simptomat e menopauzës gjithashtu u përmirësuan, veçanërisht në fillim të menopauzës, kur problemet premenstruale ishin gjithashtu të pranishme. Sidoqoftë, nëse ishte fjala për menopauzën e avancuar me afshe të nxehta etj., Atëherë sukseset me Wild Yam ishin më pak të qarta. Por sigurisht nuk ishte gjithashtu e sigurt nëse një dozë më e lartë thjesht mund të ishte e nevojshme këtu ose një kohëzgjatje më e gjatë e përdorimit. Yam i egër si një antioksidant kundër arteriosklerozës Atheroskleroza është një problem në moshën e mesme dhe të vjetër, domethënë kur osteoporoza gjithashtu mund të kërcënojë. Çdokush që mendon për profilaksinë e osteoporozës me Wild Yam mund të vrasë dy zogj me një gur, pasi Wild Yam gjithashtu mund të mbrojë enët e gjakut nga depozitat në të njëjtën kohë. Kjo sugjeroi të paktën një studim i vitit 2005 në Universitetin Mjekësor të Kinës. Tre grupe personash testues me arteriosklerozë ose morën një ilaç për uljen e kolesterolit, yam të egër, ose shërbyen si një grup kontrolli të cilët nuk morën asgjë. U zbulua se në grupin e kontrollit 80 përqind e mureve të enëve (në aortë) ishin të mbuluara me depozita, ndërsa në grupin e yam të egër ishte vetëm 40 përqind, kështu që supozohet se yam i egër është një masë e dobishme për të zvogëluar arterioskleroza përfaqëson. Yam i egër: përfundimi Si përmbledhje, mund të thuhet se yam i egër me sa duket përfaqëson një masë shtesë të shkëlqyer për parandalimin e osteoporozës, e cila në të njëjtën kohë mund të mbrojë enët e gjakut nga depozitat. Wild Yam gjithashtu mund të jetë ndihmë për simptomat e lehta të menopauzës, veçanërisht nëse këto shoqërohen nga një mbizotërim i estrogjenit. Sidoqoftë, hormonet bioidentike mund të jenë më efektive për simptomat më intensive të menopauzës. Për gratë e moshës pjellore që vuajnë nga sindroma premenstruale ose simptoma të tjera të mbizotërimit të estrogjenit, yam i egër është një përbërës shumë i mirë i një terapie natyrore. Për parandalim, megjithatë, ne nuk do të rekomandonim Wild Yam. Aplikimi i yam të egër Yam i egër është në dispozicion në shumë përgatitje të ndryshme: si kapsula, krem ose xhel vaginal. Yam i egër përdoret në moshën pjellore nga ovulacioni, kështu që nuk përdoret gjatë gjithë ciklit. Krem ose xhel aplikohet në gjoks, stomak, krahë ose kofshë të brendshme një ose dy herë në ditë, në mënyrë ideale kur nuk planifikoni të bëni dush për orën tjetër. Nëse doni të mësoni më shumë rreth Wild Yam, efektet e tij dhe përdorimet e mundshme, hidhini një sy faqes së internetit të Heide Fischer, e cila ofron seminare të përshtatshme dhe ka përvojë të gjerë në këtë fushë. Burimet e artikullit: Wilde Yamswurzel wirkt gegen Osteoporose und Östrogendominanz - ZDG Richard Whelan, Wild Yam Willa Shaffer, "Wild Yam: Birth Control Without Fear, (Geburtenkontrolle ohne Angst) Chiang et al., "Osteoprotective effect of Monascus-fermented dioscorea in ovariectomized rat model of postmenopausal osteoporosis., Journal of Agricultural and Food Chemistry, Julie 2011, (Knochen schützende Wirkung von Monascus-fermentierten Dioscorea bei Ratten-Modell mit entferntem Eierstock in der postmenopausalen Osteoporose.) Lima et al., "Bioassay-guided evaluation of Dioscorea villosa - an acute and subchronic toxicity, antinociceptive and anti-inflammatory approach. BioMed Central, Julie 2013, (Durch Bioanalyse geführte Auswertung von Dioscorea villosa - eine akute und subchronische Toxizität, schmerzlindernder und entzündungshemmender Ansatz.) Cho J. et al., "The antifungal activity and membrane-disruptive action of dioscin extracted from Dioscorea nipponica. Biochimica et Biophysica Acta (BBA) Biomembranes, Mrz 2013, Volume 1828, (Die antimykotische Aktivität und membranzerstörende Wirkung von aus Dioscorea nipponica extrahiertem Dioscin.) Wegiel B, Persson JL, Effect of a novel botanical agent Drynol Cibotin on human osteoblast cells and implications for osteoporosis: promotion of cell growth, calcium uptake and collagen production. Juni 2010, Phytotherapy Research, (Wirkung eines neuen pflanzlichen Mittels namens Drynol Cibotin auf menschliche Osteoblasten und Auswirkungen auf Osteoporose: Förderung des Zellwachstums, Calciumaufnahme und Kollagenproduktion) Alcantara EH, Kwun IS et al., Diosgenin stimulates osteogenic activity by increasing bone matrix protein synthesis and bone-specific transcription factor Runx2 in osteoblastic MC3T3-E1 cells. November 2011, Journal of Nutritional Biochemistry, (Diosgenin stimuliert die Knochenaktivität durch Erhöhung der Knochenmatrixproteinsynthese und des knochenspezifischen Transkriptionsfaktors Runx2 in Osteoblasten) Kim S et al., Yam (Dioscorea batatas) Root and Bark Extracts Stimulate Osteoblast Mineralization by Increasing Ca and P Accumulation and Alkaline Phosphatase Activity. Preventive Nutrition and Food Science, September 2014, (Yamswurzel- und Yamsrindenextrakte stimulieren die Mineralisierung der Osteoblasten durch Erhöhung der Calcium- und Phosphorakkumulation und der Aktivität der Alkalischen Phosphatase) Chang WC et al., Reduction of oxidative stress and atherosclerosis in hyperlipidemic rabbits by Dioscorea rhizome. Mai 2005, Canadian Journal of Physiology and Pharmacology, (Reduzierung von oxidativem Stress und Arteriosklerose bei Kaninchen mit Hyperlipidmie mit Hilfe von Yamswurzel) Fischer Heide, Die Wilde Yams-Wurzel

Sëmundjet e grave Menopauza Më poshtë të gjitha artikujt rreth kësaj teme (thjesht klikoni mbi artikullin e dëshiruar): Mjetet natyrore lehtësojnë simptomat e menopauzës Menopauza: Hasni afshet e nxehtësis natyrshëm Studimi: Produktet e qumështit nuk ofrojnë mbrojtje të kockave gjatë menopauzës Burimet vegjetale të proteinave mbrojnë kundër menopauzës së hershme Kopër (Finok) ndihmon në menopauzë Akupunktura në menopauzë

Pilulat e gjumit dyfishojnë rrezikun e Alzheimerit Qetësuesit dhe pilulat e gjumit nga grupi i benzodiazepineve, të cilat gjithashtu janë të përshkruara për ankth, mund të përfshihen në rritjen e numrit të Alzheimerit. Sipas një studimi francez-amerikan, ilaçet rrisin rrezikun e demencës me 50 për qind. Sipas studiuesve, pilulat e gjumit as nuk duhet të merren për një kohë veçanërisht të gjatë. Edhe një konsum afatshkurtër është i mjaftueshëm për të rritur rrezikun e sëmundjes së Alzheimerit. Gjithnjë e më shumë viktima të Alzheimerit Ndoshta nuk ka sëmundje nga e cila ka më shumë frikë në pleqëri sesa sëmundja e Alzheimerit (ose forma të tjera të demencës). Numri i të prekurve po rritet dita ditës. Rritja e rasteve të reja shpesh shpjegohet me faktin se njerëzit më në fund po plaken dhe plaken. Por pse disa sëmuren, por jo të tjerët? Pilulat e gjumit mund të krijojnë varësi Rezultatet e reja të hulumtimit tani tregojnë një lidhje midis të ashtuquajturave benzodiazepine dhe një rritje të rrezikut të sëmundjes Alzheimer. Benzodiazepinat janë të përshkruara për ankth, por janë gjithashtu të njohura dhe shpesh përshkruhen qetësues dhe pilula gjumi. Potenciali i tyre i varësisë është i lartë, veçanërisht nëse ato përdoren për më shumë se tetë javë. Benzodiazepinat ndonjëherë përdoren si ilaçe anti-epileptike, pasi ato mund të kenë një efekt të fortë relaksues në muskuj dhe për këtë arsye përdoren si ilaçe urgjente për epilepsinë. Benzodiazepinat përfshijnë, për shembull, përbërësit aktivë në vijim: Alprazolam, Bromazepam, Clonazepam, Loprazolam, Triazelam etj. Emrat e njohur tregtarë në vendet gjermanofolëse janë, për shembull, Xanax, Xanor Librium, Lendormin, Tranxilium, Dormicum, Halcion , Demetrin dhe shumë të tjerë. Pilulat e gjumit rrisin rrezikun e sëmundjes Alzheimer Studimi i shkencëtarëve nga Universiteti i Harvardit në SHBA dhe Universiteti Francez i Bordos u botua në British Medical Journal (BMJ) në vjeshtën e vitit 2012 dhe përfshinte gjithsej 1063 burra dhe gra me moshë mesatare 78 vjeç. Asnjë nga pjesëmarrësit nuk vuante nga demenca në fillim të studimit. Gjatë studimit pesëmbëdhjetëvjeçar, megjithatë, u zbulua se në grupin që kishte filluar të merrte benzodiazepine, u vu re një rritje prej 50 përqind në numrin e rasteve të reja të Alzheimerit dhe demencës. Rreziku i sëmundjes tek pjesëmarrësit që nuk morën kurrë benzodiazepinë, megjithatë, mbeti në nivelin e zakonshëm. Edhe doza të vogla të pilulave të gjumit janë të mjaftueshme A morën të prekurit doza shumë të larta të benzodiazepinave? Apo keni marrë ilaçe për një kohë të gjatë? Fatkeqësisht, jo Edhe ata pacientë që kishin marrë pilulat e përmendura vetëm një herë në javë ose në një moment të caktuar kohor brenda viteve të fundit treguan një rrezik më të lartë të sëmundjes. Tani, natyrisht, pjesëmarrësit e studimit ishin tashmë në një moshë më të madhe. Por si - pyesin studiuesit - a do të ndikojnë benzodiazepinat tek njerëzit e grupmoshave të tjera nëse marrin herë pas here pilula qetësuese ose nxitëse të gjumit në moshë të re? A e rrisin ilaçet mundësinë e zhvillimit të demencës më vonë? Një pyetje të cilës askush nuk mund t'i përgjigjet për momentin. Benzodiazepinat shkaktojnë ndryshime të thella në tru Sidoqoftë, shumë studime të mëparshme kanë treguar tashmë se benzodiazepinat mund të çojnë në nauze, dhimbje koke dhe letargji, si dhe dëmtim të kujtesës dhe ndryshimeve të sjelljes. Gjithashtu dihet nga studimet e mëtejshme se përdorimi i benzodiazepinave gjithashtu mund të dëmtojë aftësitë njohëse, të cilat në shumë raste vazhdojnë edhe pasi ilaçi të jetë ndërprerë. Të gjitha këto efekte anësore sugjerojnë që benzodiazepinat duket se shkaktojnë ndryshime të thella në tru. Sidoqoftë, kreu i studimit, Dr. Kurth i Shkollës së Shëndetit Publik të Universitetit të Harvardit për ta zbutur çështjen pak. Ai vuri në dukje se studimi i mësipërm "nuk paraqet domosdoshmërisht një tablo të plotë, kështu që nuk ka nevojë për panik". Megjithatë, ai u tha mediave: Ekziston mundësia që këto ilaçe të jenë shumë të dëmshme. Nëse është e vërtetë që pilulat e përmendura shkaktojnë demencë, do të ishte një katastrofë. Studime të tjera konfirmojnë rrezikun e Alzheimerit nga pilulat e gjumit Fatkeqësisht, megjithatë, studimi Harvard-Bordo nuk ishte i pari dhe i vetmi që tregoi lidhjen benzodiazepine-Alzheimer. Në vitin 2011, studiuesit në Universitetin Cardiff zbuluan se britanikët midis moshës 45 dhe 85 vjeç që kishin marrë benzodiazepinë të paktën një herë brenda dy dekadave kishin një rrezik 60 përqind më të lartë të zhvillimit të demencës në pleqëri. Këtu kemi ndarë se si mund të zvogëloni rrezikun e sëmundjes Alzheimer. Shkencëtarët paralajmërojnë kundër benzodiazepineve në pilula gjumi Shkencëtarët rreth Dr. Duke pasur parasysh shtrirjen e recetave aktuale të benzodiazepinës, Kurth paralajmëroi kundër përdorimit të nxituar të këtyre ilaçeve me efekte anësore. Sidoqoftë, nuk do të ishte për t'u habitur nëse këto paralajmërime do të binin në vesh të shurdhër. Në fund të fundit, benzodiazepinat janë bestsellerët e vërtetë për kompanitë farmaceutike dhe ato reklamohen vazhdimisht me fusha të reja aplikimi. Ata aktualisht po trajtohen si pilula gjumi. Benzodiazepinat gjenerojnë miliarda shitje për Big Pharma Në Shtetet e Bashkuara, 33 përqind e të gjitha barnave të përshkruara janë benzodiazepina. Kjo do të thotë që grupi i ilaçeve benzodiazepine sjell miliarda dollarë për Big Pharma çdo vit. Duke pasur parasysh këtë shumë, një rrezik më i lartë i Alzheimerit për të prekurit sigurisht që nuk do të ndryshojë praktikën aktuale të përshkrimit të recetave - nëse ju, pacienti, nuk jeni të informuar dhe insistoni në përgatitjet më të tolerueshme ose kërkoni alternativa pa ilaçe. Burimet e artikullit: Schlafmittel verdoppeln Alzheimer-Risiko - Zentrum der Gesundheit Kurth T et al., "Benzodiazepine use and risk of dementia: prospective population based study" BMJ. 2012 Sep 27;345:e6231. (Gebrauch von Benzodiazepinen und Demenzrisiko: Eine prospektive bevölkerungsbezogene Studie) Gallacher J et al., "Benzodiazepine use and risk of dementia: evidence from the Caerphilly Prospective Study (CaPS)" J Epidemiol Community Health. 2012 Oct;66(10):869-73. (Gebrauch von Benzodiazepinen und Demenzrisiko: Nachweis aus der Caerphilly Prospective Study) Lagnaoui R et al., "Benzodiazepine use and risk of dementia: a nested case-control study" J Clin Epidemiol. 2002 Mar;55(3):314-8. (Gebrauch von Benzodiazepinen und Demenzrisiko: Eine umfassende Fallkontrollstudie)

Këtu kemi shumë këshilla të dobishme për t'ju ndihmuar të kapërceni dhe mbijetoni më mirë krizat e jetës. Këshillim Ndihma në jetë Këtu kemi shumë këshilla të dobishme për t'ju ndihmuar të kapërceni dhe mbijetoni më mirë krizat e jetës. Më poshtë të gjitha artikujt rreth kësaj teme (thjesht klikoni mbi artikullin e dëshiruar): Programi 3E kundër kancerit Vetëm në Gjermani, më shumë se 1000 njerëz diagnostikohen me kancer çdo ditë. Ajo që vijon është programi standard i vendosur në këtë... Sëmundjet kancerogjene Qendra e Shëndetit Ju vendosni të jeni të shëndetshëm apo të sëmurë Secili prej nesh ka një ndikim të madh në shëndetin tonë - edhe pse vazhdimisht përpiqen të na bindën të kundërtën: autoritetet... Këshillim Fisnik Komoni Testi: cili tip Ayurveda jeni ju? Ayurveda, mjekësia e lashtë indiane është e njohur për metodat e saj të trajtimit holistik. Sipas Ayurveda, njohja e gjendjes individuale... Këshillim Qendra e Shëndetit Vetë -masazhi i barkut - efektet dhe udhëzimet Vetë-masazhi i barkut është një masë vetë-ndihme me cilësi të lartë por shumë e thjeshtë. Gjithçka që ju nevojitet janë duart tuaja dhe... Këshillim Qendra e Shëndetit Harmonizoni ciklin me Çiklizmin e Farërave Çiklizmi i farës është një prirje e re në të ushqyerit veçanërisht për gratë. Në varësi të fazës së ciklit, ju hani farëra të caktuara.... Këshillim Qendra e Shëndetit

Salcë e djegës chilli e ëmbël dhe e thartë Për këtë salcë djegëse të shijshme, fillimisht i pastrojmë të gjithë përbërësit me një mikser dhe më pas i ziejmë për 15 minuta - gati! Meqenëse salca djegëse është e bërë në shtëpi, ajo natyrisht përbëhet ekskluzivisht nga përbërës të shëndetshëm. Përbërësit për 2 porcione: 150 g ananas - prini përafërsisht 80 g domate - prërë në çerek, hiqni kërcellin 1 spec djegës i kuq i butë 200 ml ujë 2 lugë paste domate 1 lugë gjelle sheqer kokosi 1 lugë gjelle uthull molle 1 lugë çaji kripë kristali Përgatitja: Koha e parapërgatitjes: 5 minuta Koha e gatimit / pjekjes: 15 minutë Hapi i parë Për salcën djegëse, vendosni të gjithë përbërësit në një enë të gjatë dhe i bëni pure me një blender dore. Hapi i 2 -të Pastaj vendoseni në një tigan dhe ziejini për rreth 15 minuta. Erëzoni për shije me kripë. Hapi i 3 -të Në fund e derdhni në një shishe qelqi të pastër ndërsa është akoma e nxehtë, kthejeni përmbys dhe lëreni të ftohet në frigorifer. Salca djegëse mund të qëndroj për rreth 1 javë nëse ruhet në frigorifer.

Korrupsioni në kujdesin shëndetësor Korrupsioni në kujdesin shëndetësor nuk është i pazakontë. Kur mjekët përshkruajnë një ilaç të caktuar, ata e bëjnë këtë jo domosdoshmërisht sepse është ilaçi më i mirë për pacientin, por sepse marrin para për recetë nga kompania përkatëse farmaceutike. Për ta bërë këtë, kompania dëshiron një raport të shkurtër mbi tolerancën dhe efektivitetin e ilaçit për secilin pacient. Fatkeqësisht, pacienti në fjalë nuk e di që sapo është rekrutuar për një lloj studimi. Në këtë rast nuk flitet për studime, por për të ashtuquajturat vëzhgime të zbatimit. Korrupsioni në sistemin e kujdesit shëndetësor: të ashtuquajturat vëzhgime të aplikimit Me monitorimin e aplikimit, kompanitë farmaceutike dëshirojnë të kenë miratuar tashmë ilaçe të testuara nga mjekët mbi pacientët e tyre në kushtet e përditshme. Mjekët pjesëmarrës marrin një tarifë për këtë. Sidoqoftë, ekspertët dyshojnë në përfitimin shkencor të këtyre studimeve dhe akuzojnë kompanitë farmaceutike për ryshfet dhe mjekët për korrupsion. Për shkak se duket se kjo qasje ka më shumë të ngjarë të rrisë shitjet e barnave, dhe shëndeti i pacientëve po neglizhohet. Për shkak se pacienti nuk di për pjesëmarrjen e tij në studim dhe merr një ilaç të ri me efekte anësore të pasigurta, megjithëse tashmë mund të ketë ilaçe të provuara dhe shumë më të sigurta. Ndjekja e barnave të aprovuara Çdo ilaç testohet plotësisht para se të miratohet. Sidoqoftë, efektet anësore ose ndërveprimet zakonisht shfaqen vetëm kur një numër i madh i pacientëve trajtohen me ilaçin përkatës për një periudhë më të gjatë kohore. Këtu hyn në lojë i ashtuquajturi monitorim i aplikacionit. Prandaj mjekët rezidentë vizitohen rregullisht nga përfaqësuesit e kompanive farmaceutike dhe pyeten nëse dëshirojnë të marrin pjesë në një vëzhgim të tillë. Ato quhen "studime të zjarrit", sepse plotësimi i formularëve është aq i lehtë sa mund të bëhet në shtëpi. Një fjali e shkurtër këtu, një kryq atje - dhe ka para shtesë xhepi për mjekun. Sipas Transparency International Deutschland e.V., mjekët marrin deri në 2,500 euro për pacient. Qëllimi: Mjekët duhet të përshkruajnë ilaçin përkatës nga prodhuesi farmaceutik. Industria farmaceutike përshkruan monitorimin e aplikimit si një "instrument të sigurisë së barnave". Kritikët e shohin atë si një mjet të mençur të marketingut dhe e quajnë atë korrupsion të legalizuar. Strategjitë e ndërmarrjeve farmaceutike Vëzhgimet e përdorimit duhet të raportohen nga kompanitë farmaceutike tek kompanitë e sigurimeve shëndetësore dhe Shoqata Kombëtare e Mjekëve të Sigurimeve Shëndetësore të Ligjshme. Ato shënohen dhe arkivohen. As më shumë e as më pak. Me ndihmën e ligjit për shtyp, CORRECTIV - qendra e parë hulumtuese jofitimprurëse në Gjermani - mori dhe vlerësoi mbi 14,000 raporte nga vitet 2009 dhe 2014: Pothuajse 17,000 mjekë, përfshirë rreth 12,000 mjekë rezidentë, morën pjesë në studime vëzhgimi vetëm në vitin 2014 dhe rritën tarifat e tyre përmes industrisë farmaceutike. Secili mjek ka marrë një mesatare prej 669 EUR për pacient. Shifrat janë të tmerrshme dhe përkeqësohen sepse analiza e të dhënave ka treguar se ato janë skicë. Ndonjëherë mjekët pjesëmarrës nuk ishin emëruar, ndonjëherë pagesa e mjekut nuk u emërua dhe numri i pacientëve gjithashtu nuk u përmend. Kjo ngre pyetjen nëse mjekët në të vërtetë duhej të bënin diçka për tarifën ose nëse ata vetëm shënonin kuti. E njëjta pamje del në raportet përfundimtare të dërguara nga korporatat në Institutin Federal për Barnat dhe Pajisjet Mjekësore dhe Institutin Paul Ehrlich. Disa janë të gjatë vetëm disa faqe dhe disa janë tome të trasha. Një krahasim nuk mund të bëhet këtu. Mostrat kanë treguar se industria farmaceutike nuk raporton vëzhgimet e përdorimit të saj siç përshkruhet. Edhe pse kjo është një shkelje e Ligjit për Medicines, nuk ka dënime. Besohet se këto raporte të vogla janë pjesë e strategjisë së industrisë farmaceutike. Kjo duhet ta bëjë më të vështirë kontrollimin e pagesave në miliona. Kompanitë farmaceutike gjithashtu nuk i zbulojnë emrat e mjekëve pjesëmarrës në publik. Pacientët as nuk e dinë nëse përgatitja e përshkruar do t'u sjellë dobi atyre me të vërtetë apo thjesht portofolin e mjekut. Cilat ilaçe testohen në studimet e vëzhgimit? Vlerësimi i CORRECTIV tregoi se 50 vëzhgimet më të mëdha të përdorimit kishin të bënin me të ashtuquajturat përgatitje analoge. Vlera e shtuar e këtyre përgatitjeve është e diskutueshme, pasi ato përmbajnë të njëjtin përbërës aktiv si përgatitjet që kanë dalë në treg prej vitesh. Ekzistojnë ose nuk ekzistojnë ose ekzistojnë vetëm ndryshime margjinale në përbërësin aktiv të preparateve analoge, e cila është arsyeja pse ato gjithashtu referohen si "inovacione false". Për më tepër, vlerësimi gjeti përgatitje për të cilat ka alternativa shumë më të lira. Midis 2009 dhe 2014, mbi 20,000 pacientë morën ilaçin Valdoxan (antidepresiv). Fondet e sigurimit shëndetësor ligjor shpenzuan më shumë se 44 milion euro për përgatitjen vetëm në vitin 2013. Nëse varianti më i lirë dhe më ekuivalent, venlafaksina, do të ishte përshkruar nga mjekët në vend të kësaj, kjo do të thoshte kursime prej mbi 35 milion euro. Edhe më kurioz janë vëzhgimet e bëra mbi përgatitjet që kanë dalë në treg për shumë vite dhe prej të cilave ka kopje (gjenerikë) me të njëjtët përbërës aktivë. Një kompani farmaceutike vëzhgoi se si funksionon përgatitja e tyre e vitaminës C për pacientët me infeksione. Dikush duhet të supozojë se studimet nuk kërkohen më nëse të gjitha pyetjeve u janë përgjigjur me vite. Mbi të gjitha, vitamina C është testuar njëmbëdhjetë herë dhe dihet efektiviteti i saj. Analiza e të dhënave gjithashtu konfirmon se studimet shpesh zhvillohen aty ku ka konkurrencë të fortë dhe përgatitje të shumta të krahasueshme. Për shembull, ky është rasti me mediat e kontrastit për MRI ose rrezet X ose me ilaçet e kancerit. Si rregullohen studimet e rreme? Ligjet janë të paqarta dhe abuzimi nuk do të raportohet ose penalizohet. Ekzistojnë rregullore dhe rregulla, por ato janë joefektive. Së pari, të dhënat janë të paplota dhe, së dyti, askush nuk kontrollon nëse mjekët ndryshojnë zakonet e tyre të përshkrimit. As shoqata ombrellë e sigurimeve shëndetësore ligjore dhe as Instituti Federal për Barnat dhe Pajisjet Mjekësore nuk ndihen përgjegjës për këtë. Ju "dokumentoni", por asgjë më shumë. Industria farmaceutike pretendon se kontrollon vetveten përmes Vetë-rregullimit Vullnetar për Industrinë Farmaceutike (FSA). Sipas deklaratave të tyre, është hartuar një sërë rregullash që shkojnë përtej ligjit. Përveç kësaj, fokusi është në përfitimin mjekësor. Sipas CORRECTIV, dy studime vëzhgimi janë ekzaminuar në pesë vitet e fundit. Kishte probleme me njërën dhe industrinë farmaceutike të angazhuar për të ri-drejtuar studimin. Por a kishte ndonjë dënim për këtë? Sigurisht që jo. Masat kundër korrupsionit në sistemin e kujdesit shëndetësor CORRECTIV bën thirrje për sa më poshtë për të frenuar korrupsionin në sektorin e kujdesit shëndetësor në të ardhmen: Duhet të përcaktohen rregulla dhe rregullore të qarta në të cilat kushtet mund të kryhen vëzhgime. Duhet të krijohen raporte të plota në të cilat renditet se cili mjek ka marrë diçka në këmbim të cilit ilaç, me detajet e tarifës. Të gjitha raportet duhet të kontrollohen. Dënime për ata që nuk arrijnë të ndjekin rregullat dhe rregulloret. Ligji i planifikuar anti-korrupsion në sektorin e kujdesit shëndetësor jep pak shpresë. Ryshfeti mjekët penalizohet për herë të parë, por kjo nuk vlen për studimet e vëzhgimit. Këto janë akoma të dëshiruara nëse nuk përdoren për marketing të pastër. Por kjo nuk mund të kontrollohet. Rreziqet për pacientët Kundërshtarët e studimeve të vëzhgimit argumentojnë se është joetike që mjekët të rrezikojnë shëndetin e pacientëve të tyre për arsye financiare. Meqenëse tarifat janë joproporcionale me përpjekjet, ekziston një nxitje për mjekët që të ndryshojnë një përgatitje pa u informuar pacienti për arsyet aktuale. Nëse mjeku ka zgjedhjen midis dy ilaçeve, ai do të zgjidhte atë për të cilin do të merrte "të ardhura shtesë". Kështu, pacienti nuk merr ilaçet që do të ishin më të mira për të, por përgatitjen mbi të cilën mjeku bën përfitime veçanërisht të mira. Përveç rreziqeve për pacientët, të gjithë kontribuesit e sigurimeve shëndetësore janë gjithashtu të ngarkuar me kosto të panevojshme të ilaçeve në miliarda. Korrupsioni në shëndetësi - Jo Faleminderit! Gjithkush dëshiron të jetë i sigurt se mjeku i besuar përshkruan ilaçe të provuara, të efektshme dhe jo të përshkruara si përparësi, sepse mjeku dëshiron të plotësojë fondin e tij të tarifave. Pyesni mjekun specifikisht nëse ai do të marrë pjesë në një vëzhgim të ilaçit në fjalë dhe nga buron rekomandimi për terapinë. Kur ndryshoni ilaçet, duhet të pyesni pse dhe të insistoni në ilaçet tuaja të mëparshme nëse jeni të kënaqur me të. Burimi i artikullit: "Korruption im Gesundheitswesen" - Zentrum der Gesundheit

Muesli amarant me banane dhe mollë Këtu proteina e vlefshme nuk sigurohet nga qumështi, por nga amaranti Përbërësit për 2 porcione: 1 mollë e madhe organike 2 banane organike - qëruar dhe prerë ne feta 2-4 Arra Macadamia ose arra shqeme (Cashew) 4 lugë gjelle muesli amarant lëngu i 1 mandarine 1 lugë gjelle mjaltë Kanelle sipas deshires Përgatitja: Koha e parapërgatitjes: 2 minuta Koha e gatimit / pjekjes: 2 minuta Koha e pritjes: - minuta Hapi i parë Qëroni dhe copëtoni bananet. Lani mollën, prerë në feta të holla. Shtoni arrat dhe mueslin amaranth. Hapi i dytë Përzieni lëngun e mandarinës me mjaltin dhe spërkateni mbi. Aromatizoni me kanelle sipas deshires.

Bodybuilding në vend të diabetit Nëse doni të parandaloni shfaqjen e diabetit të tipit II, mund të dëshironi të bëni më shumë sesa "thjesht" të hani më mirë dhe të humbni peshë. Një raport i ri i botuar në Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism tani zbulon se ndërtimi i masës muskulore gjithashtu luan një rol të rëndësishëm në parandalimin e diabetit, pasi shumë muskuj dhe gjendja e tyre kanë një ndikim të drejtpërdrejtë në rezistencën ndaj insulinës. Diabeti Diabeti nuk zhvillohet brenda natës, por gjatë shumë viteve. Diabeti aktual paraprihet nga një fazë e quajtur prediabetes. Një person mund të ketë prediabet për vite para se të shfaqen simptomat tipike të diabetit të vërtetë. Dikush flet për prediabetin kur niveli i sheqerit në gjak të agjëruar është midis 95 dhe 110 mg / dl. Një vlerë normale, nga ana tjetër, është midis 70 dhe 90, ndërsa diabeti është i pranishëm në vlerat nga 110 mg / dl. Ndaloni diabetin përmes stërvitjes së muskujve Në fazën e prediabetit, zhvillimi i diabetit tashmë mund të parandalohej me masa të caktuara (humbje peshe, ndryshim në dietë dhe stërvitje). Ndërsa deri më tani dikush ka ndjekur kryesisht udhëzime të caktuara ushqyese, është dobësuar dhe ka bërë një shëtitje herë pas here, shkencëtarët tani kanë gjetur se stërvitja e muskujve gjithashtu mund të ketë një ndikim çuditërisht të madh në nivelin e sheqerit në gjak dhe rezistencën ndaj qelizave ndaj insulinës. Çdo përqindje e masës së muskujve llogaritet Dr. Preethi Srikanthan dhe kolegët e saj në Shkollën e Mjekësisë David Geffen në Universitetin e Kalifornisë (UCLA) në Los Anxhelos analizuan të dhëna nga 13,644 të rritur nga baza e të dhënave të Anketës Kombëtare të Provimit të Shëndetit dhe të Ushqyerit III (NHANES III). Ata zbuluan se për çdo përqindje shtesë në "indeksin e muskujve skeletorë" (përqindja e muskujve të masës totale të trupit në përqindje), mund të vërehej një reduktim prej 11 përqind në rezistencën ndaj insulinës dhe një reduktim prej 12 përqind në gjendjen prediabetike. Rreziku i Diabetit - Filloni Trajnimin e Muskujve Gjetjet tona sugjerojnë se për të përmirësuar metabolizmin, nuk duhet të përqendroheni vetëm në humbjen e peshës. Trajnimi i fitnesit dhe ndërtimi i masës muskulare gjithashtu mund të luajnë një rol Srikanthan citohet në revistën USA Today. Daniel Rubin, Asistent Profesor i Mjekësisë Endokrinologjike në Shkollën Mjekësore të Universitetit Temple në Filadelfia, Pensilvani, ndan këtë mendim: Natyrisht, yndyra e tepërt ka shumë disavantazhe, zvogëlimi i saj tashmë është i dobishëm kur ekziston rreziku i diabetit, por ajo ka efekte edhe më pozitive nëse krijohet një masë muskulore shtesë. Program i gjithanshëm kundër diabetit Kjo do të thotë që në parandalimin e diabetit jo vetëm humbja e yndyrës, jo vetëm zvogëlimi i peshës, jo vetëm ndryshimi i dietës dhe gjithashtu jo vetëm stërvitja me qëndrueshmëri (çiklizëm, vrapim, stërvitje në stepa, rutine, etj.) Janë të rëndësishme, por edhe stërvitje të muskujve të synuar për programin kundër Diabetit është një prej tyre. Pra, përfshini ushtrime në stolin e peshës, makinën e kanotazhit, shtypin e këmbëve ose pajisje të ngjashme në stërvitjen tuaj. Në fund të fundit, do të intrigoheni më shumë nga reflektimi juaj i ri tërheqës sesa nga fakti që diabeti ose prediabeti juaj është zhdukur. Ju mund të gjeni shumë informacion mbi një dietë të shëndetshme, natyrale dhe alkaline në faqen tonë të internetit. Burimet e artikullit: Bodybuilding statt Diabetes - Zentrum der Gesundheit Srikanthan P, Karlamangla AS. (2011) Relative Muscle Mass Is Inversely Associated with Insulin Resistance and Prediabetes. Findings from The Third National Health and Nutrition Examination Survey. J Clin Endocrinol Metab. 2011 Jul 21. National Health and Nutrition Examination Survey III Studie (NHANES III)

Sheqernat shërues Ekzistojnë një numër sheqernash që në të vërtetë mund t'i japin fund infeksioneve pa shkatërruar as mikrobet që i shkaktojnë ato: 1. FOS FOS është një zinxhir i koncentruar i fruktooligosakarideve i përbërë nga karbohidratet që gjenden natyrshëm në fruta, perime dhe drithëra. FOS ka qenë një shtesë popullore në Japoni prej vitesh dhe po respektohet gjithnjë e më shumë në Hemisferën Perëndimore për efektet e saj "prebiotike". Prebiotikët shërbejnë si lëndë ushqyese të zorrëve për bakteret e dobishme probiotike që natyrisht popullojnë zorrën, të tilla si bifidobakteret dhe laktobacilet. FOS kështu promovon aftësinë e këtyre baktereve për të mbështetur tretjen e duhur. Ndër ata që mund të përfitojnë veçanërisht nga efektet shëndetësore të FOS në bakteret e zorrëve janë njerëzit që kanë përdorur antibiotikë (antibiotikët mund të prishin seriozisht ekuilibrin e baktereve të zorrëve), njerëzit që kanë ngrënë një dietë të varfër për disa muaj apo vite, vizitorë në vende të huaja ku " diarreja e udhëtarëve "është një rrezik, dhe ata që përballen me stres të vazhdueshëm. Hulumtimet japoneze kanë treguar se FOS shtesë tretet vetëm në një masë të vogël në traktin e sipërm gastro-intestinal. FOS kalon praktikisht i pandryshuar në zorrën e trashë, ku fermentohet dhe përdoret si lëndë djegëse nga bakteret e dobishme. Të dy organizmat e dobishëm dhe potencialisht të dëmshëm banojnë në traktet tona të poshtme gastro-intestinale, por për fat të mirë, shumë baktere patogjene dhe putrefaktive nuk mund të prishin lidhjet që mbajnë FOS së bashku. Sipas hulumtimit, FOS mund të ndihmojë në nxitjen deri në një rritje dhjetëfish të popullsisë së bifidobaktereve dhe laktobacileve. Si rezultat, mjedisi i zorrëve bëhet gjithnjë e më i pabanueshëm për bakteret potencialisht të dëmshme si Escherichia coli, clostridia, Veillonella dhe Klebsiella. Ndërsa bakteret e dëmshme vdesin, bakteret e dobishme të zorrës së trashë lejohen të rriten dhe të shumohen, duke krijuar një ekuilibër të dobishëm të zorrëve për të ushtruar efektet e tyre promovuese të shëndetit. Përveç ndihmës në tretje, FOS mund të përfitojë edhe diabetikët duke parandaluar luhatjet e sheqerit në gjak. Duke ndihmuar në eliminimin ose parandalimin e formimit të komponimeve toksike në zorrë, gjak dhe limfë, FOS mund të ndihmojë mëlçinë në përpjekjet e saj për të mbajtur trupin pa toksina. FOS tashmë është treguar se mbështet funksionet kardiovaskulare duke ulur presionin e gjakut dhe duke zvogëluar yndyrnat në gjak dhe nivelet e kolesterolit total. Aftësia e nxitur nga FOS për të rritur rezistencën ndaj infeksionit mund të jetë veçanërisht e dobishme për njerëzit në rrezik të shtuar të infeksioneve bakteriale. FOS gjithashtu mbështet prodhimin e vitaminave dhe mineraleve të ndryshme. Studimet e kafshëve sugjerojnë se FOS mund të ndihmojë në parandalimin e anemisë dhe humbjen e densitetit të kockave duke promovuar thithjen e hekurit dhe kalciumit në zorrët. FOS është një pluhur i butë, i bardhë, i ngjashëm me sheqerin, i cili mund të merret në formë tabletash/kapsulash (shih Informacioni mbi produktin). Dozat shumë të larta mund të shkaktojnë gaz të zorrëve tek disa njerëz. 2. Xylitol frenon prishjen e dhëmbëve Xylitol është një alternativë sheqeri që duket dhe shijon si sheqer i vërtetë, por përmban më pak se 40% të kalorive. Xylitol është një karbohidrat natyral që gjendet në bimë dhe perime fibroze, përfshirë thuprën dhe drurë të tjerë të fortë, manaferrat, lëvoret e bajames dhe kallinjtë e misrit. Trupi i njeriut prodhon sasi të vogla (5-15 gram në ditë) gjatë metabolizmit normal. Shtë miratuar për përdorim si zëvendësues i sheqerit në mbi 35 vende. Xylitol është treguar në studime për të zvogëluar pllakën dhe zgavrat deri në 80% duke neutralizuar acidet e pllakës dhe duke penguar rritjen e mutantit Streptococcus, bakteret që prodhojnë pllaka më përgjegjëse për shkaktimin e kaviteteve (kariesit dentar). Xylitol stimulon remineralizimin e smaltit të dhëmbëve. Dihet gjithashtu se forcon sistemin imunitar, dhe tek fëmijët, Xylitol pengon në mënyrë specifike rritjen e baktereve të Streptococcus pneumonia, duke zvogëluar infeksionet e veshit dhe sinusit në provat klinike me 40%. Përveç kësaj, Xylitol është treguar se përmirëson erën e frymëmarrjes, ngadalëson humbjen e smaltit të dhëmbëve, zvogëlon infeksionet në gojë dhe nazofaringë dhe lehtëson gojën e thatë. Shtë i sigurt për diabetikët dhe hipoglikemikët. Xylitol nuk inkurajon rritjen e majave, përfshirë candida albicans. Për dallim nga sheqeri i zakonshëm, ksilitoli rrit absorbimin e vitaminave B dhe kalciumit. Xylitol gëzon një pranim të gjerë në Japoni, Finlandë dhe vendet skandinave. Në Bashkimin Sovjetik është përdorur për dekada si një ëmbëlsues për diabetikët, dhe në Gjermani në tretësira për ushqimin intravenoz. Studime të shumta klinike dhe në terren të kryera gjatë 30 viteve të fundit kanë demonstruar sigurinë dhe efikasitetin e ksilitolit si një alternativë e shëndetshme ndaj sheqerit dhe ëmbëlsuesve artificialë. Xylitol rekomandohet dhe përdoret nga dentistët, periodontistët dhe pothuajse të gjithë profesionistët e tjerë mjekësorë dhe dentarë në të gjithë botën. Xylitol i shtohet çamçakëzit, pikat e gomës dhe ëmbëlsirave të forta, menteve, pastave të dhëmbëve dhe shpëlarësve të gojës. Studimet e fundit në Shkollat Dentare të Universiteteve Michigan dhe Indiana kanë testuar efektin e përzierjeve të ksilitol/sorbitol në çamçakëz dhe mente në pllakë. Ata treguan një rënie të konsiderueshme në akumulimin e pllakës. Në Shtetet e Bashkuara, ksilitoli miratohet si një shtesë ushqimore e drejtpërdrejtë për përdorim në ushqime për përdorime të veçanta dietike. Mund të blihet në formë të madhe nga dyqanet e ushqimeve të shëndetshme dhe shumë dyqane online (shiko informacionin e produktit). 3. D-manoza për infeksionet e fshikëzës/veshkave D-manoza konsiderohet të jetë një sheqer i thjeshtë, si glukoza. Gjendet natyrshëm në lëngun e boronicës dhe ananasit. Kur D-Manoza gëlltitet në trup, shumica e saj absorbohet me shpejtësi përmes stomakut dhe traktit të sipërm gastro-intestinal para se të arrijë në zorrë. Rezultati është se pothuajse i gjithë sheqeri zbrazet në urinë përmes veshkave, dhe vetëm një sasi shumë e vogël e D-Manozës në të vërtetë metabolizohet nga trupi. Edhe pse mund të mos jetë e qartë në fillim, por fakti që trupi e trajton D-Manozën në thelb si një produkt i mbeturinave rezulton të ketë implikime shumë pozitive për njerëzit që vuajnë nga çrregullime urinare, siç është infeksioni i fshikëzës. Escherichia Coli (ose E. Coli) është bakteri normal që gjendet në çdo trakt të zorrëve si pjesë e popullatës së mikrobeve natyrore aty. Kur bakteret E. Coli gjejnë rrugën e tyre në traktin urinar, ato mund të infektojnë fshikëzën urinare. Kjo është mjaft e zakonshme. Në fakt, 80-90% e të gjitha infeksioneve të fshikëzës (cistiti) mund t'i atribuohen E. Coli që hyn në traktin urinar, një problem 50 herë më i përhapur tek gratë sesa tek burrat. Me kusht që ekziston një dobësi predispozuese e sistemit imunitar, bakteret E. Coli të pranishme në vaginë janë në gjendje të migrojnë në uretër dhe më pas në fshikëz, kjo është arsyeja pse shumë gra përfundojnë me infeksion të fshikëzës sa herë që kryejnë marrëdhënie. Nëse sistemi imunitar nuk i shkatërron ato, bakteret E. Coli kanë aftësinë të ngjiten si zam në muret e brendshme të traktit urinar dhe fshikëzës. Një infeksion i fshikëzës ose traktit urinar mund të tregohet nga mosmbajtjeje, ndjesi djegieje gjatë urinimit, ndjenjë urgjence për të urinuar pa aftësinë për të zbrazur plotësisht, urinë të kuqërremtë ose të turbullt, urinë me erë të keqe, dhimbje në bark të poshtëm dhe urinim të shpeshtë. Nëse nuk trajtohet, një infeksion i fshikëzës mund të çojë në një infeksion të veshkave kur bakteret vazhdojnë të migrojnë deri në ureter në veshka. Në një rast të tillë, do të ketë simptoma shtesë të tilla si ndjesi djegieje gjatë urinimit, urinim të shpeshtë, urgjencë të shtuar për të urinuar, dhimbje në pjesën e poshtme të shpinës, të dridhura, nauze, të vjella dhe diarre. D-Manoza ka një strukturë kimike unike që e bën atë t'i përmbahet baktereve E. Coli edhe më këmbëngulëse sesa E. coli t'i përmbahet qelizave njerëzore. Urinimi normal, pra, me një nivel të mjaftueshëm të D- Manozës të pranishme në urinë, bëhet një trajtim i thjeshtë dhe efektiv për kushtet e mësipërme. Sado e mrekullueshme të tingëllojë, qelizat E. Coli të veshura nga D-Mannose në urinë bëhen të palosura dhe skuqen menjëherë nga trupi. Përdorimi i parë i antibiotikëve në trajtimin e infeksionit të fshikëzës ose veshkave pothuajse gjithmonë çon në infeksione të përsëritura. Edhe pse këto ilaçe vdekjeprurëse vrasin me sukses mikroorganizmat e padëshiruar, ata gjithashtu shkatërrojnë florën e dobishme përgjegjëse për mbajtjen larg të çdo bakterie infektive. Në thelb, sistemi imunitar varet nga këto mikrobe "miqësore" për të mbrojtur trupin kundër dekompozimit ndërsa jeni ende gjallë. Përdorimi i antibiotikëve ka bërë që shumë gra të përfundojnë me infeksione të majave, gjë që tregon se ky mekanizëm mbrojtës tashmë është thyer. D-Mannose nuk ka veti anti-fungale. Nuk vret bakteret, miqësore apo jomiqësore. D-Mannose thjesht ndihmon për të hequr E. coli të gabuar nga brenda traktit urinar nga procesi natyror i urinimit. Përveç që nuk ka efekte anësore dhe nuk ka pothuajse asnjë barrë për sistemin tretës, ai gjithashtu ka shije të mirë. Cistiti Intersticial (IC) është një çrregullim kronik i fshikëzës që imiton simptomat e një infeksioni të zakonshëm të traktit urinar (UTI). Doza normale terapeutike është 1/2 lugë. çdo ditë për pacientët kronikë të IC dhe UTI, ose javore për masa parandaluese (shiko informacionin e produktit). Përveç përdorimit të D-Mannose, të sëmurët me UTI kërkojnë pastrim të plotë të zorrëve të mëdha, kanaleve biliare të mëlçisë dhe veshkave, dhe një rregullim të dietës dhe stilit të jetesës siç mbështetet në këtë libër. Marrja e jodidit SSKI gjithashtu mund të jetë e dobishme. Burimet e artikullit: Timeless Secrets of Health and Rejuvenation - Andreas Moritz

Humus me majdanoz dhe fara kërpi Ky humus është këndshëm pikant, shumë aromatik dhe freskues - shumë i shijshëm! Është gjithashtu shumë i lehtë dhe i shpejtë për t’u përgatitur, prandaj sigurohuni që ta provoni.Ky majonezë vegan i bërë nga përbërës me cilësi të lartë ka shije të shkëlqyeshme dhe mund të përgatitet në vetëm 5 minuta. Binde veten! Përbërësit për ca 500 g: 230 g qiqra, nga kavanoza - derdhni mbi një sitë; kapni pak lëng dhe shpëlajini qiqrat derisa të mos shkumojnë më 120 g tahini (paste susami) - alternativë gjalpë bajame të bardhë 1 thelb i madh hudhër - qerojeni 65 g majdanoz gjethe - pres imët 45 g fara kërpi, të qëruara 8 lugë vaj ulliri 50 ml lëng limoni, të shtrydhur 2 lugë ujë qiqre Kripë dhe piper kristal nga mulliri Përgatitja: Koha e parapërgatitjes: 20 minuta Koha e gatimit / pjekjes: 1 minutë Hapi i parë Së pari përgatitni të gjithë përbërësit për humusin. Hapi i 2 -të Pastaj miksoni të gjithë përbërësit - përveç kripës dhe piperit - në një blender për rreth 30 sekonda. Hapi i 3 -të kaloni peston në një tas dhe spërkoni me kripë dhe piper; nëse është e nevojshme, hollojeni me pak ujë qiqrash. Hapi i 4 -të Hidheni humusin në një enë të mbyllur fort dhe ruajeni në frigorifer. Këshillë: Shijoni këtë humus p. sh. për lyerje mbi bukë të freskët.

Surya Namaskara (Përshëndetja e Diellit) Shëndeti i mirë është thelbësor për të qenë i suksesshëm në jetë. Gatim i mirë mund të ndodhë vetëm nëse ndihem mirë mendërisht dhe fizikisht. Meqenëse gjithçka duhet të shkojë shpejt sot dhe shumë duhet të arrihen në një kohë të shkurtër, këto ushtrime të thjeshta fizike janë më të mirat për ne. Për arsyet e mëposhtme: Kërkojnë pak kohë Janë të lehta për tu ushtruar Ato janë argëtues Për të praktikuar asanat e jogës, keni nevojë për një batanije të pastër dhe, nëse është e mundur, një dritare ku mund të shikoni lindjen në mëngjes dhe perëndimin në mbrëmje. Dhoma duhet të jetë e pastër dhe e ajrosur mirë. Ju nuk duhet të ngrini gjatë stërvitjes. Joga do të thotë bashkim dhe asana do të thotë pozicion. Fillimi: Qëndroni drejt me sytë mbyllur dhe duart e palosura në drejtim të diellit dhe përshëndetni dhënësin e dritës dhe forcës sonë të jetës. Tani filloni ushtrimet. Ato duhet të kryhen ngadalë, pa lëvizje kërcitëse dhe me lehtësi. Sa herë që ndjeni dhimbje, ngadalësoni pak dhe qëndroni aty për 10-15 sekonda. Kuptimi dhe qëllimi i këtij ushtrimi të mrekullueshëm energjetik: Surya Namaskara do të thotë përshëndetje dielli. Surya është "dielli" dhe Namaskara do të thotë "i mirëpritur". Unë e mirëpres diellin pasi dielli lejon që gjithçka në tokën tonë të rritet dhe të lulëzojë. Është drita jonë dhe fuqia e jetës. Pra, ky ushtrim bën që kjo forcë të rrjedhë në çdo qelizë në trupin tonë. Duke e bërë këtë, ky ushtrim do të mbajë mendjen dhe trupin të shëndetshëm. Nëse stërviteni rregullisht gjashtë herë në mëngjes dhe gjashtë herë në mbrëmje, mund të prisni që të bëheni më të qëndrueshëm, fleksibël dhe të këndshëm. I gjithë trupi është i pasuruar me fuqi të pastër Ojas. Forcon të gjitha grupet e muskujve, nyjet bëhen më fleksibile, shtylla kurrizore është e rregulluar dhe në të njëjtën kohë masazhohen organet e brendshme. Ky është avantazhi i asanave të jogës mbi gjimnastikën dhe sportin në përgjithësi. Cikli harmonik i ushtrimeve të përshëndetjes së diellit përfshin dymbëdhjetë pozicione që ushtrohen lehtë dhe rrjedhshëm; pa mundim. Cikli i një raundi zgjat 1-2 minuta dhe duhet të rritet ngadalë nga tre raunde në gjashtë. Filloni ngadalë, tensionohuni dhe mos e tendosni veten. Dëgjoni trupin tuaj. Nëse ndiheni të lodhur, pushoni. Së pari shtrihuni, mbyllni sytë dhe shijoni heshtjen. Nëse keni akoma kohë dhe prirje, përfundoni ciklin pas pushimit dhe më pas bëni një cikël më shumë. Nëse nuk keni bërë yoga ose "ushtrime" të tjera për një kohë të gjatë, është e rëndësishme të vazhdoni shumë ngadalë. Kur praktikoni yoga, nuk duhet të djersiteni ose të merrni frymë rëndë, as të bëni lëvizje të papritura. Bëni ushtrimet rregullisht dhe me lehtësi dhe do të gjeni që gjendja juaj do të përmirësohet gradualisht. Në Surya Namaskara rekomandohet të marrësh frymë në një mënyrë specifike dhe të lehtë: Kur drejtoni shtyllën kurrizore, drejtoni trupin ose me duart plotësisht të zgjatura, merrni frymë butë dhe thellë. Ndërsa përkuleni, lëvizni trupin tuaj, ose përkulni shtyllën kurrizore, vetëm nxirrni frymë. Kjo e bën të lehtë praktikimin dhe lejon që Prana (energjia delikate e jetës) të rrjedhë në të gjitha qelizat. Qëndroni në çdo pozicion për rreth 5-10 sekonda. E rëndësishme: Nëse keni paaftësi fizike, ju lutemi bëni ushtrimet vetëm pasi të konsultoheni me mjekun tuaj. Njerëzit me pak praktikë duhet të fillojnë me një cikël për 14 ditët e para dhe gradualisht ta rrisin atë në gjashtë cikle. Pas ushtrimeve është e rëndësishme të merrni pozicionin e pushimit për 3 minuta (shavasana). Shtrihuni të qetë në shpinë me sytë mbyllur. Duart janë shtrënguar përgjatë gjatësisë së trupit. Thjesht lëreni trupin dhe mendjen tuaj të qetë. Surya Namaskara (shiko ilustrimin) është një nga programet më të lashta dhe të integruara të ushtrimeve. Është një pjesë integrale e Yogas, e dobishme si për mendjen ashtu edhe për trupin. Është unik në kuptimin që forcon dhe shtrin të gjitha grupet kryesore të muskujve, masazhon të gjitha organet e brendshme, mbështet kullimin limfatik nga çdo pjesë e trupit dhe gjallëron qendrat e energjisë dhe pikat e akupunkturës së trupit. Ky program ushtrimesh rrit qarkullimin e gjakut, rigjeneron shtyllën kurrizore dhe përmirëson fleksibilitetin e nyjeve. Hiri, butësia, si dhe qëndrueshmëria fizike janë rezultatet natyrore që dalin nga praktika e përditshme. Instrukcionet: Surya Namaskara përbëhet nga dy cikle me nga dymbëdhjetë qëndrime secila. Gjatë ciklit të parë, në pozicionet #4 dhe #9 gjuri i djathtë sillet përpara në gjoks, dhe gjatë ciklit të dytë është gjuri i majtë që sillet përpara në gjoks. Përveç këtij përjashtimi, të gjitha lëvizjet janë saktësisht të njëjta për të dy ciklet. Dymbëdhjetë qëndrimet ose pozicionet kryhen njëra pas tjetrës në sekuencë të rrjedhshme dhe koordinohen me frymëmarrjen. Është e rëndësishme të mos tendoseni me këtë ushtrim sepse përfitimet mund të ndihen vetëm kur bëhet lehtë dhe pa mundim. Kur ndiheni të lodhur, shtrihuni dhe pushoni dhe merrni frymë lirshëm. Filloni me një ose dy cikle të plota dhe shihni se si ndiheni më pas. Në këtë mënyrë, ju gradualisht do të rrisni kapacitetin tuaj për më shumë. Si një udhëzues i përgjithshëm, burrat përfundimisht mund të bëjnë deri në dymbëdhjetë raunde të plota (të dyfishta), zonjat deri në gjashtë. Do të zbuloni se pas disa cikleve fryma juaj do të përshtatet natyrshëm me lëvizjet e ndryshme. Pasi ta keni bërë këtë ushtrim për disa ditë, sekuenca e lëvizjeve do të jetë automatike dhe nuk do të keni më nevojë të shikoni fotografitë e udhëzimeve. Ilustrimi nga libri: Timeless Secrets of Health and Rejuvenation - Andreas Moritz Burimet e artikullit: Timeless Secrets of Health and Rejuvenation - Andreas Moritz

Qiqra të ëmbla dhe të tharta me oriz Për këtë pjatë shumë të ekuilibruar, ne kombinuam qiqrat me specin dhe brokolin dhe shtuam një salcë të ëmbël dhe të thartë - të shpejtë, të lehtë dhe shumë të shijshme! Përbërësit për 2 porcione: Për qiqrat e ëmbël dhe të thartë 120 g oriz basmati integrale - shpëlajeni tërësisht mbi një sitë 100 ml uthull balsamike të mollës 60 g shurup molle 3 lugë tamari (salcë soje) 1 lugë paste domate 1 lugë niseshte patate 2 lugë vaj kokosi 100 g speca të kuq - të prera në shirita 1 cm të gjerë dhe 2 cm të gjatë 100 ml ujë 200 g brokoli - të prera në lule 220 g qiqra, nga kavanozi- shpëlajini tërësisht mbi një sitë dhe kullojeni Kripë dhe piper kristal nga mulliri 1 lugë çaji farat e susamit - të thekur pa yndyrë Përgatitja Koha e parapërgatitjes: 15 minuta Koha e gatimit / pjekjes: 15 minutë Hapi i parë Së pari gatuaj orizin sipas udhëzimeve në paketë. Ndërkohë, përgatitni përbërësit. Hapi i 2 -të Pastaj për salcën përzieni 100 ml uthull balsamike, 60 g shurup molle, 3 lugë salce soje, 1 lugë gjelle paste domate dhe 1 lugë niseshte në një tas dhe lërini mënjanë për një moment. Hapi i 3 -të Rreth 5 minuta para gatimit të orizit, ngrohni një tigan me 2 lugë vaj kokosi dhe skuqni shiritat e specit për 3 minuta. Shtojme 100 ml ujë, e mbulojmë tiganin dhe e gatuajmë për 1 minutë. Hapi i 4 -të Pastaj shtoni lulet e brokolit dhe qiqrat e kulluara, vendosni përsëri kapakun dhe gatuajini për 2 minuta. Pastaj derdhni salcën mbi të, përzieni mirë dhe rregullojeni me kripë dhe piper. Hapi i 5 -të Rregulloni përmbajtjen e tiganit, spërkateni me farat e susamit të thekur dhe shërbejeni me orizin.

Fuqia e artë e natyrës: kurkuma dhe përfitimet e saj të ndryshme shëndetësore Kurkuma, i njohur edhe si shafran i Indisë apo edhe si tumeric është një bimë erëz e gjithanshme me një ngjyrë të verdhë të ndezur. Përbërësi i tij kryesor, kurkumina, jo vetëm që i jep kerit një ngjyrë të veçantë, por vlerësohet edhe për përfitimet e mundshme shëndetësore. Si një antioksidant, shafrani i Indisë thuhet se ka veti anti-inflamatore dhe përdoret në mjekësinë tradicionale. Zbuloni botën e kësaj rrënje aromatike, e cila mund të luajë një rol jo vetëm në aspektin e kuzhinës, por edhe në mirëqenien. Shafran i Indisë, lal. Curchma longa, është ele pranze nga familja e xhenxhefilit. Është kultivuar në Indi, Kinë dhe Indonezi për mijëra vjet. Bima mund të rritet mbi 2 m e gjatë dhe ka gjethe të mëdha, të ngjashme me zambakun dhe lule të zbehta të verdha në rozë. Në nënshartesat kryesore të tij zhvillohen disa nënshartesa dytësore zhardhokore, të trashura dhe rrënjë anësore. Kur rizoma piqet, gërmohet dhe pastrohet, zihet, lëvorja fërkohet dhe pjesa e mbetur bluhet. Është pothuajse vetëm bluar i disponueshëm, sepse është i fortë si një kockë dhe për këtë arsye është i vështirë për t'u copëtuar. Shafrani i Indisë quhet edhe "shafrani i të varfërve". Thuhet se Marco Polo ka qenë i pari që e solli në Evropë. Forcon të gjithë organizmin. Efekti i tij shërues qëndron kryesisht në detoksifikimin dhe pastrimin. Mund të përdoret nga jashtë dhe nga brenda. Shafrani i Indisë është në formë pluhuri që përdoret si maskë për fytyrën dhe ndihmon me lëkurën e papastër. Këshillë: Ngrohni pak 1 lugë gjelle vaj bajame të shtypur ftohtë dhe përzieni me 1 lugë çaji shafran i Indisë, lani lëkurën me ujë të ngrohtë dhe masazhoni vajin në lëkurë të lagur dhe lëreni të veprojë për 15 minuta. I gatuar me qumësht (3 doza për 1 filxhan qumësht), ka një efekt të mirë në lëkurë nga brenda dhe forcon nervat. Shafrani i Indisë ka një efekt detoksifikues në mëlçi dhe fshikëzën e tëmthit në veçanti. Në të njëjtën kohë, vret bakteret e dëmshme në traktin tretës dhe pastron veshkat dhe gjakun. Si një gargarë ndihmon me anginë. Këshillë për ftohjet: Përzieni një filxhan ujë të nxehtë të zier me 1/2 luge çaji kurkuma, pak piper të zi, pak kripë dhe 1/2 luge çaji xhenxhefil të sapo grirë, kullojeni dhe bëni gargarë. Në sezonin e ftohtë dhe të lagësht është mirë të merrni më shumë shafran të Indisë për të parandaluar ftohjet dhe për të forcuar sistemin imunitar. Shafrani i Indisë i jep përzierjeve të kerit ngjyrën e tyre karakteristike. Është i përshtatshëm për të gjitha kerri me perime dhe pjata dal dhe si zëvendësues i shafranit për oriz. Por kini kujdes: dozoni me kujdes, përndryshe shija do të jetë pak e hidhur. Gjitha artikujt rreth medicines se lashte Ayurveda i gjeni ketu - kliko ketu: Shneta jote është puna jote! Merre atë n’dorën tënde - këtu. I juaji Fisnik Komoni, Konsulent i të ushqyerit dhe shëndetit holistik - Ideator dhe themelues i Qendrës së Shëndetit Burimet e artikullit: -

Pije verore për t'u detoksifikuar Vera, dielli dhe pijet e freskëta thjesht i përkasin së bashku. Në tekstin e mëposhtëm do t'ju njohim me pijet e shijshme, freskuese të verës, të cilat përveçse freskojnë, përmirësojnë shëndetin, ndihmojnë në detoksifikimin dhe krijojnë një mjedis alkalin në organizëm. Shijojeni verën. Pije freskuese dhe të shëndetshme verore për detoksifikimin Në ditët e sotme, trupi ynë është i ekspozuar ndaj toksinave mjedisore, ndotësve ose depozitave metabolike pothuajse çdo ditë - qoftë nga ushqimet e pashëndetshme, nga kozmetika e dëmshme (p.sh. buzëkuq, make-up, pluhur, etj.) dhe produktet e kujdesit ose nga ajri i ndotur. Të gjithë këta faktorë na bëjnë gjithnjë e më të ngadaltë dhe të rëndë me kalimin e kohës nëse nuk bëjmë asgjë për këtë. Megjithatë, ka shumë gjëra që mund të bëhen për të mbështetur detoksifikimin dhe pastrimin e trupit dhe për të qëndruar në formë dhe vigjilent për një kohë të gjatë. Gjëja më e rëndësishme në detoksifikimin është, logjikisht, funksionimi i duhur i organeve të kullimit - zorrët, mëlçia, veshkat, lëkura. Kushdo që dëshiron të ndërmarrë një kurë intensive detoksifikimi duhet të mbështesë në mënyrë specifike këto organe (p.sh. me ndihmën e një pastrimi të zorrës së trashë), duhet të ndryshojë dietën e tij dhe duhet të marrë masa të mëtejshme detoksifikuese. Mund të gjeni më shumë rreth detoksifikimit intensiv këtu: Detoksifikimi kundër dembelizmit Ne duam t'ju japim truke freskuese për mbështetjen e përditshme të detoksifikimit. Mund ta shijoni ose gjatë një detoksikimi intensiv ose thjesht ta shijoni në mes. 1. Pije freskuese dhe detoksifikuese mente Pije detoksifikuese me nenexhik Menta mund të gjendet në shumë pije joalkoolike dhe kokteje të freskëta, veçanërisht në verë. Por në vend të një julep ose mojito klasike mente të përgatitur me alkool, mund të kaloni edhe në një pije joalkoolike mente. Receta e mëposhtme do t'ju tregojë se si ta bëni këtë: Merrni 1,5 filxhanë gjethe menteje të freskëta, të rritura organikisht (në mënyrë ideale nga kopshti juaj, nga një fermer organik ose nga tregu) dhe shpëlajini ato tërësisht. Vendosni nenexhikun në një mikser kuzhine me gjysmë filxhani ujë, shtoni një lugë çaji pluhur qimnoni dhe një majë kripë kristali dhe tre ose katër lugë çaji lëng limoni të freskët. Të gjithë përbërësit përzihen me një mikser të fuqishëm (p.sh. Vitamix) në një pastë homogjene dhe pa fibra, e cila tani mund të hollohet me ujë të freskët në një raport 1:3 për të pirë. Nëse ju pëlqen pak më e ëmbël, mund të shtoni pak stevia, ksilitol, mjalte ose sheqer kokosi. Nëse është e nevojshme, mund ta filtroni pijen përmes një sitë të imët. Shtoni kube akulli - gati! 2. Smoothie detoksifikuese me shalqi dhe kastravec Jeni duke kërkuar për freskim të shëndetshëm? Provoni një smoothie me shalqi dhe kastravec. Kastravecat e sallatës përmbajnë sasi të mëdha silikoni, i cili jo vetëm mbështet rritjen e kockave dhe forcon indin lidhës, por është gjithashtu një agjent shumë efektiv detoksifikues dhe mbi të gjitha mbron nga helmimi nga alumini. Helmimi nga alumini (nga deodorantët, vaksinat ose burime të tjera) është lidhur me shfaqjen e çrregullimeve neurologjike si autizmi ose Alzheimer. Shalqinjtë janë shumë ushqyes dhe veçanërisht freskues në verë. Prandaj, ju thjesht kombinoni këto dy ushqime të shkëlqyera në një smoothie jashtëzakonisht të shijshëm dhe freskoheni në një mënyrë të shëndetshme. Vendosni një kastravec të prerë në feta ose të prera në kubikë me tre të katërtat e shalqinit në një blender. Pas përzierjes, lëreni smoothie-n të ftohet në frigorifer ose shërbejeni me kuba akulli. Kastravecat e rritura organikisht nuk duhet të qërohen, ndërsa kastravecat "normale" duhet të qërohen përpara se të përzihen. 3. Limonadë detoksifikuese me limon Limonadë detoksifikuese me limon Uji me limon ndihmon në detoksifikimin e mëlçisë dhe stimulon tretjen. Në vend të sheqerit ose ëmbëlsuesit në limonadë që dikur ishte konvencionale, merrni stevia, pak ksilitol ose mjalte.. Ju gjithashtu duhet të siguroheni që të përdorni limon ose limon të rritur në mënyrë organike. Ne rekomandojmë të derdhni lëngun e gjysmë limoni ose limete në një gotë të madhe me ujë. Por nuk ka absolutisht asgjë kundër përdorimit të më shumë lëngjeve - përveç preferencave tuaja, natyrisht. 4. Pije e ftohtë me xhenxhefil për freskim dhe detoksifikim Një pije e ftohtë me xhenxhefil është gjithashtu ideale për freskim në ditët e nxehta të verës dhe gjithashtu kundërvepron inflamacionin e brendshëm. Gjithashtu ndihmon në detoksifikimin dhe përmirëson tretjen. Çaji i xhenxhefilit është gjithashtu një nga ilaçet më të rëndësishme në mjekësinë Ayurvedike. Mund të gjeni më shumë rreth kësaj bime mjekësore unike këtu: Xhenxhefili - aplikimi dhe efektet Për përgatitjen e çajit me xhenxhefil duhet të qërohet xhenxhefili nga prodhimi jo organik. Xhenxhefili organik, nga ana tjetër, mund të përdoret me lëvozhgën, veçanërisht sepse lëvozhga e xhenxhefilit përmban antioksidantë veçanërisht të vlefshëm. Xhenxhefili pritet në feta shumë të holla dhe zihet në zjarr të ulët në pak ujë për 20 deri në 30 minuta. Më pas mbulojeni tenxheren dhe lëreni ekstraktin e xhenxhefilit të piqet për disa minuta përpara se ta sillni dhe ta rafinoni me jakon, ksilitol ose stevia dhe lëng limoni ose gëlqereje të freskët. Mund ta lini çajin të ftohet ose të shtoni disa kuba akulli – dhe pija freskuese stimuluese dhe detoksifikuese është gati. Megjithatë, xhenxhefili mund të përpunohet edhe i pa ngrohur, gjë që është gjithashtu shumë më e shpejtë: Thjesht përzieni një copë xhenxhefil me madhësi të vogël në një mikser të fuqishëm me përafërsisht 0,5 litra ujë për disa sekonda dhe më pas vazhdoni siç përshkruhet më sipër për çajin e xhenxhefilit: Shosh , ëmbëlsoni, rafinoni me lëng limoni, ftoheni dhe shërbejeni! 5. Çaji i ftohtë i limonit freskon dhe detoksifikon Gjithashtu më pëlqen të pi çaj të ftohtë në verë. Por çaji i ftohtë konvencional, si limonada konvencionale, përmban shumë aditivë artificialë që mund të jenë të dëmshëm për trupin. Çaji i ftohtë i bërë nga barishte është një alternativë e shkëlqyer për çajin e ftohtë të blerë nga supermarketi. Çaji i ftohtë i barit të limonit, për shembull, ka një efekt antioksidant dhe antimykotik dhe gjithashtu ka veti kundër kancerit. Limoni gjithashtu ka një efekt anësor të këndshëm - në mes të verës, aroma e limonit ndihmon për të mbajtur larg mushkonjat dhe mushkonjat. Një çaj i ftohtë me bar limoni përgatitet në thelb si pija detoksifikuese e xhenxhefilit. Kërcelli i limonit priten hollë, zihen në ujë, lihen të piqen, rafinohen me një ëmbëlsues të shëndetshëm sipas dëshirës tuaj dhe lëng limoni dhe pihen të ftohtë. 6. Smoothie Detox – detoksifikimi i këndshëm Në verë nuk ka rostiçeri më të shëndetshme se një smoothie jeshil. Ëmbëlsia e saj me fruta e kombinuar me perimet me gjethe jeshile e bëjnë atë metodën më të këndshme të detoksifikimit të të gjitha kohërave. Klorofili i gjetheve jeshile së bashku me sinergjinë e substancave të tyre dytësore bimore, mineraleve, elementëve gjurmë dhe, së fundi, por jo më pak e rëndësishme, enzimat dhe vitaminat e gjalla nga frutat kanë gjithashtu një efekt detoksifikues. Nëse frigoriferi juaj ka mungesë kronike në zarzavate, erëzoni smoothie-n tuaj me një pluhur barërat e këqija. Zgjedhjet janë: bar elbi, bar gruri, bar spell dhe bar kamut. Përgatitni smoothie-n tuaj të gjelbër veror sa më të hollë që të jetë e mundur dhe shtoni edhe disa kuba akulli nëse keni nevojë për më shumë ftohje. Smoothie e gatshme për detoks Nëse nuk keni kohë për të përgatitur smoothie-n tuaj të përditshëm detox, provoni një smoothie të gatshëm. Por një që shijon si të bërë në shtëpi. Ai përbëhet nga përbërës të cilësisë së lartë, pa mbushës të lirë, pa shije sintetike etj. dhe përgatitet në një kohë të shkurtër. Thjesht shtoni pluhurin e gati për përdorim të smoothie-t detox në 200 deri në 250 ml ujë dhe përziejeni përzierjen për disa sekonda - smoothie detox është gati. Smoothie-i detoksifikues i gatshëm për përdorim mbulon pothuajse të gjithë spektrin e përbërësve shumë efektivë dhe detoksifikues: Përveç hithrave, gjetheve të thuprës, spirulinës, barit të elbit, xhenxhefilit, nenexhikut, borzilokut dhe lëvozhgave të psiliumit, ai përmban edhe detoksifikuesin kryesor të quajtur Chlorella. Megjithatë, smoothie detox ka shije të mrekullueshme frutash me përbërësit e tij të frutave të bërë nga ananasi, banane, mollë dhe portokall. Gjithçka që duhet të dini për smoothie-t jeshile mund ta gjeni këtu: Smoothies jeshile – Vakti i përsosur 7. Detoksifikoni lëngjet jeshile Tani mund të preferoni të pini lëngje në vend të smoothies. Edhe këtu - si te smoothie-t - lëngjet GJELBËL me përmbajtjen e tyre të klorofilit janë më të mirat për detoksifikim. Pothuajse të gjitha fibrat mungojnë këtu. Si rezultat, substancat detoksifikuese janë shumë të përqendruara në lëng dhe rrjedhin pa pengesa në qelizat tuaja. Lëngjet jeshile përfshijnë të gjitha lëngjet e bëra nga perimet me gjethe jeshile si p.sh B. lëng lakra, lëng spinaqi, lëng bari, lëng majdanozi, lëng sallate, lëng barishte të egra, lëng gjethesh kohlrabi etj. Sigurisht që nuk do të pini lëng të pastër majdanozi në sasi të mëdha. Efekti i tij do të ishte shumë i fortë. Një gotë e shtënë është e mjaftueshme për të filluar. Sidoqoftë, në mënyrë ideale, ju përzieni lëngje të ndryshme jeshile me një përbërës frutash. Rezultati më pas jo vetëm që detoksifikon, jo vetëm ushqen, por edhe shijon shijshëm. Një shembull i shijshëm është ai Lëng detoksifikimi i verës Lëng përbërësit e mëposhtëm në një shtrydhëse frutash e perimesh me cilësi të mirë (jo një shtrydhëse centrifuge, por një shtrydhëse frutash e perimesh me shpejtësi të ulët. 4 mollë 2 kastraveca të vogla 1 kërcell selino 6 gjethe lakre ½ sallatë rome Nëse dëshironi, një copë xhenxhefil të freskët Shtoni lëngun e gjysmë limoni, përzieni mirë dhe shijoni fuqinë detoksifikuese, ushqyese dhe në të njëjtën kohë freskuese të këtij lëngu. Ju mund të gjeni informacion emocionues në lidhje me avantazhet e lëngjeve të shtrydhura të freskët këtu: Të shëndetshëm dhe të hollë me një trajtim me lëngje 8. Lëngu i barit të elbit – i detoksifikuar me antioksidantë dhe klorofil Lëng bari elbi Sigurisht, lëngjet e barit janë të parat kur bëhet fjalë për lëngjet jeshile. Vetëm përpjekja e madhe e përfshirë në rritjen e barit të freskët shpesh pengon konsumimin e shpeshtë të lëngjeve të barit. Megjithatë, lëngjet e barit pluhur janë një alternativë e shpejtë dhe e shëndetshme. Prodhimi i pluhurit është shumë i butë me pluhurat e lëngut të barit me cilësi të lartë, kështu që pothuajse të gjithë përbërësit mbahen dhe ju mund të pini gotën tuaj të përditshme me lëng bari me shumë pak përpjekje. Në veçanti, bari i elbit duhet të bëhet lëngu juaj i preferuar. Potenciali i tij është pothuajse i pashtershëm. Jo vetëm që detoksifikon për shkak të pasurisë së tij me antioksidantë dhe klorofil, por gjithashtu mbron zemrën dhe enët e gjakut, rregullon nivelet e kolesterolit dhe është treguar se ndihmon në rivendosjen e shëndetit të zorrëve. Ju mund të lexoni gjithçka rreth efekteve të lëngut të barit të elbit këtu: Lëngu i barit të elbit: Pija energjike Një recetë jashtëzakonisht freskuese, deaciduese dhe detoksifikuese e barit të elbit në të njëjtën kohë është si më poshtë: Lëng bazë Sunshine me lëng bari elbi 8 karota 3 mollë 3 kërcell selino ½ tufe majdanoz 2 lugë çaji pluhur lëng bari elbi Lëngni katër përbërësit e parë në një shtrydhëse frutash e perimesh me cilësi të lartë dhe më pas përzieni pluhurin e lëngut të barit të elbit në lëng. Nëse dëshironi të ecni shpejt dhe të jeni akoma të gjelbër dhe të shëndetshëm, atëherë receta e mëposhtme është ideale për ata që janë me nxitim: Lëng i shpejtë portokalli me lëng bari elbi Shtrrydheni lëngun nga 5 portokall dhe shtoni 2 lugë çaji pluhur lëng bari elbi Një mëngjes i mrekullueshëm i parë! Krahasuar me lëngun e pastër të portokallit, i cili zakonisht stimulon oreksin dhe ju bën shpejt të uritur, lëngu i portokallit i kombinuar me lëngun e barit të elbit ndihet krejtësisht ndryshe. Ajo lë një kënaqësi të këndshme dhe nuk do të dëshironi të hani mëngjes për një ose dy orë. 9. Ujë i pijshëm i shëndetshëm - detoksifikues Nr. 1 Lëngjet, smoothiet dhe çajrat janë freskues dhe detoksifikues, por sa më shpesh të mendoni të pini mjaftueshëm ujë të gazuar, aq më shumë dhe më mirë e bëjnë këtë. Në fund të fundit, detyra kryesore e ujit është të largojë produktet e mbeturinave dhe ndotësit nga trupi ynë. Nëse ka ujë të mjaftueshëm, detoksifikimi është i shpejtë dhe gjithëpërfshirës, qelizat tona furnizohen mirë me ujë dhe ndihemi të rinj, produktivë dhe fleksibël. Kështu që freskohuni në një mënyrë të shëndetshme dhe qëndroni në formë! Nëse dëshironi të bëni një detox holistik, këtu janë një udhëzues: Udhëzues për detoksifikimin Rastësisht, një krizë shëruese nuk është pika e detoksifikimit: Detoksifikimi – por pa kriza shëruese Burimet e artikullit: Sommergetränke zum Entgiften (zentrum-der-gesundheit.de) - Zentrum der Gesundheit Cafe Sigrun "Ginger Drink" (Ingwer Getränk) Cafe Sigrun "Zanzibar Lemon Grass Tea" (Zanzibar Zitronengras-Tee) iFood "Watermelon and Cucumber Vegan Anti Aging Smoothie Recipe Video" (Wassermelonen und Gurken Smoothie - veganes, anti-aging Rezept) The Health Benefits "The Health Benefits of Lemongrass Tea" (Die Gesundheitsvorteile von Zitronengras Tee) Meadow Summers "A Refreshing Lemon Detox Drink For Alkalinity" (Ein erfrischender Entgiftungs-Drink für ein basisches Milieu) Dassana "Mint Juice" (Minzsaft)

Burger me bizele Këto hamburgerë të shijshëm përbëhen nga një simite krokante, majonezë vegane, qofte nga bizelet, salate dhe domate. Do të habiteni se sa të mirë shijojnë këto hamburgerë. Përbërësit për 2 burgera nga 180 g: 2 simite hamburgeri (me miell integral) - bejeni vete 110 g domate - të prera në 4 feta 200 g bizele jeshile, të ngrira - shkrijeni 40 g kërcell selino - pres imët 2 lugë miell me miell të plotë 50 g majonezë, vegan (bëjeni vetë) 2 gjethe sallate 210 ml ujë 3 lugë vaj kokosi 2 lugë salcë soje 1 majë pluhur arrëmyshk 1 lugë çaji nenexhik të grirë hollë Kripë dhe piper kristal nga mulliri Përgatitja: Koha e parapërgatitjes: 30 minuta Koha e gatimit / pjekjes: 25 minuta Koha e pritjes: - Hapi i parë Vendosni bizelet në një tas të madh dhe më të lartë dhe përafërsisht i bluani me një blender dore. Pastaj shtoni selinon, specin jeshil, krundet e tërshërës, thërrimet e bukës, miellin dhe nenexhikun. Shijoin me 2 lugë salce soje dhe arrëmyshk, përzieni me duart tuaja në një masë dhe spërkateni mirë me kripë dhe piper. Pastaj formoni dy hamburgerë nga përzierja. Hapi i 2 -të Ngrohni vajin e kokosit në një tigan dhe skuqni hamburgerët në një zjarr mesatar për 3 - 4 minuta nga secila anë. Pastaj hiqeni nga tigani dhe vendoseni në një pjatë të veshur me letër kuzhine që të kullojë. Hapi i 3 -të Përgjysmoni bukat e hamburgerit, skuqini shkurt në tigan dhe më pas lyeni të dyja gjysmat me majonezë. Vendosni 1 gjethe sallate në secilën prej gjysmave të poshtme të simiteve, vendosni një hamburger në secilën, pastaj sipër feta domate . Vendoseni kapakun dhe shijoni hamburgerët e bizeleve menjëherë.

Supë me speca dhe kungulleshë Kjo supë me speca aromatike me kungulleshe dhe pesto të hollë me borzilok ka shije fantastike! Është shumë e lehtë që të përgatitet në vetëm 30 minuta - prandaj sigurohuni që ta provoni. Përbërësit për 2 porcione: Për supën me speca dhe kungulleshe Vaj ulliri, rezistent ndaj nxehtësisë 250 g speca të kuq - të prera në kube 8 mm 70 g qep të kuqe - kube të imëta 60 g selino - tërhiqni fijet dhe preni ne kube imët 1 lugë gjelle paste domate 1 thelpinj të grirë hudhër 600 ml melmese perimesh 1 gjethe dafine 250 g kungulleshe - prerë në kube 8 mm 1 lugë caji sheqer kokosi 1 lugë salcë soje 200 g domate - hiqni kërcellin, bërthamën dhe preni imët 1 lugë gjelle rigon të copëtuar Kripë dhe piper kristal nga mulliri Për peston 20 g shkopinj bajamesh 20 g borzilok - prisni afërsisht 50 g vaj ulliri 1 thelpinj të vogël hudhër ½ lugë çaji limon organik Kripë dhe piper kristal nga mulliri Përgatitja: Koha e parapërgatitjes: 15 minuta Koha e gatimit / pjekjes: 50 minutë Hapi i parë Së pari përgatitni të gjithë përbërësit. Hapi i 2 -të Ngrohni një tigan me vaj ulliri. Ziejini specat e prerë në kubikë, qepen dhe selinon për rreth 5 minuta, më pas përzieni 1 lugë gjelle paste domate dhe hudhër dhe skuqini për pak. Shtoni 600 ml melmese perimesh. Pastaj e lini të ziejë, shtoni gjethen e dafinës dhe ziejini për rreth 10 minuta. Më pas shtoni kubet e kungulleshes dhe 1 lugë rigon dhe ziejini për 5 minuta. I përziejmë 1 lugë sheqer kokosi 1 lugë salce soje dhe domatet e prera në kubikë, i lëmë të ziejnë një herë dhe i rregullojmë me kripë dhe piper; hiqni gjethen e dafinës. Hapi i 3 -të Ndërkohë, për peston, vendosni të gjithë përbërësit - përveç lëkurës së limonit - në një enë të gjatë dhe i bëni pure me një blender dore. Pastaj paloseni ½ lugë çaji me limon dhe shijoni me kripë dhe piper. Hapi i 4 -të Rregulloni supën me speca dhe kungulleshe, shtoni peston sipër dhe shërbejeni.