Rezultatet e kërkimit

Peroksid hidrogjeni për ftohjet dhe gripin Duke folur për peroksid hidrogjeni, kjo substancë natyrale ka përfitime të mëdha për gripin dhe ftohjet. Mund të jetë efektiv 80% të kohës, veçanërisht nëse përdoret kur simptomat shfaqen për herë të parë. Në vitin 1928 Richard Simmons, MD hipotezoi se ftohjet dhe viruset e gripit hyjnë në trup përmes kanalit të veshit, jo përmes syve, hundës apo gojës, siç besonin shumica. Gjetjet e tij u hodhën poshtë nga komuniteti mjekësor. Por ai këmbënguli që të kapësh gripin ose të ftohtin përmes kanalit të veshit, dhe ai mund të ketë të drejtë. Në vitin 1938 studiuesit gjermanë patën sukses të madh duke përdorur peroksid hidrogjeni për trajtimin e ftohjes dhe gripit. Sidoqoftë, të dhënat e tyre janë injoruar për më shumë se 60 vjet, ndoshta sepse nuk ka shumë para për të bërë duke shitur peroksid hidrogjeni. Në përgjithësi, mbajtja e gishtërinjve larg veshëve tuaj do të zvogëlojë shumë shanset tuaja për të ardhur në kontakt me këto viruse, megjithatë, meqenëse ato janë mikroskopike dhe mund të transmetohen nga ajri, ato mund të vendosen mbi ose edhe në veshin tuaj. Sipas gjetjeve gjermane, pasi mikrobet të kenë hyrë në veshin e brendshëm (veshi i mesëm) ata do të fillojnë të shumohen. Nga atje, ata kanë qasje të lehtë në pjesën tjetër të trupit, duke e infektuar atë në të gjithë. Trajtimi është i thjeshtë dhe përfshin administrimin e disa pikave prej 3% të Peroksidit të Hidrogjenit (H202) në secilin vesh, edhe pse shpesh vetëm një vesh është i infektuar. H202 fillon të veprojë menjëherë dhe pas 2-3 minutash të gjitha mikrobet janë neutralizuar. Do të ketë një ndjesi zhurme flluskuese në vesh, dhe ndoshta edhe pickim të lehtë. Filloni me njërin vesh, dhe pasi flluska të jetë qetësuar, kullojeni mbi inde dhe përsëriteni me veshin tjetër. Një ose dy aplikime janë zakonisht të mjaftueshme. Peroksidi i hidrogjenit me tretësirë 3% është krejtësisht i sigurt për foshnjat/fëmijët dhe është në dispozicion në çdo farmaci për disa dollarë. Mënyra më e mirë për ta administruar atë është të përdorni një pikatore. Nëse H202 bie në sy, shpëlajini ato me ujë. Burimet e artikullit: Timeless Secrets of Health and Rejuvenation - Andreas Moritz

Si ndikon dieta në autizëm Shumë faktorë të ndryshëm besohet se janë të përfshirë në zhvillimin e autizmit, duke përfshirë dietën. Sipas rezultateve shkencore, një dietë shumë specifike madje mund të ketë një efekt pozitiv në autizmin ekzistues. Çfarë diete mund të ndihmojë me autizmin? Shumë fëmijë autikë (më shumë se 80 për qind sipas një studimi) vuajnë nga probleme të tretjes si diarre, kapsllëk, dhimbje barku apo edhe refluks, kështu që ka kuptim t'i kushtojnë vëmendje dietës së tyre vetëm për këtë arsye. Por çfarë lloj diete duhet të zgjidhni nëse keni autizëm? Sëmundja Celiac dhe Autizmi: A ka një lidhje? Përsëri dhe përsëri lexohet se njerëzit autikë vuajnë nga sëmundja celiac më shpesh se njerëzit e tjerë. Sëmundja celiac është një sëmundje autoimune që shkakton inflamacion të mukozës së zorrëve pas ngrënies së glutenit (6). Me përparimin e sëmundjes, mukoza e zorrëve vazhdon të tërhiqet, përthithja e lëndëve ushqyese bëhet më e vështirë dhe nuk shfaqen vetëm probleme me tretjen me të vjella, dhimbje stomaku dhe diarre, por edhe mangësi të lëndëve ushqyese dhe humbje peshe. Pra, a mund të tregojnë problemet e shpeshta të tretjes së njerëzve autikë për sëmundjen celiac? Ndoshta një sëmundje celiac e panjohur? Nënat me sëmundje celiake kanë një rrezik më të lartë për të pasur një fëmijë autik Është interesante në këtë kontekst që familjet me sëmundje autoimune (sëmundja celiac është një sëmundje autoimune) kanë më shumë gjasa të kenë edhe autizëm, sipas një studimi. Një studim tjetër zbuloi se nënat me sëmundje celiac kanë tre herë më shumë gjasa të lindin një fëmijë autik sesa nënat pa sëmundje celiac. Arsyeja për këtë nuk dihet. Mund të ketë një lidhje gjenetike ose autizmi mund të zhvillohet kur embrioni ekspozohet ndaj antitrupave të nënës (3). Një lidhje midis autizmit dhe sëmundjes celiac nuk mund të hidhet poshtë. Sëmundja celiake nuk është më e zakonshme tek njerëzit autikë sesa tek njerëzit e tjerë Por a mund të ndodhë që një dietë pa gluten, e cila është e njohur me celiacët, jo vetëm që eliminon problemet e tretjes që janë të zakonshme në autizëm, por mund të përmirësojë edhe simptomat autike? Thjesht sepse problemet e zorrëve të celiakisë shkaktojnë autizëm në radhë të parë apo të paktën e rrisin ndjeshëm atë? Por më pas, në nëntor 2013, doli një studim që tha (4) se njerëzit autikë kishin sëmundje celiac jo më shpesh se njerëzit e tjerë, gjë që dukej se hodhi poshtë idenë se një dietë pa gluten mund të ndihmonte këtu. Pse disa njerëz autikë janë më mirë në një dietë pa gluten? Por pse prindërit vazhdojnë të raportojnë se simptomat e fëmijëve të tyre autikë përmirësohen me një dietë pa gluten ? Mund të jetë për shkak se fëmijët nuk kanë sëmundje celiake, por kanë një formë tjetër të intolerancës ndaj glutenit (e quajtur edhe ndjeshmëri ndaj glutenit), e cila natyrisht nuk ka shënuesit tipikë të sëmundjes celiac, megjithëse gluteni nuk tolerohet qartë. Kërkuesit e Nju Jorkut nga Instituti Mjekësor i Universitetit të Kolumbisë dhe Qendra e Sëmundjeve Celiac dëshironin të zbulonin se në çfarë mase fëmijët e diagnostikuar me autizëm reagojnë ndaj konsumit të glutenit të grurit. Rezultatet e studimit u publikuan në qershor 2013 në revistën online PLoS One (1). Pjesëmarrësit në studim ishin fëmijë (me dhe pa ankesa gastrointestinale) të cilët ishin diagnostikuar me autizëm sipas kritereve zyrtare, vëllezërit e motrat e tyre që nuk shfaqnin simptoma të autizmit dhe një grup kontrolli fëmijësh të shëndetshëm. Mostrat e serumit të gjakut u morën nga të katër grupet dhe u testuan për antitrupa ndaj gliadinës (një përbërës i glutenit) dhe ndaj transglutaminazës 2 (TG2). Transglutaminazat janë enzima endogjene me funksione të ndryshme në organizëm. Në sëmundjen celiac, trupi prodhon antitrupa kundër transglutaminazës 2, kështu që numri i këtyre antitrupave është një shënues i rëndësishëm për diagnostikimin e sëmundjes celiac. Nga ana tjetër, antitrupat kundër gliadinës nuk janë një shënues tipik për sëmundjen celiac. Ndjeshmëria ndaj glutenit në autizëm, por jo sëmundja celiac Krahasuar me serumin e fëmijëve të shëndetshëm, serumi i fëmijëve autikë tregoi vlera dukshëm më të larta të antitrupave IgG kundër gliadinës, ku fëmijët autikë me ankesa gastrointestinale treguan vlerat më të larta. (Lexoni këtu se si terapia e zorrëve përmirëson autizmin .) Markuesit serologjikë specifikë për sëmundjen celiac si. B. Antitrupat kundër TG2 ishin të ngjashëm në të katër grupet, kështu që nuk treguan anomali. Si rezultat, disa nga fëmijët autikë reaguan ndaj glutenit pa vuajtur nga sëmundja celiac. Mekanizmi imunologjik ishte i ndryshëm nga ai i sëmundjes celiac. Studiuesit arritën në përfundimin se duhet të bëhet fjalë për një ndjeshmëri ndaj glutenit të pavarur nga sëmundja celiac me përfshirjen e sistemit imunitar. Ndjeshmëria ndaj glutenit mund të shfaqet në simptoma shumë të ngjashme me ato të sëmundjes celiac, por gjithashtu mund të shfaqet me simptoma që nuk do t'i lidhni menjëherë me sistemin tretës. Këto përfshijnë migrenën dhe lodhjen kronike, si dhe hiperaktivitetin, çrregullimin e deficitit të vëmendjes (ADD) dhe - ndoshta edhe çrregullimet autike. Pra, a mund të kontribuojë në një farë mënyre intoleranca ndaj glutenit në autizëm ose ndryshime të tjera neurosjellëse? A mund të shkaktojë gluteni autizëm? Studimi i Nju Jorkut mund të tregojë mekanizmin e mëposhtëm të veprimit: Nëse janë të pranishëm antitrupat e gliadinës, mund të ndodhin të ashtuquajturat reaksione të kryqëzuara me struktura të caktuara brenda sistemit nervor. Në këtë rast, antitrupat jo vetëm që do të sulmonin gliadinën, por edhe strukturat e vetë trupit të sistemit nervor nëse ato janë të ngjashme me gliadinën. Ndryshe nga të gjitha pritjet, ndjeshmëria ndaj glutenit mund të shfaqet edhe me një proces autoimun (jo vetëm me sëmundjen celiac). Megjithatë, nëse zonat e trupit të sistemit nervor do të prekeshin nga një proces i tillë autoimun, kjo sigurisht që mund të çonte në një gamë të gjerë problemesh neurologjike, si neuropatitë (sëmundjet e sistemit nervor periferik me simptoma të tilla si mpirje në duar dhe këmbë, ndjesi shpimi gjilpërash, etj.), ataksi (koordinim i dëmtuar i lëvizjeve, p.sh. pamundësia për të qëndruar në këmbë, ulur etj.) konvulsione dhe ndryshime neurologjike të sjelljes - duke përfshirë maninë, skizofreninë dhe autizmin. Rrjedhimisht, shumë nga simptomat që shihen te njerëzit me autizëm mund të jenë rezultat i një reagimi imunitar ndaj ekspozimit ndaj glutenit (gruri), pavarësisht nëse janë të pranishëm apo jo shënuesit e gjakut specifikë për sëmundjen celiac. Prandaj, një dietë pa gluten mund të jetë e vlefshme! Kjo është pikërisht ajo që studiuesit konfirmojnë në një publikim të vitit 2018 (7), në të cilin ata supozojnë se ekziston një nëngrup specifik i autizmit (i quajtur nëntip) që lidhet me intolerancën ndaj glutenit. Prandaj, ata që preken nga ky nën-lloj mund të ndihmohen edhe me një dietë pa gluten. Dhe qysh në vitin 2012 u publikua një studim ( 8 ) me titull: “Ndërhyrja dietike pa gluten dhe kazeinë për kushtet e spektrit të autizmit”, ku thuhej: Shumica e studimeve të publikuara mbi këtë temë tregojnë se pas kalimit në një Dieta pa gluten dhe/ose kazeinë ndryshime të rëndësishme pozitive në simptoma. Rasti studimor: Fëmija autik i shëruar me dietë pa gluten dhe kazeinë (pa produkte qumshti) Një rast studimor i një vajze me autizëm u raportua në Journal of Child Neurology në gusht 2013 (2). Fëmija gjithashtu vuante nga epilepsia dhe mezi reagonte ndaj terapive konvencionale. Megjithatë, pasi u vendos në një dietë pa gluten dhe kazeinë, ajo shpejt tregoi një përmirësim të dukshëm në të gjitha simptomat e sëmundjes. Me fillimin e pubertetit u përsëritën krizat, të cilat nuk mund të kontrolloheshin në mënyrë të kënaqshme me mjekim. Më pas vajza vazhdoi një dietë ketogjenike, e cila vazhdoi të ishte pa gluten dhe kazeinë. Një komponent i rëndësishëm përveç perimeve të shumta ishin acidet yndyrore me zinxhir të mesëm (si p.sh. ato që gjenden te vaji i kokosit), të cilët ishin edhe burimi kryesor i yndyrës në këtë dietë – në vend të p.sh. B. gjalpë, krem ose vajra bimore konvencionale. Kjo dietë tregoi përmirësime të ndjeshme në epilepsinë e tyre. Në të njëjtën kohë, mbipesha shumë e rëndë që ishte gjithashtu e pranishme u reduktua dhe aftësitë njohëse dhe të sjelljes u përmirësuan. Me kalimin e viteve, rezultati i pacientit në shkallën e vlerësimit të autizmit në fëmijëri ka rënë nga 49 në 17. Shkalla e vlerësimit të autizmit të fëmijërisë përdoret për të vlerësuar shkallën e autizmit të një fëmije, me rezultatin 30 e lart që është një çrregullim autik. Rrjedhimisht, me një vlerë prej 17 të arritur përfundimisht, asnjë simptomë autike nuk mund të vërehej në pacientin e përshkruar. Në të njëjtën kohë, IQ-ja e saj u rrit me 70 pikë. Një dietë pa gluten ia vlen të provohet për autizmin! Prandaj, shumë prindër me fëmijë autikë nuk i kushtojnë vëmendje vetëm një dietë pa gluten . Në shumicën e rasteve, dieta pa gluten mbahet pa qumësht ose të paktën pa kazeinë në të njëjtën kohë (kazeina është një nga disa proteina në qumësht). Jo gjithmonë, por në disa raste kjo dietë ka mundur të përmirësojë ndjeshëm mirëqenien e fëmijëve (5). Prandaj mund të supozohet se jo të gjithë, por të paktën disa nga fëmijët autikë mund të përfitojnë nga një lloj diete të caktuar, kështu që padyshim duket se është një ide e mirë testimi i llojeve të caktuara të dietës tek fëmijët autikë. Megjithatë, shpesh jepen paralajmërime kundër një diete pa gluten, sikur kjo të ishte kequshqyerja dhe se fëmijët e ushqyer pa gluten do të vuanin tmerrësisht. Sigurisht, një dietë pa gluten mund të dizajnohet në mënyra shumë të ndryshme (si çdo lloj diete) – domethënë e shëndetshme, por edhe shumë e pashëndetshme. Një dietë e shëndetshme pa gluten zakonisht siguron substanca më jetike sesa një dietë konvencionale që përmban gluten, në mënyrë që të mos përbëjë ndonjë rrezik. Ne te kunderten! Ne kemi raportuar tashmë në detaje për këtë temë këtu: Ushqimi pa gluten - por e drejtë! dhe këtu: Ushqimi pa gluten: qendrat e konsumatorit këshillojnë kundër - sqarojmë Meqenëse të gjitha recetat tona janë pa qumësht, ato janë automatikisht pa kazeinë, kështu që mund të provoni çdo recetë pa gluten nga studioja jonë e gatimit. Të gjitha artikujt rreth temës së Autizmit që i kemi publikuar deri më tani mund ti gjeni duke klikuar këtu! Burimet e artikullit: Autismus wurde mit einer speziellen Ernährung geheilt - Zentrum der Gesundheit (1) Lau NM, Green PHR et al., Markers of Celiac Disease and Gluten Sensitivity in Children with Autism, PloS One, Juni 2013 (2) Herbert MR, Buckley JA., Autism and dietary therapy: case report and review of the literature, Journal of Child Neurology, August 2013 (3) Atladóttir HO et al. Association of Family History of Autoimmune Diseases and Autism Spectrum Disorders. Pediatrics. 2009 Aug;124(2):687-94. (4) Ludvigsson JF et al., A Nationwide Study of the Association Between Celiac Disease and the Risk of Autistic Spectrum Disorders, JAMA Psychiatry. 2013 Nov;70(11):1224-30. (5) Piwowarczyk A et al. Gluten- and Casein-free Diet and Autism Spectrum Disorders in Children: A Systematic Review, European Journal of Nutrition. 2017 Jun 13. (epub ahead of print) (6) Gluten ist ein Proteinkomplex, der bevorzugt im Weizen zu finden ist, aber auch in anderen Getreidearten enthalten ist, wie z. B. in Dinkel, Gerste und Roggen. Allerdings enthält jede Getreideart ein artspezifisches Gluten, so dass es Menschen gibt, die z. B. Dinkel gut vertragen, Weizen aber nicht. (7) Rahmoune H, Boutrid N. Autism & Gluten: The Proof By Regression!. Pediatr Neurol Briefs. 2018;32:9. Published 2018 Sep 14. doi:10.15844/pedneurbriefs-32-9 (8) Whiteley, Paul & Shattock, Paul & Knivsberg, Ann-Mari & Seim, Anders & Reichelt, Karl & Todd, Lynda & Carr, Kevin & Hooper, Malcolm. (2012). Gluten- and casein-free dietary intervention for autism spectrum conditions. Frontiers in human neuroscience. 6. 344. 10.3389/fnhum.2012.00344.

Diabeti

Diabeti për shkak të florës së zorrëve të sëmurë A e dini se mund të ulni rrezikun e diabetit me kujdesin përgjegjës të zorrëve? Studiuesit zbuluan se sa më e ekuilibruar përbërja e florës së zorrëve, aq më i vogël është rreziku i diabetit. Prandaj, sigurohuni që keni një zorrë të shëndetshme dhe një florë harmonike të zorrëve dhe në këtë mënyrë ulni rrezikun e diabetit. Gjendja e florës së zorrëve është një kriter diagnostikues për diabetin Një çekuilibër në florën e zorrëve (dysbiosis) mund të jetë një shkak kontribues ose nxitës për diabetin e tipit II, sipas një studimi të fundit të botuar në revistën Nature. Studiuesit zbuluan se një çekuilibër midis baktereve të dobishme dhe të dëmshme të zorrëve mund të jetë një faktor i rëndësishëm në diagnostikimin e hershëm të diabetit, pasi dysbioza me sa duket shfaqet para se të shfaqen simptomat tipike të diabetit. Raporti i duhur i baktereve të zorrëve Trakti gastrointestinal i njeriut (GI) përmban deri në 100 miliardë baktere, të cilat së bashku peshojnë rreth 1.5 kilogramë. Sidoqoftë, është e rëndësishme që të mos ketë baktere në zonën tonë gastrointestinale. Të ashtuquajturat baktere të dobishme preferohet të jetojnë atje. Sapo përqindja e baktereve të dobishme të zorrëve tejkalon 80 përqind, dikush flet për një raport të mirë të baktereve të zorrëve. Bakteret e dëmshme (patogjene) mund të jenë 20 përqind. Në këtë sasi ato mund të mbahen nën kontroll nga bakteret e dobishme dhe nuk zhvillojnë ndonjë potencial të dëmshëm. Bakteret e dobishme të zorrëve forcojnë sistemin imunitar Përfitimet e baktereve "të mira" shkojnë përtej mbështetjes së tretjes, e cila është jashtëzakonisht e rëndësishme për shëndetin optimal. Përveç kësaj, bakteret e dobishme janë të ndërlidhura ngushtë me faktorë të tjerë në sistemin tonë imunitar. Për shembull, ata sigurojnë që të ashtuquajturat "qeliza vrasëse" të lirohen, të cilat më pas transportohen në ato pika të trupit ku ato janë të nevojshme për të eleminuar qelizat e degjeneruara ose patogjenët. Nëse raporti i baktereve të zorrëve është jashtë ekuilibrit, sistemi ynë imunitar dhe kështu mirëqenia jonë mund të vuajë masivisht nga dysbiosis. Diabetikët vuajnë nga flora e zorrëve të irrituara Studiuesit në Universitetin e Kopenhagenit treguan se njerëzit me diabet të tipit 2 kishin një florë të zorrëve në të cilën mund të gjendej një numër veçanërisht i lartë i baktereve të dëmshme të zorrëve. Në këtë studim, u ekzaminuan 345 kinezë. 171 ishin diabetikë të tipit 2. Diabetikët vuanin më shumë nga një ndryshim i florës së zorrëve sesa njerëzit e shëndetshëm. Situata ishte e ngjashme në një studim të mëtejshëm me diabetikët danezë. Hulumtuesit amerikanë gjithashtu zbuluan se një florë jo e shëndetshme e zorrëve jo vetëm që rrit rrezikun e diabetit të tipit 2. Rreziku i zhvillimit të sëmundjes autoimune të diabetit të tipit 1 gjithashtu rritet qartë me dysbiosis. Diabeti i tipit 1 për shkak të çrregullimit të florës së zorrëve Studiuesit amerikanë analizuan të dhënat e 33 fëmijëve nga Finlanda dhe Estonia të cilët (gjenetikisht) kishin një rrezik në rritje të diabetit të tipit 1. Për dallim nga diabeti i tipit 2, tipi 1 zakonisht ndodh në një moshë të re. Shkencëtarët i shoqëruan fëmijët që nga lindja deri në moshën tre vjeç. Në ata fëmijë që zhvilluan diabet të tipit 1 gjatë kësaj kohe, diversiteti bakterial në zorrë u ul me një të katërtën një vit para fillimit të sëmundjes aktuale. Edhe nëse përbërja e baktereve të zorrëve ndryshon shumë nga personi në person, në fakt është relativisht konstante për secilin individ. Në pacientët me diabet tip 1 nga studimi në fjalë, megjithatë, studiuesit jo vetëm që vunë re uljen e diversitetit në florën e zorrëve. Në të njëjtën kohë, përqindja e baktereve beninje të zorrëve u ul, por ajo e baktereve të dëmshme u rrit. Kjo çoi në përfundimin se dysbiosis është e lidhur edhe me zhvillimin e diabetit të tipit 1. Pra, mund të jetë e mundur të vononi ose parandaloni zhvillimin e të dy llojeve të diabetit me ndihmën e probiotikëve. Rivendosni florën tuaj të zorrëve! Mjekësia konvencionale ende nuk kujdeset për balancën e baktereve të dobishme dhe të dëmshme në sistemin tretës. Shumë shpesh përshkruhen antibiotikë, të cilët dihet se shkatërrojnë ose çekuilibrojnë florën e zorrëve. Antibiotikët janë të ngjashëm me kimioterapinë. Ashtu si kimioterapia shkatërron jo vetëm qelizat e këqija, por edhe qelizat e shëndetshme të trupit, një antibiotik gjithashtu shkatërron jo vetëm bakteret e këqija, por edhe ato të mira. Problemi këtu është se pas terapisë me antibiotikë, bakteret e dëmshme të zorrëve shërohen më shpejt se ato të dobishme, kështu që ato kanë kolonizuar në masë të madhe zorrën kur ato të dobishme rishfaqen. Bakteret e dobishme të zorrëve nuk gjejnë më vend dhe i lënë fushën baktereve të dëmshme të zorrëve. Për këtë arsye, në përgjithësi rekomandohet të ndërtohet flora e zorrëve me një preparat probiotik pas terapisë me antibiotikë. Në këtë mënyrë, bakteret e mira të zorrëve vendosen para se bakteret e dëmshme të shërohen. Fatkeqësisht, vetëm disa mjekë konvencionalë përshkruajnë preparate probiotike për të ndërtuar florën e zorrëve pas terapisë me antibiotikë. Zakonisht i takon pacientit të zbulojë më shumë dhe më pas të kujdeset për florën e tij të zorrëve. Si të liroheni nga bakteret e dëmshme të zorrëve Terapia me antibiotikë nuk është faktori i vetëm që largon bakteret e dobishme të zorrëve dhe promovon ato të dëmshme. Stresi dhe një dietë e pashëndetshme me shumë sheqer, ushqime të shpejta dhe karbohidrate të rafinuara, me shumë produkte shtazore dhe në të njëjtën kohë konsum i ulët i frutave dhe perimeve krijojnë një mjedis në sistemin tretës në të cilin bakteret e dobishme të zorrëve nuk ndihen më si në shtëpi - por bakteret e dëmshme bëjnë shumë mirë. Ju mund të mësoni më shumë rreth faktorëve të tjerë që mund të dëmtojnë florën tuaj të zorrëve këtu: Nëntë gjëra që mund të dëmtojnë florën tuaj të zorrëve Sidoqoftë, një dietë e shëndetshme alkaline krijon bazën që bakteret e mira të zorrëve të jenë të lumtur të qëndrojnë në sistemin tonë tretës. Vetëm kur të jetë krijuar kjo bazë, ne mund të marrim masa për të dëbuar bakteret e dëmshme të zorrëve. Këtu janë disa këshilla për të ndihmuar në largimin e baktereve të dëmshme të zorrëve: Hudhra: Hudhra detoksifikon dhe në të njëjtën kohë siguron ushqim për bakteret e dobishme të zorrëve. Sidoqoftë, hudhra funksionon vetëm kur konsumohet e papërpunuar. Disa njerëz përziejnë hudhrën me mjaltë për ta bërë atë më të shijshëm dhe më të lehtë për t’u ngrënë. Vaji i mentës: Shumë njerëz betohen për vajin e mentës kur kanë probleme me stomakun. Sidoqoftë, shumë pak njerëz e dinë që ky vaj mund të shkatërrojë bakteret patogjene pa shkaktuar dëme anësore në kulturat e dobishme. Sidoqoftë, vaji i mentës mund të zhvillojë efektet e tij kundër baktereve të dëmshme nëse mund të arrijë në zorrën e hollë. Për ta arritur këtë, vaji i mentës duhet të merret në kapsula gastro-rezistente. Kapsula të tilla sigurojnë që gjithçka në to të kalojë e paprekur përmes stomakut dhe që përbërësit të lëshohen vetëm dhe vetëm në zorrë. Vaj rigoni: Ju gjithashtu mund të përdorni vaj rigoni. Detajet mbi vajin e rigonit mund t'i gjeni këtu: vaj rigoni. Ekstrakt Lapacho: Ekstrakt Lapacho (= ekstrakt Pau D`Arco) do të ishte një tjetër zgjedhje e shkëlqyer për të pastruar trupin nga bakteret e dëmshme. Dy opsionet e fundit funksionojnë edhe kundër kërpudhave, që do të thotë se ato mund të përdoren edhe për infeksionet Candida. Bentonite: Një agjent tjetër i mirë detoksifikimi është bentoniti. Bentoniti mund të largojë toksinat e të gjitha llojeve nga organizmi. Por mund të përdoret gjithashtu për të eleminuar bakteret e dëmshme të zorrëve përmes adsorbimit. Në të njëjtën kohë, bentoniti krijon një mjedis të këndshëm të zorrëve në të cilin bakteret e dobishme të zorrëve duan të vendosen. Probiotikë: alsoshtë gjithashtu e rëndësishme që të merrni baktere të dobishme për disa javë deri në tre muaj. Ju mund ta bëni këtë duke ngrënë ushqime të fermentuara (lakër turshi të papërpunuar, lëngje të fermentuara të acidit laktik të papërpunuar, pije bukë, etj.) Ose duke marrë preparate probiotike. Përgatitjet probiotike në kapsulat enterike janë natyrisht shumë më efektive sesa ushqimet e fermentuara, pasi numri i baktereve të dobishme që arrijnë në zorrë me kapsulat është shumë më i lartë. Në ushqimet e fermentuara, disa nga bakteret eliminohen nga acidi gastrik në stomak. Lexoni gjithashtu: Parandalimi i Diabetit me Probiotikë Burimet e artikullit: Burimet e artikullit: Diabetes durch kranke Darmflora - Zentrum der Gesundheit Qin, J. et al., "A metagenome-wide association study of gut microbiota in type 2 diabetes", Nature 490, 55-60 (04 October 2012), (Eine metagenom-weite Assoziationsstudie der Darmflora bei Typ-2-Diabetes) "Gut Bacteria Could Play Key Role in Development of Type 2 Diabetes" ScienceDaily, Sep. 26, 2012 (Darmbakterien könnten eine Schlüsselrolle bei der Entwicklung von Diabetes Typ 2 spielen.) Dr. Aleksandar D. Kostic et al., The Dynamics of the Human Infant Gut Microbiome in Development and in Progression toward Type 1 Diabetes., Cell Host & Microbe , Februar 2015, (Die Dynamik des Darmmikrobioms bei Kleinkindern in Entwicklung und Progression hin zu Diabetes Typ 1) Pedersen O et al., Human gut microbes impact host serum metabolome and insulin sensitivity. Nature , 2016, (Menschliche Darmbakterien beeinflussen Gesamtstoffwechsel des Menschen und Insulinsensitivität)

Sëmundjet kardiovaskulare

Receptet-Arabisht

Kulaq gështenjash me kanellë e sheqer kokosi E mbani mend kohën kur ishit te gjyshja dhe ajo përgatiste kulaq me gështenja?! Thjeshtë shtoni kanellë dhe sheqer kokosi dhe kulaqi bëhet i mahnitshëm! Përbërësit për 2 porcione: gështenja të ziera ( p.sh. të ziera një natë para) sheqer kokosi (opcionale mjaltë) kanellë Përgatitja: Koha e parapërgatitjes: minuta Koha e gatimit / pjekjes: minuta Koha e pritjes: - minuta Hapi i parë Preni gështenjat në mes dhe me një lugë çaji nxirreni jashtë në një enë. Hapi i dytë Shtoni sheqerin e kokosit, aromatizoni me kanellë dhe pëzjeni të gjithën.

Salcë e djegës chilli e ëmbël dhe e thartë Për këtë salcë djegëse të shijshme, fillimisht i pastrojmë të gjithë përbërësit me një mikser dhe më pas i ziejmë për 15 minuta - gati! Meqenëse salca djegëse është e bërë në shtëpi, ajo natyrisht përbëhet ekskluzivisht nga përbërës të shëndetshëm. Përbërësit për 2 porcione: 150 g ananas - prini përafërsisht 80 g domate - prërë në çerek, hiqni kërcellin 1 spec djegës i kuq i butë 200 ml ujë 2 lugë paste domate 1 lugë gjelle sheqer kokosi 1 lugë gjelle uthull molle 1 lugë çaji kripë kristali Përgatitja: Koha e parapërgatitjes: 5 minuta Koha e gatimit / pjekjes: 15 minutë Hapi i parë Për salcën djegëse, vendosni të gjithë përbërësit në një enë të gjatë dhe i bëni pure me një blender dore. Hapi i 2 -të Pastaj vendoseni në një tigan dhe ziejini për rreth 15 minuta. Erëzoni për shije me kripë. Hapi i 3 -të Në fund e derdhni në një shishe qelqi të pastër ndërsa është akoma e nxehtë, kthejeni përmbys dhe lëreni të ftohet në frigorifer. Salca djegëse mund të qëndroj për rreth 1 javë nëse ruhet në frigorifer.

Sallatë kopëre me mango dhe lajthi të karamelizuara Kjo sallatë kopër me fruta me mango është e këndshme dhe freskuese në të njëjtën kohë. Lajthitë e karamelizuara rrumbullakosin shijen në mënyrë perfekte. Përbërësit për 2 porcione: 80 g lajthi 1 lugë çaji vaj kokosi 1 lugë çaji mjaltë 1 lugë sheqer kokosi 1 majë kripe kristali 1 mango - vendosni 150 g nga ajo për salcë; preni pjesën tjetër në feta 100 ml krem bajame ( apo tershere ) 1 lugë çaji xhenxhefil të grirë ½ lugë çaji speca djegës 340 g kopër - prerë në feta ose feta të holla 1 limon organik - nga të cilat 3 lugë lëng + ½ lugë çaji lëvore Kripë kristali dhe piper nga mulliri 2 lugë gjelle koriandër të copëtuar (nenexhik të copëtuar alternativisht) Përgatitja: Koha e parapërgatitjes: 20 minuta Koha e gatimit / pjekjes: 10 minuta Hapi i parë Së pari përgatitni përbërësit; Përgjysmoni 80 g lajthi, i pjekni pa yndyrë dhe lërini mënjanë për një moment. Hapi i 2 -të Pastaj sillni 1 lugë çaji vaj kokosi, 1 lugë sheqer kokosi dhe 1 majë kripe të ziejnë në një tigan dhe karamelizoni për pak më pak se 1 minutë duke i trazuar. Pastaj shtoni lajthitë e pjekura dhe përziejini mirë. Pastaj përhapeni në letër pjekje dhe lëreni të ftohet. Hapi i 3 -të Për salcë, bëni pure 150 g mango së bashku me 100 ml krem bajamesh apo tershere, 1 lugë çaji xhenxhefil të grirë dhe ½ lugë çaji djegës në një blender. Hapi i 4 -të Vendosni feta kopër dhe mango në një tas dhe përzieni me 3 lugë lëng limoni dhe ½ lugë çaji lëvozhgë. Pastaj derdhni salcën mbi të dhe spërkateni me kripë dhe piper. Hapi i 5 -të Përhapni lajthitë e karamelizuara në sallatë dhe shijojeni të spërkatur me 2 lugë koriandër të copëtuar.

Pastrimi limfatik 3-ditor Pastrimi limfatik është jashtëzakonisht efektiv - veçanërisht nëse keni praktikuar një dietë të tepërt alkaline katër javë më parë dhe keni kryer një pastrim të zorrëve . Pastrimi treditor i limfës është fundi i përsosur i çdo programi të pastrimit të zorrëve. Me programin treditor të përshkruar më poshtë, ju mund të lani, pastroni, forconi dhe detoksifikoni enët limfatike dhe nyjet limfatike në të gjithë trupin tuaj. Pse pastrimi i limfës? Një pastrim limfatik pastron dhe lan sistemin tuaj limfatik. Sistemi limfatik përbëhet nga shumë enë limfatike që janë të mbushura me lëng limfatik - limfat - dhe kalojnë nëpër të gjithë trupin. Enët limfatike bëhen më të imta dhe më të imta sa më tej depërtojnë në inde. Atje ata thithin të gjitha mbeturinat që lëshohen nga qelizat e trupit në ujin ndërqelizor. Megjithatë, ato gjithashtu thithin bakteret, helmet, qelizat e vjetruara, pjesët qelizore dhe madje edhe qelizat kancerogjene, d.m.th. të gjitha substancat e huaja, mbeturinat dhe të rrezikshme që do të ishin shumë të trashë, shumë të padurueshme ose thjesht shumë toksike për kapilarët e gjakut (enët më të mirë të gjakut). Enët limfatike kalojnë nëpër nyjet limfatike në intervale të caktuara. Aty të gjitha lëndët e huaja, mbetjet dhe të rrezikshme filtrohen dhe defuzohen në mënyrën më të mirë të mundshme. Sepse në nyjet limfatike ka qeliza pastruese dhe qeliza imune që janë në veprim rreth orës. Sistemi limfatik: sistemi i pastrimit dhe filtrimit të trupit Sistemi limfatik është një lloj sistemi pastrimi dhe filtri në trup dhe e mban ujin e trupit të pastër dhe të pastër. Por kjo jo gjithmonë ka sukses gjithëpërfshirës. Ndodh kongjestion limfatik dhe jo të gjitha substancat problematike mund të eliminohen dhe neutralizohen. Tani ato futen në gjak, ku gradualisht mund të çojnë në helmim dhe skorje të të gjithë organizmit dhe, në afat të gjatë, të kontribuojnë në zhvillimin e shumë sëmundjeve kronike. Në fund të fundit, ju mund të jeni po aq të shëndetshëm sa funksionon vetë sistemi i kullimit dhe detoksifikimit të trupit. Sapo shfaqen defekte këtu, shëndeti bie me shpejtësi. Kryesisht shfaqen sëmundje të frymëmarrjes, ënjtje të nyjeve limfatike, celulit, mbajtje uji, dobësim i sistemit imunitar dhe alergji dhe shpeshherë pamundësi për të humbur peshë të tepërt. Prandaj, pastrimi limfatik duhet të shpërndajë kongjestionin limfatik, të rivendosë rrjedhën limfatike, të promovojë detoksifikimin dhe pastrimin e trupit dhe të mbështesë rigjenerimin e sistemit limfatik përmes lehtësimit. Rezultati është shpesh një qëndrim krejtësisht i ri ndaj jetës, sepse uji i trupit më në fund mund të rrjedhë lirisht përsëri. Rritja e mirëqenies dhe lehtësia e këndshme po përhapen. Provoje! Në artikullin tonë kryesor mbi pastrimin holistik të limfës, do të mësoni shumë detaje rreth sistemit limfatik dhe pastrimit të limfës. Aty do të zbuloni se si mund të pastroni sistemin tuaj limfatik në mënyrë gjithëpërfshirëse dhe holistike me ndihmën e nëntë masave. Një metodë tjetër për pastrimin e limfës është e disponueshme me pastrimin limfatik tre-ditor të përshkruar më poshtë. Pastrimi limfatik treditor Pastrimi treditor i limfës nuk është një pastrim për mes. Pra, ai nuk mund të integrohet në jetën e përditshme të punës dhe në mënyrë ideale duhet të zhvillohet gjatë një fundjave të gjatë. Ju mund të zgjidhni midis dy varianteve: Një pastrim limfatik tre-ditor, në të cilin pini vetëm lëngje dhe ujë (pastrimi limfatik tre-ditor numër 1). Dhe një pastrim limfatik treditor, gjatë të cilit hahen edhe supa me perime (pastrimi treditor i limfës numër 2). Pastrimi treditor i limfës - numër 1 Le të fillojmë me javën para pastrimit të limfës: 1. Një javë para pastrimit të limfës ... ju lutemi hani një dietë vegane, pra ushqime thjesht me bazë bimore. Ata gjithashtu nuk hanë miell (përfshirë miellin e grurit të plotë, d.m.th. pa enët me miell), sheqer dhe produkte soje. Këtu mund të gjeni receta të përshtatshme. 2. Dy ditët e fundit para pastrimit të limfës ... ju hani vetëm fruta të freskëta, të papërpunuara, fara (fara luledielli, fara kungulli, chia, fara liri, etj.), arra, lakër dhe perime. 3. Lëng Tani zgjidhni një lëng që ju pëlqen. Ai do t'ju shoqërojë gjatë pastrimit treditor të limfës. Megjithatë, duhet të jetë një lëng perimesh dhe në mënyrë ideale që mund ta shtrydhni vetë, p.sh. B. një përzierje me lëng selino, karrota, panxhari dhe majdanoz. Në formulimin origjinal të pastrimit të limfës sipas Karin Uphoff, z. B. Rekomandohet lëngu i mollës, rrushit ose karotave të pastër. Një tjetër lëng që duhet të pini gjatë pastrimit është lëngu i kumbullave të thata, të cilin mund ta gjeni në dyqanet e ushqimeve të shëndetshme. Të gjitha lëngjet që pini gjatë pastrimit duhet të jenë në temperaturën e dhomës, por mund të jenë edhe më të ngrohta. 4. Pastrimi i limfës - Dita 1 deri në Ditën 3 - Përzierja e lëngut dhe e pastrimit Asgjë nuk hahet gjatë pastrimit limfatik treditor. Ju pini ujë dhe lëng dhe merrni një përzierje të veçantë (shih 5.). Kur të zgjoheni në mëngjesin e ditës së parë të pastrimit të limfës, filloni duke pirë një gotë ujë pa gaz. Më pas pini 250 deri në 300 ml lëng kumbulle të përzier me lëngun e një limoni të shtrydhur. Nëse keni një sistem të ndjeshëm tretës, ju rekomandojmë të pini më pak lëng kumbulle (p.sh. 100 ml) dhe mbi të gjitha ta pini shumë ngadalë. Pështyma tërësisht çdo gllënjkë para se të gëlltit atë. Një orë më vonë pini gotën e parë të lëngut të zgjedhur dhe të saposhtrydhur, të cilin mund ta holloni me lëng limoni, ujë limoni ose ujë nëse ju duket shumë i ëmbël ose shumë i koncentruar. Një orë më vonë, pini një gotë me ujë të gazuar. Tani kaloni mes lëngut dhe ujit çdo orë - gjatë gjithë ditës derisa të keni pirë 2 litra secili. (Receta origjinale rekomandon 1 gallon (3,78 litra) secili, që do të korrespondonte me 7,5 litra lëngje në ditë, që ne e perceptojmë si shumë.) Nëse keni probleme me zemrën ose veshkat, diabet ose sëmundje të tjera kronike, duhet të pastrimin e limfës, diskutoni me mjekun tuaj nëse mund ta bëni pastrimin. 5. Përzierje pastrues për detoksifikimin dhe kullimin Përziejini përbërësit e mëposhtëm në një gotë të madhe me ujë (300 - 400 ml) dhe merrni këtë përzierje 1 deri në 3 herë në ditë. Ju gjithashtu mund t'i merrni përbërësit individualë (me një gotë ujë në të njëjtën kohë) gjatë gjithë ditës nëse nuk ju pëlqen përzierja: 1 lugë fara liri ose fara chia 1 lugë gjelle uthull molle organike, natyrale e turbullt ¼ deri në 1 lugë çaji piper kajen / pluhur djegës 1 lugë gjelle melasë e zezë (nëse dëshironi) Vetëm një herë në ditë: 1 lugë çaji leshterik ose pluhur dulse Nëse zorra juaj është shumë e ngadaltë dhe nuk ka jashtëqitje gjatë ditës - pavarësisht lëngut të kumbullës - pini një gotë tjetër lëng kumbulle para se të shkoni në shtrat në mbrëmjen e ditës së parë. 6. Lëvizja trupore Meqenëse sistemi limfatik - ndryshe nga qarkullimi i gjakut - nuk ka shtytje (zemër), rrjedha limfatike mund të mbahet vetëm nga muskujt tanë dhe lëvizjet e frymëmarrjes. Nëse qëndrojmë joaktivë, limfat do të ngecin dhe bashkë me të edhe detoksifikimi. Prandaj është thelbësore që limfat të mbetet në rrjedhë ose të hyjë në rrjedhë, jo vetëm gjatë pastrimit 3-ditor të limfës. Prandaj rekomandohet që të ushtroheni të paktën një orë në ditë, si p.sh. B. ecja e shpejtë, çiklizmi, noti, kërcimi ose joga. Sigurohuni që të merrni frymë thellë në mënyrë që diafragma juaj të ngrihet dhe të bjerë intensivisht, gjë që aktivizon shumë mirë rrjedhën limfatike. Aktivitete të tjera që mund të bëni gjatë pastrimit të limfës përfshijnë: Masazh me furçë të thatë Terapi me ujë (dushe të alternuara dhe sauna) Banja të nxehta (shih pikën 7) Ushtrime meditimi dhe relaksi 7. Banja të nxehta Sëmundjet që shoqërohen me formimin e tepërt të mukusit mund të jenë shenjë e stanjacionit të rrjedhës limfatike, p.sh. B. Kollë kronike, pastrim i vazhdueshëm i fytit, hundë e bllokuar vazhdimisht, mukozë në jashtëqitje, etj. Vështirë se diçka mund të largojë mukozën e tepërt nga trupi si dhe një banjë e nxehtë. Me banjot e nxehta mund të krijoni një gjendje të ngjashme me temperaturën që vendos rrjedhën limfatike në shpejtësinë maksimale, nxit prodhimin e antitrupave, kullon mukozën e tepërt dhe nxjerr toksinat me djersën përmes lëkurës. Banjat e nxehta janë një ilaç i shkëlqyer, veçanërisht për infeksionet e lehta që shoqërohen me ënjtje të nyjeve limfatike, për ftohjet etj. Nata pas banjës do të jetë rraskapitëse sepse humbni shumë lëngje dhe shpesh keni etje. Por të nesërmen në mëngjes do të ndiheni mirë. Banjat e nxehta duhet të bëhen gjithmonë me stomakun bosh, idealisht para se të shkoni në shtrat, p.sh. B. dy deri në tre orë pas darkës. Ose mund të anashkaloni darkën. Duke qenë se nuk keni një darkë vërtet të gjerë gjatë pastrimit të limfës, koha gjatë pastrimit të limfës është ideale për banjot e nxehta. Përveç një vaskë dhe një lidhje uji, ju nevojiten përbërësit e mëposhtëm: Çaj i nxehtë me xhenxhefil ose nenexhik 1 gotë ujë me limon të saposhtrydhur 1 filxhan kripë epsom dhe 1 filxhan kripë deti Vaj esencial sipas dëshirës Vaj esencial trumze (disa pika të përziera në 1 lugë gjelle vaj ulliri ose kokosi) Tani ja fillojmë: Para se të bëni dush, pini një gotë të nxehtë xhenxhefili që rrit temperaturën e brendshme përpara se të bëni banjë. Përgatitni një gotë ujë (temperatura e dhomës) me limon të saposhtrydhur. Do ta pini pas banjës. Mbushni vaskën tuaj me ujë të nxehtë. Sigurisht, duhet të jetë aq e nxehtë sa të mund të qëndroni në të dhe të mos digjeni ... Shtoni një filxhan kripë epsom (sulfat magnezi) dhe një filxhan kripë deti në ujin e banjës, si dhe çdo barishte ose vaj esencial që u pëlqen. Më pas futuni në vaskë dhe shijoni efektin nxitës të djersës me një kokë të kuqe. Mundohuni të qëndroni për të paktën 20 minuta për të arritur enët limfatike më të thella. Mos e lani veten me ujë të ftohtë më pas, edhe nëse do të keni dëshirë ta bëni. Në vend të kësaj, uluni në një karrige në banjë, pushoni, djersini më pas dhe pini ujin e përgatitur me limon. Pas pesë minutash, thajeni veten tërësisht, vishni pizhame të ngrohta, fërkoni shputat e këmbëve me përzierjen e vajit të trumzës (që aktivizon sistemin imunitar), shkoni në shtrat dhe mbështilluni ngrohtë. Sigurohuni që të keni shumë ujë pranë shtratit tuaj në rast se zgjoheni të etur, gjë që është më e zakonshme. Qëllimi duhet të jetë djersitja sa më shumë gjatë natës. Të nesërmen në mëngjes, bëni një dush të vakët dhe pini shumë ujë. Nëse nuk bëni banjë gjatë një regjimi të pastrimit limfatik, hani vetëm ushqime të lehta ditën në vijim. Masterimi i krizave të detoksifikimit Nëse ndiheni të lodhur, të çalë dhe të paaftë gjatë pastrimit të limfës, mos e detyroni veten të bëni asgjë. Pushoni në mënyrë që pastrimi të shkojë pa probleme. Kur toksinat dhe mbetjet largohen nga trupi, kjo shpesh shfaqet me dhimbje koke, marramendje, të përziera, dhimbje shpine etj. – gjë që është krejt normale dhe zakonisht përfundon pas ditës së dytë të pastrimit. Tani niveli juaj i energjisë do të rritet përsëri. Duke qenë se çdo proces pastrimi është krejtësisht individual, mund të ndodhë që të mos keni fare eksperienca negative ose të ngecni në krizën e detoksifikimit ditën e tretë dhe të keni ankesa. Prandaj, gjithmonë kushtojini vëmendje trupit tuaj dhe përshtatni masat e pastrimit me sinjalet e tij. Ju gjithmonë mund ta bëni pastrimin më të butë ose ta ndaloni atë (p.sh. pini më pak dhe hani një vakt të lehtë në vend të tij) ose të mbështesni organet tuaja të kullimit me masa të mëtejshme. Për shembull, bentoniti mund të merret çdo ditë, i cili lidh shpejt skorjen dhe toksinat që lirohen. Në këtë mënyrë, këto nuk qarkullojnë më në trup, por shkarkohen me jashtëqitje. Një pjesë shtesë e magnezit gjithashtu mund të mbështesë detoksifikimin dhe të lehtësojë simptomat e pakëndshme. Meqenëse radikalet e lira janë të bollshme gjatë detoksifikimit, është e dobishme të merrni antioksidantë që neutralizojnë radikalet e lira dhe reduktojnë stresin oksidativ. Antioksidantë të fuqishëm janë astaksantina, OPC, aronia, kurkumina, rigoni, vitamina C, vitamina E etj. Këtu është një listë e superushqimeve më të mira. Në paraditen e ditës së katërt, pra ditën e parë pas pastrimit limfatik, agjërimi i lëngut përfundon duke ngrënë fruta të papërpunuara (p.sh. mollë, nektarina, manaferra, etj.). Hani shumë ngadalë dhe përtypni me kujdes çdo kafshatë. Në mesditën e ditës së katërt ju tashmë mund të hani vaktin tuaj të parë me sallatë të freskët. Lëngjet e perimeve ende mund të pihen. Në mbrëmje, nëse dëshironi, mund të përgatisni një pjatë me perime të gatuar butësisht në avull në vend të perimeve të papërpunuara. Pastrimi treditor i limfës mund të bëhet deri në katër herë në vit. Pastrimi treditor i limfës - numër 2 Nëse nuk jeni aq të dhënë pas pirjes së lëngjeve dhe gjithashtu nuk po e përballoni mirë agjërimin, mund të shkoni në pastrimin limfatik treditor numër 2. Pastaj janë të mundshme edhe ushqime të ngrohta dhe të forta. Me pastrimin limfatik treditor numër 2, mbeten të gjitha pikat përveç pikës 4. Pra ndryshon vetëm procesi në tri ditët e pastrimit. Pasi të ngriheni : pini një gotë ujë pa gaz. Më pas përgatisni një pije nga përbërësit e mëposhtëm: Në shtrydhëse frutash shtrydhni një limon të plotë organik duke përfshirë lëkurën dhe një copë xhenxhefil 2 cm. Mbusheni këtë lëng me 250 ml ujë të ngrohtë, ëmbëlsoni - sipas dëshirës - me pak melasa të zezë dhe rezultatin e pini ngadalë dhe me gllënjka. Mëngjesi: Pini rreth 350 ml lëng që keni zgjedhur (shih 3. për pastrimin treditor të limfës numër 1) dhe hollojeni këtë me përafërsisht 150 ml ujë. Ndërmjet vakteve: Pini shumë ujë pa gaz (deri në 2 deri në 3 litra në ditë) dhe përzierjen e pastrimit një herë deri në tre herë në ditë (pika 5). Në vend të ujit, mund të përdorni edhe një çaj bimor për pastrimin e limfës (recetën mund ta gjeni këtu: Pastrimi i limfës). Paradite: Pini 250 ml ujë me lëngun e një limoni, një lugë çaji piper kajen dhe ëmbëlsoni me melasa të zezë ose shurup panje. Dreka: Përgatitni supën e mëposhtme për pastrimin e limfës (Supë Vital Detox). Nëse gatuani trefishin e sasisë, mund ta mbani supën në frigorifer dhe ta ngrohni një porcion çdo ditë: Përbërësit: 1 filxhan bishtaja, të prera në copa 1 filxhan kungull i njomë, i prerë në kubikë Hudhra e freskët rreth ¼ deri në ½ gisht Majdanoz i grirë 1 lugë çaji secila vaj ulliri dhe vaj liri Barishte të thata ose të freskëta për erëza Përgatitja: Ziejini bishtajat në rreth 200 ml ujë ose lëng perimesh për rreth 5 minuta. Tani shtoni kungull i njomë dhe ziejini perimet në avull për 5 minuta të tjera. Bëjeni pure supën me pak hudhër të freskët. Shtoni majdanoz të grirë, një lugë çaji vaj ulliri dhe një lugë çaji vaj liri (për të stimuluar funksionin e mëlçisë dhe fshikëzës së tëmthit) dhe shijoni me trumzë, shafran i Indisë, borzilok etj. Pasdite: pini sërish të njëjtin lëng që keni ngrënë për mëngjes. Një orë para darkës: Pini 250 ml ujë të ngrohtë pa gaz me 1 lugë gjelle uthull molle, natyralisht i turbullt. Darka: Shijoni supë me patate dhe perime: Përbërësit 1 filxhan patate të prera në kubikë 1 filxhan copa karrote ½ filxhan kube selino ½ filxhan qepë të prerë në kubikë hudhra Barishte sipas dëshirës, sa më pak ose aspak kripë Përgatitja: Hidhni perimet në ½ litër ujë. Ziejeni supën në qetësi për një orë, kullojini perimet dhe pini vetëm lëngun. Mund të përgatisni tre racione njëherësh në mënyrë që të furnizoheni për tre ditë. Ditën e katërt ju ktheheni ngadalë te sallatat, pjatat me perime të gatuara në avull dhe vaktet me pseudo-drithëra etj. Ekipi juaj nga Qendra e Shëndetit ju uron shumë argëtim dhe sukses me pastrimin e limfës Pastrimi treditor i limfës u zhvillua nga fitoterapistja Karin Uphoff. Burimet e artikullit: Die 3-Tages-Lymphreinigung (zentrum-der-gesundheit.de) - Zentrum der Gesundheit Uphoff KC, Three-Day Lymph Cleanse Recipe, Juli 2014, (Rezept für Drei-Tages-Lymphreinigung)

Sëmundjet e grave

Nivelet e kortizolit: Si ta ulni kortizolin tuaj Kortizoli njihet si hormoni i stresit. Stresi kronik, por edhe shkaqe të tjera, çojnë në një ngritje kronike të nivelit të kortizolit, i cili mund të ketë të gjitha llojet e pasojave të pakëndshme. Ne shpjegojmë se si mund ta ulni natyrshëm kortizolin tuaj. Kortizoli, hormoni i stresit Nëse ndiheni shumë të stresuar, dyshimi është se nivelet e kortizolit tuaj janë rritur. Ka shumë mënyra në të cilat mund të ulni kortizolin tuaj dhe kështu të shmangni sëmundjet dytësore. Kortizoli është një hormon steroid. Njihet gjithashtu si hormoni i stresit sepse lirohet veçanërisht kur personi është në një situatë stresuese. Pa kortizol, njerëzit nuk mund të mbijetojnë. Pra, është një hormon jetik. Kur rritet niveli i kortizolit? Kortizoli prodhohet në koren e veshkave. Sasia e kortizolit të lëshuar i nënshtrohet ritmit ditor. Niveli i kortizolit është më i lartë në mëngjes nga rreth orës 6 ose 7 të mëngjesit në mënyrë që njerëzit të fillojnë ditën, dhe ato janë përkatësisht të ulëta në mbrëmje. Nëse ka eksitim dhe stres, niveli i kortizolit gjithashtu rritet në mes ose mbetet - në rastin e stresit kronik - fillimisht i ngritur në mënyrë kronike para shterimit të gjëndrës mbiveshkore çon në një nën furnizim kronik të kortizolit (insuficiencë mbiveshkore), e cila rezulton në lodhje, vështirësi në përqëndrim, tolerancë e ulët ndaj stresit, Mund të shprehë ndjeshmërinë ndaj infeksionit, palpitacionet, etj. Këto janë detyrat e kortizolit në trup Kortizoli ka funksione vitale. Përfshihet në rregullimin e ritmit të gjumit -zgjimit, menaxhon furnizimin me karbohidrate (sheqer në gjak), është i përfshirë në metabolizmin e yndyrës dhe proteinave, zvogëlon proceset inflamatore dhe ndihmon në kontrollin e presionit të gjakut - vetëm për të shtuar vetitë më të rëndësishme të kortizolit emri. Po sikur të lëshohet shumë ose shumë pak kortizol? Në rastin e insuficiencës mbiveshkore, kur lëvorja mbiveshkore nuk mund të prodhojë më kortizol të mjaftueshëm, flitet për sëmundjen e Addison -it. Nëse, nga ana tjetër, ka mbiprodhim, atëherë sëmundja e Cushing është e pranishme. Kjo e fundit manifestohet në fytyrën e hënës së plotë, qafën e demit, prishjen e muskujve, presionin e lartë të gjakut, osteoporozën, impotencën, oreksin e madh me shtim në peshë, etj. Simptomat e sëmundjes së Cushing mund të shfaqen edhe me terapi të bazuar në ilaçe "kortizon". Njëri pastaj flet për sindromën e Cushing. Kortizol apo kortizon? Ndryshimi Kortizoni është forma joaktive e hormonit. Kortizoli është forma aktive. Ajo që është konfuze është se kortizoli nganjëherë quhet hidrokortizon. Kortizoli dhe kortizoni grupohen nën termin glukokortikoide. Termi përmban fjalën "gluco", e cila tregon një nga detyrat më të rëndësishme të kortizolit, domethënë që rrit nivelin e sheqerit në gjak, domethënë siguron që trupi të ketë glukozë të mjaftueshme në dispozicion - sepse në kohë stresi duhet të ketë karburant të mjaftueshëm për luftë ose arratisje ekzistojnë. Përveç këtyre dy glukokortikoideve natyrore, domethënë endogjene, ka edhe glukokortikoide sintetike. Këto janë ilaçe me efekte kortizoli. Ata zakonisht quhen thjesht "kortizon" në gjuhën popullore. Në realitet, megjithatë, këto barna quhen z. B. prednisolone, prednisone ose dexamethasone. Diagnoza: shumë ose shumë pak kortizol Diagnoza e niveleve të larta të kortizolit mund të bëhet me ndihmën e mostrave të gjakut, pështymës ose urinës. Meqenëse vlerat e referencës mund të ndryshojnë nga laboratori në laborator, ato nuk jepen këtu si masë paraprake. Simptomat e kortizolit të lartë (shiko pjesën tjetër) gjithashtu mund të përfshihen në diagnozë. Sidoqoftë, meqenëse këto janë shumë jo specifike dhe mund të tregojnë edhe për shkaqe të tjera, ato vetëm nuk janë të mjaftueshme për të bërë një diagnozë të saktë. Simptomat dhe Pasojat e Kortizolit të tepërt Nëse keni shumë kortizol në gjakun tuaj mund të vini re simptomat e mëposhtme: Ndjeshmëria ndaj infeksionit (dobësimi i sistemit imunitar) Presioni i lartë i gjakut dhe sëmundjet e zemrës Çrregullimet e gjumit, pavarësisht gjumit ndiheni të lodhur dhe të shqetësuar ditën tjetër Ankthi, ndryshimet e humorit dhe depresioni Problemet e përqendrimit dhe humbja e kujtesës (kortizoli thuhet se është në gjendje të vrasë qelizat e trurit dhe të pengojë formimin e qelizave të reja të trurit) Kortizoli pengon lirimin e hormoneve seksuale dhe për këtë arsye zvogëlon epshin Rritja e nivelit të sheqerit në gjak (rreziku i diabetit!): Problemi këtu është zakonisht se sheqeri në gjak i vënë në dispozicion nga kortizoli nuk konsumohet për shkak të mungesës së stërvitjes. Nëse personi përkatës do të lëvizte shumë (duke ecur, vrapuar, duke luajtur me qenin, vallëzuar, duke vrapuar lart e poshtë shkallëve tre herë në mes, etj.), Edhe stresi kronik nuk do të ishte aq shumë problem. Tendenca për të qenë mbipeshë (veçanërisht në stomak) Prishja e muskujve ose, pavarësisht stërvitjes me forcë, ndërtimi i muskujve është më i vështirë sepse muskujt ndërtohen midis fazave të stërvitjes kur niveli i kortizolit është i ulët. Nëse niveli i kortizolit është gjithmonë i lartë, muskujt nuk mund të grumbullohen. Kortizoli pengon formimin e serotoninës, kështu që depresioni, depresioni dhe sulmet e panikut mund të zhvillohen. Rritja e ndjeshmërisë ndaj dhimbjes, pasi kortizoli ndikon në tru në atë mënyrë që dhimbja të ndihet më intensivisht - dhimbja e shpinës ose dhimbja e muskujve mund të përkeqësohet ose të zhvillohet Simptoma të ngjashme me zorrën ose urth dhe të ngjashme mund të zhvillohen gjithashtu sepse kortizoli vepron drejtpërdrejt në sistemin tretës. Shumë kortizol në afat të gjatë mund të zvogëlojë densitetin e kockave dhe kështu të kontribuojë në osteoporozën, e cila shpesh mund të jetë efekti anësor i terapisë afatgjatë me kortizon. Sidoqoftë, rreziku i këtij efekti anësor gjithashtu mund të zvogëlohet duke ushtruar shumë. Sidoqoftë, kortizoli ka të gjitha këto veti vetëm kur niveli i tij është ngritur në mënyrë kronike. Sepse - siç u shpjegua në fillim - kortizoli është një substancë thelbësore që është e domosdoshme për një jetë të shëndetshme dhe të lumtur. Por nuk duhet të jetë e tepërt, veçanërisht jo në afat të gjatë. Shkaqet e tepërt të kortizolit Pothuajse të gjitha shkaqet e niveleve të larta të kortizolit janë zakonet e zakonshme të një jetese jo të shëndetshme. Kështu që ju keni shumë kortizol në gjakun tuaj, për shembull, ju B. keni stres kronik, hani në mënyrë të pashëndetshme, flini pak etj. Stresi kronik Stresi kronik në veçanti mund të çojë në ngritje kronike të niveleve të kortizolit. Nuk ka rëndësi se çfarë e shkakton stresin - qoftë përmes sportit të tepërt, presionit të afatit në punë, problemeve në marrëdhënie, pikëllimit, shqetësimeve dhe vështirësive, kujdesi për një të afërm të sëmurë rëndë, ngacmimi ose zhurma. Dieta jo e shëndetshme dhe pijet që përmbajnë kafeinë Por edhe një dietë e pashëndetshme, e cila përmban shumë ushqime të pasura me sheqer, produkte të miellit të bardhë dhe pije me kafeinë (kafe, kola, pije energjike) mund të rrisë nivelin e kortizolit. Mungesa e gjumit dhe shumë pak relaksim Po kështu, mungesa e gjumit ose mungesa e përgjithshme e momenteve të mjaftueshme të relaksimit mund ta mbajnë nivelin e kortizolit përgjithmonë të lartë. Dritë artificiale Drita artificiale (me një proporcion të lartë të dritës së ndërtesës) deri në orët e vona të natës është gjithashtu e pafavorshme, e cila natyrisht përfshin jo vetëm LED të dritës së bardhë, tuba neoni dhe llamba të kursimit të energjisë, por edhe ekrane, smartphone, tableta, etj. Alkooli Alkooli fillimisht zvogëlon lëshimin e kortizolit, i cili çon në birrën popullore "relaksuese" pas punës ose një gotë verë në mbrëmje. Sidoqoftë, pas një kohe të shkurtër - rreth dy orë - efekti i alkoolit në nivelin e kortizolit zhduket, me rezultatin që organizmi tani është më pak në gjendje të përballojë stresin se më parë. Pra alkooli përkeqëson problemin e stresit në planin afatgjatë dhe ju bën më të ndjeshëm ndaj stresit. Nuk ka ujë të mjaftueshëm Në vend të alkoolit dhe pijeve të buta që përmbajnë sheqer dhe / ose kafeinë, është më mirë të pini ujë të mjaftueshëm. Sepse nëse pini shumë pak, trupi dehidratohet, gjë që nga ana tjetër ngre nivelin e kortizolit. Kjo mund të ulë nivelin e kortizolit Masat themelore të kërkuara për të ulur sërish kortizolin rezultojnë nga shkaqet e mundshme të niveleve tepër të larta të kortizolit të listuara më sipër. Masat themelore për uljen e kortizolit Masat më të rëndësishme për një nivel të shëndetshëm dhe të ekuilibruar të kortizolit janë ato që i përkasin një stili jetese të shëndetshëm "plotësisht normal". Ata kërkojnë disiplinë në fillim derisa të mësoheni me zakonet e reja. Sidoqoftë, ajo paguhet sepse niveli i energjisë personale dhe bashkë me të performanca në jetën e përditshme do të rritet jashtëzakonisht! Pra, nëse doni të ulni kortizolin tuaj, ja çfarë duhet të bëni: mos pini alkool, gjithashtu pa pije me kafeinë, pini ujë të mjaftueshëm (në varësi të klimës, dietës dhe aktivitetit fizik, por të paktën 1 deri në 1.5 litra në ditë), Mos hani sheqer ose produkte të miellit të bardhë, por hani një dietë të shëndetshme siguroni gjumë adekuat dhe të rregullt (nëse është e mundur, gjithmonë shkoni në shtrat në të njëjtën kohë dhe sa më shumë që të jetë e mundur para mesnatës), Shmangni dritën blu; Fikni telefonin tuaj të mençur, kompjuterin etj. Dhe dritën artificiale herët në mbrëmje dhe zbatoni të gjitha masat që mund të zvogëlojnë stresin, si p.sh B. teknikat e relaksimit (teknikat e frymëmarrjes, yoga, tai chi, prekja e akupresurës, meditimi), shëtitjet, ushtrimet e moderuara, masazhet, kaloni shumë kohë me familjen dhe miqtë, dëgjoni muzikë të këndshme, bëni muzikë vetë, vallëzoni, këndoni, qesh etj. Masat e mëposhtme janë gjithashtu të mundshme: Rregulloni nivelet e melatoninës Melatonina është hormoni që lirohet veçanërisht në mbrëmje dhe na lodh. Niveli i melatoninës është i lartë kur niveli i kortizolit është i ulët dhe anasjelltas. Për këtë arsye, masat për një nivel të balancuar të melatoninës janë gjithashtu të përshtatshme për rregullimin e nivelit të kortizolit përsëri. Kryesisht masat nga pjesa e mëparshme. Shmangni ekspozimin ndaj metaleve të rënda ose kryeni detoksifikim Një studim i vitit 2015 (3) tregoi se ekspozimi ndaj metaleve të rënda (p.sh. me merkur) rrit ndjeshëm ndjeshmërinë ndaj stresit dhe kështu rrit nivelin e kortizolit. Prandaj, detoksifikimi mund të jetë një qasje e dobishme edhe me një nivel të ngritur kronik të kortizolit. Kaloni shumë kohë me qenin Kushdo që ka një qen duhet të kalojë më shumë kohë me të se më parë. Sepse prania e mikut me katër këmbë ka një efekt më qetësues në nivelin e kortizolit sesa prania e një miku njerëzor, siç tregoi një studim (2) i vitit 2014. Në të, megjithatë, pjesëmarrësit u shoqëruan me një qen të çuditshëm në një mjedis të çuditshëm, i cili pas një kohe të shkurtër pati një efekt ulës në nivelin e tyre të kortizolit, gjë që nuk ishte rasti me një person në krah të tyre. Merrni një pozë fuqie dhe qeshni Që nga një studim (1) i psikologes sociale Amy Cuddy (Harvard) në 2010 ishte e njohur se një e ashtuquajtur pozë me fuqi të lartë (qëndrim i fuqishëm) duhet të jetë në gjendje të ulë nivelin e kortizolit dhe të rrisë nivelin e testosteronit në të njëjtën kohë Me Pas dy minutash me një pozë me fuqi të ulët, supozohet të ndodhë e kundërta. Në mënyrë të veçantë, niveli i kortizolit në këtë studim thuhet se është ulur me 25 përqind pas dy minutash në pozën me fuqi të lartë, dhe në pozën me fuqi të ulët thuhet se është rritur me 15 përqind. Nivelet e testosteronit thuhet se janë rritur me 20 përqind me pozën me fuqi të lartë dhe u ulën me 10 përqind me pozën me fuqi të ulët. Shembuj të pozës me fuqi të lartë janë: Qëndroni me këmbët tuaja të hapura dhe vendosni duart në ijet tuaja (si Wonderwoman) Uluni në karrigen ekzekutive, kryqëzoni duart pas kokës dhe ndoshta vendosni këmbët tuaja në tavolinë Qëndroni me këmbët tuaja të hapura dhe ngrini duart fituese drejt qiellit Shembuj të pozës me fuqi të ulët janë: Ulur rënë Vendos njërën dorë në anën e qafës (pasiguri) Kryqëzoni duart para gjoksit, ulni kokën Uebfaqe të shumta, blogje dhe Youtubers vazhdojnë të raportojnë mbi eksperimentin kur bëhet fjalë për masat për uljen e kortizolit. Sidoqoftë, rezultatet e studimit të Cuddy -t me sa duket nuk mund të përsëriten në shumë studime të tjera të strukturuara në mënyrë të ngjashme, kështu që sot supozohet se fuqitë pozitive nuk kanë një efekt të qëndrueshëm në nivelin e kortizolit siç besonte Cuddy. Sidoqoftë, nëse e lini veten të gëzohet nga një film qesharak një orësh dhe qeshni me zemër në të njëjtën kohë, shumë mirë mund të ulni nivelin tuaj të kortizolit me të - sipas një studimi më të vjetër (4) të vitit 1989. Punoni në kopsht Sigurisht, kjo këshillë ju ndihmon vetëm nëse e doni kopshtarinë, sepse kjo është mënyra e vetme për t'u çlodhur. Sidoqoftë, e ashtuquajtura terapi kopshti është përdorur në disa programe tërheqjeje për shumë dekada, p.sh. B. në varësinë nga alkooli. Në një studim (7) të botuar në 2015, subjektet (mosha mesatare 49 vjeç) morën pjesë në terapi kopshti ose në një formë tjetër të terapisë profesionale - për tre javë, pesë ditë në javë. U zbulua se trupat e kopshtit kishin një nivel 12 % më të ulët të kortizolit (të matur në pështymë) nga java e parë e studimit. Simptomat depresive gjithashtu kishin më shumë gjasa të përmirësoheshin sesa në grupin tjetër. Pa Facebook, kortizoli bie Kontrollimi i vazhdueshëm i mesazheve, postimi i komenteve, pëlqimi dhe mospëlqimi ose ndoshta edhe mospëlqimi i vetvetes është nervoz - dhe shkakton rritjen e kortizolit. Në një studim (8) nga 2018, studiuesit në 138 përdorues aktivë të Facebook treguan se niveli i kortizolit kishte rënë ndjeshëm pas vetëm pesë ditësh pa Facebook. Sidoqoftë, pjesëmarrësit raportuan se nuk po bënin aq mirë pa Facebook (gjë që sugjeron një lloj varësie sesa mirëqenie të vërtetë të shëndetshme), kjo është arsyeja pse ata mezi prisnin të hynin përsëri në FB menjëherë pas përfundimit të studimit. Rritni nivelet e testosteronit Studimi i Cuddy tregon tashmë lidhjen midis testosteronit dhe kortizolit. Ata që kanë nivele të larta të kortizolit do të kenë rënie të nivelit të testosteronit me kalimin e kohës, dhe anasjelltas. Sepse një nivel kortizoli që është shumë i lartë ul nivelin e testosteronit dhe përfundimisht çon në impotencë dhe mungesë të epshit. Pra, masat gjithashtu mund të ulin nivelin e kortizolit, të cilin në përgjithësi e zbatoni kur doni të rrisni nivelin tuaj të testosteronit. Këto ushqime ulin kortizolin Ndoshta në ose pas një situate stresuese ju pëlqen të kapni një (ose më shumë) copa çokollate. Nëse është e errët, domethënë çokollatë pa qumësht me një përmbajtje të lartë kakao, konsumi nuk i kalon 40 g dhe ju mbani një sy në kërkesat tuaja të energjisë, atëherë mund të vazhdoni ta bëni këtë. Sepse kakao është një nga ushqimet e pakta për të cilat ka studime (17) që - pasi të keni konsumuar 40 g çokollatë në ditë për dy javë - dëshmojnë një efekt ulës të kortizolit. Kur bëhet fjalë për ushqimin, megjithatë, është në të vërtetë më e rëndësishme të shmangni ato ushqime dhe pije që mund të rrisin kortizolin sesa të kërkoni në mënyrë të furishme ushqime që e ulin atë. Sepse edhe nëse në të vërtetë kishte ushqime që ulin kortizolin, ato vështirë se mund të funksionojnë nëse vazhdoni të z. B. Kafeja dhe ushqimet e pashëndetshme zënë vend. Pra, është një dietë e përgjithshme e shëndetshme që ndihmon në rregullimin e niveleve të kortizolit. Kjo ndodh sepse përmban gjithashtu magnez të mjaftueshëm, vitaminë C dhe shumë substanca të tjera vitale, disa prej të cilave - siç shpjegohet më poshtë - janë treguar se ulin kortizolin e tepërt. Këto barëra ulin kortizolin Disa barëra ose bimë mjekësore mund të përdoren gjithashtu për të ulur kortizolin, p.sh. B. Ashwagandha dhe Rhodiola rosea. Ashwagandha Ashwagandha (Withania somnifera) - një bimë e vjetër mjekësore nga Ayurveda - është një nga adaptogjenët, domethënë ato bimë që ndihmojnë trupin të përballojë më mirë stresin dhe nuk e lejon më veten të shqetësohet nga faktorët e jashtëm të stresit - pa të Të ketë efekte anësore dhe pa qenë të varur në asnjë mënyrë. Ashwagandha quhet edhe xhensen indian. Bima mban erë si një kalë në formën e saj të freskët, në të njëjtën kohë thuhet se ju merrni forcën dhe vitalitetin e një kali duke marrë Ashwagandha. Në një studim të rastit, të dyfishtë të verbër dhe të kontrolluar me placebo (5) nga 2012 me një total prej 64 pjesëmarrësish, u zbulua se marrja e dy kapsulave secila me 300 mg një ekstrakt rrënjor ashwagandha shumë të koncentruar pas dy muajsh çoi në një dukshëm më të ulët kortizol, i cili në grupin e Placebo nuk ishte rasti. Rhodiola rosea Rhodiola rosea është gjithashtu një adaptogjen që rekomandohet për depresionin, çrregullimet e ankthit, problemet e përqendrimit, çrregullimet e gjumit dhe për parandalimin e lodhjes dhe rraskapitjes kronike. Në një studim të verbër të dyfishtë të kontrolluar nga placebo (9) nga 2009, pjesëmarrësit (ata vuanin nga djegia me sindromën e lodhjes kronike) morën ose 576 mg ekstrakt rodiola çdo ditë ose një placebo. Pas katër javësh, kortizoli në grupin Rhodiola ishte ulur më shumë se ai në grupin e placebo. Grupi Rhodiola gjithashtu kishte një performancë më të lartë mendore dhe aftësi më të mirë për t'u përqendruar. Këto suplimente ulin kortizolin Përveç marrjes së adaptogjenëve, marrja e synuar e shtojcave të tjera dietike mund të kontribuojë gjithashtu në një ulje të kortizolit dhe një rezistencë më të lartë ndaj stresit: Magnez Mungesa e magnezit mund të kontribuojë në rritjen e ndjeshmërisë ndaj stresit dhe kortizolit të lartë. Anasjelltas, një rritje e nivelit të kortizolit bën që rezervat e magnezit të organizmit të tkurren më shpejt. Prandaj, duhet të furnizoheni mirë me magnez, veçanërisht në kohë stresi. Doza ditore duhet të jetë së paku 260 mg - natyrisht, gjithmonë në varësi të gjendjes tuaj personale, dietës, intensitetit të aktiviteteve sportive, etj. (13) Acidet yndyrore Omega-3 Acidet yndyrore Omega-3, një nga shtesat dietike më të njohura, gjithashtu mund të ndihmojnë në uljen e niveleve të kortizolit. Një studim (14) i vitit 2013 tregoi, për shembull, se marrja e acideve yndyrore omega-3 për tre javë (në studim ishte vaj peshku) me 60 mg EPA dhe 252 mg DHA në ditë mund të ulte dukshëm kortizolin. (Nëse dëshironi ta merrni këtë dozë në formë vegane, gjysma e dozës ditore të kapsulave Opti3 thjesht me bazë bimore (1 kapsulë) është e mjaftueshme). Pjesëmarrësit në këtë studim ishin alkoolikë të thatë, sepse pikërisht në këtë grup njerëzish kortizoli i ngritur mund të jetë fatal pasi rrit rrezikun e rikthimit. Nëse, nga ana tjetër, mund ta mbani nën kontroll kortizolin tuaj si një alkoolik i thatë, është më e lehtë të mos arrini tek shishja. Vite më parë, një studim (15) tashmë kishte treguar se pas një marrjeje tre javore prej 7.2 g vaj peshku në ditë, kortizoli (dhe niveli i adrenalinës) nuk u rrit më aq në një situatë stresuese sa ishte para tij. është marrë. Probiotikë Meqenëse zorrët janë në kontakt të ngushtë dhe shkëmbim të vazhdueshëm me trurin (boshti zorrë-tru), lind dyshimi se probiotikët (preparate me baktere aktive të zorrëve) gjithashtu mund të ndikojnë në ndjeshmërinë ndaj stresit përmes zorrëve. Në maj 2016, një studim (16) zbuloi se marrja e probiotikëve (për 8 javë) jo vetëm që lehtësoi dhimbjen e barkut dhe dispepsinë e lidhur me ankthin, por gjithashtu uli kortizolin tek studentët që ishin gati të merrnin një provim. Në grupin përkatës të placebo, megjithatë, kortizoli u rrit sa më shumë që iu afrua testit. Vitaminë C Në atletët e qëndrueshmërisë siç janë vrapuesit ultramarathon, jo vetëm që kortizoli rritet para dhe gjatë vrapimit, por edhe niveli i adrenalinës (adrenalina është një tjetër hormon stresi). Një studim (6) i vitit 2001 tregoi se ata vrapues që kishin marrë 1500 mg vitaminë C në ditë nga një javë para garës deri në dy ditë më pas kishin nivele më të ulëta të kortizolit dhe adrenalinës sesa vrapuesit pas vrapimit të tyre 90 km të cilët kishin marrë 500 mg vitamina C dhe natyrisht edhe si vrapues që nuk morën asnjë vitaminë C. Sidoqoftë, ka studime të tjera mbi efektin e marrjes së vitaminës C në nivelet e kortizolit që nuk ishin aq pozitive, kështu që vetëm vitaminës C nuk duhet t'i kushtohet shumë vëmendje këtu. Infuzionet me vitaminë C me sa duket madje stimulojnë lirimin e kortizolit (11). Agjërimi interval nuk e ul kortizolin! Çdokush që në mënyrë të dukshme ka një nivel shumë të lartë të kortizolit dhe që më parë ka ngrënë ushqimet e tij në një ritëm normal të ngrënies, nuk duhet të fillojë agjërimin me ndërprerje tani, pasi kjo fillimisht do të rriste nivelin e kortizolit edhe më tej. Në fund të fundit, trupi ka nevojë për energji gjatë fazave të agjërimit, që do të thotë se sheqeri duhet të vihet në dispozicion nga rezervat e organizmit (glikogjen, yndyrë) - dhe kjo është pikërisht puna e kortizolit. Përmbledhje: Ulja e kortizolit në mënyrë natyrale Nga njëra anë, kortizoli mund të sillet në një nivel të shëndetshëm me masat e zakonshme të një jetese të shëndetshme (shmangni alkoolin dhe kafeinën, dietën e shëndetshme, stërvitjen, gjumin e mjaftueshëm, teknikat e relaksimit, etj.). Nga ana tjetër, për të ulur nivelin e kortizolit mund të përdorni edhe shtesa të caktuara ushqimore (p.sh. Ashwagandha, vitamina C etj.), Të detoksifikoni dhe të synoni për një nivel të shëndetshëm të melatoninës. Burimet e artikullit: Cortisolspiegel: So senken Sie Ihr Cortisol - Zentrum der Gesundheit (1) Cuddy A et al., Power Posing: Brief Nonverbal Displays Affect Neuroendocrine Levels and Risk Tolerance, 20. September 2010, Psychological Science (2) Polheber JP et al., The presence of a dog attenuates cortisol and heart rate in the Trier Social Stress Test compared to human friends, J Behav Med. 2014 Oct;37(5):860-7. doi: 10.1007/s10865-013-9546-1. Epub 2013 Oct 30 (3) Schreier HMC et al., Mercury and psychosocial stress exposure interact to predict maternal diurnal cortisol during pregnancy, Environ Health. 2015; 14: 28 (4) Berk LS et al., Neuroendocrine and stress hormone changes during mirthful laughter, Am J Med Sci. 1989 Dec;298(6):390-6 (5) K. Chandrasekhar, Jyoti Kapoor, Sridhar Anishetty, A Prospective, Randomized Double-Blind, Placebo-Controlled Study of Safety and Efficacy of a High-Concentration Full-Spectrum Extract of Ashwagandha Root in Reducing Stress and Anxiety in Adults, Indian J Psychol Med. 2012 Jul-Sep; 34(3): 255–262 (6) Peters EM et al., Vitamin C supplementation attenuates the increases in circulating cortisol, adrenaline and anti-inflammatory polypeptides following ultramarathon running, Int J Sports Med. 2001 Oct;22(7):537-43 (7) Detweiler MB, Lehmann LP et al., Horticultural therapy: a pilot study on modulating cortisol levels and indices of Altern Ther Health Med. 2015 Jul-Aug;21(4):36-41 (8) Vanman EJ et al., The burden of online friends: the effects of giving up Facebook on stress and well-being, April 2018 (9) Olsson EM et al., A randomised, double-blind, placebo-controlled, parallel-group study of the standardised extract shr-5 of the roots of Rhodiola rosea in the treatment of subjects with stress-related fatigue, Planta Med. 2009 Feb;75(2):105-12. doi: 10.1055/s-0028-1088346. Epub 2008 Nov 18 (10) Davison G, Gleeson M, The effect of 2 weeks vitamin C supplementation on immunoendocrine responses to 2.5 h cycling exercise in man, Eur J Appl Physiol. 2006 Jul;97(4):454-61. Epub 2006 May 10 (11) Kodama M et al., Vitamin C infusion treatment enhances cortisol production of the adrenal via the pituitary ACTH route, In Vivo. 1994 Nov-Dec;8(6):1079-85 (12) MaryCarol R. Hunter et al., Urban Nature Experiences Reduce Stress in the Context of Daily Life Based on Salivary Biomarkers, Frontiers in Psychology, 2019; 10 DOI: 10.3389/fpsyg.2019.00722 (13) Magdalena D. Cuciureanu and Robert Vink, Magnesium in the Central Nervous System [Internet], Magnesium and Stress, 2011 (14) Barbadoro P et al., Fish oil supplementation reduces cortisol basal levels and perceived stress: a randomized, placebo-controlled trial in abstinent alcoholics, Mol Nutr Food Res. 2013 Jun;57(6):1110-4. doi: 10.1002/mnfr.201200676. Epub 2013 Feb 6. (15) Delarue J et al., Fish oil prevents the adrenal activation elicited by mental stress in healthy men, Diabetes Metab. 2003 Jun;29(3):289-95. (16) Zentrum der Gesundheit, Probiotika können Stress deutlich reduzieren, abgerufen 10.5.2019 (17) Ahmed Al Sunni et al., Effects of chocolate intake on Perceived Stress; a Controlled Clinical Study, Int J Health Sci (Qassim). 2014 Oct; 8(4): 393–401.

Lajme

Ushqimi dhe masat shtesë për dhëmbë të shëndetshëm Vëzhgimet mbi popujt primitivë treguan se ata kishin shëndet të shkëlqyer dentar (edhe pse disa prej tyre nuk praktikonin fare higjienë dentare). Por vetëm për aq kohë sa ata hanin dietën e tyre tradicionale. Nuk kishte as rëndësi nëse ata jetonin nga mishi, drithërat, perimet apo produktet e qumështit. Megjithatë, sapo këta persona patën mundësinë të blinin dhe të hanin ushqime të përpunuara industrialisht (miell i bardhe, sheqer, produkte të ëmbla si reçel, ëmbëlsira, ëmbëlsira etj., qumësht të pasterizuar, produkte të gatshme), shëndeti i tyre dentar u përkeqësua në mënyra më ekstreme. Ata së shpejti vuajtën nga kariesi dhe humbja e dhëmbëve dhe në gjeneratat e ardhshme nga dhëmbët e gabuar. Në parim, udhëzimet për një dietë të shëndetshme, të pasur me substanca jetike, e bërë nga përbërës të freskët zbatohen edhe për dhëmbët e sëmurë ose problemet e mishrave të dhëmbëve. Furnizimi me vitaminë A dhe karotenoidë ka rezultuar të jetë veçanërisht i rëndësishëm. Ndërsa vitamina A gjendet në produktet shtazore (veçanërisht në mëlçi dhe të brendshmet e tjera), karotenoidet përftohen mrekullisht nga perimet me gjethe jeshile dhe të gjitha perimet dhe frutat e kuqe, të verdha dhe portokalli. Herë pas here pretendohet se sheqeri nuk është shkaktar i kariesit por bakteret e përmendura). Në fund të fundit, do të kishte shumë njerëz që do të hanin sheqer dhe do të kishin ende dhëmbë të përsosur. Këtu vlen sa vijon: Kushdo që ka një substancë të varfër gjenetikisht të dhëmbëve ose një defekt në smaltin e dhëmbëve, ose që iu desh të duronte trajtime me antibiotikë në fëmijërinë e hershme, të cilat gjithashtu mund të çojnë në dëmtimin e dhëmbëve të dhëmbëve të përhershëm të mëvonshëm, herët a vonë do të heqë dorë nga një Dietë me sheqer të lartë duhet të mendoni për temën e protezave. Në të kundërt, nëse keni një predispozicion gjenetik ndaj dhëmbëve të ndjeshëm, një dietë pa sheqer mund të çojë në një ndalesë të papritur të kariesit, kështu që gjendja e dhëmbëve - faktorë trashëgues ose jo - nuk duhet të pranohet aspak si një fat i pashmangshëm. Masat shtesë për dhëmbë të shëndetshëm Përdorni furça dhëmbësh të buta dhe lani gjithmonë nga mishrat e dhëmbëve deri te dhëmbët, asnjëherë anasjelltas. Asnjëherë mos i lani dhëmbët menjëherë pas një vakti që përmban ushqime acidike si p.sh B. Agrumet dhe ananasi. Zëvendësoni rregullisht furçën e dhëmbëve dhe - nëse vuani nga kariesi dhe/ose periodontiti - dezinfektojeni pas çdo përdorimi me p.sh. Ekstrakt i farës së grejpfrutit. Përdorni një pastë dhëmbësh pa fluor: Fluori absorbohet (nëpërmjet pastës së dhëmbëve) vetëm në sasi shumë të vogla dhe për këtë arsye nuk është shumë toksik. Megjithatë, ato grumbullohen në trup gjatë shumë viteve, në mënyrë që herët a vonë të arrihet një dozë toksike. Komponimet artificiale të fluorit së shpejti mund të dëmtojnë aktivitetin e enzimave të rëndësishme dhe gjithashtu të lidhin kalciumin në mënyrë që të mos jetë më i disponueshëm për organizmin. Vetëm këto dy efekte mund të çojnë në shumë çrregullime të ndryshme shëndetësore. Tashmë dyshohet se fluori mund të kontribuojë në zhvillimin e hiperaktivitetit, artritit, sëmundjeve të tiroides, demencës dhe kancerit. Sigurisht, kjo nuk vlen për përbërjet natyrale të fluorit dhe sasitë që janë natyrshëm të pranishme në disa ushqime. Ushqimet që përmbajnë fluor përfshijnë p.sh. arrat, elbi, lakra, peshku dhe barishtet. Nëse përdorni fill dentar (kur dhëmbët tuaj janë shumë afër), jini shumë të kujdesshëm me të për të shmangur dëmtimin e mishrave të dhëmbëve. Nëse dhëmbët tuaj nuk janë shumë afër njëri-tjetrit, përdorni furça ndërdhëmbore, pra furça speciale për hapësirat midis dhëmbëve. Mendoni gjithashtu për pastrimin e gjuhës me një pastrues të posaçëm gjuhësor, pasi bakteret e dëmshme mund të jetojnë edhe në rreshtimin e gjuhës. Bëni shpëlarjen ditore te gojës me vaj susami - lexo me shume Bëni shpëlarje goje me ksilitol disa herë në ditë (veçanërisht pas ngrënies dhe para gjumit, por pasi të keni larë dhëmbët). Xylitol është një zëvendësues i sheqerit që ka një efekt kundër kariesit dhe është treguar se përmirëson shëndetin e përgjithshëm të dhëmbëve në studime. Ksilitoli pështyhet pas shpëlarjeve. Xylitol mund të përdoret edhe si ëmbëlsues, por në sasi të caktuara ka një efekt laksativ dhe - për sa kohë nuk jeni mësuar me të - mund të shkaktojë fryrje të rënda dhe diarre. Sigurohuni që po merrni mjaftueshëm kalcium/magnez, qoftë nëpërmjet dietës ose nëpërmjet suplementeve ushqimore holistike Përveç kësaj, mos harroni kurrë rëndësinë e madhe të një furnizimi optimal të vitaminës D për thithjen e kalciumit dhe marrjen e kalciumit në kocka (kockat e nofullës) dhe dhëmbët, p.sh. Për shembull, me qëndrime të rregullta, aktivitete sportive në ajër të hapur dhe në dimër me llamba me spektër të plotë. Çdo gjë rreth dhëmbëve gjeni duke klikuar në linkun më poshtë: Semundjet e gojes dhe te dhembeve (qendra-e-shendetit.com) Burimet e artikullit: -

Qendra e Shëndetit informon për të gjitha temat që kanë të bëjnë me shëndetin dhe ushqimin. Ne ofrojmë informacion në lidhje me shëndetin dhe ushqimin në mënyrë laike (tekste dhe video). Përdoruesit e faqes sonë mësojnë në një mënyrë praktike se si të përgatisin ushqime të shëndetshm shpejt dhe lehtë. Vaktet kryesore Burger Këtu mund të shihni përpilimin e recetave tona më të mira të burgerave vegan e vegjetarian, të cilat mund t'i bëni shpejt dhe lehtë. Burger me bizele Vaktet kryesore-Burger Burger Quinoa me avokado dhe krem rrike Vaktet kryesore-Burger Burger me patate të ëmbëla dhe kungulleshë - vegan Vaktet kryesore-Burger

Largimi i aluminit Alumini (alumini) është tashmë i kudondodhur në mjedisin tonë, sepse mund të gjendet në ushqim, në ujin e pijshëm, në aksesorët e gatimit dhe pjekjes dhe shumë më tepër. Alumini me sa duket mund të kontribuojë në sëmundje të rënda. Flitet për autizmin, hiperaktivitetin dhe gjithashtu sëmundjen Alzheimer. Megjithatë, me masa të synuara, ju mund të parandaloni akumulimin e aluminit në trup. Kështu mund të devijoni aluminin Ne konsumojmë alumin çdo ditë, qoftë nëpërmjet ushqimeve të kontaminuara, përmes ujit të pijshëm, artikujve higjienike (p.sh. deodorant), tasave prej alumini, letër alumini, ilaçeve, etj. Mund të gjeni më shumë informacion këtu: Shmangni aluminin në ushqim. Nëse konsumohet alumini, një pjesë e madhe mund të ekskretohet drejtpërdrejt nëpërmjet zorrëve ose veshkave - me kusht që të keni ende funksion të mirë të veshkave. Nëse alumini hyn në trup në një mënyrë tjetër - siç është rasti me vaksinat - ose nëse nuk mund të ekskretohet më për shkak të mbingarkesës së organeve të shkarkimit, ai lidhet në vend dhe, për shembull, në muskul (vendi i vaksinimit ), në indin lidhor ose të ruajtura në tru. Nga njëra anë, megjithatë, ju mund të parandaloni depozitimin e aluminit në trup dhe mund të merrni masa për të hequr përsëri aluminin. Zbuloni kontaminimin e aluminit në trup Megjithatë, alumini ose toksina të tjera - nëse janë në inde ose në tru - nuk mund të zbulohen me analizat e zakonshme të gjakut. Prandaj, për fat të keq nuk është aq e lehtë të vërtetohet qartë se trupi është i ekspozuar ndaj aluminit. Një test provokimi me një dozë të vetme të të ashtuquajturave kapsula DMSA (agjentë kelatues), në të cilin metalet mund të lidhen dhe më pas të ekskretohen, nuk duket gjithmonë i përshtatshëm për zbulimin e aluminit. Kjo ndoshta për faktin se trupi shpesh i eliminon metalet në një rend të caktuar dhe alumini - kështu thuhet - lirohet nga trupi vetëm nëse metale të tjera si merkuri ose plumbi janë shkarkuar më parë (nëse ka ndotje me këto metale). Zbuloni aluminin në urinë Një test i urinës, nga ana tjetër, është informativ vetëm në rastet akute. Kjo do të thotë që alumini ekskretohet në urinë vetëm nëse keni konsumuar së fundmi alumin. Nëse alumini është ruajtur tashmë në inde, ai praktikisht nuk gjendet më në urinë ose gjak - përveç nëse mund të mobilizohet më parë nga indi. Opsionet për mobilizimin e aluminit nga indet mund të gjenden më poshtë nën metodat e refuzimit të aluminit. Zbuloni aluminin në testin e gjakut Megjithatë, disa parametra në numërimin e gjakut mund të japin një tregues të ekspozimit të aluminit. Nëse, për shembull, hekuri, ferritina, fosfori, seleniumi dhe zinku janë shumë të ulëta, duhet të merret parasysh gjithmonë një ngarkesë alumini (1). Zbuloni aluminin në flokë Në naturopatinë, një analizë e flokëve përdoret shpesh për të vërtetuar ekspozimin kronik të aluminit dhe gjithashtu për të kontrolluar suksesin e devijimit në afat të gjatë. Opsionet për largimin e aluminit Meqenëse shumë opsione për heqjen e aluminit nuk nënkuptojnë shumë përpjekje, këto masa mund të integrohen lehtësisht në jetën e përditshme (pa dëshmi paraprake të ndotjes së aluminit) - jo vetëm për të hequr aluminin, por edhe për të parandaluar krijimin e mëtejshëm të aluminit menjëherë. grumbullohet dhe ruhet në trup. 1. Silic për heqjen e aluminit Metoda më e thjeshtë dhe më e sigurt jo vetëm e shkarkimit të aluminit, por edhe e parandalimit të marrjes, depozitimit dhe akumulimit të tij në trup në të ardhmen, është marrja e silikonit. Lidhjet e mundshme midis aluminit dhe sëmundjes së Alzheimerit ishin të njohura tashmë në 1998. Dihej gjithashtu në atë kohë se nivelet e larta të silikonit në ujin e pijshëm reduktonin efektet e dëmshme të aluminit (4, 7). Një studim i mëvonshëm tregoi gjithashtu se silikoni si një shtesë diete mund të parandalojë depozitimin e aluminit në inde. Minjtë të cilëve u ishte dhënë alumin dhe silikon kishin dukshëm më pak alumin në tru, mëlçi, shpretkë, kocka dhe veshka sesa ata që kishin marrë vetëm alumin, por jo silikon me ushqimin e tyre (3). Siliconi është një antidot natyral për aluminin Në vitin 2007, një studim - këtë herë tek njerëzit - tregoi se alumini në ujin e pijshëm kishte qartë një efekt të dëmshëm dhe rrit rrezikun e përkeqësimit të aftësive njohëse të konsumatorit, por vetëm nëse uji i pijshëm ishte gjithashtu i ulët në silikon (6). Prandaj, sa më i lartë të jetë marrja ditore e silikonit, aq më i ulët është rreziku i sëmundjes së Alzheimerit tek pjesëmarrësit në studim. "Silikon është një antidot natyral për aluminin", më pas shpallën studiuesit e përfshirë në këtë studim. Katër vjet më vonë, u botua një përmbledhje me qëllimin për të gjetur nëse silikoni mund të parandalojë në të vërtetë thithjen dhe depozitimin e aluminit në trupin e gjitarëve (5). Shkencëtarët pjesëmarrës shkruan: "Rezultatet e një sërë studimesh sugjerojnë se plotësimi dietik me silikon mund të parandalojë akumulimin kronik të aluminit në tru dhe për këtë arsye është një terapi e mundshme për sëmundjen e Alzheimerit [...]." Disa drithëra si tërshëra, meli dhe elbi përgjithësisht konsiderohen të jenë shumë të pasura me silikon. Fekondimi artificial që është i zakonshëm sot, megjithatë, do të thotë se bimët kanë vetëm rrënjë të cekëta dhe nuk depërtojnë më në thellësitë në të cilat do të gjendej silikoni. Si rezultat, përmbajtja e silikonit në drithërat që plehërohen në mënyrë sintetike po zvogëlohet gjithnjë e më shumë. Prandaj, gjithmonë duhet të rezervoni drithëra të prodhuara në mënyrë organike, pasi ato plehërohen vetëm me plehra natyralë. Sidoqoftë, nuk ia vlen të mbështeteni në përmbajtjen e pasigurt të silikonit të ushqimit për të refuzuar aluminin. Gjëja më e mirë për të bërë këtu - dhe gjithashtu për të parandaluar akumulimin e ardhshëm të aluminit në trup - është përdorimi i silikonit organik në formë koloidale. Një dozë ditore duhet t'ju sigurojë rreth 75 mg silikon. 2. Acidi malik dhe magnezi për të hequr aluminin Acidi malik gjendet natyrshëm në mollë - kush do ta kishte menduar - por edhe në shumë fruta të tjera (rrush, ftua, manaferra), por në përqëndrime veçanërisht të larta vetëm në frutat e papjekura. Uthulla e mollës gjithashtu përmban acid malik, por acidi acetik mbizotëron këtu, ndërsa acidi malik është i pranishëm vetëm në sasi relativisht të vogla. Përveç kësaj, acidi malik prodhohet gjithashtu në trupin e njeriut gjatë disa proceseve metabolike. Dihet që të paktën nga fundi i viteve 1980 se acidi malik (në mënyrë ideale në kombinim me magnezin) mund të heqë aluminin. Në atë kohë, shkencëtarët krahasuan aftësinë e acideve të ndryshme organike për të hequr aluminin. Ata shqyrtuan ndër të tjera. Acidi citrik, acid malonik, acid oksalik, acid succinic dhe gjithashtu acid malik, si dhe një ilaç që përdoret për të hequr këtë tepricë të hekurit (deferoxamine DFOA) kur ka një tepricë hekuri. Acidi malik dhe DFOA u gjetën të ishin më efektivët. Ata rritën më shumë sasinë e aluminit të ekskretuar në urinë, ndërsa acidi malonik dhe acidi oksalik nuk kishin asnjë efekt të lidhur. Mungesa e magnezit nxit ruajtjen e aluminit në trup Meqenëse dihet gjithashtu se aluminit i pëlqen veçanërisht të vendoset aty ku ka mungesë kronike të magnezit, gëlltitja e acidit malik të kombinuar me magnezin ka rezultuar të jetë veçanërisht efektive në largimin e aluminit. Po, madje është rasti që në një organizëm që është i pajisur në mënyrë optimale me magnez gjithëpërfshirës, nuk duket se alumini ruhet në inde, edhe nëse ai gëlltitet me ushqim ose ujë - siç tregoi një studim i vitit 1992 u botua në revista Magnezi Research. Nëse, megjithatë, raporti kalcium-magnez në inde është i shqetësuar, shkencëtarët vëzhguan gjithashtu një përmbajtje në rritje të aluminit atje. Sot, megjithatë, raporti kalcium-magnez është shumë shpesh i shqetësuar - kryesisht për dy arsye: Së pari, shumë njerëz mendojnë se produktet e qumështit janë jashtëzakonisht të shëndetshme, sepse ato përmbajnë kaq shumë kalcium. Po, produktet e qumështit përmbajnë shumë kalcium, por për fat të keq në të njëjtën kohë shumë pak magnez, kështu që një konsum i lartë i produkteve të qumështit çon në një raport të shqetësuar kalcium-magnez. Së dyti, shumica e njerëzve nuk i pëlqejnë aq shumë ushqimet e pasura me magnez. Këto përfshijnë perime me gjethe jeshile, arra, fara, bishtajore dhe pseudodrithëra. Në vend të kësaj, konsumohen produktet e miellit të bardhë, ëmbëlsirat, produktet e mishit dhe produktet e qumështit të përmendura. Por të gjitha këto ushqime janë jashtëzakonisht të ulëta në magnez. Studiuesit në studim arritën në përfundimin se një mungesë magnezi ose një raport i shqetësuar kalcium-magnez në inde përshpejton thithjen e aluminit në tru, gjë që në rrjedhën e shumë viteve përfundimisht çon në zhvillimin e proceseve degjeneruese që kemi tani me ajo Associates alumini (11). Përveç demencës, këtu përfshihen edhe sëmundjet si p.sh B. skleroza anësore amiotrofike (ALS), në të cilën dëmtohen qelizat nervore që janë përgjegjëse për lëvizjet e muskujve. Prandaj, njerëzit e prekur mund të lëvizin gjithnjë e më pak, në fund të fundit vuajnë nga dobësia e muskujve, paraliza dhe madje edhe çrregullimet e gëlltitjes dhe të të folurit. Për refuzimin e aluminit kjo do të thotë: Optimizoni nivelet e magnezit dhe merrni suplemente kalciumi vetëm nëse ato kombinohen me magnez në raportin e duhur (2: 1) (p.sh. korali i detit Sango). Shmangni një dietë tepër të pasur me kalcium Merrni acid malik të kombinuar me magnez për një periudhë të shkurtër kohe 3. Acidi folik për të hequr aluminin Në vitin 2005, revista Nutrition publikoi një studim me rezultatin se acidi folik mund të jetë i dobishëm për të reduktuar një akumulim tashmë ekzistues të aluminit në organet kryesore të synuara të aluminit (kockat, veshkat, truri) (2). Prandaj është thelbësore të siguroheni që të hani një dietë të pasur me acid folik. Acidi folik gjendet veçanërisht në perimet me gjethe jeshile, perimet e lakrës, barishtet, bishtajoret, produktet me drithëra të plota dhe në vezët (organike). Nëse jeni të mendimit se nuk po hani mjaftueshëm nga këto ushqime, një kompleks vitaminash B me shumë acid folik mund të ndihmojë përkohësisht – derisa të mësoheni të furnizoheni rregullisht me ushqimet e lartpërmendura të pasura me acid folik. 4. Zinku për shkarkimin e aluminit Zinku është një element i rëndësishëm gjurmë që nuk duhet të jetë në një përqendrim shumë të ulët ose shumë të lartë në trup. Kontrolloni nivelin tuaj të zinkut nëse dyshoni për ekspozim alumini. Nëse niveli juaj i zinkut është shumë i ulët, atëherë është më mirë të merrni zink chelated. Dihet se niveli shumë i ulët i zinkut lehtëson ruajtjen e aluminit në trup. 5. Selen dhe vitaminë E për heqjen e aluminit Alumini ka shumë efekte toksike në trup. Një efekt dëmtues më pak i njohur i aluminit është ai në sistemin imunitar të trupit. Në shpretkë, për shembull, alumini zvogëlon numrin dhe cilësinë e një grupi qelizash të caktuara imune, të ashtuquajturat limfocitet T. Seleni në kombinim me vitaminën E me sa duket nuk mund ta parandalojë plotësisht këtë efekt, por mund ta zvogëlojë ndjeshëm atë (8). Pra, sigurohuni që të keni një status të shëndetshëm selen dhe vitaminë E. Në ditët e sotme, seleni gjendet vetëm në doza të konsiderueshme në arrat braziliane, por gjithashtu mund të merret përkohësisht - për të optimizuar furnizimin - lehtësisht me ndihmën e selenit të keluar. Mund të zbuloni se si mungesa e selenit ndikon në trup në lidhjen e mësipërme. Vitamina E, nga ana tjetër, gjendet me bollëk në arrat dhe vajrat bimore dhe yndyrnat. Sidoqoftë, vlerat në llojet individuale të arrave dhe vajit ndryshojnë jashtëzakonisht shumë. Lajthitë dhe bajamet, për shembull, ofrojnë shumë vitaminë E (afërsisht 25 mg për 100 g), ndërsa arrat 6 mg dhe arrat shqeme përmbajnë vetëm 0,8 mg vitaminë E. Kur bëhet fjalë për përmbajtjen e vitaminës E, vaji i embrionit të grurit është deri tani i pari midis vajrave. Ai përmban deri në 300 mg vitaminë E për 100 g vaj, kështu që vetëm 1,0 - 1,5 lugë gjelle nga ky vaj na sigurojnë të njëjtën sasi vitamine E si 100 g lajthi. Por vaji i lulediellit dhe ai i lulediellit janë gjithashtu shumë të pasur me vitaminë E. Megjithatë, nëse dëshironi të shmangni këto vajra për shkak të raportit të dobët omega-3-omega-6, është më mirë të përdorni vaj ulliri, gjalpë bajame dhe lajthi. Frutat e thata dhe patatet e ëmbla përmbajnë gjithashtu vitaminë E (rreth 5 mg për 100 g). Produktet shtazore (qumështi dhe produktet e mishit), nga ana tjetër, kanë më shumë gjasa të përshkruhen si të ulëta në vitaminë E. 6. Pektina e mollës për heqjen e aluminit Që nga viti 2002, instituti bjellorus "Belrad" ofron një preparat të bërë nga pektina e mollës. Studimet mbi fëmijët e ekspozuar ndaj rrezatimit kanë treguar se pektina e mollës redukton ekspozimin ekzistues të trupit ndaj substancave radioaktive si ceziumi 137 - edhe nëse konsumohet ushqim që është ende i kontaminuar në mënyrë radioaktive (10). Metalet e tjera të rënda si dhe alumini gjithashtu duhet të lidhen nga pektina e mollës në trup dhe më pas mund të ekskretohen më lehtë (9). Pektina e mollës përdoret zakonisht si një agjent xheli dhe është i disponueshëm lirisht në dyqane. Gjithashtu të pasura me pektina janë panxhari, rrepka, karotat, specat, kungujt, patëllxhanët, mollët, kajsitë, ftoi, qershitë, kumbullat, dardha, gjemba e detit dhe lëvozhga e agrumeve. Në një ligjëratë në Institutin Federal Zviceran të Teknologjisë në Cyrih, Dr. Klinghardt duhet të konsumojë një lugë çaji të grumbulluar me pektinë molle në ditë në mënyrë që të nxjerrë menjëherë aluminin e përthithur me ushqim ose ujë. Megjithatë, mos harroni të pini shumë ujë sa herë që merrni pektinë (të paktën dy gota të mëdha për një lugë çaji pektinë, që korrespondon me 600 ml ujë). 7. Doza e lartë e vitaminës C për të eliminuar aluminin Vitamina C është një nga kapësit më të rëndësishëm të radikalëve, kështu që i bën të padëmshme substancat agresive dhe shumë reaktive dhe stimulon sistemin e detoksifikimit të trupit. Me anë të infuzioneve me dozë të lartë të vitaminës C (p.sh. nga një mjek jo-mjekësor ose mjek mjedisor) për një periudhë disajavore, alumini mund të largohet më lehtë nëpërmjet veshkave. Pavarësisht nëse zgjidhni këtë variant për eliminimin e aluminit apo një tjetër, në çdo rast është e rëndësishme të konsumoni më shumë vitaminë C natyrale gjatë eliminimit të aluminit - qoftë nëpërmjet një diete shumë të pasur me vitaminë C ose përmes suplementeve holistik të vitaminës C (p.sh. një përzierje nga frutat dhe manaferrat e pluhurosura, veçanërisht të pasura me vitaminë C, ose qershitë e pluhurosura acerola ose me lëngjet e gjembave të detit dhe acerola). Ju lutemi vini re se vitamina C nuk duhet të merret në të njëjtën kohë me selenin (!) inorganik, pasi që të dyja dëmtojnë njëra-tjetrën ose pengojnë efektin e tyre. Megjithatë, kjo nuk vlen për selenin organik, dmth. 8. Homeopati për eliminimin e aluminit Në homeopati ka shumë ilaçe të disponueshme që jo vetëm forcojnë organet e shkarkimit (mëlçinë dhe veshkat), por shërbejnë edhe në rast ngarkesash metalike. Megjithatë, duke qenë se trajtimi homeopatik kërkon njohuri specifike të specializuara, do të kishte kuptim që të konsultoheni me një homeopat të trajnuar për këtë qëllim. Një trajtim homeopatik, natyrisht, nuk përjashton aplikimin shtesë të masave të tjera të paraqitura këtu. 9. Klorella dhe hudhra e egër për të hequr aluminin Alga e ujërave të ëmbla Chlorella përmban nga njëra anë një substancë që është në gjendje të shpërndajë metalet dhe toksinat nga indet dhe nga ana tjetër siguron që toksinat e mobilizuara të jenë të lidhura në zorrë, në mënyrë që i ashtuquajturi qarkullim enterohepatik (qarkullimi ndërmjet mëlçisë dhe zorrëve) ndërpritet. Ramsons i gëlltitur në të njëjtën kohë mobilizon toksinat nga indet në mënyrë që ato të arrijnë më lehtë në zorrë, ku klorela ose pektina e mollës ose bentoniti/zeoliti tashmë presin t'i lidhin dhe t'i kullojnë. Rekomandime te suplimenteve ushqimore për eliminimin e aluminit Shihni tabelën më poshtë nga Dr. Burgerstein për dozën e lëndëve ushqyese që mbështesin eliminimin e aluminit: Suplementi Doza e rekomanduar ditore Komentet Vitamin B6 50 - 100 mg Vitamina B6 nxit sekretimin Vitamin C 1 - 3 g Antioksidant, nxit sekretimin Zinku 30 - 60 mg Zinku redukton efektin toksik dhe dëmtimin oksidativ të qelizave; nxit ekskretimin Kalcium dhe magnez përafërsisht 800 mg kalcium dhe përafërsisht 400 mg magnez Në rast të mungesës së furnizimit, thithja e aluminit nga trakti gastrointestinal rritet. Silicium 200mg Redukton përthithjen e aluminit nga trakti gastrointestinal. Burimi: Burgerstein Handbook Nutrients, Dr. Lothar Burgerstein, TRIAS Verlag në Georg Thieme Verlag KG, edicioni i 13-të, 2018 Masat shoqëruese për shkarkimin e aluminit Përpara se të filloni rikuperimin e aluminit, ju lutemi përvetësoni rregullat e mëposhtme për një rikuperim të suksesshëm: Mineralet për heqjen e aluminit Një shkarkim - pavarësisht nga cili helm - kërkon gjithmonë një ekuilibër të ekuilibruar mineral. Nga njëra anë, shumë minerale dhe elementë gjurmë janë të përfshirë drejtpërdrejt në detoksifikimin dhe kullimin, nga ana tjetër ato mundësojnë funksionimin e duhur të organeve të detoksifikimit dhe kullimit. Për më tepër, meqenëse konsumimi i mineraleve është veçanërisht i lartë gjatë një devijimi, rezervat e mineraleve dhe elementëve gjurmë të trupit duhet të mbushen mirë përpara devijimit. Për disa minerale kemi dhënë tashmë detaje më sipër në lidhje me eliminimin e aluminit. Ju mund të gjeni informacione shtesë për optimizimin e bilancit mineral para ose gjatë heqjes ose detoksifikimit këtu: Heqja e merkurit Pini shumë për të hequr qafe aluminin Pini, pini, pini: Nëse humbni alumin, sigurohuni që po pini mjaftueshëm lëngje. Në këtë mënyrë, ju mund të mbani të ulët rrezikun e simptomave të mundshme të detoksifikimit, si të përzierat ose dhimbjet e kokës. Toksinat mund të nxirren mirë dhe parandalohen që të ruhen diku tjetër në trup. Forconi veshkat dhe mëlçinë përpara se të shkarkohet alumini Para eliminimit të aluminit, këshillohet gjithashtu të forconi veshkat dhe mëlçinë në mënyrë që detoksifikimi të mund të ecë pa probleme dhe në mënyrë të tillë që as mëlçia dhe as veshkat të mos mbingarkohen. Për këtë qëllim, çajrat e veçantë të fshikëzës së veshkave janë të përshtatshme për veshkat. Për mëlçinë do të gjeni të gjitha masat mbrojtëse të disponueshme të shpjeguara këtu: Pastrimi i mëlçisë - holistik Është ideale të filloni masat e mbështetjes së mëlçisë dhe veshkave dy deri në gjashtë javë përpara devijimit. Mbështet tretjen, ndërton florën e zorrëve Gjithashtu, përpara se të eliminoni aluminin (ose toksinat e tjera), sigurohuni që tretja juaj të funksionojë siç duhet dhe se nuk ka kapsllëk. Një kapsllëk do të sillte me vete rrezikun që toksinat në jashtëqitje dhe tashmë të përgatitura për eliminim do të kishin kohë të mjaftueshme për t'u rikthyer në organizëm nëpërmjet mukozës së zorrëve. Prandaj është thelbësore të sigurohet tretje e mirë dhe një florë e shëndetshme e zorrëve. E para ka sukses me një program pastrimi të zorrës së trashë ose të paktën me gëlltitjen e pluhurit të lëvores së psiliumit, kumbullave të thata të njomura ose lëngut të kumbullës. Një florë e shëndetshme e zorrëve zakonisht mund të arrihet gjatë një rehabilitimi të zorrëve. Por edhe marrja e probiotikëve me cilësi të lartë mund të ndikojë në mjedisin tuaj të zorrëve në mënyrë të tillë që një florë e shëndetshme e zorrëve të vendoset përsëri shpejt. Udhëzimet për ndërtimin e një flore të shëndetshme të zorrëve i gjeni këtu: Struktura e florës intestinale Banja alkaline për heqjen e aluminit Një banjë alkaline është veçanërisht e dobishme për reaksionet akute të detoksifikimit si dhimbje koke, vjellje, lodhje ose dhimbje muskulore. Ai mbështet lëkurën në shkarkimin e toksinave dhe kujdeset për të në të njëjtën kohë. Vendosni vetë nëse dëshironi të bëni një dush të plotë alkalik një ose dy herë në javë ose një banjë alkaline për këmbë çdo ditë. Jini të durueshëm kur shkarkoni aluminin! Në çdo rast, jepini vetes dhe trupit tuaj kohë të mjaftueshme për të detoksikuar. Dalja shumë shpejt mund të përkeqësojë simptomat që mund të keni vuajtur nga ekspozimi ndaj toksinave. Prandaj rekomandojmë një sekretim të ngadaltë dhe të vazhdueshëm për të mbrojtur trupin. Vetëm një program afatgjatë detoksifikimi do t'ju shpëtojë ngadalë por me siguri nga alumini, metalet e rënda dhe toksinat e tjera. Tani ju dëshirojmë suksese dhe shëndet të mirë! Burimet e artikullit: Ausleitung von Aluminium (zentrum-der-gesundheit.de) - Zentrum der Gesundheit (1) Wenk GL, Stemmer KL, "Suboptimal dietary zinc intake increases aluminum accumulation into the rat brain, Dezember 1983, Brain Research, (Suboptimale Zinkaufnahme mit der Nahrung erhöht Aluminiumanhufung im Gehirn der Ratte) (2) Baydar T et al., "Effect of folic acid supplementation on aluminum accumulation in rats, Nutrition Mrz 2006, (Wirkung von Folsäure als Nahrungsergänzung auf die Anhäufung von Aluminium bei Ratten) (3) Carlisle EM, Curran MJ, "Effect of dietary silicon and aluminum on silicon and aluminum levels in rat brain, Alzheimer disease and associated disorders, 1987, (Wirkung von Silizium und Aluminium aus der Nahrung auf Aluminiumspiegel im Gehirn von Ratten) (4) Belles M, Sanchez DJ et al., "Silicon reduces aluminum accumulation in rats: relevance to the aluminum hypothesis of Alzheimer disease, Alzheimer disease and associated disorders, Juni 1998, (Silizium reduziert Aluminiumanreicherung bei Ratten: Bedeutung für die Aluminiumhypothese in Bezug auf die Alzheimer Krankheit) (5) Domingo JL, Gomez M, Colomina MT, "Oral silicon supplementation: an effective therapy for preventing oral aluminum absorption and retention in mammals, Nutrition Reviews, Januar 2011, (Nahrungsergänzung mit Silizium: Eine wirksame Therapie, um die Resorption von oral aufgenommenem Aluminium und seine Ablagerung in Säugetieren zu verhindern) (6) Gillette Guyonnet S, Andrieu S, Vellas B, "The potential influence of silica present in drinking water on Alzheimer`s disease and associated disorders, März/April 2007, Journal of Nutrition, Health and Aging, (Der mögliche Einfluss von Silizium im Trinkwasser auf die Alzheimer Krankheit und damit verbundene Beschwerden) (7) Gillette Guyonnet S, Andrieu S, Vellas B et al., "Cognitive impairment and composition of drinking water in women: findings of the EPIDOS Study, American Journal of Clinical Nutrition, April 2005, (Beeinträchtigung der kognitiven Fähigkeiten bei Frauen und Zusammensetzung deren Trinkwassers: Ergebnisse der EPIDOS Studie) (8) Ayuob NN, "Can vitamin E and selenium alleviate the immunologic impact of aluminium on pregnant rats` spleens?, August 2013, Cellular Immunology, (Können Vitamin E und Selen die aluminiumbedingten immunologischen Auswirkungen auf die Milz von trächtigen Ratten verringern?) (9) Domingo JL et al., "Comparative effects of several chelating agents on the toxicity, distribution and excretion of aluminium, Human Toxicology, Mai 1988, (Vergleichende Wirkung von einigen Chelatagentien auf die Toxizität, Verteilung und Ausscheidung von Aluminium) (10) Das Institut für Strahlensicherheit »BELRAD« (11) Mitani K, "Relationship between neurological diseases due to aluminium load, especially amyotrophic lateral sclerosis, and magnesium status, September 1992, Magnesium Research, (Zusammenhang zwischen neurologischen Krankheiten aufgrund von Aluminiumbelastung, besonders der Amyotrophen Lateralsklerose und dem Magnesiumstatus) (12) Aluminium-Toxizität (13) Schwermetalle und ihre Wirkung auf unsere Gesundheit; Vortrag von Dr. med. Dietrich Klinghardt, M.D., Ph.D. und Dr. Patricia Kane, Ph.D. an der ETH Zürich (15) Rising Ca:Mg intake ratio from food in USA Adults: a concern?

Minerale dhe elementë gjurmë

Gluteni nxit tiroiditin e Hashimotos Sëmundjet autoimune ende lënë shumë mjekë në errësirë dhe pacientë me shumë pikëpyetje. Një nga çrregullimet më të zakonshme të sistemit imunitar rezulton në tiroidit kronik tiroiditi Hashimoto. Lidhja midis Hashimoto dhe glutenit Njerëzit me çrregullime autoimune kanë një gjë të përbashkët: problemet e zorrëve. Sepse në zorrë, më saktë në zorrën e hollë, gjendet 80 përqind e sistemit imunitar. Sa më e rëndë të jetë sëmundja autoimune, aq më e theksuar është e ashtuquajtura sindromë e zorrëve të rrjedhshme - një mur i zorrëve i përshkueshëm që lejon grimcat e papajtueshme të ushqimit të futen të papenguara nga trakti tretës në qarkullimin e gjakut. Mjekët holistikë si Dr. Datis Kharrazian dhe Chris Kresser nga SHBA tani po tërheqin lidhjen terapeutike shpresëdhënëse midis një intolerance ndaj glutenit dhe inflamacionit autoimun të tiroides, tiroiditit Hashimoto. Duke vepruar kështu, ata po tërheqin vëmendjen mjekësore në sistemin imunitar, në vend që të kufizojnë trajtimin e tiroides në terapinë zëvendësuese të hormoneve. Autoimuniteti - Kur trupi sulmon veten Para se të kalojmë në lidhjen midis tiroiditit kronik Tiroiditi Hashimoto dhe intolerancës ndaj glutenit, le të sqarojmë se çfarë është në të vërtetë autoimuniteti. Autoimuniteti është një proces në të cilin sistemi ynë imunitar sulmon indet e trupit, pra organizmin tonë. Zakonisht, puna e sistemit imunitar është të na mbrojë nga infeksionet me baktere, viruse dhe parazitë. Për ta bërë këtë, sistemi imunitar prodhon antitrupa që grumbullohen në gjak dhe veprojnë kundër ndërhyrës para se të na bëjnë të sëmurë. Autoimuniteti, nga ana tjetër, lehtë mund të krahasohet me situatën kur indet e huaja refuzohen nga trupi pas transplantimit të organeve. Indi i çdo personi përbëhet nga molekula individuale që sistemi imunitar i njeh si endogjen dhe i dallon ato nga qelizat e huaja. Kur një organ i dhuruar nuk përputhet mjaftueshëm me indin e marrësit, sistemi imunitar hyn dhe shkatërron organin e huaj. Nëse ka autoimunitet, procese të ngjashme me ato në refuzimin e organeve ndodhin në trup. Indet e trupit nuk njihen nga sistemi imunitar dhe në vend të tij - sikur të ishte një ind i huaj - sulmohet nga antitrupa të prodhuar nga vetja dhe shkatërrohet gradualisht. Sëmundjet tipike autoimune janë skleroza e shumëfishtë (MS), artriti reumatoid, lupus (liken flutur), vitiligo (sëmundje e njollave të bardha), sëmundja celiac dhe tiroiditi Hashimoto . Tiroiditi Hashimoto - një sëmundje autoimune Tiroiditi Hashimoto është një çrregullim autoimun në të cilin sistemi imunitar drejton antitrupa kundër tiroides së vet. Zbulimi i këtyre antitrupave është gjithashtu një shënues i rëndësishëm diagnostikues për këtë sëmundje. Indet e tiroides shkatërrohen vazhdimisht nga sulmi i antitrupave. Rezultati është inflamacion kronik dhe një mangësi masive e hormoneve tiroide, domethënë hipotiroidizëm. Gjëndra e vogël tiroide e ngjashme me fluturën ndodhet në pjesën e përparme të qafës dhe ka një rëndësi të madhe për procese të ndryshme metabolike. Prodhon dy hormonet tiroide T3 (triiodothyronine) dhe T4 (L-thyroxine). Në mënyrë që tiroidja të dijë se kur të prodhojë sa nga këto hormone, gjëndrra e hipofizës (një gjëndër hormonale me madhësi bizele në tru) sekreton hormonin stimulues të tiroides TSH. Sasia e TSH që qarkullon në gjak sinjalizon tiroiden nëse T3 dhe T4 duhet të prodhohen apo jo. Sa më shumë TSH të ketë në gjak, aq më shumë hormone tiroide i duhen trupit. Sidoqoftë, nëse tiroide nuk mund të prodhojë më hormone të mjaftueshme për shkak të një gjendjeje joaktive, niveli i TSH vazhdon të rritet. Prandaj, një tiroide joaktive diagnostikohet jo vetëm në bazë të vlerave të ulëta të T3 dhe T4, por edhe në bazë të një vlere të shtuar të TSH. Sa më i lartë niveli i TSH të rritet mbi vlerën normale, aq më i theksuar është hipotiroidizmi. T3 dhe T4 janë kryesisht përgjegjës për kontrollin e metabolizmit tonë. Pa hormonet tiroide - tek fëmijët - as zhvillimi mendor dhe as fizik nuk do të ishte i mundur. Tek të rriturit, mungesa e hormoneve tiroide pengon funksionet e ndryshme të trupit. Rrahjet e zemrës dhe performanca e trurit mund të ngadalësohen, ashtu si edhe përdorimi i energjisë nga ushqimi. Përveç kësaj, mungesa e hormoneve tiroide ka një efekt negativ në temperaturën e trupit, ciklin femëror dhe peshën. Simptomat e tiroiditit të Hashimotos janë në përputhje me rrethanat: lodhje, plogështi, ndjeshmëri e shtuar ndaj të ftohtit, kapsllëk, sindromi i zorrëve të irritueshme, lëkurë të thatë, flokë të brishtë dhe thonj të brishtë, ngjirje, harresë, humbje e kujtesës, nervozizëm, depresion, PMS, periudha të rënda, peshë fitimi, si dhe dhimbja e muskujve dhe nyjeve janë ndër ankesat më të zakonshme. Në mjekësinë konvencionale, hipotiroidizmi trajtohet me terapi zëvendësuese të hormoneve. Pacientët e Hashimotos duhet të marrin hormone artificiale në formë tabletash për pjesën tjetër të jetës së tyre në mënyrë që të shmangin komplikimet e mëtejshme (p.sh. struma, dështimi i zemrës, koma). Mjekët integrues gjithnjë e më shumë po bëjnë thirrje që njerëzit me çrregullime autoimune të ekzaminohen për intolerancë ushqimore. Gluteni i drithërave në veçanti është nën dyshimin e përgjithshëm se shkakton një reaksion imunitar shkatërrues kundër tiroides në pacientët e Hashimoto. Gluten - sulm ndaj sistemit imunitar Gluteni është një përzierje proteinike e gluteninës dhe gliadinës, e cila, në kombinim me niseshtën, është pjesë e kokrrave të grurit, të shkruar, thekër, elb, tërshërë, zmerile, kamut dhe einkorn. Gruri përmban më shumë gluten në rreth 50 për qind Në kombinim me ujin, gluteni rezulton në një masë të fortë, ngjitëse dhe prandaj quhet edhe proteinë pa gluten. Kjo proteinë ngjitëse formon bazën ideale për pjekjen e bukës. Sidoqoftë, është një fatkeqësi për zorrët tona! Në traktin tonë tretës, gluteni lidhet me murin e zorrëve të vogla. Problemet e tretjes dhe çrregullimet imune tani janë të pashmangshme. Gruri i rritur i pasur me gluten për proceset industriale të pjekjes, gruri modern në veçanti kontribuon në faktin se gjithnjë e më shumë njerëz preken nga intoleranca ndaj glutenit, e cila nga ana tjetër shoqërohet me sëmundje të ndryshme dytësore. Gliadin në veçanti konsiderohet të jetë shkaku kryesor i këtij mjerimi shëndetësor. "Secili prej nesh është pak a shumë intolerant ndaj glutenit" Shkencëtarët kanë gjetur se përbërës të caktuar të gliadinës lidhen me receptorët e zorrëve dhe shkatërrojnë lidhjet e ngushta në murin e zorrëve. Këto komponime normalisht mbajnë qelizat e zorrëve të vogla së bashku dhe parandalojnë grimcat e ushqimit të depërtojnë përmes murit të zorrëve në qarkullimin e gjakut. Nëse gliadina shkatërron lidhjet, muri i zorrëve bëhet i përshkueshëm. Njëri flet për të ashtuquajturin sindromë të zorrëve të rrjedhshme. Komponentët e tretur jo të plotë të ushqimit, por edhe toksinat tani mund të hyjnë në qarkullimin e gjakut të papenguar. Trupi i konsideron ndërhyrës si sulmues. Dhe si gjithmonë, kur ndihet i sulmuar, ai tani largon programin e tij të zakonshëm të mbrojtjes dhe i përgjigjet "sulmit" me një reagim imunitar. Reagimi imunitar - i cili tashmë zhvillohet në zorrë - fillon me prodhimin e qelizave të caktuara mbrojtëse (qelizat T) kundër gliadinës së lëvizshme që lidhet me indet. Në një reagim të dytë imunitar, lindin antitrupa anti-gliadin (AGA). Me kalimin e kohës, ky reagim imunitar ndaj glutenit çon në procese të konsiderueshme inflamatore në zorrë dhe, në të njëjtën kohë, në shkatërrimin progresiv të vileve të zorrëve të vogla. Kushdo që vuan nga inflamacioni kronik duhet të heqë glutenin nga dieta e tij menjëherë. Mjekët si Daniel Leffler nga Shkolla Mjekësore e Harvardit nuk janë vetëm duke paralajmëruar njerëzit me sëmundje celiac kundër glutenit: Gluteni është kryesisht i patretshëm për të gjithë. Secili prej nesh është pak a shumë intolerant ndaj glutenit. Njerëzit me antitrupa të ngritur kundër gliadinës janë në rrezik më të madh për të zhvilluar kancer limfatik dhe çrregullime autoimune, veçanërisht tiroiditin e Hashimotos, një tiroidit autoimun. Gluteni rrit nevojën për hormone tiroide Një studim nga Roma tregon se pacientët Hashimoto me intolerancë ndaj glutenit kanë nevojë për 49 për qind më shumë hormone T4 për një vlerë të TSH në rangun normal sesa pacientët pa intolerancë ndaj glutenit. Pas një diete pa gluten për njëmbëdhjetë muaj, kërkesa për T4 e personave të testuar ndaj glutenit për një vlerë të pranueshme të TSH ishte kryesisht identike me atë të grupit të krahasimit. Këto rezultate ilustrojnë edhe një herë lidhjen midis glutenit dhe çrregullimeve autoimune. Shtë e vërtetë që pacientët e Hashimotos nuk vuajnë automatikisht nga sëmundja celiac. Sidoqoftë, mund të supozohet se shumica e të prekurve kanë një shkallë të caktuar të të ashtuquajturës ndjeshmëri ndaj glutenit. Gluteni krijon një reagim të tepërt të sistemit imunitar Pavarësisht nëse është e pranishme ndjeshmëria ndaj glutenit ose sëmundja celiac e pjekur, për njerëzit me sëmundje autoimune siç është tiroiditi i Hashimotos, një reagim imunitar i tepërt shoqërues ka pasoja shkatërruese. Në rastin e një sëmundje autoimune ekzistuese, sistemi imunitar është tepër aktiv gjithsesi. Me ushqimet që përmbajnë gluten në dietë, trupi i ndjeshëm ndaj glutenit është në një situatë stresuese të përhershme. Reagimi i vazhdueshëm imunitar ndaj substancës së papajtueshme gliadin përfundimisht gjithashtu përkeqëson sëmundjen autoimune. Lirimi i antitrupave kundër proteinave të glutenit nuk lëshohet vetëm në traktin e zorrëve dhe indet tiroide, por gjithashtu mund të shkaktojë inflamacion në pjesë të tjera të trupit, gjë që shpjegon simptomat e ndryshme të intolerancës ndaj glutenit. Ndërsa inflamacioni i lidhur me glutenin manifestohet në nyje në disa njerëz, në të tjerët shfaqet në çrregullime të lëkurës të tilla si skuqjet dhe rosacea. Shumë ndjejnë simptomat e inflamacionit në tru, ndjejnë mjegull në të menduarit e tyre, vuajnë nga ndryshimet e humorit, ankthi dhe humbja e kujtesës. Gluteni dhe gjëndra tiroide - përzierja e madhe molekulare Reagimi imunitar i dyfishtë kundër glutenit nga ushqimi dhe kundër indeve tiroide është për shkak të ngjashmërisë molekulare midis gliadinës së proteinave dhe qelizave tiroide. Kur gluteni hyn në qarkullimin e gjakut përmes murit të zorrëve të përshkueshëm, sistemi imunitar e interpreton këtë si një sulm dhe lëshon antitrupa. Këto antitrupa tani jo vetëm që shmangin gliadinën e proteinave të papajtueshme të glutenit, por në të njëjtën kohë e vënë indin e tiroides të strukturuar në mënyrë të ngjashme në një gjendje inflamatore, si rezultat i së cilës indet shkatërrohen dhe prodhimi i hormoneve zvogëlohet. Nëse njerëzit me një sëmundje tiroide autoimune konsumojnë ushqime që përmbajnë gluten, tiroidja menjëherë sulmohet. Intoleranca ndaj glutenit - Testet e gjakut nuk janë të sakta Pacientët me tiroide që duan të testohen për intolerancën ndaj glutenit , për fat të keq nuk marrin rezultate të besueshme nga testet normale të gjakut. Testet e antitrupave zakonisht synojnë vetëm një pjesë të caktuar të glutenit, përkatësisht alfa-gliadin. Komponentë të ndryshëm të tjerë të glutenit si omega-gliadin, gama-gliadin, aglutininën e embrionit të grurit etj., Të cilët mund të jenë njëlloj përgjegjës për një reaksion imunitar, injorohen. Në rastet më pak të theksuara të intolerancës ndaj glutenit, testet e gjakut dështojnë edhe më shumë dhe keqkuptojnë inflamacionet aktive në trup. Dr. Kenneth Fine, drejtor mjekësor i laboratorit novator EnteroLab, beson se analizat e jashtëqitjes janë shumë më të sakta. Me këtë metodë testimi të zhvilluar posaçërisht për intolerancën ndaj glutenit, përcaktohen antitrupat që prodhohen në zorrë edhe para se të kalojnë në qarkullimin e gjakut. Kështu Fine zbuloi se një në tre amerikanë është intolerant ndaj glutenit. - Norma ka të ngjarë të jetë e ngjashme në Evropë. - Nga 10 persona, 8 do të kishin përsëri predispozicionin gjenetik për intolerancën ndaj glutenit. Sidomos njerëzit me gjenet HLA-DQ preken nga intoleranca ndaj glutenit ose sëmundja celiac. Në përputhje me rrethanat, një diagnozë e gabuar dhe rekomandime të dështuara dietike mund të përkeqësojnë në mënyrë tinëzare shëndetin e njerëzve me Hashimoto. Në këtë kontekst, nëse dikush kupton se drithërat që përmbajnë gluten, siç është gruri, janë ushqimi kryesor numër një në botën perëndimore, atëherë kemi të bëjmë me një katastrofë shëndetësore që shkakton nënçmim. Nuk është pa arsye që tiroiditi i Hashimotos është një nga sëmundjet autoimune më të zakonshme. Si një pacient Hashimoto, një vetë-eksperiment pa gluten është padyshim i vlefshëm. Tiroiditi i Hashimotos - Kur godet sistemi imunitar Një vështirësi tjetër për provën klinike të intolerancës ndaj glutenit tek njerëzit me sëmundje autoimune lind kur sistemi imunitar tashmë është aq i dobësuar saqë nuk mund të prodhojë më antitrupa të mjaftueshëm. Për këtë arsye, gjithashtu, testet e intolerancës ndaj glutenit në pacientët e Hashimoto janë shpesh gabimisht negative. Nivelet e antitrupave mund të jenë aq të ulëta saqë ato nuk janë as të dukshme në teste, edhe pse reagimet sekrete imune që dëmtojnë indet po ndodhin. Nga një perspektivë holistike, njerëzit me sëmundje autoimune të tiroides këshillohen që të shmangin glutenin në çdo rast - pavarësisht nëse testet tregojnë një përgjigje aktive të antitrupave apo jo. Kushdo që ha ushqime që përmbajnë gluten pavarësisht nga një sëmundje autoimune e konfirmuar, do të dëmtojë pa nevojë sistemin e tyre imunitar. Tiroiditi Hashimoto - Kërkohet një dietë pa gluten Meqenëse të dy ndjeshmëria ndaj glutenit dhe lidhja e drejtpërdrejtë midis Hashimoto dhe një intolerancë të tillë ndaj glutenit është e vështirë të vërtetohet me teste standarde të gjakut, mjekët ortodoksë shpesh janë kritikë ndaj një diete pa gluten nëse sëmundja celiac përjashtohet. Sidoqoftë, studimet e fundit flasin një gjuhë tjetër. Lidhja midis sëmundjeve autoimune (veçanërisht tiroiditit Hashimoto) dhe intolerancës ndaj glutenit është shumë e qartë për t'u injoruar. Ekspertët autoimune si Dr. Prandaj Datis Kharrazian këshillon njerëzit me inflamacion kronik të tiroides në veçanti që të ndjekin një dietë të rreptë pa gluten si hapi i parë dhe më i rëndësishëm për të marrë këtë çrregullim imunitar nën kontroll. Sepse gluteni vepron si një nismëtar i fortë për një reagim imunitar në shumicën e pacientëve Hashimoto, pavarësisht nga një sëmundje celiac e diagnostikuar. Përvoja tregon se nivelet e hormoneve dhe simptomat e tiroiditit Hashimoto përmirësohen ndjeshëm në shumicën e atyre që preken nga një dietë pa gluten. Faktori vendimtar, megjithatë, është konsistenca. Të jetosh pak pa gluten është po aq joreale për suksesin sa të jesh pak shtatzënë. Përgjigja imune e shkaktuar nga çdo konsum i glutenit mund të zgjasë deri në gjashtë muaj. Edhe kafshimi më i vogël i ushqimeve që përmbajnë gluten shkakton një lëshim afatgjatë të antitrupave nga sistemi imunitar kundër indeve tiroide dhe qelizave të tjera të trupit. Pjesa e rastësishme e tortës ose makaronave në restorantin italian shkatërron shpejt suksesin terapeutik të një diete pa gluten. Jetoni pa gluten në jetën e përditshme Tani pyetja në fjalë mund të lindë nëse simptomat e mungesës nuk do të ndodhnin pa drithëra të tilla si gruri dhe të ngjashme. Fakti është se drithërat që përmbajnë gluten nuk përmbajnë asnjë lëndë ushqyese që nuk mund të merret nga ushqimet pa gluten. Orizi kaf, quinoa, mel, hikërror, amaranth, patatet e ëmbla dhe patatet janë alternativa ushqyese dhe të padëmshme për drithërat që përmbajnë gluten. Këtu do të gjeni receta për një dietë pa gluten Hashimoto - masa holistike Sigurisht, gluteni nuk është problemi i vetëm me Hashimoto. Dhe një dietë pa gluten nuk është e vetmja gjë që duhet të bëni për të marrë sëmundjen nën kontroll. Ndërsa mjekësia konvencionale tani përshkruan ekskluzivisht hormonet tiroide dhe përndryshe duket derisa gjëndrat tiroide të zbresin, masat holistike dhe naturopatike mund të bëjnë shumë për ta sjellë Hashimoton në ngërç dhe kështu gjithashtu të jetë pa simptoma. Ju mund të gjeni këshilla për dietën e duhur në Hashimoto këtu: Cila është dieta e duhur në Hashimoto? Burimet e artikullit: Gluten heizt Hashimoto Thyreoiditis an - Zentrum der Gesundheit Kresser C., "The Gluten-Thyroid Connection", chriskresser.com, Juli 2010 (Die Gluten-Schilddrüsen-Verbindung) Michelle J., "How do antibodies work?", Livestrong.com, März 2011 (Wie funktionieren Antikörper?) N.N., "The Gluten-Thyroid Connection", Genetics Home Reference, Juli 2013 (Hashimoto Thyreoiditis) N.N., "Gluten", ScienceDaily Aug 2013 (Gluten) Schocker L., "Gluten-Free: Judging if its right for you", Huffingtonpost.com, Juni 2011 (Glutenfrei: Einschätzen, ob es gesund ist) Jockers D., "Avoid the gluten epidemic", NaturalNews.com (Vermeiden Sie die Gluten-Epidemie) Kharrazian D., Buch Why Do I Still Have Thyroid Symptoms? When My Lab Tests are Normal. Morgan James Publishing. 2010. Pg 28-31. (Warum habe ich immer noch Schilddrüsensymptome? Wenn meine Laborwerte normal sind.) Kharrazian D., "Changing your diet is that first step in addressing Hashimotos", Thyroidbook.com, August 2010 (Eine Ernährungsumstellung ist der erste Schritt für die Behandlung von Hashimoto Thyreoiditis) Viriki C. et al., "A typical celiac disease as cause of increased need for thyroxine: a systematic study", NCBI, Mrz 2012 (Die typische Zöliakie als Ursache für den erhöhten Bedarf an Thyroxin: eine systematische Studie) "Enterolab.com" Volta U. et al., "Deamidated gliadin peptide antibodies as a routine test for celiac disease: a prospective analysis", NCBI, Mrz 2010 (Deamidierte Gliadinpeptid-Antikörper als Routinetest für Zöliakie: eine prospektive Analyse) Ryan M., "Hashimotos Diet: Keys to success", Hashimotoshealing.com, Mrz 2013 (Hashimoto-Diät: Schlüssel zum Erfolg)

Patate Bombay Patatet pikante Bombay me domate dhe xhenxhefil - një pjatë tepër e shijshme që hyri në kuzhinën indiane nën ndikimin britanik. Përbërësit për 4 porcione: 900 g patate, 500 g domate të qëruara, nga kavanoza 15 g xhenxhefil të copëtuar 3 thelpinj hudhër - të prera në gjysmë 3 lugë vaj kokosi 70 g qepë - te coptuara ne kube 2 lugë pluhur koriandër 1 ½ lugë çaji pluhur qimnon 1 lugë caji pluhur kerri ¾ lugë çaji pluhur kukruma ¼ lugë çaji piper i kuq Kripë dhe piper kristal nga mulliri 3 lugë gjelle koriandër të copëtuar Përgatitja: Hapi i parë I lini patatet të ziejnë në një tigan të madh me ujë të mjaftueshëm, i spërkatni me shumë kripë dhe ziejini derisa të zbuten. Pastaj derdhni, shpëlajeni me ujë të ftohtë dhe lëreni të ftohet për pak kohë. Më pas qëroni dhe pritini në kubikë 1.5 cm. Hapi i 2 -të Ndërkohë, bëni një pure të imët të gjysmës së domateve së bashku me xhenxhefilin dhe hudhrën në një blender. Hapi i 3 -të Ngrohni 3 lugë vaj kokosi në një tigan që nuk ngjit dhe skuqini qepët për 1 minutë. Hapi i 4 -të Shtoni purenë e domates, shtoni të gjitha erëzat - nga koriandri tek piperi - si dhe pak kripë, përzieni mirë dhe ziejini për 4 - 6 minuta. Hapi i 5 -të Në fund vendosni kubat e patates dhe domatet e mbetura në tigan dhe copëtoni domatet me një lugë. Lëreni të ziejë të gjithë për rreth 5 minuta derisa patatet të kenë thithur të gjithë lëngun. Hapi i 6 -të I rregullojmë patatet Bombay me kripë dhe piper, i rregullojmë dhe i servirim të spërkatura me koriandër të copëtuar.

Harroni pudingun me qese – ja si mund ta bëni vetë pudingun Pluhuri i gatshëm i pudingut dhe pudingu i gatshëm për t'u ngrënë janë të përshtatshëm, por ndonjëherë përmbajnë përbërës të diskutueshëm dhe lënë pak a shumë shumë mbeturina ambalazhi. Alternativa e thjeshtë: bëjeni vetë pudingun! Përdoreni këtë recetë për të bërë pudingun tuaj të preferuar menjëherë. Në këtë artikull do të gjeni një recetë të thjeshtë bazë për pluhurin e pudingut të bërë në shtëpi, të cilën mund ta përgatisni paraprakisht dhe ta ndryshoni sipas dëshirës tuaj. Receta bazë për pluhurin e pudingut Për ta bërë vetë pudingun, ju duhen vetëm dy përbërës që me siguri i keni tashmë në shtëpi: niseshte misri dhe sheqer ose një alternativë sheqeri pluhur sipas dëshirës tuaj. Në varësi të shijes, shtohet një përbërës tjetër në sasinë e duhur. Me këta përbërës mund të bëhet puding në shumë shije. Nëse i përzieni të dy përbërësit (si dhe përbërës të tjerë aromatizues siç përshkruhen në recetën e mëposhtme) dhe i ruani në një kavanoz me vidë, për shembull, ju keni gjithmonë pluhur pudingu të gatshëm në magazinë në shtëpi, me kosto të ulët. Përbërësit për 500 ml qumësht bimor apo qumësht shtazor: Receta bazë për pluhurin e pudingut: 40 g niseshte misri 20 gram sheqer kokosi Për pudingun: ½ l qumësht shtazor ose bimor (p.sh. tershere, bajamesh, etj) sipas dëshirës: 1-2 lugë caji vanilje të bluar sipas dëshirës: 1-2 lugë caji kakao pluhur opsionale: 125 g arra të bluara sipas dëshirës: lëvore 1-2 limonësh ose portokalli Përgatitja: Koha e parapërgatitjes: 5 minuta Koha e gatimit / pjekjes: 10 minuta Koha e pritjes: - hapi 1 Hiqni një pjesë të vogël të qumështit. Përzieni niseshtën e misrit, sheqerin dhe përbërësit aromatizues në qumështin e hequr. hapi i 2-të Ziejeni pjesën tjetër të qumështit. Kur qumështi të vlojë, përzieni përbërësit e përzier dhe lëreni të ziejnë. Hidheni në gota ose enë dhe lëreni të ftohet. Përbërësit e shijes Një numër i pafund krijimesh me puding mund të krijohen nga receta bazë e përshkruar më sipër. Në seksionet e mëposhtme do të zbuloni se cilët përbërës ju nevojiten për shije tipike si pudingu me vanilje apo çokollatë dhe si mund t'i përpunoni ato. Bëni vetë puding me çokollatë Për një puding me çokollatë, shtoni 1-2 lugë kafeje kakao ose pak çokollatë të copëtuar në recetën bazë. Çokollata e zezë është po aq e përshtatshme për këtë sa çokollata e qumështit apo llojet e tjera të çokollatës. Bëni pudingun tuaj me vanilje Për të përgatitur një përzierje të gatshme për pudingun e vaniljes, shtoni një ose dy lugë kafeje të grirë vanilje ose pak tul vaniljeje në recetën bazë, por kjo shtohet vetëm kur pudingu është përgatitur. Ju merrni ngjyrën klasike të pudingut me vanilje nëse shtoni edhe një majë të vogël shafran të Indisë. Pudingu më pas merr një shije pak pikante përveç ngjyrës së verdhë. Për të arritur më shumë shije, mund të gatuani më vonë gjatë përgatitjes një bidon të gërvishtur dhe ta hiqni sërish përpara se të mbushni pudingun. Bëni puding frutash Me këtë recetë mund të bëhen edhe pudinga me fruta. Për një shije autentike frutash, shtoni lëkurën e frutave të patrajtuara agrume. Për shkak të lagështisë që përmban gërryerja e lëvozhgës, kjo fatkeqësisht nuk është e përshtatshme për stok. Gjatë përgatitjes, mund të gatuani shkurtimisht edhe disa copa lëvozhgë për një aromë më intensive dhe t'i hiqni para se t'i mbushni. Variacione me arra Për një puding me arra, përbërësve bazë shtoni 125 gram lajthi të bluara, bajame ose një varietet tjetër arra që dëshironi. Përveç krijimeve të pudingut të përshkruara, sigurisht që mund të imagjinohen shumë të tjera. Për shembull, mund të krijoni një puding të shijshëm festash duke shtuar kanellë dhe erëza të tjera tipike dimërore. Copat e arrave ose frutave të thata i japin ëmbëlsirës një kafshatë të veçantë.

Pjekurina-Speciale

7 metodat e agjërimit interval Agjërimi interval mund të bëhet në shumë mënyra të ndryshme. Më poshtë prezantojmë shtatë metodat e agjërimit interval. Format e ndryshme të agjërimit interval Përfitimet shëndetësore të agjërimit interval janë në trend. Kjo formë e të ushqyerit është veçanërisht e popullarizuar sepse supozohet se mbështet humbjen e peshës. Nëse agjëroni nga 12 deri në 16 orë çdo ditë, në organizëm aktivizohet një mekanizëm që shndërron yndyrën e trupit në energji. Rritja e qelizave kancerogjene mund gjithashtu të ndalet me ndihmën e agjërimit interval. Sigurisht, agjërimi interval gjithashtu mund ta rikthejë kolesterolin në nivele të shëndetshme. Është gjithashtu magjepsëse që agjërimi me ndërprerje mund të aktivizojë atë që njihet si autofagocitoza. Autofagocitoza përshkruan aftësinë e trupit për të pastruar veten dhe kështu aftësinë e secilës qelizë individuale për të hedhur mbeturinat e akumuluara. Nëse autofagocitoza funksionon në mënyrë të përsosur, në të vërtetë nuk është më e mundur të sëmuresh. Në artikullin e lidhur më sipër, ne cituam biofizikanin Thomas Finkenstädt me fjalët: "Autofagocitoza është një nga proceset kryesore frenuese të sëmundjeve degjenerative si kanceri, Alzheimeri dhe sëmundjet kardiovaskulare". Edhe tek Multiplersklerosa, agjërimi interval mund të jap një inpuls shërimit, siç e kemi shpjeguar këtu. E njëjta gjë është e vërtetë për diabetin dhe për parandalimin e kancerit të gjirit. Meqenëse agjërimi interval madje stimulon formimin e qelizave të reja nervore në tru, ai është gjithashtu një nga format më të mira të të ushqyerit për të qëndruar mendërisht i aftë dhe aktiv. Sidoqoftë, meqenëse lloje të ndryshme të agjërimit interval përshkruhet përsëri dhe përsëri, disa njerëz nuk dinë më saktësisht se si të agjërojnë në intervale në mënyrë korrekte. Në vijim, ne do të prezantojmë format e ndryshme të agjërimit interval. Tek të gjitha metodat, ju natyrshëm i kushtoni vëmendje një ushqimi të shëndetshme dhe ndiqni rregullat e një ushqimi të shëndetshme të pasur në bazë alkaline! Metoda e 1 agjërimit interval: Agjëroni 12 orë në ditë Ndërsa me agjërimin tipik terapeutik zakonisht nuk hani asgjë gjatë ditës dhe pini vetëm pak supë dhe lëng ose edhe vetëm ujë, agjërimi interval është më shumë një ritëm i ngrënies. Sepse ju zakonisht hani sasi normale, vetëm në kohë të caktuara, ndërsa në raste të tjera vazhdimisht nuk hani asgjë. Forma më e thjeshtë e agjërimit interval është të agjëroni për të paktën 12 orë në ditë, d.m.th. të mos hani asgjë. Për shumicën e njerëzve kjo nuk është e vështirë, sepse rregulli përmbushet nëse, për shembull, nuk hani asgjë nga ora 20:00 e mbrëmjes deri në 8 e mëngjesit tjetër. Prandaj është forma ideale e agjërimit për fillestarët, pasi shumica e periudhës së agjërimit është gjatë kohës kur jemi në gjumë. Gjithsesi është më së shumti e vështirë për njerëzit që hanë vonë për darkë dhe hanë përsëri mëngjes herët në mëngjes, gjë që nuk rekomandohet nga pikëpamja shëndetësore, e cila shpjegohet më hollësisht në pikën 2. Sigurisht që ju gjithashtu mund të (p.sh. gjatë punës natën) hani natën dhe ditën nga p.sh. nga ora 10 e mëngjesit deri në orën 22:00 të darkës të agjëroni. Metoda 2 e agjërimit interval: Agjërimi 16: 8 Nëse keni arritur të kaloni pa ushqim për 12 orë në ditë, mund ta zgjasni agjërimin shpejtë në 16 orë - e cila është optimale për agjërimin interval. Quhet gjithashtu agjërimi 16: 8, sepse agjëroni për 16 orë dhe ju lejohet të hani gjatë 8 orëve të mbetura. Ndonjëherë thuhet se burrat duhet të agjërojnë për 16 orë dhe gratë vetëm për 14 orë. Thjesht provojeni, cila metodë është më e mirë për ju. Për shembull, nëse do të ishit agjërueshëm për 16 orë, do ta mbaronit vaktin tuaj të mbrëmjes në orën 18:00 të darkës dhe vaktin e parë do ta kishit në orën 10:00 të mëngjesit tjetër. Teorikisht, ju mund ta mbaroni vaktin e mbrëmjes në orën 22:00 dhe të mos e shërbeni vaktin e parë deri në orën 14:00 të ditës tjetër. Gjithsesi vaktet e vona të mbrëmjes në përgjithësi nuk janë të këshillueshme, pasi organet e tretjes në mbrëmje punojnë dobët. Do të ishte ngjashëm e pafavorshme të mbaronit vaktin e fundit të ditës në ora 15:00 të ditës dhe të hani mëngjes përsëri në 7 të mëngjesit. Sepse në mëngjes trupi zakonisht është akoma i zënë me pastrimin dhe heqjen e helmit. Nëse hani tani, i ndërpret këto aktivitete të rëndësishme detoksifikuese. Në dritaren kohore 8-orëshe të marrjes së ushqimit, në variantin origjinal 16: 8, ju hani vetëm dy vakte kryesore! Nuk ka vakte ndërmjet vakteve. Ndërkohë, megjithatë, thuhet se mund të hani tre vakte dhe gjëja më e rëndësishme është thjesht t'i përmbaheni fazës së agjërimit 16-orëshe. Është më mirë të bësh atë me të cilën ndihesh më mirë. Për shembull, nëse keni probleme në plotësimin e nevojave tuaja për energji vetëm me dy vakte, sepse thjesht nuk mund të hani aq sa ju nevojiten menjëherë, atëherë zgjidhni tre vakte. Atletët gjithashtu shpesh hanë tre vakte. Gjatë periudhës së agjërimit dhe gjithashtu midis ngrënies brenda dritares 8-orëshe, ju pini vetëm ujë ose, nëse është e nevojshme, një çaj bimor. Nëse dëshironi të pini kafe, lëngje ose çfarëdo tjetër, do të duhej t'i merrni këto pije me vakte. Një studim mbi minjtë tregoi se metoda 16: 8 mbron nga mbipesha, pezmatimi kronik, diabeti dhe sëmundja e mëlçisë - edhe nëse kafshët kishin konsumuar të njëjtin numër kalorish si minjtë, të cilët mund të zgjidhnin kur të hanin ( dhe u bënë të sëmurë ose mbipeshë në planin afatgjatë). Metoda 3 e Agjërimit interval : Agjëroni për 2 ditë çdo javë Një formë tjetër e agjërimit interval është metoda 5: 2. Ju hani sasinë e zakonshme të kalorive pesë ditë në javë (por natyrisht hani shëndetshëm). Në dy ditët e tjera të javës, marrja e kalorive zvogëlohet në 600 kcal (burra) ose 500 kcal (gra). Dy ditët e reduktuara me kalori nuk duhet të jenë radhazi. Kështu që ju zgjidhni p.sh. E hënë dhe e enjte ose e martë dhe e premte, në mënyrë që të ketë gjithmonë dy ose tre ditë "normale" (por të paktën një) në mes. Një studim mbi 107 gra mbipeshë tregoi se kjo metodë mund të çojë në humbje peshe po aq mirë dhe një dietë e vazhdueshme, kështu që shumë njerëz natyrshëm preferojnë agjërimin interval, pasi këtu ju kufizoni vetëm kaloritë tuaja për dy nga shtatë ditë dhe jo përgjithmonë, si një dietë normale. Në të njëjtin studim u zbulua se metoda 5: 2 uli nivelin e insulinës dhe përmirësoi ndjeshmërinë e insulinës dhe për këtë arsye mund të zbatohet shumë mirë në para-diabetin. Sigurisht që mund ta kombinoni këtë metodë me metodat e përshkruara në 1. ose 2. Metoda e 4 agjërimit interval: Agjëroni çdo dy ditë Nëse dëshironi të rrisni efektin, p.sh. përsa i përket humbjes së peshës, ju mund të zvogëloni marrjen e kalorive çdo 2 ditë siç përshkruhet në 3. Disa njerëz shkojnë edhe më tej dhe agjërojnë çdo të dytën ditë të duke pirë vetëm ujë, çaj bimor, supa ose lëngje. Në ditët e ngrënies, ju konsumoni sasinë normale të kalorive. Sidoqoftë, ekziston edhe varianti ku mund të hani sa të doni në ditët e ngrënies. Pra, pothuajse gjithçka është e mundur. Një studim i nëntorit 2013 shikoi se si agjërimi interval ndikonte në peshën dhe shëndetin e zemrës. Të testuarit agjëruan çdo 2 ditë të tjera me 25 përqind të kalorive të nevojshme për nevojat e tyre të energjisë. Ditët e tjera hëngrën sa të donin. Pas 12 javësh, pjesëmarrësit kishin humbur 5 kilogramë më shumë peshë sesa grupi i kontrollit të ngrënies normale. Përqindja e dhjamit në trup gjithashtu kishte rënë dukshëm. Kjo metodë e agjërimit interval nuk rekomandohet për fillestarët, as për njerëzit me probleme shëndetësore. Është gjithashtu shumë rraskapitëse dhe e vështirë për tu mbajtur në planin afatgjatë. Metoda e 5 agjërimit interval: Agjëroni 1 ditë në javë Edhe agjërimi një ditë në javë mund të quhet agjërim interval. Vetëm pijet pa kalori, të tilla si uji ose çaji, lejohen në këtë ditë. Asgjë nuk hahet. Shpesh kjo formë e agjërimit interval quhet edhe agjërim 24-orësh, sepse nuk keni pse të agjëroni domosdoshmërisht për një ditë, por thjesht për 24 orë, p.sh. B. nga mëngjesi në mëngjes ose nga dreka në drekë. Nëse e shihni se agjërimi 24-orësh është i gjatë dhe keni probleme të këmbënguljes, mund të provoni agjërimin 12 ose 16-orësh dhe më pas ta zgjasni agjërimin në 24 orë. Metoda e përshkruar më poshtë gjithashtu do t'ju ndihmojë të mësoheni ngadalë me agjërimin interval. Metoda 6 e agjërimit interval: Anashkaloni vaktet Si fillestar në agjërim interval, mund të provoni të anashkaloni njërën ose tjetrën vakt. Nëse nuk jeni vërtet të uritur në mëngjes gjithsesi, anashkaloni mëngjesin. Nëse nuk jeni aq të uritur në mbrëmje, anashkaloni darkën. Sigurisht, ju gjithashtu mund të lëni drekën. Është e rëndësishme këtu që të mësoni të interpretoni trupin tuaj dhe sinjalet e tij të urisë. Shumë njerëz hanë mëngjes sepse janë mësuar me të ose sepse predikimi i rëndësisë së mëngjesit është pa pushim (gjë që nuk është aspak, të paktën jo për të gjithë), por jo sepse janë vërtet të uritur. Kështu që tani e tutje hani vetëm kur në të vërtetë ndiheni të uritur. Trupi juaj do të lehtësohet kur më në fund i perceptoni dhe u përgjigjeni dëshirave të tij. Në këtë mënyrë, vaktet automatikisht do të anashkalohen. Metoda 7 e Agjërimit interval: Dieta Luftëtare Dieta e Luftëtarit është një formë veçanërisht ekstreme e agjërimit të përhershëm. Gjatë ditës, ju nuk hani asgjë ose vetëm messhujta të vogla të bëra nga perime të papërpunuara (fruta, perime, disa arra) ose një shake e vogël proteine (p.sh. para ushtrimeve). Në mbrëmje ka një vakt të madh ku hani atë që trupi juaj dëshiron. Një instinkt i shëndetshëm kërkohet për këtë, pasi darka natyrisht nuk duhet të përbëhet nga tortë, patate të skuqura dhe copa të ëmbla. Themeluesi i Dietës Luftëtare (Ori Hofmekler) justifikon dietën e tij me faktin se njeriu primitiv ishte aq i zënë me gjueti dhe mbledhje gjatë ditës sa që kishte vetëm kohë për të ngrënë në paqe në mbrëmje. Një vakt i madh mbrëmjeje është pra diçka shumë e natyrshme dhe i përshtatet shumë instinkteve tona. Darka përmban të gjitha grupet ushqyese: proteina, yndyrna, karbohidrate dhe mjaft perime. Gjatë ditës duhet të ndjeni gjithmonë një uri të lehtë. Kushdo që merret me sport sigurisht duhet të bëjë stërvitjen para vaktit të mbrëmjes. Nëse marrja totale e energjisë përqendrohet në një vakt të vetëm, nga këndvështrimi ynë dhe nga përvoja është e vështirë të konsumosh lëndë ushqyese të mjaftueshme dhe substanca jetësore, pasi jo të gjithë arrijnë të hanë aq shumë sa do të ishte e nevojshme për të mbuluar nevojën. Gjithashtu, jo të gjithë ndihen rehat pas një vakti të madh në mbrëmje, pasi kjo shpesh çon në gjumë të dobët gjatë natës për shkak të një ndjenje të ngopjes. Sidoqoftë, ata që kanë preferuar gjithmonë të hanë me bollëk vetëm në mbrëmje dhe nuk kanë pasur oreks të madh gjatë ditës, do të gjejnë përmbushjen e instikteve të tyre personale ushqyese në Dietën e Luftëtarëve. Agjërimi interval - Cila metodë është e përshtatshme për ju? Metodat e paraqitura të agjërimit interval tregojnë se gjëja kryesore është që personi në fjalë të ndihet mirë me të. Në mënyrë që të gjeni metodën që ju përshtatet personalisht, duhet të zbuloni veten dhe instinktet dhe preferencat tuaja ushqyese dhe të jetoni sipas tyre - gjithnjë në bazë të ushqimeve të shëndetshme, natyrisht. Ata që ende dëshirojnë ëmbëlsira, ushqime Fastfood dhe pije alkooli nuk duhet të mbështeten shumë në oreksin e tyre. Në këtë rast, instinkti i shëndetshëm është ende i mbuluar nga varësitë ndaj ushqimit industrial dhe së pari duhet të lirohet përsëri. Në këtë rast, së pari ndryshoni dietën tuaj në një dietë të shëndetshme dhe të shëndetshme të bërë nga përbërësit më të freskët të mundshëm dhe pastaj provoni opsione të ndryshme për agjërimin me ndërprerje derisa të gjeni formën që ju përshtatet më së miri. Shënim: Nëse vuani nga një sëmundje, vazhdoni shumë ngadalë dhe diskutoni me mjekun ose praktikuesin tjetër nëse agjërimi interval është i përshtatshëm për ju. Nëse ai këshillon kundër tij, është më mirë të pyesni mjekë të tjerë ose dietologë në mënyrë që të merrni disa mendime dhe më pas të jeni në gjendje të merrni një vendim të mirë mbi këtë bazë. Burimet e artikullit Intervallfasten: Die Methoden des 16:8-Fasten (zentrum-der-gesundheit.de) - Zentrum der Gesundeit (1) Leonard J, Seven ways to do intermittent fasting, Medical News Today, 28. Juni 2018 (2) Varaday KA et al., Alternate day fasting for weight loss in normal weight and overweight subjects: a randomized controlled trial, Nutrition Journal, November 2013 (3) Harvie MN, Howell A et al., The effects of intermittent or continuous energy restriction on weight loss and metabolic disease risk markers: a randomised trial in young overweight women, Oktober 2010/Mai 2011, Int J Obes (4) Hatori M et al., Time restricted feeding without reducing caloric intake prevents metabolic diseases in mice fed a high fat diet, Cell Metab, Juni 2012 (5) Roger Collier, Intermittent fasting: the science of going without, CMAJ. 2013 Jun 11; 185(9): E363E364 (6) Manasi Das et al. Time-restricted feeding normalizes hyperinsulinemia to inhibit breast cancer in obese postmenopausal mouse models , Nature Communications (2021). (7) Marinac CR, Nelson SH, Breen CI, et al. Prolonged Nightly Fasting and Breast Cancer Prognosis. JAMA Oncol . 2016;2(8):1049-1055. doi:10.1001/jamaoncol.2016.0164 (8) Di Tano, M., Raucci, F., Vernieri, C. et al. Synergistic effect of fasting-mimicking diet and vitamin C against KRAS mutated cancers . Nat Commun 11, 2332 (2020). Weitere Studien finden Sie in den im Text verlinkten Artikeln zum Intervallfasten.

Depresioni nga ilaçet Depresioni mund të jetë një nga efektet anësore të ilaçeve. Ne prezantojmë ilaçet kryesore që mund të shkaktojnë depresion. Disa ilaçe shkaktojnë depresion Nëse papritmas ndiheni të mërzitur, të trishtuar dhe të përgjumur pa asnjë arsye, kjo nuk do të thotë që ju jeni sëmurë mendërisht brenda natës tani. Mund të jetë thjesht një efekt anësor i ilaçeve. Disa ilaçe kanë një efekt të fortë në psikikë dhe çojnë në depresion ose çrregullime të tjera psikologjike. Nëse jeni në depresion, mos e merrni pilulën tjetër menjëherë, por së pari kontrolloni nëse depresioni juaj nuk është shkaktuar nga ilaçet që ju janë përshkruar kohët e fundit. Ilaçet japin guxim per vetëvrasjen Ilaçet mund të shkaktojnë depresion të lehtë. Por problemet psikologjike të lidhura me drogën mund të jenë gjithashtu depresion i rëndë me tendenca vetëvrasëse. Thuhet se deri në 50 përbërës farmaceutikë aktivë mund të ndikojnë në psikikën në këtë mënyrë - sipas FDA -së amerikane. Dhe studiuesit britanikë midis 1998 dhe 2011 zbuluan se kishte të paktën 110 ilaçe të ndryshme që mund të shkaktojnë depresion. Studimi u botua në shtator 2014 në revistën BMC Pharmacology and Toxicology. Në ata njerëz që mund të kenë qenë në depresion të lehtë para se të merrnin ilaçet, këto barna mund të përkeqësojnë depresionin dhe, në rrethana të caktuara, do të thotë që të prekurit vetëm tani mund të marrin guximin për të kryer vetëvrasje. Depresioni nga mjekimi i hepatitit Një trajtim i zakonshëm për hepatitin C, për shembull, çon në depresion shumë shpesh (7 nga 100 pacientë). Therapyshtë terapi e kombinuar me interferon alfa dhe ribavirinë. Hepatiti zhduket, por njëri tani është në depresion. Po, pacientët e prekur madje duken aq të dëshpëruar sa preferojnë të ndërpresin terapinë para kohe. Depresioni ekzistues është rritur në mënyrë masive. Depresioni nga mjekimi i akneve Situata është shumë e ngjashme me ilaçin e përshkruar shpesh kundër akneve isotretinoin, siç kemi raportuar tashmë këtu: Ilaç i rrezikshëm për puçrrat. Isotretinoin mund të shkaktojë pothuajse gjithçka, nga ndryshimet e humorit tek depresioni dhe ndryshimet e personalitetit. Në këto raste, ndërprerja e terapisë nuk është gjithmonë e dobishme, pasi depresioni mund të vazhdojë për vite pasi të ndërpritet izotretinoina. Agjencia Amerikane e Barnave madje regjistroi gati 40 vetëvrasje të shkaktuara nga izotretinoina midis 1982 dhe 2000 - dhe këto janë vetëm rastet e konfirmuara dhe të njohura zyrtarisht. Pacientët me akne shpesh janë në depresion thjesht për shkak të sëmundjes së tyre. Sidoqoftë, kushdo që guxoi të tentonte vetëvrasje para se të merrte izotretinoin nuk e bëri këtë në një masë më të madhe gjatë ose pas marrjes së ilaçit. Sidoqoftë, në pacientët që vetëm u bënë vetëvrasës pas marrjes së izotretinoinës, përpjekjet e mëtejshme - shpesh të suksesshme - për vetëvrasje ndodhën shumë më shpesh pas ndalimit të ilaçit (sipas studimit përkatës të vitit 2010). Depresioni nga ilaçet e malaries Depresioni nuk është pikërisht ajo që ju dëshironi në pushime. Por nëse shkoni në rajone tropikale dhe merrni një ilaç me përbërësin aktiv mefloquine për mbrojtjen parandaluese të malaries, mund të bini papritur në depresion në udhëtimin tuaj në xhungël - edhe disa javë pas pushimeve tuaja, pasi substanca shpërbëhet shumë ngadalë. Rrezik i shtuar i vetëvrasjes nga ilaqet kundër depresionit Është veçanërisht e papritur që ilaqet kundër depresionit, domethënë ilaçet që përshkruhen në mënyrë eksplicite për depresionin, mund të çojnë në të ashtuquajturat mendime dhe veprime vetëvrasëse. Depresioni shpesh shoqërohet me një dekurajim dhe plogështi të caktuar. Frenuesit e rimarrjes së serotoninës (SSRI) të tipit antidepresantë të tillë si B. sertralina, citalopram dhe paroxetine tani ju bëjnë më pak depresivë, por (në disa raste) vetëm tani gjeni guximin dhe nxitjen për të kryer vetëvrasje (përpjekje) - gjë që është vërtetuar veçanërisht për të rinjtë deri në 24 vjeç mosha. Depresioni pas lënies së duhanit Nëse doni të lini duhanin, zakonisht jeni shumë të motivuar. Por kjo mund të ndryshojë shpejt, domethënë kur mbështeteni në barna për të lënë duhanin, si p.sh. B. Bupropion dhe Varenicline. Këta përbërës aktivë mund t’ju bëjnë të dëshpëruar, gjë që nuk e bën më të lehtë këmbënguljen gjatë tërheqjes. Depresioni i shkaktuar nga rënia e flokëve dhe finasteridi i prostatës Përbërësi aktiv finasteride, i cili përshkruhet për humbjen e flokëve të shkaktuar nga hormonet, gjithashtu mund të çojë në depresion. Nëse ndaloni finasteridin, mund të jeni me fat dhe depresioni do të zhduket pas disa javësh. Në disa burra, megjithatë, depresioni vazhdon për më shumë se tre muaj pasi ata kanë ndaluar marrjen e ilaçit. Finasteride është e përshkruar jo vetëm për humbjen e flokëve, por edhe për zmadhimin beninje të prostatës. Depresioni i shkaktuar nga shtypësit e oreksit Përveç dy ilaçeve të përdorura për të lënë duhanin, paroxetine antidepresive dhe ilaçin e akneve isotretinoin, pesë ilaçet kryesore që çojnë në depresion përfshijnë gjithashtu një ilaç që duhet t'ju ndihmojë të humbni peshë: rimonabant. Fillimisht i zhvilluar gjithashtu për ndërprerjen e duhanit, ilaçi u shit në BE për më shumë se një vit nga 2006 para se të tërhiqej nga qarkullimi për shkak të efekteve anësore të mëdha psikiatrike. Në SHBA, nga ana tjetër, ilaçi nuk u miratua në radhë të parë për të njëjtat arsye. Depresioni nga statinat ( ilaçet për të ulur nivelin e kolesterolit) Statinat, domethënë ilaçet që janë të përshkruara për të ulur nivelin e kolesterolit, gjithashtu mund të çojnë në depresion dhe për këtë arsye shfaqen në listën e 110 barnave kritike. Ato janë simvastatin dhe atorvastatin. Depresioni nga pilulat e kontrollit të lindjes Nuk është asgjë e re që pilula mund të çojë në depresion dhe depresion. Ju në fakt i merrni ato në mënyrë që të jeni në gjendje të bëni seks të shkujdesur, por në jo pak raste së shpejti nuk keni fare marrëdhënie seksuale sepse nuk jeni më në humor për të. Nëse ndaloni marrjen e pilulës, duket sikur dikush tërheq perdet e errëta mënjanë dhe më në fund lë dritën në jetë përsëri. Provestin sintetik levonorgestrel në veçanti është i njohur për efektet e tij anësore depresive. Levonorgestrel përmbahet në pilula të gjeneratës së dytë dhe në pilulat e mëngjesit dhe përdoret gjithashtu në terapi hormonale për gratë që kalojnë menopauzën. Pilulat me levonorgestrel janë për shembull Mirena, 28 mini, Microlut, Levogynon, NorLevo dhe shumë të tjerë. Përgatitjet e kombinuara gjithashtu mund të përmbajnë levonorgestrel, të tilla si B. Asumate, CycloÖstrogynal, Microgynon, Miranova etj. Depresioni nga antibiotikët Antibiotikët janë njohur prej kohësh si ilaçe me shumë efekte anësore të pafavorshme. Diarrea, nauze, të vjella, marramendje, dhimbje koke, rënie e presionit të gjakut, çrregullime të florës së zorrëve, mangësi imune dhe infeksione kërpudhore janë të larta në listën e efekteve të tyre të padëshirueshme. Me disa antibiotikë si p.sh B. Ofloxacin dhe të ashtuquajturit frenues të tjerë gyrase gjithashtu shkaktojnë probleme psikologjike. Kjo nuk përfshin vetëm depresionin, i cili është mjaft i keq. Ndryshimet e personalitetit përmes konfuzionit mendor janë gjithashtu të mundshme. Depresioni i shkaktuar nga ilaçet kundër epilepsisë dhe migrenës Hulumtuesit në Shkollën Mjekësore të Harvardit në Boston njoftuan në një përmbledhje në 2011 se barbituratet (të cilat ndonjëherë përdoren për epilepsi), vigabatrin (gjithashtu për epilepsi), topiramate (për epilepsi, migrena dhe çrregullime të stresit post-traumatik), flunarizine (për migrenat) dhe marramendje), kortikosteroidet (kortizon për sëmundjet inflamatore kronike) dhe efavirenz (për HIV) mund të shkaktojnë depresion. Ata gjithashtu paralajmëruan kundër përdorimit të këtyre barnave tek njerëzit që tashmë vuanin nga depresioni, pasi gjendja e tyre mendore përndryshe mund të përkeqësohet ndjeshëm. Shoqëria Amerikane e Epilepsisë prezantoi çrregullime të tjera psikologjike të shkaktuara nga ilaçet e epilepsisë që në 2005. Depresioni nga ilaçet e astmës Me astmën, shpesh duhet të mbështeteni në ilaçe që ju lejojnë të merrni frymë lirshëm përsëri. Përbërësi aktiv montelukast jo vetëm që siguron frymëmarrje të lirë, por gjithashtu mund të çojë në depresion, çrregullime të gjumit, ankth, halucinacione, konfiskime dhe mendime vetëvrasëse - sipas një përmbledhjeje të botuar në Pharmacology në 2014. Studiuesi përgjegjës Dr. J. Douglas Bremner i Shkollës së Mjekësisë të Universitetit Emory në Atlanta tha: "Që në vitin 2009, prodhuesi i ilaçit të astmës Singulair tregoi çrregullime mendore, duke përfshirë një rrezik në rritje të vetëvrasjes, si efekte anësore të mundshme të ilaçit." Depresioni: nga mjekimi apo si pasojë e sëmundjes? Sigurisht, me depresionin gjithmonë duhet të keni parasysh se sëmundja për të cilën është përshkruar një ilaç gjithashtu mund të shoqërohet me depresion, kështu që ilaçi nuk është gjithmonë përgjegjës. Për shembull, shumë pacientë me akne, migrenë ose humbje flokësh vuajnë nga depresioni. Edhe ata që papritmas nuk lejohen më të pinë duhan mund të bëhen në depresion vetëm për shkak të kësaj. Sidoqoftë, këto lidhje të mundshme nuk duhet t'ju pengojnë të konsideroni ilaçet e përshkruara kohët e fundit si një shkak të mundshëm së bashku me mjekun tuaj në rast të një depresioni të menjëhershëm. Nëse keni depresion dhe jeni duke marrë një ilaç që shtojca e paketës thotë se mund të shkaktojë depresion, insistoni të merrni një ilaç zëvendësues që nuk shkakton këtë efekt anësor. Në të njëjtën kohë, ju mund të merreni me masa holistike në mënyrë që të zgjidhni problemin tuaj - çfarëdo qoftë ai - ndoshta plotësisht pa ilaçe dhe të mos bini në kontakt me efekte anësore të pafavorshme në radhë të parë. Depresioni - Alternativa Natyrore Sidoqoftë, nëse në të vërtetë vuani nga depresioni, pra jo nga depresioni që u shfaq vetëm pas marrjes së ilaçeve, atëherë do të gjeni ide interesante mbi qasjen holistike ndaj depresionit duke klikuar këtu! Burimet e artikullit: Depressionen durch Medikamente - Zentrum der Gesundheit Celano CM, "Depressogenic effects of medications: a review", 2011, Dialogues in clinical neuroscience, (Depressionsauslösende Wirkungen von Medikamenten: Ein Review) Calapai G et al., "Montelukast-induced adverse drug reactions: a review of case reports in the literature", Pharmacology, 2014, (Nebenwirkungen durch Montelukast: Ein Review von Fallberichten aus der Literatur) Thomas KH et al., "Reporting of drug induced depression and fatal and non-fatal suicidal behaviour in the UK from 1998 to 2011", September 2014, BMC Pharmacology and Toxicology, (Bericht von medikamentenbedingter Depression und sowohl tödliches wie auch nicht tödlich verlaufendes Verhalten im Vereinigten Königreich von 1998 bis 2011) Hall EC, Keegan H, Rogstad KE, Psychiatric side effects of ofloxacin used in the treatment of pelvic inflammatory disease. International Journal of STD and AIDS, September 2003, (Psychiatrische Nebenwirkungen von Ofloxacin, das zur Behandlung von entzündlichen Beckenerkrankungen eingesetzt wird) Botts S, Ryan Melody, Drug-Induced Diseases, Section IV: Drug-Induced Psychiatric Diseases, Chapter 18: Depression, (Medikamentenbedingte Krankheiten)

Gazpacho bizeleje me nenexhik Për këtë gazpacho të shijshme kombinuam bizele me kungulleshë, avokado dhe arra pishe dhe i kaluam me një shije pikante. Një supë vere shumë e thjeshtë, e shpejtë, me shije të mrekullueshme. Përbërësit për 2 porcione: 170 g bizele të freskëta (alternativë - bizele të ngrira) 130 g kungulleshë - lani dhe prerë në copa të mëdha 600 ml qumësht bajame 20 ml vaj ulliri Lemon limon organik - nga i cili 1 lugë çaji lëvore + lëng 60 g avokado - hiqeni tulin nga lëkura 8 gjethe nenexhiku 2 lugë arra pishe Kripë dhe piper kristal nga mulliri 1 majë piper i kuq Përgatitja: Koha e parapërgatitjes: 10 minuta Koha e gatimit / pjekjes: 1 minuta Koha e pritjes: - Hapi i parë Së pari përgatitni përbërësit për gazpacho. Hapi i 2 -të Bluajeni bizelet dhe copat e kungujve së bashku me 600 ml qumësht bajame, 20 ml vaj ulliri, lëng limoni dhe ¼ lugë çaji kopër në një blender derisa të bëhet kremoze. Hapi i 3 -të Pastaj shtoni tulin e avokados dhe 5 gjethe nenexhiku, përzieni përsëri shkurt (!) Në mënyrë që avokadoja të mos bëhet e hidhur, dhe trazojini me arrat e pishës të copëtuara. Hapi i 4 -të Shijonio gazpacho me bizele me kripë, piper dhe piper te kuq, ndani në dy tasa. Garnizoni me 1 lugë çaji limon dhe gjethet e mbetura të mentes. Këshillë: Sigurisht që mund të shijoni gazpachon edhe akull të ftohtë.

Endometrioza: çfarë ju vetë mund të bëni Endometrioza konsiderohet zyrtarisht e vështirë për t'u trajtuar; mjekësia konvencionale nuk di një shkak. Masat dhe mjetet naturopatike dhe holistike shpesh çojnë në një zbutje të simptomave të endometriozës pa asnjë efekt anësor. Trajtimi i endometriozës në mënyrë natyrale Termi endometrioza vjen nga fjala endometrium, termi teknik për rreshtimin e mitrës. Në gratë e shëndetshme, rreshtimi i mitrës ndodhet ekskluzivisht në mitër, ku ndërtohet në murin e mitrës gjatë ciklit mujor dhe - nëse fekondimi nuk ndodh - ai prishet përsëri përmes gjakderdhjes mujore. Procesi kontrollohet nga hormone të ndryshme, hormonet seksuale. Në endometriozë, kjo membranë mukoze nuk formohet vetëm në zgavrën e mitrës, por edhe jashtë saj - p.sh. B. në bark dhe në zonën e legenit, në vezoret dhe tubat fallopiane ose në peritoneum. Këto - në shumicën dërrmuese të rasteve beninje - rritjet mund të çojnë në dhimbje të forta barku dhe shpine dhe shumë ankesa të tjera. Mjekësia konvencionale trajton endometriozën - si çdo sëmundje - ose me ilaçe ose me kirurgji ose një kombinim të të dyjave. Opsionet naturopatike ofrohen rrallë. Çfarë ndodh me endometriozën Rritjet (të quajtura edhe vatrat ose lezionet endometriale) sillen saktësisht si rreshtimi i mitrës në mitër, që do të thotë se ato janë nën ndikimin hormonal, pra përshtaten me ciklin mujor. Ndërsa mukoza në mitër mund të prishet përsëri gjatë menstruacioneve dhe të derdhet përmes vaginës, kjo nuk është e mundur me mukozën që tani po formohet diku tjetër në trup. Edhe pse rritjet gjithashtu gjakosen gjatë periudhës mujore, gjaku nuk mund të largohet nga trupi, kështu që - në varësi të ashpërsisë së sëmundjes - formohen mpiksje gjaku në bark, të cilat mund të zhvillohen në kiste të mbushura me gjak në vezoret. Ata quhen gjithashtu ciste çokollate për shkak të ngjyrës së tyre kafe. Shkaqet dhe faktorët e rrezikut nga pikëpamja mjekësore konvencionale Kur bëhet fjalë për shkakun, mjekësia konvencionale tani po kërkon një gjendje të mundshme gjenetike nga njëra anë (dmth. Prirja trashëgimore supozohet të jetë një faktor i rëndësishëm rreziku), por nga ana tjetër po kërkon gjithashtu mënyra në të cilat qelizat endometriale (qelizat e rreshtimit të mitrës) mund të kenë lënë mitrën. Për shembull, po diskutohet për të ashtuquajturit menstruacion retrograde, domethënë menstruacionet në drejtim të gabuar. Ndërsa rreshtimi i mitrës normalisht largohet nga trupi përmes vaginës gjatë menstruacioneve, me menstruacionet retrograde qelizat individuale të endometriumit do të migrojnë më tej në trup, domethënë përmes tubave fallopiane në zgavrën e barkut, ku ata vendosen dhe në fund formojnë vatra endometriale. Ky migrim i qelizave endometriale nuk ka pse të ndodhë gjatë menstruacioneve, por mund të ndodhë edhe rreth ovulacionit. Një menstruacion i parë i hershëm, cikle të shkurtra menstruale, asnjë shtatzëni dhe disa ditë ushqyerje me gji konsiderohen gjithashtu faktorë rreziku për endometriozën. Shkaqet dhe faktorët e rrezikut në Naturopati Nga pikëpamja naturopatike, shumë faktorë të tjerë janë të përfshirë në zhvillimin e një sëmundjeje. Sepse një trup i shëndetshëm do të parandalonte që qelizat endometriale të vendosen dhe të shumohen në bark, edhe nëse ato duhet të arrijnë të largohen nga mitra. Në naturopati, prandaj, ka më shumë të ngjarë të kontrolloni faktorët që irritojnë organizmin dhe ta hedhin atë jashtë ekuilibrit të tij të shëndetshëm, në mënyrë që të humbasë aftësinë e vetë-rregullimit dhe vetë-shërimit në disa zona dhe çrregullime të tilla si endometrioza tani mund të ndodhin Me Aspektet e mëposhtme janë të mundshme (bashkë) shkaqe të endometriozës: Ekspozimi ndaj kimikateve, p.sh. B. disa filtra UV, pesticide dhe toksina të tjera që mund të kontribuojnë në çrregullimet e sistemit endokrin Ekspozimi ndaj kadmiumit (rreziku i endometriozës rritet me 3.4 herë), sepse kadmiumi është një i ashtuquajtur metaloestrogjen, një metal me një efekt të ngjashëm me estrogjenin Ekspozimi ndaj nikelit (një studim tregoi se pacientët me endometriozë kishin nivele të larta të nikelit) Sipas disa studimeve, nivelet e rritura të hekurit gjithashtu duket se rrisin rrezikun e endometriozës. Stresi oksidativ është gjithashtu një faktor rreziku, ndërsa antioksidantët mund të ofrojnë njëfarë mbrojtjeje (2). Mungesa e substancave vitale stresi Çrregullimi i florës së zorrëve Mbizotërimi i estrogjenit (një nivel i rritur i estrogjenit në lidhje me progesteronin; një çekuilibër, i cili natyrisht mund të ketë edhe shkaqe) Dhe shume te tjera Pasojat e endometriozës Nëse tubat fallopiane gjithashtu ngjiten së bashku si rezultat i rritjeve (endometrioza), gruaja e prekur mund të bëhet sterile. Sidoqoftë, operacionet e zakonshme të endometriozës gjithashtu mund të çojnë në dhëmbëza dhe ngjitje, të cilat gjithashtu mund të çojnë në papërshkueshmëri të tubave fallopiane dhe kështu në infertilitet. Endometrioza është pra shkaku i një dëshire të paplotësuar për të pasur fëmijë në 40 deri në 60 përqind të grave jopjellore. Prandaj, sëmundja shpesh zbulohet vetëm gjatë ekzaminimeve përkatëse - edhe në gratë që nuk kanë pasur më parë ndonjë simptomë, sepse endometrioza gjithashtu mund të jetë pa simptoma. Meqenëse vatrat endometriale gjithashtu mund të vendosen në fshikëzën e urinës ose në zorrë, organet individuale mund të ngjiten së bashku, gjë që rrit simptomat. Simptomat e endometriozës Lloji dhe ashpërsia e simptomave të endometriozës varen nga vendi ku janë dhe sa të rënda janë vatrat endometriale. Simptomat e endometriozës përfshijnë si më poshtë: Dhimbje të forta abdominale, veçanërisht në periudhën para dhe gjatë menstruacioneve, ndonjëherë edhe rreth ovulacionit Dhimbje kronike çdo ditë Periudha të rënda dhe të gjata menstruale Gjakderdhje dhe njollosje ndër -menstruale Dhimbje shpine Dhimbje gjatë lëvizjeve të zorrëve dhe gjatë marrëdhënieve seksuale Nëse zorra është e prekur, mund të shfaqen probleme me tretjen si fryrje, diarre ose kapsllëk. Nëse trakti urinar (trakti urinar, fshikëza) preket (në 1 deri në 5 përqind të pacientëve me endometriozë), mund të shfaqen dhimbje gjatë urinimit, infeksione të shpeshta të traktit urinar ose gjak në urinë. Endometrioza: Shumë gra preken Mesatarisht, duhen më shumë se 10 vjet që gratë e prekura të marrin një diagnozë, që endometrioza të identifikohet si shkaku i vuajtjeve të tyre afatgjata. Nuk është e pazakontë që këto gra të kenë pasur një odise të vërtetë mjeku dhe duhet të dëgjonin në mënyrë të përsëritur se ankesat e tyre ishin të një natyre psikologjike ose se ato ishin ankesa normale të ciklit menstrual me të cilat duhej të jetonin. Shtë vlerësuar se 10 deri në 20 përqind e të gjitha grave të moshës së lindjes së fëmijës janë të prekura, duke e bërë endometriozën sëmundjen e dytë më të zakonshme gjinekologjike në këtë grupmoshë. (Sëmundja më e zakonshme është mioma e mitrës. Mjekësia konvencionale: operacione, qetësues dhimbjesh dhe terapi hormonale Nga pikëpamja e mjekësisë konvencionale, vatrat e endometriozës duhet të hiqen kirurgjikale sa më shpejt dhe plotësisht të jetë e mundur. Kjo bëhet me anë të laparoskopisë (laparoskopisë), e cila - kur organet e legenit janë në fokus - njihet edhe si pelviskopi (legen = latinisht për legen). Kirurgjia me një prerje abdominale kërkohet rrallë. Për më tepër, trajtimi me ilaçe rekomandohet për të parandaluar që sëmundja të kthehet për aq kohë sa të jetë e mundur pas operacionit. Nëse kryhet vetëm një operacion, lezionet e reja endometriale zakonisht zhvillohen përsëri së shpejti, kështu që shumë gra tashmë kanë pasur operacione të shumta. Fakti që ka një kthim fare tregon se sa pak veprime kauzale ndërmerren këtu. Ilaçet e përdorura përbëhen në veçanti nga qetësuesit e dhimbjeve (ASA, ibuprofen, diklofenak) dhe preparatet hormonale. Këto të fundit shtypin ciklin menstrual ose aktivitetin / prodhimin e hormoneve të vezoreve, megjithëse aktualisht po kryhen kërkime mbi agjentët që synojnë të frenojnë endometriozën dhe në të njëjtën kohë të ruajnë ciklin (1). Në veçanti, qetësuesit e dhimbjeve anti-inflamatore zgjidhen për terapi dhimbjeje, pasi dhimbja e endometriozës shoqërohet gjithmonë me procese inflamatore kronike. Terapia e hormoneve të endometriozës Meqenëse rritja e vatrave endometriale nxitet veçanërisht nga hormoni estrogjen, tani po bëhen përpjekje për të ulur nivelin e estrogjenit me ilaçe - për të cilat janë në dispozicion përgatitjet e mëposhtme të hormoneve: Progestinet: Progestinet janë hormone sintetike luteale; progestina e trupit quhet progesteron Produkte të kombinuara estrogjen-progestin: Kjo i referohet pilulave të kontrollit të lindjes që merren pa pushim Analogët e GnRH: GnRH është shkurtesa për hormonin lëshues të gonadotropinës, një hormon që prodhohet në hipotalamusin në tru dhe kontrollon lirimin e dy hormoneve FSH dhe LH. Këto të dyja nga ana tjetër sigurojnë prodhimin e estrogjenit dhe progesteronit në vezoret. Analogët e GnRH tani janë një variant sintetik i GnRH natyral - me ndryshimin se analogët janë joefektivë. Nëse merrni analoge, trupi ndalon së prodhuari GnRH -në e tij, duke besuar se ka mjaftueshëm në dispozicion. Sidoqoftë, meqenëse analogët nuk kanë efekt, prodhimi i hormoneve në vezore nuk ndodh. Të tre mundësitë e fusin gruan pak a shumë në menopauzë artificiale, në mënyrë që të shfaqen simptomat përkatëse të menopauzës, p.sh. B. Nxehtësitë, çrregullimet e gjumit, osteoporoza etj. Në veçanti me analogët e GnRH, osteoporoza ndodh pothuajse gjithmonë nëse merren për një kohë të gjatë, kjo është arsyeja pse ato nuk duhet të përdoren për më shumë se 6 muaj dhe zakonisht estrogjeni me dozë të ulët përshkruhet për të mbajtur efektet anësore sa më të ulëta të jetë e mundur. Pas ndalimit të GnRH, simptomat shpesh kthehen, kjo është arsyeja pse duhet të peshoni me kujdes nëse një përfitim i mundshëm ia vlen rreziqet. Në menopauzë, simptomat e endometriozës qetësohen ose pushojnë plotësisht, pasi prodhimi i hormoneve tani gjithashtu bie dhe cikli ndalet. Trajtimi i endometriozës në mënyrë natyrale Mjetet dhe masat e paraqitura më poshtë për një trajtim natyral të endometriozës nuk duhet t'ju çojnë në ndërprerjen e terapisë së përshkruar nga mjekësia. Përkundrazi, diskutoni me mjekun tuaj se si dhe nëse ju - nëse tashmë po merrni terapi mjekësore konvencionale - mund t'i kombinoni në mënyrë optimale të dyja. (Nëse ndiheni mirë me terapinë tuaj të mëparshme, nuk duhet ta ndaloni). Sigurisht, nuk ka studime klinike gjithëpërfshirëse në dispozicion për masat dhe mjetet e paraqitura më poshtë që do të tregojnë përfundimisht se kjo ose ajo mund të kurojë përfundimisht një endometriozë. Sidoqoftë, studimet në dispozicion tregojnë mekanizma të veprimit që sugjerojnë një efekt lehtësues në endometriozë. Sidoqoftë, efektet mund të ndryshojnë nga gruaja në grua. Në fund të fundit, shkaku qëndron diku tjetër për çdo grua. Pra, është e rëndësishme të zgjidhni ato të përshtatshme individualisht nga opsionet e disponueshme për secilën grua dhe t'i kombinoni ato në mënyrë inteligjente me njëra -tjetrën. Terapi natyrale e dhimbjes për endometriozën Në artikullin tonë mbi 6 terapitë e mundshme të dhimbjes për endometriozën , ne paraqesim forma të ndryshme natyrore të terapisë që janë provuar të jenë të dobishme dhe, veçanërisht, qetësues të dhimbjeve në studimet fillestare në pacientët me endometriozë. Këto përfshijnë akupunkturë, kanabis, vaj CBD, stërvitje, një dietë pa gluten dhe refleksologji. Ju lutemi lexoni detajet në lidhjen e mësipërme. Ushqimi i duhur për endometriozën Si me çdo sëmundje, një dietë me cilësi të lartë, me bazë bimore dhe për këtë arsye vegane e bërë nga përbërës të freskët gjithashtu luan një rol të madh në endometriozën. Sepse gratë që hanë të pasura me vitamina me sa duket zhvillojnë më pak endometriozë, siç tregoi një studim i vitit 2013. Një dietë e pasur me vitaminë B1, acid folik, vitaminë C dhe vitaminë E ishte veçanërisht efektive (17). Ne theksuam më lart se një dietë pa gluten mund të sjellë lehtësim nga endometrioza. Një studim i vitit 2020 raportoi për 12 pacientë me endometriozë dhe përvojat e tyre me një ndryshim në dietë. Ata të gjithë morën trajtim mjekësor konvencional. Sidoqoftë, meqenëse kjo nuk solli ndonjë lehtësim të vërtetë, ata u ndjenë të detyruar të ndërmarrin veprime vetë dhe ndryshuan dietën e tyre në mënyrën e tyre individuale. Shumica e grave rritën konsumin e tyre të frutave dhe perimeve dhe në të njëjtën kohë ulën konsumin e produkteve të gatshme, produkteve që përmbajnë gluten, mish, peshk dhe produkte të qumështit. U zbulua se dieta e re ishte në gjendje të lehtësonte ndjeshëm shumë simptoma endometriale. Gratë përjetuan më pak dhimbje, ishin më pak të lodhura dhe ndiheshin më të shëndetshme në përgjithësi (25). Në çdo rast, hidhini një sy dietës tuaj dhe optimizojeni atë. Për shembull, kombinoni një dietë të pasur me substanca vitale me një dietë pa gluten. Ju mund të gjeni informacione për këtë në lidhjet e mëparshme. Një dietë hormonale, si p.sh B. e ashtuquajtura. Çiklizmi i farës - ngrënia e farërave të caktuara në harmoni me ciklin mujor - mund të përdoret në endometriozë. Detoksifikimi i trupit në rast të endometriozës Siç u rendit më lart për shkaqe të mundshme kontribuese, ekspozimi ndaj substancave toksike mund të kontribuojë në zhvillimin e endometriozës. Detoksifikimi i rregullt, p.sh. B. një herë në vit është një pikë e rëndësishme në terapinë e endometriozës nga pikëpamja naturopatike. Ju mund të gjeni udhëzime për detox në lidhjen e mëparshme. Interesant në këtë kontekst është raporti i rastit të një gruaje 45-vjeçare nga Italia, botuar nga studiuesit në Universitetin e Milanos në 2015. Gruaja kishte tre mbushje amalgamash . Meqenëse ajo zhvilloi një intolerancë ndaj mbushjeve të amalgamës (ndjesi djegieje kronike në gojë) dhe nivele të larta të merkurit mund të gjendeshin gjithashtu në pështymë, gjak dhe urinë, ajo i hoqi mbushjet. Atëherë jo vetëm që thumbimi në gojë u ndal. Dhimbja e endometriozës së saj njëkohësisht gjithashtu u përmirësua papritur (22). Nëse keni mbushje me amalgam, mund të jetë e vlefshme të përdorni teste të pështymës dhe urinës për të kontrolluar nëse mbushjet lëshojnë merkur. Në varësi të rezultateve, heqja e mbushjeve mund të përmirësojë endometriozën tuaj. Kur hiqni amalgamën , duhet të ndiqni disa rregulla, kështu që ju duhet të kryeni procedurën vetëm nga një dentist me përvojë të përshtatshme. Detaje mbi heqjen e amalgamit dhe informacion se si të gjeni një dentist të përshtatshëm mund të gjenden në lidhjen e mëparshme. Suplimentet më të rëndësishme dietike për endometriozën Shtesa të ndryshme ushqimore gjithashtu mund të jenë të dobishme në endometriozë - kryesisht veçanërisht nëse më parë kishte një mangësi në substancën vitale përkatëse. Sepse atëherë mungesa ka shumë të ngjarë të jetë gjithashtu një shkak kontribues i ankesave të endometriozës. Që në vitin 2007, studiuesit italianë kryen një studim me 222 gra të cilat i ishin nënshtruar operacionit të endometriozës dhe tani u janë dhënë ose hormone ose placebo ose shtesa ushqimore të zgjedhura (acide yndyrore omega-3, vitamina, minerale, probiotikë) (9). Për sa i përket dhimbjes, suplementet kishin të njëjtin efekt si terapia hormonale dhe u sollën pjesëmarrësve një cilësi më të lartë të jetës sesa ishte vërejtur në grupin e placebo. Vitamina D ul rrezikun e endometriozës Kur bëhet fjalë për vitaminën D, ka rezultate të diskutueshme të studimit sipas një artikulli rishikimi nga viti 2019 (4). Në një studim të vitit 2016, për shembull, marrja e 50,000 IU vitaminë D në javë nuk tregoi ndonjë përmirësim të dukshëm në dhimbjen e endometriozës edhe pas 12 javësh (3). Studimi mund të jetë dashur të kryhet për një periudhë më të gjatë kohore, pasi në veçanti endometrioza zakonisht tregon përmirësime vetëm pas disa muajsh si rezultat i masave dhe, përveç kësaj, nëse ka mungesë të vitaminës D, zakonisht zgjat më shumë kohë derisa të korrigjohet. Sidoqoftë, lidhja midis niveleve të ulëta të vitaminës D dhe rritjes së rrezikut të endometriozës (dhe anasjelltas) është vërtetuar, pasi një studim u shfaq në të njëjtin vit i cili tregoi se gratë që kishin nivele të ulëta të vitaminës D kishin më shumë gjasa të vuanin gjithashtu nga endometrioza (5). Dhe një studim i vitit 2013 konfirmoi se gratë me nivele më të larta të vitaminës D kishin më shumë gjasa të mbroheshin nga endometrioza (18). Optimizimi i furnizimit me vitaminë D ose eleminimi i një mungese të mundshme të vitaminës D duhet të jetë gjithmonë pjesë e terapisë së endometriozës. Vitamina B6 zbërthen estrogjenin e tepërt Vitamina B6 konsiderohet një vitaminë që ndihmon në prishjen e estrogjenit të tepërt. Ajo u bë e njohur nga disa studime si ilaç për sindromën premenstruale, pasi mund të lehtësonte një numër simptomash të PMS - në doza midis 40 dhe 50 mg në ditë (të kombinuara me 250 mg magnez) (10, 11). Meqenëse ekziston gjithashtu një problem estrogjeni në endometriozë, vitamina B6 në formën e një preparati të kompleksit B gjithashtu mund të përdoret këtu. Një studim tjetër zbuloi se vitamina B6 në dhimbjet menstruale akute (100 mg për 4 ditë) zvogëloi nivelin e prostaglandinës (një substancë lajmëtare që shkakton dhimbje) dhe vetë dhimbjen, gjë që nuk ishte rasti në grupin e placebo (22). Vitamina C lehtëson dhimbjet në endometriozë Sigurisht, vitamina C mund të përdoret edhe në endometriozë. Sepse endometrioza është një sëmundje me procese të forta oksiduese dhe inflamatore në zgavrën e barkut - dhe vitamina C është një antioksidant i fuqishëm me një efekt anti -inflamator (23). Në një studim të vitit 2013, 59 pacientë me endometriozë midis 19 dhe 41 vjeç - të gjithë vuanin nga dhimbja e përditshme - morën një kombinim të 1000 mg vitaminë C dhe 1200 IU vitaminë E në ditë ose një placebo për 8 javë. Dhimbja u përmirësua në 43 përqind të grave me vitaminë, dhe dhimbja gjatë marrëdhënieve seksuale u përmirësua në 24 përqind të grave me vitaminë. Në grupin e placebo, megjithatë, simptomat u përkeqësuan në disa gra, ndërsa asnjë ndryshim në simptomat nuk mund të vërehej në të tjerat. Shenjat e inflamacionit gjithashtu treguan ndikimin pozitiv të vitaminave antioksiduese, pasi vlerat në grupin e vitaminave ranë ndjeshëm. Përveç kësaj, vitamina C parandalon metastazën dhe përhapjen e indeve malinje, ndër të tjera. edhe përmes efektit të tij frenues të angiogjenezës. Angiogjeneza përshkruan procesin kur enët e gjakut formohen përreth ose në një tumor në mënyrë që të mund të mbajë veten gjallë në të ardhmen, gjë që natyrisht duhet të parandalohet në çdo rast. Meqenëse endometrioza gjithmonë përfshin përhapjen dhe përhapjen e pakontrolluar të indeve, vitamina C gjithmonë duhet të merret parasysh në terapi. Infuzionet e vitaminës C tashmë janë treguar të jenë shumë të dobishme në zvogëlimin e endometriozës tek minjtë (21). Si administrohen infuzionet e vitaminës C, cili mjek është në gjendje ta bëjë këtë, cilat përgatitje janë të përshtatshme dhe shumë më tepër për këtë temë mund të lexoni në lidhjen e mëparshme. Kurkumina pengon përhapjen e endometriozës Kurkumina është ngjyra e verdhë dhe përbërësi aktiv nga shafran i Indisë, i quajtur edhe shafran i Indisë-erëza që tani mund të përdoret si një shtesë dietike për pothuajse të gjitha ankesat për shkak të vetive anti-inflamatore, antioksiduese dhe imunitare dhe vetive rregulluese të hormoneve. (7) Që në maj 2013, u shfaq një studim i qelizave që tregoi se kurkumina pengoi përhapjen e qelizave endometriale sepse ishte në gjendje të ulte nivelin e estrogjenit (6). Në një përmbledhje të vitit 2020 u zbulua se kurkumina shkakton pikërisht ato mekanizma rregullues të veprimit që do të kërkoheshin në endometriozë: Ai pengon inflamacionin, zbut stresin oksidativ dhe pengon angiogjenezën dhe ngjitjen e qelizave endometriale në indet jashtë mitrës (24). Melatonina përmirëson endometriozën Disa studime kanë treguar nivele të ulëta të melatoninës tek gratë me endometriozë (24). Studimet e kafshëve kanë treguar se lezionet e endometriozës u përmirësuan kur kafshëve iu dha melatonin, kështu që të sëmurët nga endometrioza gjithashtu mund të merrnin masa për të optimizuar nivelet e tyre të melatoninës - në Burimin 24, kombinimi i melatoninës dhe kurkumin rekomandohet veçanërisht për endometriozën. Melatonina është një hormon që, ndër të tjera, rregullon ritmin gjumë-zgjim. Kur niveli i melatoninës rritet në mbrëmje, ne lodhemi, në mëngjes niveli ulet dhe ngadalë zgjohemi përsëri. Lexoni lidhjen e mëparshme për më shumë përfitime nga një ekuilibër i shëndetshëm i melatoninës dhe si mund ta rrisni atë në mënyrë natyrale. Probiotikët pengojnë endometriozën Probiotikët përbëhen nga shtame bakteriale probiotike që mund të përdoren për të pastruar florën e zorrëve. Prej kohësh dihet se një florë e trazuar e zorrëve mund të kontribuojë në sëmundje të shumta ose të parandalojë shërimin e tyre. Vatrat endometriale gjithashtu mund të ndikohen nga gjendja e florës së zorrëve. Vatrat endometriale vazhdimisht aktivizojnë sistemin imunitar dhe në këtë mënyrë nxisin lirimin e substancave inflamatore të mesazheve, por edhe faktorët e rritjes, të cilët hapin rrugën për përhapjen e tyre dhe dhimbjen tipike të endometriozës, sipas studiuesve në Universitetin Saarland në Homburg në 2016. Llojet bakteriale probiotike me sa duket mund të jenë të dobishme këtu, pasi ato jo vetëm që ndikojnë në metabolizmin e estrogjenit, por gjithashtu zvogëlojnë inflamacionin dhe qetësojnë sistemin imunitar (12). Që në vitin 2011, një studim u botua në të cilin u përdor një model për të treguar se një lloj bakterial probiotik (Lactobacillus gasseri) mund të pengonte zhvillimin e lezioneve endometriale duke aktivizuar të ashtuquajturat qeliza vrasëse natyrore (një lloj qelize imune) ( 13). Acidet yndyrore Omega-3 zvogëlojnë lezionet e endometriozës Acidet yndyrore anti-inflamatore omega-3 janë gjithashtu pjesë e terapisë për endometriozën-veçanërisht nëse dieta juaj është e ulët në këto acide yndyrore esenciale, natyrisht. Në një studim laboratorik të vitit 2015, për shembull, u tregua se administrimi i acideve yndyrore omega-3 ishte në gjendje të zvogëlonte lezionet e endometriozës më mirë se vitamina D (16, 20). Studimet e mëparshme (2013) treguan se acidet yndyrore omega-3 EPA mund të mbrojnë kundër zhvillimit të endometriozës falë vetive të tyre anti-inflamatore (të paktën minjtë e ekzaminuar) (15). Ju mund të lexoni sesi mund të plotësoni kërkesat tuaja për acidet yndyrore omega-3 në lidhjen e mëparshme, ku janë paraqitur edhe preparate me cilësi të lartë. Ekstrakti i çajit jeshil si një ilaç natyral për endometriozën Në naturopati, ekstrakti i çajit jeshil është diskutuar për disa vjet si një ilaç i mirë-toleruar dhe natyral për endometriozën dhe miomat. Studimet e para me minj datojnë nga viti 2013. Këtu u tregua se administrimi i ekstraktit të çajit jeshil ose resveratrol mund të zvogëlojë numrin dhe shtrirjen e rritjeve (26). Në ekstraktin e çajit jeshil, është veçanërisht e ashtuquajtura epigallocatechin gallate (EGCG), një substancë bimore që përbën një të tretën e çajit të tharë. Shtë një substancë e fortë antioksiduese me një efekt frenues të kancerit, por gjithashtu ka një efekt pozitiv në shëndetin e enëve të gjakut dhe në këtë mënyrë ndihmon në parandalimin e arteriosklerozës. Resveratrol, nga ana tjetër, është veçanërisht i njohur si një përbërës aktiv nga rrushi dhe vera e kuqe. Edhe këtu është një substancë antioksiduese, penguese e kancerit, mbrojtëse e nervave dhe madje edhe antidepresive. Në rastin e PCOS (sindroma e vezoreve policistike), marrja e resveratrolit mund të ndihmojë në rregullimin e niveleve të hormoneve, gjë që tregon përdorimin e tij të mundshëm në sëmundjet e lidhura me hormonet. Në një studim tjetër të të njëjtit vit, minjtë gjithashtu u gjetën për të shtypur endometriozën gjatë një periudhe katër javore kur atyre iu dha EGCG, përbërësi aktiv i izoluar i ekstraktit të çajit jeshil (27). Një studim francez i vitit 2014 gjithashtu arriti në këtë rezultat (28). Sidoqoftë, ata u ankuan për disponueshmërinë e dobët biologjike të substancës dhe e panë EGCG si një ilaç të dobishëm për endometriozën nëse ishte e mundur të rrisnin biodisponibilitetin. Se sa saktësisht dëshironi ta arrini këtë nuk është shpjeguar. Sidoqoftë, një studim i vitit 2004 tashmë tregoi se, për shembull, piperina - përbërësi aktiv nga speci i zi - mund të rrisë biodisponibilitetin e EGCG (29). Vitamina C gjithashtu mund të shtohet si një përforcues. Bimët medicinale mund të ndihmojnë me endometriozën Në mjekësinë tradicionale bimore, barërat tipike gjinekologjike rekomandohen gjithashtu për endometriozën. Gjethet e mjedrës dhe manteli i zonjës, për shembull, janë bimë mjekësore që ndihmojnë në harmonizimin e ekuilibrit hormonal, forcimin e mitrës dhe lehtësimin e dhimbjeve. Mund të përgatitni një çaj nga dy barishtet dhe të pini 1 deri në 2 gota në ditë, p.sh. B. për 6 javë, pastaj bëni një pushim prej dy javësh, pastaj pini përsëri për 6 javë, etj. Piperi i murgut: efekti në endometriozë i pasigurt Opinionet janë të ndara në lidhje me marrjen e mundshme të specit të murgut (Vitex agnus-castus, i quajtur edhe baltë e dëlirë) në endometriozë. Disa ekspertë këshillojnë kundër përdorimit të piperit të murgut për endometriozën, ndërsa të tjerët e rekomandojnë me forcë. Chasteberry përdoret me shumë sukses për cikle të parregullta (të shkurtra), PMS (sindromi premenstrual) dhe dhimbje menstruale. Provenshtë vërtetuar se është veçanërisht e dobishme në rastin e prodhimit të pamjaftueshëm të hormonit të trupit të verdhë. Shumë gra që ishin infertile për shkak të këtij problemi mbetën shtatzënë brenda një kohe shumë të shkurtër me ndihmën e specit të murgut. Pra, nëse - përveç endometriozës - niveli juaj i hormonit luteal është i ulët dhe gjithashtu keni cikle shumë të shkurtra, chastberry është një zgjedhje e mirë. Shtë më mirë të diskutoni përdorimin e tij me mjekun tuaj, praktikuesin alternativ ose terapistin hormonal Shmangni stresin në endometriozë Endometrioza bëhet edhe më e dhimbshme sa më i tensionuar të jetë personi dhe kështu barku është. Stresi i vazhdueshëm krijon hormone të stresit. Këto nga ana tjetër çojnë në një çekuilibër hormonal, i cili mund të përshpejtojë formimin e endometriozës. Prandaj është shumë e rëndësishme që të shmangni stresin e panevojshëm nga njëra anë dhe të mësoni se si të merreni me situatat stresuese në jetën e përditshme në mënyrë të qetë nga ana tjetër. Ushtrimet e relaksimit dhe frymëmarrjes si dhe meditimi janë jashtëzakonisht të dobishme në përballimin efektiv të stresit. Masazhet e ndryshme, akupresura, relaksimi progresiv i muskujve, etj. Gjithashtu mund të ndihmojnë në lehtësimin e tensionit. Banja të ngrohta me shëllirë, mbështjellës të ngrohtë ose pako baltë shërbejnë për të njëjtin qëllim. Zgjidhni metodën që ju pëlqen më shumë. Ekzistojnë gjithashtu disa barëra mjekësore dhe shtesa dietike që mund ta bëjnë trupin më pak të prirur ndaj stresit. Rrënja e kokrrës së fjetur, për shembull, ka një efekt qetësues, por në të njëjtën kohë anti-inflamator dhe forcues. Në mjekësinë Ayurvedic, kokrra të kuqe të gjumit quhet Ashwagandha dhe është një nga ilaçet më të përdorura. Në Indi, menaxherët e stresuar përdorin Ashwagandha në vend të Valium. Rhodiola rosea është një tjetër i ashtuquajtur adaptogen, një bimë që mund t’ju bëjë më rezistent ndaj stresit. Lëvizja në Terapinë e Endometriozës Sporti dhe stërvitja janë shtylla të rëndësishme në terapinë e endometriozës. Zgjidhni një sport që ju pëlqen në mënyrë që të qëndroni në top dhe të shmangni stresin ose ndjenjat e pakëndshme vetëm sepse stërvitja është rendi i ditës. Nëse nuk jeni tip sporti, të paktën bëni shëtitje të rregullta ose lëkundeni në trampolinën tuaj. Kjo e fundit (përveç jogës dhe Pilates) është ideale, veçanërisht për endometriozën. Përzierja e tensionit dhe relaksimit ju sjell përfitimet më të larta të mundshme shëndetësore dhe stërvitore me pak përpjekje. Terapia natyrale e hormoneve për endometriozën Disa gra nuk i tolerojnë mirë përgatitjet konvencionale të hormoneve të përshkruara nga mjeku i tyre. Nëse simptomat janë aq të rënda sa masat holistike që tentojnë të kenë një efekt afatgjatë nuk janë të mjaftueshme, rekomandohet terapi me preparate hormonale identike me natyrën, p.sh. B. në formën e kremrave ose xhelave të estrogjenit dhe progesteronit. Sidoqoftë, kjo kërkon mbështetjen e një terapisti hormonal të përshtatshëm, pasi ai duhet të përshkruajë preparate hormonale identike me natyrën. Këto pastaj dozohen sipas kërkesave hormonale të gruas pas një testi hormon-pështymë, në të cilin përcaktohet statusi individual i hormoneve të gruas. Statusi i hormonit kontrollohet në intervale të rregullta (p.sh. çdo tre muaj) në mënyrë që të përshtatet vazhdimisht doza e hormonit me statusin aktual. Ju mund të gjeni një raport në terren p.sh. B. në burim (19). Ju mund të gjeni një terapist të përshtatshëm p.sh. B. këtu. Burimet e artikullit: Endometriose: Was Sie tun können - ZDG (1) Viomedo.de, Studien für Frauen mit Endometriose, abgerufen am 9.10.2020 (2) Pollack AZ, Louis GM, Chen Z, et al. Trace elements and endometriosis: the ENDO study. Reprod Toxicol . 2013;42:41-48. doi:10.1016/j.reprotox.2013.05.009 (3) Almassinokiani F, Khodaverdi S, Solaymani-Dodaran M, Akbari P, Pazouki A. Effects of Vitamin D on Endometriosis-Related Pain: A Double-Blind Clinical Trial. Med Sci Monit . 2016;22:4960-4966. Published 2016 Dec 17. (4) Kalaitzopoulos, D.R., Lempesis, I., Athanasaki, F. et al. Association between vitamin D and endometriosis: a systematic review. Hormones 19,109–121 (2020), (5) Andrea Ciavattini, Matteo Serri, Giovanni Delli Carpini, Stefano Morini & Nicolò Clemente (2017) Ovarian endometriosis and vitamin D serum levels, Gynecological Endocrinology, 33:2, 164-167, DOI: 10.1080/09513590.2016.1239254 (6) Zhang Y, Cao H, Yu Z, Peng HY, Zhang CJ. Curcumin inhibits endometriosis endometrial cells by reducing estradiol production. Iran J Reprod Med. 2013 May;11(5):415-22. PMID: 24639774; PMCID: PMC3941414. (7) Arablou T, Kolahdouz-Mohammadi R. Curcumin and endometriosis: Review on potential roles and molecular mechanisms. Biomedicine and Pharmacotherapy. Jan 2018; 97, 91-97. (8) Turmeric. National Institutes of Health: National Center for Complementary and Integrative Health, published September 2016 (9) Sesti F, Pietropolli A, Capozzolo T, Broccoli P, Pierangeli S, Bollea MR, Piccione E. Hormonal suppression treatment or dietary therapy versus placebo in the control of painful symptoms after conservative surgery for endometriosis stage III-IV. A randomized comparative trial. Fertil Steril. 2007 Dec;88(6):1541-7. doi: 10.1016/j.fertnstert.2007.01.053. Epub 2007 Apr 16. PMID: 17434511. (10) Fathizadeh N, et al. Evaluating the effect of magnesium and magnesium plus vitamin B6 supplement on the severity of premenstrual syndrome. Iran J Nurs Midwifery Res. 2010;15:401-405. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3208934/ (11) Doll H, Brown S, Thurston A, Vessey M. Pyridoxine (vitamin B6) and the premenstrual syndrome: a randomized crossover trial. J R Coll Gen Pract. 1989;39(326):364-368. (12) Laschke MW, Menger MD. The gut microbiota: A puppet master in the pathogenesis of endometriosis? American Journal of Obstetrics and Gynecology. Jul 2016; 215(1), 68.e1-68.e4. (13) Itoh H, Sashihara T, et al. Lactobacillus gasseri OLL2809 inhibits development of ectopic endometrial cell in peritoneal cavity via activation of NK cells in a murine endometriosis model. Cytotechnology. Mar 2011; 63, 205-210. (14) Missmer SA, Chavarro JE, et al. A prospective study of dietary fat consumption and endometriosis risk. Hum Reprod. Jun 2010; 25(6), 1528-35. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2873173/ (15) Tomio K, Kawana K, et al. Omega-3 polyunsaturated fatty acids suppress the cystic lesion formation of peritoneal endometriosis in transgenic mouse models. PLOS One. 10 Sept 2013; 8(9), e73085. Available from: http://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0073085. Accessed May 20, 2018. (16) Attaman JA, Stanic AK, et al. The anti-inflammatory impact of omega-3 polyunsaturated fatty acids during the establishment of endometriosis-like lesions. American Journal of Reproductive Immunology. Oct 2014; 72(4), 392-402 (17) Darling AM, Chavarro JE, Malspeis S, Harris HR, Missmer SA. A prospective cohort study of Vitamins B, C, E, and multivitamin intake and endometriosis. J Endometr. 2013 Jan 1;5(1):17-26. doi: 10.5301/je.5000151. PMID: 24511373; PMCID: PMC3916184. (18) Harris HR, Chavarro JE, Malspeis S, Willett WC, Missmer SA. Dairy-food, calcium, magnesium, and vitamin D intake and endometriosis: a prospective cohort study. Am J Epidemiol. 2013 Mar 1;177(5):420-30. doi: 10.1093/aje/kws247. Epub 2013 Feb 3. PMID: 23380045; PMCID: PMC3626048. (19) Daniela S, Mein Weg zu und mit naturidentischen Hormonen, Endometriose-Vereinigung Deutschland e. V. (20) Akyol A, Efficacies of vitamin D and omega-3 polyunsaturated fatty acids onexperimental endometriosis, Taiwanese Journal of Obstetrics & Gynecology, Juni 2015 (21) Erten OU, Ensari TA, Dilbaz B, Cakiroglu H, Altinbas SK, Çaydere M, Goktolga U. Vitamin C is effective for the prevention and regression of endometriotic implants in an experimentally induced rat model of endometriosis. Taiwan J Obstet Gynecol. 2016 Apr;55(2):251-7. doi: 10.1016/j.tjog.2015.07.004. PMID: 27125410. (22) Randabunga EJ et al., Effect of Pyridoxine on Prostaglandin Plasma Level for Primary Dysmenorrheal Treatment, October 2018, Indonesian Journal of Obstetrics and Gynecology, DOI: 10.32771/inajog.v6i4.848 (23) Santanam N, Kavtaradze N, Murphy A, Dominguez C, Parthasarathy S. Antioxidant supplementation reduces endometriosis-related pelvic pain in humans. Transl Res . 2013;161(3):189-195. doi:10.1016/j.trsl.2012.05.001 (24) Vallée A, Lecarpentier Y. Curcumin and Endometriosis. Int J Mol Sci . 2020;21(7):2440. Published 2020 Mar 31. doi:10.3390/ijms21072440 (25) Vennberg Karlsson J, Patel H, Premberg A. Experiences of health after dietary changes in endometriosis: a qualitative interview study. BMJ Open . 2020;10(2):e032321. Published 2020 Feb 25. doi:10.1136/bmjopen-2019-032321 (26)Ricci AG et al, Natural therapies assessment for the treatment of endometriosis, Human Reproduction, Vol. 28, Issue 1, 1 January 2013, Pages 178188 (27)Wang CC et al, Prodrug of green tea epigallocatechin-3-gallate (Pro-EGCG) as a potent anti-angiogenesis agent for endometriosis in mice, Angiogenesis, 2013 Jan;16(1):59-69 (28)Matsuzaki S und Darcha C, Antifibrotic properties of epigallocatechin-3-gallate in endometriosis, Human Reproduction, 2014 Aug;29(8):1677-87 (29)Lambert JD et al, Piperine enhances the bioavailability of the tea polyphenol (-)-epigallocatechin-3-gallate in mice., The Journal of Nutrition, 2004 Aug;134(8):1948-52

Ushqimi për sportist Sportistët nga trupi i tyre presin performanca te jashtëzakonshme. Pa nje ushqim te mire kjo natyrisht se nuk eshte e mundur. Mirpo pa ushtrime te mira fizike poashtu jo. Perkundrazi. Ne disa sporte (p.sh. Stervitje me pesha) performanca sportive varet me shume nga kualiteti dhe shpeshtesia e ushtrimeve se sa nga ushqimi. Dhe keshtu ndodh vazhdimisht qe edhe sportist me nje ushqim mesatar arrijne ca suksese sportive. Mirpo ndikimi i ushqimit eshte gjithsesi i jashtëzakonshem. Ndodh qe me nje zgjedhje te gabuar te ushqimeve dhe me konsumimin ne kohe te gabuar te racioneve apo edhe mungesa e lëngjeve, shkaktojne menjehere renjen e papritur te performances. Prandaj ushtrimet se bashku me ushqimin jane dy shtyllat kryesore per cdo program sportiv te suksesshem. Nga pikemapja e pergjithshme behet fjale jo vetem per arritjen e qellimeve te deshiruara sportive per afate te shkurta kohore - vetem per te fituar trofe! Behet fjale qe keto qellime te arrihen shendetshem dhe poashtu - edhe perkunder stervitjeve te mundimshme - ne planin afatgjate te mbesim te shendetshem. Ky qellim eshte i mundshem me nje ushqim optimal, pra me nje ushqim natyror dhe te pasur me vlera vitale nga perberes ushqimor me cilesi te larte. Gjithashtu nje ushqim i tille - për shkak të avantazheve të ndryshme - mundeson atë avantazh të performancës, qe ndoshta do te ishte e nevojshme, qe konkurrentet me ne fund te lihen prapa. Vetem kur shikojme qellimet dhe deshirat e meposhtme te sportisteve, behet e qarte, qe keto deshira përhershëm mund te arrihen vetem me nje ushqim te vetedijshem: furnizimi perfekt i trupit me vlera ushqyese (karbohidrate, proteina, yndyrna, minerale e vitamina) performance e larte trupore dhe kondicion rritje e vazhdueshme e performances fuqi muskulore faza te shkurtura rigjenerimi sistem imun te forte per mbrojtje ndaj semundjeve kurim i shpejte pas lendimeve apo semundjeve shendet afatgjate Të gjitha pikat e sipërme janë të mundshme vetëm me ushqime të pasura me vlera vitale, minerale dhe antioksidant e poashtu me zgjedhjen e karbohidrateve, proteinave dhe yndyrnave me cilesi e larte, dhe kur njëkohsisht me shmangjen e ushqimeve dhe lëngjeve të cilat janë të dëmshme për shëndetin. Nuk është vendimtare nëse ushqimi ështe vegan, vegjetarian apo me mish, peshk e ve. Të gjitha këto forma ushqimore janë të mundshme me një ushqim natyror kryesisht bazik (alkalin), të cilat plotësojne kriteret e kërkuara e poashtu edhe nevojat e sportistëve. Kur kihet parasysh që sporti lidhet shume me nevojen e lartë të proteinave, shume shpesh dyshohet nëse mënyra vegane e të të ushyerit është e përshtatshme për sportist. Por gjithsesi tanimë pothuajse në çdo disziplin sportive - si Bodybuilding, Triathlon apo Hockey ne akull - ka sportiste shumë të suksesshëm ne sportet e tyre që janë vegan dhe të cilët dëshmojnë që sporti dhe ushqimi vegan përshtatën shumë mirë në mes vete. Në anën tjeter është vetë shkenca ushqimore ajo që u largua nga këshillat e saj të kaluara lidhura me dozat e larta të proteinave. Kështu sot zyrtarisht vlenë që eshte sportistët aktiv të mos konsumojnë me shumë se 1,2 deri 1,7 gram proteina për çdo Kilogram të peshës trupore. Duhet pasur parasysh që vlera 1,7 gram vlenë për sportistët e sporteve ekstreme si Triathlon. Për hobi sportistët mjafton vlera e zakonshme 0,8 gram protein për çdo Kilogram të peshës trupore. Një tjetër gjë që shpesh çon në pasiguri në mesin e sportistëve është pyetja se kur është më mirë të hahet, d.m.th cilën kohë para stërvitjes. Procedura e mëposhtme është treguar e suksesshmë: Tre orë para stërvitjes preferohet një ushqim me pak yndyrë, mirpo i pasur me shumë karbohidrate. Nëse hahen ushqime të yndyrshme, atëher ushqimi do të qëndroj shumë gjatë në lukth dhe nuk mund të tretet në kohë para stërvitjeve. Në këtë rast trupi do të fokusohej në tretje. Në këtë mënyrë shumë gjakë do të ndodhej në sistemin e tretjes dhe shumë pak në muskuj. Si rezultat, performanca e dëshiruar nuk mund të arrihet. Pas stërvitjes së pari duhet kujdesur për zëvëndësimin e ujit të humbur gjatë stërvitjes me ujë të pa gazuar apo me lengjë tjera të holluara me ujë. Diku pas 1 deri 1,5 orësh pas sportit do të duhej te merrni një shujtë ushqimore, për ti mbushur muskujt përsëri me glykogjen. Furnizimi me proteina është më mirë të bëhet ndaras gjatë racioneve ditore. Nuka ka një kohë speciale për konsumim ideal të proteinave. Mirpo për përgatitjen e një plani konkret ushqimor për sportistë aktiv është e nevojshme që ushqimi ti pëershatet nevojave individuale tëe sportistit , lloji i sportit dhe intenziteti i stërvitjeve. Gjatë stërvitjeve në trup krijohen në masë të madhe acide (Acidi laktik dhe acidi karbonik). Prandaj do të duhej që pas stërvitjeve të mirren masa për të larguar sa më shpejtë këto acide nga trupi. Më poshte disa nga masat: Dushi i ngrohtë kujdeset dhe stimulon qarkullimin e gjakut të vazhdueshëm, me çka mundësohet transporti më i shpejtë i acideve në organet e jashtëqitjes. Poashtu banjot bazike janë ideale stërvitjeve të mundismshme, pasi që mundësojne hudhjen intesive jashtë të acideve. Preparatet me minerale bazike e përkrahin këtë proces. Edhe sauna pas stërvitjeve poashtu kontribon në hudhjen e shpejtë jashtë te acideve. Paralelisht do te duhej bërë kompenzimi i lëngjeve te humbura gjatë stërvitjeve. Kjo këshillë duhet marrë parasysh sidomos gjatë kohës kur bëhet saunë. Poashtu duhet kujdesur për gjumë të mjaftueshëm, në mënyrë që trupi gjatë natës të koncentrohet në hudhjen jashtë të acideve. Shumë shpesh hobi sportistët duan të dinë nga unë, se cili burim i proteinave është më i rekomandueshëm për ta. Ja pëergjigja: Që trupi të furnizohet me mundësisht të gjitha proteinat esenciale rekomandohet gjithmonë - pa marrë parasysh sportistë a po jo - mundësisht një ushqim i larmishëm dhe kombinimi i burimeve të ndryshme të proteinave - si p.sh. perime me drithera (oriz integral, oriz basmati, tërshër, Quinoa, Amaranth, Makarona nga mielli, integraletj) apo kompira, apo perime me fruta të thata, apo perime me bishtajore (Thjerrëzat, qiqrat, bizelet dhe fasulet, etj), apo drithera me bishtajore, apo perime me mish/peshk. Karbohidratet Ushqimi i sportistëve njejtë si edhe për njerëzit e zakonshëm do të duhej të përbëhej nga ushqime të freskëta me cilesi të lart. Kjo do të thotë që karbohidratet nuk duhet janë nga karbohidrate të thejshta si p.sh. nga mielli i bardh si buka, makarona, apo produkte tjera nga mielli, por ato duhet përbërë nga karbohidrete komplekse si kompirat, Quinoa, Amaranth, orizi integral, produkte nga mielli imtegral, tërshëra etj. Quhen karbohidrate “komplekse” sepse pëerpos koarbohidrateve përmbajnë edhe vlera tjera ushqyese si proteina, yndyrna, vitamina, minerale e fibra. Karbohidratet e thjeshta (apo te izoluara), ndryshe quhen edhe “karbohidrate të thata” sepse pëerveq karbohidratit nuk përmbajnë asgjë tjetër si vitamina, minerale, enzima, proteina, etj. Karbohidratet e thjeshta siç p.sh. buka e bardhe ngrisin shumë shpejt dhe shumë lartë sheqerin në gjak. Për këtë arsy pankreasi është shumë i ngarguar sepse duhet gjithmonë të prodhoj insulin për ta normalizuar sheqerin në gjak. Dhe kur pankreasi mbingarkohet dhe nuk ka kapacitet të mjaftueshëm për të normalizuar sheqerin në gjak, përshkak te resistencës së qelizave ndaj sheqerit, atëher si pasojë vie deri sëmundjet e ndryshme si Diabeti. Per dallim nga karbohidratet e thjeshta, pas konsumimit të karbohidrateve komplekse sheqeri në gjak nuk ngritet as për afër aq shpejtë sikur te karbohidratet e thjeshta. A janë të nevojshëm preparatet me proteina (Protein Shake)? Normalisht një ushqim i shëndetshëm dhe i larmishëm furnizon hobi sportistët mjaftueshëm me proteina, duke mos patur nevojë për suplimente apo preparate me proteina. Sidoqoftë, Smooth-it me preparate të proteinave mund të jenë të dobishme nëse gjatë ditës hani ushqime të pasuara më pak proteina sesa është e nevojshme. Tek sportistët aktiv në anën tjetër shpesh ndodhen në situata të tilla, që pëershkak të sasis më të madhe të nëvojshme të proteinave, Smooth-it me preparate të proteinave janë nëvojshëm. Sa i përket kualitetit të preparateve të proteinave, atëher nuk rekomandoj preparatet e zakonshme që ndodhen në treg. Shumica e tyre përmbajnë numër të madh shtesa artificiale, si ëmbëlsues sintetikë, aromë artificiale, ngjyra artificiale dhe acid citrik. Për t'i bërë gjërat më keq, ato shpesh pëerzihen edhe me vitamina sintetike dhe minerale. Duke pas parasysh edhe mënyrat prodhuese kryesisht industriale, produkti përfundimtar nuk ka asgjë të përbashkët me ushqimin e shëndetshëm. Një përgatitje proteinike me cilësi të lartë që vjen nga një burim i klasit të parë dhe përpunim i butë, si psh Proteina e orizit, proteina organike e lupinës, proteina organike kërpi, etj. mund të pranohen. Këto pluhurat nuk janë proteina të izoluara, sepse ato gjithashtu përmbajnë fibra dhe mikronutrientë dhe ato janë pa shtesa sintetike. Kërkesat e rritura të ujit tek sportistët Sportistët në përgjithësi humbasin shumë ujë të trupit përmes djersitjes intensive - kjo dihet. Mirpo, ajo që është më pak e njohur është fakti që edhe një humbje e vogël e lëngjeve për vetëm 2% bën që muskujt të lodhen para kohe dhe performanca të zvogëlohet. Prandaj është e rëndësishme jo vetëm të pini ujë të mjaftueshëm pas stërvitjes, por edhe të siguroheni që të keni një furnizim të rregullt me ujë gjatë stërvitjes. Burimet e artikullit: Qendra e Shëndetit

Waffles të lehta me tërshërë Zemra jonë rrah për waffles. Sidomos kur ato përbëhen nga drithëra mëngjesi që të shkrihen në gojë me një aromë të parezistueshme kanelle. Provoni recetën tonë të thjeshtë të vaffles me tërshër! Fëmijët do ta pëlqejnë gjithashtu. Përbërësit për 4 porcione: 1 lugë gjelle vaj ulliri, rezistent ndaj nxehtësisë 250 ml qumësht (apo pije tershere) 125 g tërshërë 3 lugë sheqer (sipas mundesis te jete kafe) pak Kripë himalaje ½ lugë çaji kanellë 2 lugë gjelle gjalpë Vaj Kokosi per pjekje (ben edhe gjalpe) 2 vezë fshati boronica (opsionale) Përgatitja: Hapi 1 Së pari, bluajeni tërshërën në një blender Hapi i 2 -të Ngrohni qumështin të vakët, përzieni me tërshërë në një tas. Lëreni për 10-15 minuta derisa tërshëra të ketë thithur qumështin. Hapi i 3 -të Shtoni sheqerin, 1 majë kripë, kanellën, gjalpin dhe vezët në përzierjen e tërshërës dhe përzieni për të formuar një brumë të butë dhe kremoz. Hapi i 4 -të Lyejeni hekurin e vaflës me vaj kokosi me një furçë. E pjekim brumin në një hekur për waffle derisa të marrin vafle të artë, lëreni të ftohet në një raft teli. E pudrosim me sheqer pluhur dhe sipas dëshirës e zbukurojmë me boronica.

Pastrimi holistik i mëlçisë Mëlçia është organi ynë detoksifikues numër 1. Mëlçia detoksifikon dhe pastron trupin - ditë pas dite, pa pushime apo festa. Dieta moderne dhe mënyra e jetesës shpesh mbingarkojnë mëlçinë. Megjithatë, mëlçia nuk mund të pushojë, kështu që në shumë njerëz organi funksionon vetëm me përpjekje dhe përpjekje të mëdha. Lodhja, dhimbjet e shpinës, kolesteroli i lartë, ndjenja e ngopjes, rritja e ndjeshmërisë ndaj infeksioneve dhe ndonjëherë kruarja e lëkurës janë pasojat e një mëlçie të mbingarkuar. Më mirë parandaloni dhe bëni një pastrim holistik të mëlçisë rregullisht! Mëlçia - e gjithanshme në trup Mëlçia është një organ shumëfunksional. Kjo do të thotë: Detyrat tuaja janë jashtëzakonisht të ndryshme. Për shembull, mëlçia konverton kolesterolin në acide biliare për tretjen e yndyrës. Pra, rregullon nivelin e kolesterolit. Pa acidet biliare, ne nuk do të ishim në gjendje të tretnim as pjesën më të vogël të Sacher Torte ose copën më të vogël të djathit. Tretja e yndyrës dhe për këtë arsye edhe përthithja e vitaminave të tretshme në yndyrë janë të mundshme vetëm nëse mëlçia funksionon siç duhet. Mëlçia është menaxheri ynë i yndyrës Në fakt, mëlçia është qendra kryesore e kontrollit për tretjen e yndyrës. Kjo do të thotë që mëlçia jo vetëm që furnizon acidet biliare për tretjen e yndyrës, por vendos edhe nëse yndyra digjet për energji apo ruhet në formën e jastëkëve të proshutës. Mëlçia gjithashtu mund të kontrollojë nëse shtojmë apo humbim peshë. Mëlçia si qendër enzimë Mëlçia prodhon gjithashtu hormone dhe enzima të shumta. Mijëra sisteme enzimatike, të cilat janë përgjegjëse për pothuajse të gjitha aktivitetet e trupit, janë ndërtuar në mëlçi, shkruan Dr. Karl Maret, M.D. për rëndësinë e funksionit të mirë të mëlçisë. Funksioni i duhur i syve, zemrës, gonadave, nyjeve dhe veshkave varet nga funksioni i mirë i mëlçisë. Nëse mëlçia pengohet të krijojë vetëm një nga këto më shumë se një mijë sisteme enzimë, i gjithë funksioni i trupit është i shqetësuar dhe personi vuan nga stresi i konsiderueshëm metabolik. Detoksifikoni mëlçinë me organin detoksifikues nr. 1 Ne krye te kesaj. Mëlçia është adresa e parë për çdo gjë që hamë dhe pimë. Të gjitha vaktet dhe pijet - të tretura - arrijnë në venën porta përmes mukozës së zorrës së hollë dhe, me qarkullimin e gjakut, direkt në mëlçi. Megjithatë, toksinat që janë përthithur përmes lëkurës ose sistemit të frymëmarrjes kalojnë gjithashtu në mëlçi. Detyra e pandërprerë e mëlçisë tani është të filtrojë të gjitha toksinat nga gjaku dhe t'i bëjë ato të padëmshme. Vetëm atëherë toksinat e neutralizuara mund të ekskretohen nëpërmjet veshkave ose zorrëve. Për sa kohë që mëlçia është efikase, ne ndihemi mirë, aktivë dhe të shëndetshëm. Mëlçia ndikon të gjithë organizmin Por nëse mëlçia tani është e mbingarkuar për shkak të stresit ose ekspozimit të tepërt ndaj toksinave që rrjedhin në trup, kjo ka një efekt të menjëhershëm në të gjithë organizmin. Imagjinoni që tani e tutje deponimi i plehrave do të hiqte vetëm gjysmën e mbeturinave. Një situatë e tillë jo vetëm që do të kishte një efekt të pafavorshëm në kapacitetin e koshit tuaj të plehrave, por së shpejti i gjithë oborri juaj dhe në një moment e gjithë rruga do të mbushej me mbeturina. Kjo jo vetëm që do të dukej jo tërheqëse, por gjithashtu do të kishte efekte të mëdha shëndetësore për të gjithë banorët. Përveç shqetësimit të përhershëm të erës, parazitët e të gjitha llojeve do të vendoseshin së shpejti. Bakteret dhe parazitët do të përhapeshin, do të sillnin sëmundje të rënda dhe herët a vonë do të kishim sërish gjendje si në epokën e errët. Një mëlçi e sëmurë çon në sëmundje Por kjo është saktësisht se si duket në trupin tuaj kur mëlçia juaj punon vetëm me forcë të reduktuar dhe mund të neutralizojë vetëm disa nga toksinat që rrjedhin brenda. Si rezultat, gjaku është i ndotur me toksina, nuk mund të furnizojë më oksigjen të mjaftueshëm dhe nuk mund të largojë plotësisht produktet e mbeturinave metabolike. Helmet dhe produktet e mbeturinave më pas ruhen përkohësisht në indin lidhor (të ashtuquajturat inde fascia). Megjithatë, një ind lidhor i ngjeshur dhe i ngjitur parandalon furnizimin dhe asgjësimin optimal të çdo qelize individuale. Janë krijuar parakushtet për sëmundje të të gjitha llojeve. Mos e lini të shkojë kaq larg! Simptomat më të zakonshme të një mëlçie të mbingarkuar përfshijnë: B. Probleme me tretjen (fryrje, gazra - veçanërisht pas vakteve me yndyrë të lartë) Nivelet e larta të yndyrës në gjak (kolesteroli) Lodhja dhe mungesa e lëvizjes Dhimbje të çuditshme shpine Kruajtje misterioze Lëkurë me njolla dhimbje koke Mëlçia mund të rigjenerohet Mëlçia, megjithatë, është një organ jashtëzakonisht shpërblyes. Fuqia e tyre rigjeneruese është e pashembullt. Po, mëlçia është aq e fortë sa ju nevojitet vetëm një pjesë e mëlçisë donatore për transplantime (p.sh. për fëmijët). Kjo do të thotë që edhe pjesa e dhuruar edhe pjesa e mëlçisë që mbetet tek dhuruesi të dyja kthehen në një mëlçi të plotë dhe funksionale. Përdorni fuqinë rigjeneruese të mëlçisë tuaj! Përdoreni këtë fuqi rigjeneruese të mëlçisë tuaj dhe jepini organit tuaj të lodhur të detoksifikimit një pastrim holistik të mëlçisë. Do të ndjeni menjëherë suksesin e pastrimit holistik të mëlçisë. Do të ndiheni më mirë, tretja juaj do të harmonizohet dhe do e përballoni jetën tuaj të përditshme me më shumë fuqi dhe përqendrim dhe efikasitet më të lartë. Pastrimi holistik i mëlçisë për detoksifikim Pastrimi holistik i mëlçisë ka të bëjë më shumë me mbështetjen, lehtësimin dhe aktivizimin e mëlçisë gjatë një periudhe prej disa javësh deri në disa muaj (në varësi të gjendjes së mëlçisë) në mënyrë që ajo të mund të rigjenerohet dhe të rikuperohet në mënyrë të pavarur në afat të gjatë. Vetëm atëherë ai do të jetë në gjendje të detoksifikohet përsëri plotësisht, të bëjë aktivitetin e tij enzimë në mënyrë perfekte, të kontrollojë metabolizmin dhe, si rezultat, të fillojë proceset shëruese të të gjitha llojeve. Pastrimi holistik i mëlçisë përbëhet nga komponentët e mëposhtëm: Dietë e tepërt alkaline Pastrimi i zorrëve Probiotikët Substancat e hidhura Kurkumin Ekstrakti i gjembaçit të qumështit Ekstrakti i Angjinares Kapsaicina nga speci djegës Ushqimet për pastrimin e mëlçisë ... dhe dy ose tre nga këto pika janë jashtëzakonisht të mira për mëlçinë! Kështu që ju nuk keni nevojë të filloni programin e plotë menjëherë. Për një program të shkurtër, përzierjet e veçanta të bimëve të mëlçisë si p.sh. Kapsula për mbrojtjen e mëlçisë dhe detoksifikimin e mëlçisë, të cilat janë ideale për ata që nuk kanë kohë për një program holistik të pastrimit të mëlçisë. Pastrimi i mëlçisë me dietë të tepërt alkaline Dieta e duhur miqësore ndaj mëlçisë është baza e çdo pastrimi të mëlçisë. Sa më cilësore të jetë ushqimi ynë, aq më pak mëlçia duhet të detoksifikohet dhe aq më mirë qelizat e mëlçisë furnizohen me antioksidantë që mbrojnë qelizat dhe substanca jetike ushqyese. Mëlçia lehtësohet nga një dietë natyrale me tepricë të bazës nga njëra anë dhe nga ana tjetër e furnizuar në mënyrë optimale me lëndë ushqyese në mënyrë që t'i përkushtohet plotësisht detyrave të saj. Përveç kësaj, dietat alkaline të tepërta plotësohen me ushqime speciale për pastrimin dhe aktivizimin e mëlçisë, të cilat do t'i gjeni në pikën 8. Pastrimi i mëlçisë me një pastrim të zorrëve Siç u shpjegua më lart, gjithçka që hamë dhe pimë së pari hyn në zorrë dhe prej andej përmes venës porta në mëlçi. Si rezultat, sa më e keqe të jetë gjendja e sistemit tretës, aq më shumë punë bën mëlçia. Nëse flora e zorrëve është e shqetësuar, për shembull, mukozat e zorrëve nuk mund të mbrohen më në mënyrë optimale. Kërpudhat ose bakteret e dëmshme mund të kolonizohen. Toksinat fungale dhe bakteriale futen në mëlçi dhe e dobësojnë atë. Flora e trazuar e zorrëve gjithashtu pengon tretjen e duhur. Proceset e fermentimit zhvillohen dhe mbetjet toksike metabolike, si dhe grimcat e tretura jo plotësisht, migrojnë në mëlçi dhe e mbingarkojnë atë. Prandaj, pastrimi holistik i mëlçisë duhet të shkojë gjithmonë paralelisht me pastrimin e zorrës së trashë. Pastrimi i mëlçisë me probiotikë Tani mund të ndodhë që tashmë keni bërë pastrimin e zorrës së trashë një çerek ose gjashtë muaj më parë ose jeni të mendimit se nuk keni nevojë për pastrim të zorrës së trashë ose thjesht nuk keni kohë. Në këtë rast, përveç përbërësve të pastrimit të mëlçisë, duhet të merrni të paktën një probiotik të cilësisë së lartë. Sepse bakteret probiotike jo vetëm që kanë një efekt pozitiv në zorrët dhe shëndetin e përgjithshëm, por edhe mbështesin drejtpërdrejt mëlçinë. Prej kohësh dihet nga studimet se marrja e probiotikëve nxit dhe përshpejton masivisht regresionin e mëlçisë së dhjamosur – dhe atë pas vetëm 30 ditësh. Probiotiku duhet të përmbajë të paktën tre shtamet bakteriale të mëposhtme: Lactobacillus paracasei, Bifidobacterium breve dhe Lactobacillus rhamnosus Pastrimi i mëlçisë me substanca të hidhura Substancat e hidhura kanë një efekt gjithëpërfshirës në të gjithë organizmin dhe veçanërisht në funksionet e fshikëzës së tëmthit, pankreasit dhe mëlçisë. Substancat e hidhura stimulojnë çlirimin e tëmthit, sekretimin e enzimave pankreatike dhe aktivitetin e përgjithshëm të mëlçisë. Kjo nxit shumë tretjen. I gjithë metabolizmi stimulohet, pesha e tepërt shpërbëhet më lehtë dhe kapsllëku i përket së shkuarës. Rezultati është një mëlçi e lehtësuar dhe në të njëjtën kohë e aktivizuar, e cila tani mund të përballojë sërish më mirë detyrat e saj. Substancat e hidhura mund të merren shumë mirë në formën e ekstraktit të rrënjës së luleradhiqes, pluhurit bazë të hidhur, eliksirit bimor joalkoolik dhe/ose pluhurit të gjetheve të luleradhiqes. Substancat e hidhura zakonisht merren 15 deri në 30 minuta para ngrënies dhe siç rekomandohet nga prodhuesi. Pastrimi i mëlçisë me kurkumin Shafrani i Indisë është një nga ushqimet më të fuqishme për të mbajtur një mëlçi të shëndetshme. Erëza e verdhë nxirret nga një rrënjë dhe ndihmon mëlçinë në shumë nivele. Substanca kurkumin që përmban shafrani i Indisë vepron si një antioksidant dhe mbron mëlçinë nga dëmtimet nga pothuajse të gjitha llojet e toksinave.Së dyti, madje mund të rigjenerojë qelizat e dëmtuara të mëlçisë. Së treti, kurkumina gjithashtu nxit prodhimin natyral të biliare, tkurret kanalet e fryra dhe përmirëson funksionin e përgjithshëm të fshikëzës së tëmthit. Kurkuma sigurisht që mund të përdoret për erëza. Megjithatë, është e vështirë të arrihen sasi efektive me të. Prandaj, shafrani i Indisë mund të pihet edhe si çaj, mundësisht i përzier me piper, pasi kjo mund të rrisë ndjeshëm efektin e shafranit. Përzierja e shafranit të Indisë dhe piperit është gjithashtu e disponueshme në formë kapsule të quajtur Curcuperin. Pastrimi i mëlçisë me gjembaç qumështi Gjembaku i qumështit nuk duhet të mungojë në asnjë pastrim të mëlçisë. Ai përmban silymarin - një përzierje bimore e substancave që stabilizon membranat e qelizave të mëlçisë në mënyrë që substancat që janë toksike për mëlçinë të mos mund të depërtojnë më. Gjembaku i qumështit gjithashtu aktivizon rigjenerimin dhe formimin e ri të qelizave të mëlçisë dhe gjithashtu përmirëson qarkullimin e gjakut në mëlçi. Kur blini preparate për gjembaçin e qumështit, sigurohuni që një kapsulë të përmbajë të paktën 70 mg silymarin ("llogaritur si silibininë" - siç thuhet në paketimin). Doza e marrjes ditore mund të arrijë 200 deri në 400 mg silymarin. Pastrimi i mëlçisë me ekstrakt të angjinares Angjinarja është një bimë tipike e mëlçisë. Veçanërisht ekstrakti i gjetheve të tij ka një efekt shumë pozitiv në mëlçi. Nga njëra anë, përbërësit aktivë të angjinares rinisin rrjedhën e tëmthit dhe zvogëlojnë toksicitetin përmes një efekti të drejtpërdrejtë detoksifikues, d.m.th., një efekt helmues. Të dyja këto lehtësojnë dukshëm mëlçinë. Angjinarja konsiderohet gjithashtu një agjent mbrojtës i mëlçisë, sepse mbron qelizat e mëlçisë dhe stimulon rigjenerimin. Merreni angjinarin në formë kapsule ose si lëng të freskët bimore. Pastrimi i mëlçisë me kapsaicin nga speci djegës Kapsaicina është substanca që siguron që specat djegës të kenë shije të nxehtë. Kapsaicina është një pastrues shumë i fuqishëm! Në të njëjtën kohë, kapsaicina mbron mëlçinë nga substancat e dëmshme dhe fillon rigjenerimin e shpejtë të organit tonë më të rëndësishëm të detoksifikimit. Edhe fibroza (vraga progresive e indit të mëlçisë) mund të ndalojë kapsaicinën dhe në këtë mënyrë të zvogëlojë rrezikun e cirrozës dhe kancerit të mëlçisë. Kapsaicina mund të përthithet përmes rritjes së konsumit të specit djegës ose me ndihmën e kapsulave të kapsaicinës me dozë të mirë. Mund të lexoni më shumë për këtë këtu: Kapsaicina mbron mëlçinë Pastrimi i mëlçisë me ushqime të veçanta Ushqimet e mëposhtme duhet të përfshihen rregullisht në dietën tuaj gjatë pastrimit të mëlçisë, pasi secila prej tyre ka efekte shumë pozitive në mëlçi. Pastrimi i mëlçisë me hudhër Hudhra përmban shumë substanca sulfurore. Këto mund të aktivizojnë pikërisht ato enzima të mëlçisë që janë veçanërisht përgjegjëse për largimin e toksinave nga trupi. Por hudhra mbështet mëlçinë edhe në mënyra të tjera. I afërmi me bulbozë i qepës përmban gjithashtu selen, një element gjurmë që tani është mjaft i rrallë që mund të mbrojë mëlçinë nga dëmtimi i helmeve dhe ta ndihmojë atë në proceset e detoksifikimit. Këshillë: Ju mund ta gjeni kurën tonë të hudhrës këtu Pastrimi i mëlçisë me çaj Çaji jeshil përmban fitokemikale të quajtura katekina. Këto janë substanca të veçanta antioksidante që largojnë akumulimet e yndyrës në mëlçi dhe nxisin funksionin e shëndetshëm të mëlçisë. Çaji bimor i mëlçisë është pothuajse edhe më i mirë për pastrimin e mëlçisë, sepse përmban një përzierje të bimëve të ndryshme që sjellin edhe shumë përfitime shëndetësore për mëlçinë në të njëjtën kohë. Bimët e mëlçisë përfshijnë z. B. Gjethet e jargut, kopër, rrënjë jamballi, gjethe luleradhiqe dhe, për shije, disa gjethe xhenxhefili, limoni ose menteje. Meqenëse çajrat alkaline zakonisht kanë në mendje edhe shëndetin e mëlçisë, pirja e çajrave alkaline mund të arrijë disa qëllime në të njëjtën kohë: Të lehtësojë dhe rigjenerojë mëlçinë, të pastrojë veshkat dhe gjakun dhe të furnizojë veten me baza. Prandaj, pini dy deri në tre filxhanë çaj bimor alkalik çdo ditë dhe herë pas here një filxhan çaj jeshil. Pastrimi i mëlçisë me perime me gjethe jeshile Perimet me gjethe jeshile si raketa, gjethet e luleradhiqes, spinaqi, Gartenmelde, Guter Heinrich, çikorja, por edhe sallatat me gjethe jeshile përmbajnë një mori përbërësish pastrues që mund të neutralizojnë metalet e rënda që janë shumë të dëmshme për mëlçinë. Perimet me gjethe jeshile ndihmojnë gjithashtu në pastrimin e pesticideve dhe herbicideve nga trupi dhe mund të stimulojnë prodhimin dhe qarkullimin e pastrimit të biliare. Perimet me gjethe jeshile janë më mirë të hahen rregullisht në formën e smoothies jeshile. Pastroni mëlçinë me avokado Me sa duket, avokadot mund të rindërtojnë një mëlçi të dëmtuar. Frutat në formë dardhe, të cilat janë të pasura me yndyrna të vlefshme bimore, aktivizojnë vetë prodhimin e glutationit nga trupi. Glutathione është një substancë që prodhohet pothuajse në të gjitha qelizat e trupit, por veçanërisht në qelizat e mëlçisë dhe mund të mbrojë organizmin nga radikalet e lira të të gjitha llojeve. Në këtë mënyrë, avokado mund të mbrojë në mënyrë indirekte mëlçinë nga ekspozimi i tepërt ndaj toksinave dhe të stimulojë fuqinë e saj pastruese. Është treguar gjithashtu se konsumimi i vetëm një ose dy avokado në javë për një periudhë prej vetëm 30 ditësh mund të riparojë një mëlçi të dëmtuar. Pastrimi i mëlçisë me arra Arrat përmbajnë tre substanca që janë veçanërisht të rëndësishme për mëlçinë: aminoacidin L-arginine, glutathione dhe acidet yndyrore omega-3. Të gjitha këto substanca ndihmojnë mëlçinë të detoksifikojë amoniakun e dëmshëm që do të prodhohej gjatë zbërthimit të aminoacideve të tepërta. Megjithatë, sigurohuni që t'i përtypni shumë mirë arrat para se t'i gëlltisni. Arrat blihen më së miri në lëvozhgën e tyre dhe të çahen fllad. Nëse e keni vetë një pemë arre, mund të ruani vetëm arrat që i keni tharë shumë mirë më parë. Përndryshe ju jeni të prirur për rritjen e mykut. Pastrimi i mëlçisë me lakër rrepkë, rrepkë dhe brokoli Rrepka, si brokoli, përmban glikozide të vajit të mustardës. Këto substanca bimore dytësore stimulojnë aktivitetin e mëlçisë dhe të tëmthit. Po, ato mund të shpërndajnë edhe fazat e para të gurëve të tëmthit, të njohur si bollgur biliar. Në të njëjtën kohë, ato nxisin një simbiozë të shëndetshme të florës së zorrëve dhe në këtë mënyrë përmirësojnë të gjithë mjedisin në sistemin tretës. Të tre perimet mund të konsumohen në mënyrë ideale në formën e filizave të freskëta dhe enzimatike aktive. Thjesht merrni farat organike të filizave dhe rritni filizat tuaja të rrepkës, filizat e rrepkës dhe filizat e brokolit në një makinë filizash dhe futini ato në menunë tuaj rregullisht. Mëlçia juaj do të kënaqet! Pastrimi holistik i mëlçisë - programi i detoksifikimit Ushqehuni me një dietë alkaline Bëni një pastrim të zorrëve për një periudhë prej katër javësh. Përndryshe: merrni një probiotik dy herë në ditë - çdo herë me një vakt. Ju mund ta merrni probiotikun për më shumë se katër javë. Përveç kësaj, merrni substanca të hidhura sipas dëshirës tuaj gjatë gjithë kohëzgjatjes së pastrimit të mëlçisë (d.m.th. edhe gjatë pastrimit të zorrëve), p.sh. pluhur bazë e hidhur, një eliksir bimor pa alkool ose pluhur gjethe luleradhiqeje Bëni një kurë - p.sh. katër javë - me kurkumin dhe, nëse mund të toleroni substanca pikante, kapsaicin. Përfshini në dietën tuaj lakër rrepkë, rrepkë dhe brokoli. Hani dy deri në tre avokado në javë. Erëzoni me hudhër. Hani arra rregullisht, p.sh. në formën e një sallate selino me arra apo puro Pini një smoothie të gjelbër çdo ditë. Pini dy deri në tre filxhanë çaj alkalik, i cili gjithashtu përmban barishte të mëlçisë, dhe një filxhan çaj jeshil çdo ditë. Pas pastrimit të zorrëve ose pas regjimit tuaj të kurkuminës dhe kapsaicinës, merrni një preparat me cilësi të lartë të qumshtit të gjembaçit (për të paktën 6 javë) dhe ekstraktin e angjinares. Përmbledhje e pastrimit të mëlçisë Më poshtë do të gjeni një pasqyrë se cilat përgatitje janë marrë për çfarë kohëzgjatjeje. Java 1 deri në 4 Probiotik Substancat e hidhura Çaj alkalik me barishte të mëlçisë Mbirje për mëlçinë Kurkumin Kapsaicina (nëse erëza tolerohet) Java 5 deri në 10 Probiotik Substancat e hidhura Çaj alkalik me barishte të mëlçisë Mbirje për mëlçinë Ekstrakti i gjembaçit të qumështit Ekstrakti i Angjinares Ju urojmë shëndet të mirë të mëlçisë Ekipi juaj nga qendra e shëndetit Burimet e artikullit: Leber entgiften: So funktioniert es mit der Leberreinigung (zentrum-der-gesundheit.de) - Zentrum der Gesundheit Dr. Edward Group „14 Foods That Cleanse the Liver“ Global Healing Center 06/24/2010 (14 Lebensmittel, die die Leber reinigen) Murase T et al., „ Beneficial effects of tea catechins on diet-induced obesity: stimulation of lipid catabolism in the liver.“ Int J Obes Relat Metab Disord. 2002 Nov;26(11):1459-64. (Die positiven Effekte von Tee-Catechinen auf ernährungsbedingtes Übergewicht: Stimulierung des Lipid-Abbaus in der Leber) Kawagishi H et al., „Liver injury suppressing compounds from avocado (Persea americana).“ J Agric Food Chem. 2001 May;49(5):2215-21. (Leberschäden verhindernde Inhaltsstoffe aus Avocados (Persea americana)) ScienceDaily „Avocados Contain Potent Liver Protectants“ Dec. 20, 2000 (Avocados enthalten potentielle leberschützende Stoffe)

Qendra e Shëndetit informon për të gjitha temat që kanë të bëjnë me shëndetin dhe ushqimin. Ne ofrojmë informacion në lidhje me shëndetin dhe ushqimin në mënyrë laike (tekste dhe video). Përdoruesit e faqes sonë mësojnë në një mënyrë praktike se si të përgatisin ushqime të shëndetshm shpejt dhe lehtë. Recepte Salcat dhe kremrat Këtu mund të shihni përpilimin e recetave tona më të mira të salcave dhe kremrave, të cilat mund t'i bëni shpejt dhe lehtë. • Kremrat • Salca për sallata • Salca të nxehta • Salca të ftohta Salcë kremi Salcat dhe kremrat Bëni vetë humusin - 4 variacione Salcat dhe kremrat Salcë sallate e kikirikut - ekzotike Salca për sallata Sallatë me patate me lakër savoy Vaktet kryesore-gjella me patate Sallatë brokoli me filiza brokoli- bazike Salca për sallata Pesto majdanozi me borzilok Salcat dhe kremrat Salcë chilli - e bërë vetë Salcat dhe kremrat Salcë e djegës chilli e ëmbël dhe e thartë Salcat dhe kremrat Salcë vanilje Salcat dhe kremrat Salcë Mojo verde Salcat dhe kremrat Pastë perimesh - e bërë vetë Salcat dhe kremrat Salcë Mojo me domate të skuqura Salcat dhe kremrat Salcë Makhani - Indiane Salcat dhe kremrat Salcë e thjeshtë domatesh Salcat dhe kremrat Salcë fiku dhe mustarde Salca për sallata Salca franceze Salca për sallata Salce me mango e kopër Salca për sallata Salcë sallate me patate dhe avokado Salca për sallata Guacamole: E freskët dhe e shijshme Salcat dhe kremrat Humus me majdanoz dhe fara kërpi Salcat dhe kremrat Majonezë shtëpie - i bërë vetë Salcat dhe kremrat Ketchup - i bërë në shtëpi në një kohë të shkurtër Recepte-Vegan Hummus - klasik Salcat dhe kremrat Krem Avokado - klasik Salcat dhe kremrat Salca të shëndetshme sallate Salca për sallata

Topthat energjik Vetëm përbërës të shëndetshëm që janë plot me mikronutrientë përdoren në këto toptha të papërpunuara. Ato janë të pasura me kalcium, magnez dhe vitaminë B6, të cilat mund t’i atribuohen bajameve, arrave cashews dhe hurmave. Hurmat i japin barit ëmbëlsinë e tij natyrore dhe sigurojnë ngarkesën e përqendruar të kaliumit. Veçanërisht e rëndësishme është dendësia e lartë e antioksidantëve që përmban dhe përmirësuesit e humorit : Pra, messhujta e duhur për të rimbushur bateritë tuaja! Përbërësit për 20 toptha: 200 g hurma te teruna 200 g bajame të fërguara 1 lugë gjelle kakao 2 lugë gjelle fara Chia Pak krip kristali 50 g çokollate e zeze - Opcionale Përgatitja: Fillimisht, hidhni bajamet në një tigan pa vaj dhe i fërgoni lehtë derisa të fillojnë të lëshojnë aromë. Më pas, bluajini të gjitha bajamet njëherësh në blender. Në blender shtoni hurmat, farat chia, kakaon dhe çokollatën (opcionale), më pas përziejini mirë derisa të formohet një masë homogjene. Pastaj nga masa me duar formoni topa të vegjël Sugjerim: Në vend të bajameve, mund të përdoren edhe arrore të tjera, si shqeme, arra, lajthi etj., ose një kombinim i tyre. Po ashtu, mund të shtohen edhe gjalpë arroresh, si gjalpë kikiriku, gjalpë bajamesh apo lloje të tjera sipas dëshirës. Alternativë: Në vend të topthave, masës mund t’i jepni formë shiritash. Thjesht hidheni masën në një tepsi, shtoni bajamet e bluara trashë, përziejini mirë dhe shtrijeni derisa të arrijë rreth 1 cm trashësi. Më pas, priteni në forma shiritash.

Misri i freskët mund të ndihmojë në kthimin e problemeve të shikimit Pothuajse çdo person me degjenerim makular të lidhur me moshën, i cili është shkaku kryesor i verbërisë, vuan nga mungesa e luteinës. Një studim i fundit tregoi se konsumimi i 6 mg luteinë në ushqimin tuaj në ditë zvogëlon rrezikun e këtij çrregullimi me një dajak 43%. Misri i freskët është një burim i shkëlqyer i luteinës. Burimet e artikullit: Timeless Secrets of Health and Rejuvenation - Andreas Moritz

Musli alkalin vjeshte me kumbulla e arra E shijshme me kumbulla të pjekura dhe të buta Përbërësit për 2 porcione: 12 kumbulla te buta 2 banane organike - qëruar dhe prerë ne feta 5-6 ara te fresketa (alternativ badema) 2 lugë gjelle fjollëza tërshëre lëngu i 1 mandarine 1 lugë gjelle mjaltë Kanellë Përgatitja: Koha e parapërgatitjes: 2 minuta Koha e gatimit / pjekjes: 2 minuta Koha e pritjes: - minuta Hapi i parë Lani, copëtoni dhe katërtoni kumbullat. Pritini bananet në feta të vogla. Thyejini arrat, copëtoni arrat në copa të vogla. Përzieni kumbullat, feta bananeje, arra dhe fjollëzat e tersheres në një tas Hapi i dytë Përzieni lëngun e mandarinës me mjaltin dhe spërkateni mbi të dhe aromatizoni me kanellë

< kthehu A mundet rrezatimi UV të parandalojë dhe kurojë kancerin e lëkurës? (Pjesa 3) Kapitull nga libri "Timeless secrets of health and rejuvenation" të autorit Andreas Moritz Një shqetësim kryesor i shkencëtarëve tanë sot është rritja dramatike e kancerit të lëkurës në të gjithë botën. Ekzistojnë tre lloje kryesore të kancerit të lëkurës, dy prej të cilave, karcinoma e qelizave bazale dhe qelizave skuamoze (jo-melanomat), janë gjithnjë e më të përhapura, ndërsa melanoma e tretë, malinje, është shumë më e rrallë, por shumë më vdekjeprurëse (Karcinoma e qelizave bazale (BCC) është forma më e zakonshme, por nuk përhapet. E patrajtuar, ajo futet thellësisht në themel indet që shkaktojnë shpërfytyrim dhe dëmtime serioze. Karcinoma e qelizave skuamoze (SCC) konsiderohet të jetë më e rrezikshme se BCC sepse mund të përhapet në pjesë të tjera të trupit. Melanoma malinje është forma më e rrezikshme e kancerit të lëkurës. Mund të përhapet shumë shpejt dhe, nëse nuk kapet herët, mund të jetë shumë e vështirë për tu trajtuar. Zhvillohet nga qelizat e quajtura melanocite në shtresën e jashtme të lëkurës. Melanomat zakonisht fillojnë në nishane ose në zona të lëkurës me pamje jo normale). Pyetja më e ngutshme është pse dielli do të bëhej papritmas kaq i egër dhe do të përpiqej të vriste shumë njerëz pas mijëra vitesh të padëmshme? Komuniteti mjekësor pretendon se drita ultraviolet (UV) është shkaku kryesor i kancerit të lëkurës. Teoria bazohet në supozimin se shtresa jonë e holluar e ozonit lejon që shumë nga UV mikrobvrasës të depërtojë në sipërfaqen e tokës dhe të shkaktojë shkatërrimin e të gjitha llojeve, duke përfshirë dëmtimin e lëkurës dhe qelizave të syve. Megjithatë, teoria ka të meta të mëdha dhe nuk ka mbështetje shkencore. Përkundër besimit të përgjithshëm, nuk ka asnjë provë se zvogëlimi i shtresës së ozonit, i vërejtur në pole, ka shkaktuar ndonjë rritje të melanomave. Frekuenca mikrobvrasëse e UV shkatërrohet ose filtrohet nga shtresa e ozonit në stratosferën e Tokës dhe vetëm sasi të vogla - të nevojshme për të pastruar ajrin që thithim dhe ujin që pimë - në të vërtetë arrijnë në sipërfaqen e tokës. Për këtë qëllim, një studim i Punta Arenas, qyteti më i madh i Amerikës së Jugut afër vrimës së ozonit në Antarktik, nuk tregoi rritje të problemeve shëndetësore në lidhje me ozonin e varfëruar. Në fakt, masat UV ishin shumë të vogla për të pasur ndonjë efekt të dukshëm. Matjet aktuale të marra në Shtetet e Bashkuara që nga viti 1974 tregojnë se sasia e rrezatimit UV që arrin në sipërfaqen e tokës po zvogëlohet dhe vazhdon të ulet lehtësisht çdo vit. Studimi u krye për të zbuluar frekuencën e rrezatimit UV që shkakton djegien nga dielli. Rrezatimi UV kishte rënë mesatarisht 0.7% në vit gjatë periudhës 1974-1985 dhe vazhdoi ta bënte më pas. Fakti që numri i kancereve të lëkurës në Shtetet e Bashkuara ishte dyfishuar brenda kësaj periudhe prej 11 vjetësh kundërshton teorinë se drita UV është arsyeja prapa epidemisë së kancerit të lëkurës. Numri i kancereve malinje të lëkurës (melanomat) të zbuluara në 1980 në Shtetet e Bashkuara ishte 8,000 dhe tetë vjet më vonë ishte rritur me 250% në 28,000. Në vitin 1930, pritshmëria e zhvillimit të melanomës ishte aq e ulët sa 1 në 1,300 njerëz. Që nga viti 2003, 45,000 deri në 50,000 raste të reja diagnostikohen çdo vit në Shtetet e Bashkuara. Melanomat, të cilat përbëjnë 75 përqind të të gjitha vdekjeve nga kanceri i lëkurës, përbëjnë vetëm 5 përqind të të gjitha kancereve të lëkurës të raportuara. Fakti më goditës në lidhje me këtë formë vdekjeprurëse të kancerit që mund të ndodhë në pjesë të tjera të trupit jo domosdoshmërisht të ekspozuara ndaj diellit siç janë syri, rektumi, vulva, vagina, goja, trakti respirator, trakti GI dhe fshikëza. Në përgjithësi, që nga fillimi i mijëvjeçarit të ri, çdo vit një milion amerikanë diagnostikohen me një formë të kancerit të lëkurës. Tani ka miliona të sëmurë, të gjithë janë bindur se dielli është fajtori për sëmundjet e tyre të lëkurës. Por meqenëse rrezatimi UV po zvogëlohet çdo vit dhe kanceret e lëkurës ishin jashtëzakonisht të rralla 100 vjet më parë kur intensiteti UV ishte shumë më i lartë, çfarë tjetër mund të konsiderohej përgjegjës për shkaktimin e kancerit të lëkurës? Të gjithë artikuj rreth diellit: Dielli - Burimi i jetës në Tokë (Pjesa 1) - kliko këtu! Fuqitë mrekulluese shëruese të rrezeve UV (Pjesa 2) - kliko këtu! A mundet rrezatimi UV të parandalojë dhe kurojë kancerin e lëkurës? (Pjesa 3) - kliko këtu! Sa më shumë UV, aq më pak kancer (Pjesa 4) - kliko këtu! Tani edhe mjekët dhe shkencëtarët thonë: "Nuk është e vërtetë!" (Pjesa 5) - kliko këtu! Burimet e artikullit: Timeless-Secrets-of-Health-Rejuvenation - Andreas Moritz e mëparshme tjetra

Tre ilaçe natyrale për venat me variçe Venat varikoze janë venat e zgjeruara që lindin kur valvulat venoze pushojnë së funksionuari ose dëmtohen. Si rezultat, gjaku grumbullohet në venat dhe nuk rrjedh më në zemër aq shpejt sa duhet. Venat me variçe mund të zhvillohen kudo në trup, por ato janë më të zakonshme në këmbë. Obeziteti, shtatzënia dhe qëndrimi me orë të tëra çdo ditë janë të gjithë faktorë rreziku për venat me variçe. Ne paraqesim tre ilaçe shtëpiake për venat me variçe që përdoren më së miri në kombinim. Trajtoni venat me variçe në mënyrë natyrale Venat me variçe zakonisht formohen në venat sipërfaqësore. Prandaj ato rrallë paraqesin një rrezik serioz për shëndetin.Mirëpo, nëse venat me variçe duken gjithçka, por jo më shumë, ato janë më shumë një problem kozmetik. Shtë e kuptueshme që ju doni të shpëtoni prej tyre sa më shpejt të jetë e mundur. Tre ilaçe shtëpiake për venat me variçe Por, para se të shkoni në terapi me lazer, mund të përdorni tre ilaçet natyrore të mëposhtme për venat me variçe. Në shumë raste, ata sigurojnë që venat me variçe të zhduken në mënyrë të lirë, në një mënyrë të këndshme dhe, mbi të gjitha, në mënyrë të qëndrueshme. 1. Ilaçi kundër venave me variçe: gështenjë kali Gështenja e kalit është një pemë gjetherënëse që fillimisht vjen nga pyjet e Evropës Juglindore. Frutat e tij, gështenjat, janë një nga ilaçet më të mira natyrore për venat me variçe.Ata përmbajnë substancën dytësore të bimës aescin, një saponinë me veti ngushtuese të enëve të gjakut, mbrojtëse të enëve të gjakut dhe anti -inflamatore - pikërisht ato veti që nevojiten për të luftuar venat me variçe. Një përmbledhje e vitit 2012 shqyrtoi 17 studime në të cilat u testua efekti i një ekstrakti të gështenjës së kalit të gëlltitur me gojë në venat me variçe. Ekstrakti u zbulua se rrit qarkullimin e gjakut në venat, duke zvogëluar kështu ënjtjen dhe inflamacionin në këmbë. Si funksionoi saktësisht aescin nuk dihet, njoftuan shkencëtarët. Por dikush dyshon se ai vulos kapilarët e dëmtuar ("rrjedh"), përmirëson elasticitetin e mureve të enëve dhe parandalon lëshimin e enzimave që dëmtojnë enët e gjakut. Doza e zakonshme është 300 mg ekstrakt i gështenjës së kalit dy herë në ditë, por kjo duhet të standardizohet në 50 mg aescin për dozë, në mënyrë që të merren 100 mg aescin çdo ditë. Trajtimi i jashtëm shoqërues me xhel dhe vajra të gështenjës së kalit gjithashtu mund të japë lehtësim - siç sugjerohet nga një studim i botuar në revistën e specializuar Angiology në 2004. Atje u tregua se gështenja e kalit gjithashtu mund të mbështesë shërimin e venave me variçe kur përdoret nga jashtë. Për terapinë e venave me variçe, gështenjat e kalit nuk duhet të përpunohen dhe hahen pa autorizim, pasi ato përmbajnë një glukozid të quajtur aeskulin, i cili është toksik për njerëzit mbi një dozë të caktuar. 2. Ilaçi për venat me variçe: OPC Hulumtimet klinike gjithashtu tregojnë në mënyrë të përsëritur vetitë anti -inflamatore dhe antioksiduese të farave të rrushit, kjo është arsyeja pse ekstraktet prej tyre shpesh përdoren në rastet e qarkullimit të dobët të gjakut - një gjendje që është gjithashtu e pranishme në venat me variçe. Për shembull, një studim i botuar në revistën Minerva Cardioangiologica tregoi se proantocianidinat (OPC) në ekstraktin e farës së rrushit mund të përmirësojnë ndjeshëm simptomat e insuficiencës venoze kronike. Pamjaftueshmëria kronike venoze është zakonisht parakusht për venat me variçe. Ekstrakti i farës së rrushit mund të merret në kapsula, tableta ose në formë të lëngshme. Sigurohuni që një dozë ditore të sigurojë të paktën 180 deri në 200 mg OPC. OPC ose proantocianidinat janë substanca bimore dytësore që kanë një efekt veçanërisht pozitiv kudo ku indi lidhës i pasur me kolagjen ka nevojë të riparohet, rindërtohet ose forcohet-dhe muret vaskulare të venave përbëhen nga ky ind lidhës shumë i pasur me kolagjen. Meqenëse vitamina C punon së bashku me OPC për të riparuar kolagjenin, ju duhet t'i jepni përparësi produkteve që përmbajnë vitaminë C ose një diete të pasur me vitaminë C. OPC nuk gjendet vetëm në farat e rrushit, por edhe në lëvoren e pishës, kjo është arsyeja pse ekstrakti i lëvores së pishës rekomandohet gjithashtu për venat me variçe dhe shumë sëmundje të tjera që kërkojnë një përmirësim të qarkullimit të gjakut dhe riparimin e indit lidhës. Një studim i publikuar në mars 2014 në revistën Phytotherapy Research tregoi se Pycnogenol, një ekstrakt i lëvruar i pishës së patentuar, mund të trajtojë insuficiencën venoze kronike dhe sëmundjet e lidhura. Studiuesit pjesëmarrës i atribuan rezultatet pozitive antioksidantëve të fortë, anti-inflamatorë, antitrombotikë, vazodilatues dhe stabilizues të kolagjenit të lëvores së pishës. Ekstrakti i lëvores së pishës mund të përdoret për venat me variçe (50 deri në 100 mg tri herë në ditë) ose të aplikohet (dy herë në ditë një masazh me vaj të lëvores së pishës si vaj masazhi). Meqenëse ekstrakti i lëvores së pishës jo vetëm që përmirëson venat me variçe, por edhe hemorroidet, ul presionin e gjakut, të gjitha problemet vaskulare të tilla. B. rregullon një nivel të lartë të kolesterolit dhe mund të ndihmojë me psoriazën, aplikimi vlen në disa mënyra. Mund të lexoni më shumë rreth kësaj këtu: Ekstrakt i lëvores së pishës 3. Ilaçi kundër venave me variçe: silic organik Nën 2. ne shpjeguam se OPC, së bashku me vitaminën C, mund të riparojë kolagjenin në indin lidhës të enëve të gjakut. E treta që nevojitet për këtë riparim dhe që zakonisht është e mangët në trup në të njëjtën kohë është silikoni. Siliconi i jep indit lidhës elasticitetin dhe forcën e tij. Pa silikon, nga ana tjetër, indi lidhës bëhet i brishtë, lotohet lehtë dhe ndodhin lëndime të vogla, gjë që përfundimisht kontribuon në zhvillimin e venave me variçe. Përveç kësaj, nëse ka një mangësi silikoni, gjaku nuk rrjedh gjithashtu dhe qarkullimi i gjakut përkeqësohet. I ashtuquajturi silikoni organik është më i përshtatshmi për furnizimin me silikon, i cili mund të përdoret veçanërisht lehtë nga organizmi. Zakonisht ofrohet në formë të lëngshme. Ju merrni deri në 30 pika të kësaj një ose dy herë në ditë, me 30 pika që sigurojnë 75 mg silic. Me venat me variçe mund të veproni si më poshtë: Nga jashtë, përdorni xhel ose vaj të gështenjës së kalit dhe një vaj lëvore pishe. Brenda ju merrni: 300 mg ekstrakt gështenjë kali dy herë në ditë 180 deri në 200 mg OPC të ndarë në 2 deri në 3 doza në ditë një deri në dy doza (30 pika secila) silic organik. Përveç kësaj, ju duhet të optimizoni furnizimin tuaj me magnez, pasi magnezi përmirëson qarkullimin e gjakut, pengon inflamacionin dhe parandalon ngërçet, të cilat favorizohen nga prania e venave me variçe. Merrni p.sh. një total prej 300 deri 400 mg magnez në ditë - e ndarë në mënyrë ideale në dy deri në tre racione. Burimet e artikullit: Drei natürliche Mittel gegen Krampfadern - Zentrum der Gesundheit Pittler MH et al., Horse chestnut seed extract for long-term or chronic venous insufficiency, Cochrane, Dezember 2012, (Rosskastanienextrakt bei länger oder chronisch bestehender venöser Insuffizienz) Belcaro, G., M. R. Cesarone, and M. Dugall. "Microcirculatory efficacy of topical treatment with aescin+ essential phospholipids gel in venous insufficiency and hypertension: new clinical observations." Angiology 55.6 suppl (2004): S1-S5. (Wirksamkeit auf die Mikrozirkulation der äusserlichen Behandlung mit einem Gel aus Aescin und essentiellen Phospholipiden bei venöser Insuffizienz und Bluthochdruck: Neue klinische Beobachtungen) Gulati, Om P. "Pycnogenol in chronic venous insufficiency and related venous disorders." Phytotherapy Research 28.3 (2014): 348-362. (Pycnogenol bei chronisch venöser Insuffizienz und damit im Zusammenhang stehenden venösen Störungen) Costantini, A., T. De Bernardi, and A. Gotti. "[Clinical and capillaroscopic evaluation of chronic uncomplicated venous insufficiency with procyanidins extracted from vitis vinifera]." Minerva cardioangiologica 47.1-2 (1998): 39-46. (Klinische und kapillaroskopische Einschätzung von chronischer unkomplizierter Veneninsuffizienz mit Procyanidinen, isoliert aus Traubenkernen) Schoonees, Anel, et al. "Pycnogenol(extract of French maritime pine bark) for the treatment of chronic disorders." The Cochrane Library (2012). (Pycnogenol (Kiefernrindenextrakt) zur Behandlung chronischer Störungen)

Kjo substancë bimore mund të jetë e dobishme për stresin, ankthin dhe depresionin Resveratrol, i cili gjendet kryesisht në rrush të errët, mund të përdoret si një antidepresant natyral. Substanca duket se lehtëson stresin dhe madje punon kundër ankthit. Resveratrol: Një substancë bimore kundër stresit, ankthit dhe depresionit Resveratrol është një fitokimik që i përket polifenoleve dhe gjendet në lëkurën dhe farat e rrushit në veçanti. Kakao dhe lëkurat e kuqe të kikirikëve gjithashtu përmbajnë resveratrol, por vetëm në sasi të vogla. Resveratrol është një nga antioksidantët dhe ka veti të shumta promovuese të shëndetit. Zvogëlon rrezikun e glaukomës, ka një efekt frenues të kancerit dhe njihet gjithashtu si një substancë kundër plakjes. Këtu mund të lexoni sesi resveratroli mund të mbrojë sinapset e nervave dhe kështu të luftojë rënien mendore: Resveratrol mbron nervat tuaja Përveç kësaj, ka prova në rritje (2) që resveratroli mund të ndihmojë me stresin, çrregullimet e ankthit dhe depresionin . Vera e kuqe është veçanërisht efektive falë resveratrolit Njerëz të panumërt pinë verë të kuqe në mbrëmje për të "zbritur" dhe për të lehtësuar stresin. Në vitin 2019, studiuesit (1) nga Universiteti i Buffalo hetuan këtë fenomen. Ata kanë arritur në përfundimin se efekti relaksues nuk është aspak për shkak të vetë verës së kuqe, por për shkak të resveratrolit që përmban. Studimi shqyrtoi sesi resveratroli ndikon në proceset neurologjike dhe shpalos efektin e tij antidepresiv. Faktorët vendimtar këtu janë një enzimë e quajtur fosfodiesterazë 4 (PDE4) dhe hormoni kortikosteron, që të dy veprojnë si më poshtë: Kortikosteroni është, ndër të tjera. përfshirë në reagimin e trupit ndaj stresit. Sidoqoftë, stresi i tepërt mund të bëjë që shumë hormon të qarkullojë në tru. Kjo vë në lëvizje enzimën PDE4, e cila përfundimisht mund të çojë në depresion ose çrregullime të tjera mendore. Pse resveratroli punon kundër stresit, ankthit dhe depresionit? Këtu hyn resveratroli. Substanca bimore dytësore shpalos efektin e saj anti-stres duke bllokuar enzimën PDE4, siç është treguar në studimet e kafshëve. Si rezultat, resveratrol gjithashtu mund të luftojë depresionin dhe ankthin. Dr. Ying Xu i Universitetit të Buffalo sugjeroi që ilaqet kundër depresionit aktual ndikojnë vetëm në funksionin e serotoninës ose norepinefrinës në tru, duke injoruar marrëdhënien midis kortikosteronit dhe PDE4. Ndoshta kjo është arsyeja pse vetëm një e treta e pacientëve në depresion u përgjigjen ilaçeve të zakonshme kundër depresionit, të cilat janë gjithashtu të mbushura me shumë efekte anësore. Resveratrol mund të bëhet një alternativë efektive për trajtimin e pacientëve me depresion dhe çrregullime ankthi. Meqenëse studimet e mëparshme janë kufizuar në studimet e kafshëve, dozat e kërkuara për një efekt antidepresiv fatkeqësisht nuk dihen ende. Pse vera e kuqe nuk është një antidepresant i rekomanduar Tani, natyrisht, lind pyetja se si konsumi i verës së kuqe mund të pajtohet me një efekt antidepresiv, veçanërisht pasi alkooli dhe depresioni shpesh lidhen. Sipas një studimi spanjoll (3) me rreth 5,000 persona testues, konsumi i moderuar (midis 2 dhe 7 gota verë të kuqe në javë) ul rrezikun e depresionit. Sidoqoftë, nëse shikoni rregullisht në gotën tuaj të verës, ju rrezikoni të bëheni të varur nga alkooli - dhe rreziku i presionit të lartë të gjakut, goditjes në tru dhe kancer gjithashtu rritet me konsumimin e rregullt të alkoolit. Resveratrol për depresionin Studime të ndryshme të qelizave dhe kafshëve tani kanë treguar se resveratroli si një shtesë dietike (p.sh. 30 mg për kilogram të peshës trupore tek minjtë) rrit ato substanca dhe vlera të dërguara që shoqërohen me një rrezik më të ulët të depresionit, p.sh. B. Dopamina, Serotonina dhe Neuropeptidi Y (5) (6). Kjo e fundit ju bën më rezistent ndaj stresit, në mënyrë që të mos jeni aq të ndjeshëm ndaj situatave ose përvojave që shkaktojnë frikë ose përndryshe dëshpëruese. Si mund të përfitoni nga Resveratrol pa pirë verë të kuqe Në një studim amerikan (4) nga viti 2013 thuhet se në asnjë rrethanë nuk duhet të pihet vera e kuqe në mënyrë që të përfitohet nga resveratroli dhe efektet e tij. Së fundi, është rrushi, i cili përveç resveratrolit përmban shumë përbërës të tjerë aktivë si OPC, kuercetin, rutin dhe antocianinat, të cilët ndikojnë reciprokisht në njëri -tjetrin, gjë që çon në përmirësimin e efektivitetit. Kështu që duhet të siguroheni që suplementet e përshtatshme ushqimore të përmbajnë edhe këto substanca të tjera nga rrushi dhe jo vetëm resveratrol. Në rastin e sëmundjeve të avancuara, ato pastaj mund të përdoren në doza të larta. Këto produkte shpesh etiketohen me "Resveratrol me bioflavonoids", të tilla si: B. kjo: Resveratrol me bioflavonoids Shënim: Meqenëse resveratroli gjithashtu mund të ketë një efekt hollues gjaku, përdorimi i një produkti me dozë të lartë përkatësisht duhet të diskutohet me mjekun nëse ilaçet për hollimin e gjakut tashmë janë duke u përdorur. Sepse resveratroli mund të intensifikojë efektet e tyre dhe të rrisë rrezikun e gjakderdhjes. Burimet e artikullit: Dieser Pflanzenstoff kann bei Stress, Ängsten und Depressionen hilfreich sein - Zentrum der Gesundheit (1) Marcene Robinson, Compound found in red wine opens door for new treatments for depression, anxiety, University of Buffalo, Juli 2019 (2) Nabavi SM et al, Natural products, micronutrients, and nutraceuticals for the treatment of depression: A short review, Nutr Neurosci, April 2017 (3) Gea A et al, Alcohol intake, wine consumption and the development of depression: the PREDIMED study, BMC Med, August 2013 (4) Chandra K. Singh et al, Resveratrol, in its natural combination in whole grape, for health promotion and disease management, Ann N Y Acad Sci, August 2016 (5) Gu Z, Chu L, Han Y. Therapeutic effect of resveratrol on mice with depression. Exp Ther Med. 2019 Apr;17(4):3061-3064. doi: 10.3892/etm.2019.7311. Epub 2019 Feb 26. PMID: 30936978; PMCID: PMC6434282. (6) Zhu X, Yin X et al., The antidepressant- and anxiolytic-like effects of resveratrol: Involvement of phosphodiesterase-4D inhibition. Neuropharmacology. 2019 Jul 15;153:20-31. doi: 10.1016/j.neuropharm.2019.04.022. Epub 2019 Apr 24. PMID: 31026437.

Statinat: efektet anësore të barnave për uljen e kolesterolit Barnat për uljen e kolesterolit (statinat) përshkruhen shumë shpesh. Për shkak se një nivel i lartë i kolesterolit konsiderohet të jetë një rrezik për sëmundjet kardiovaskulare. Sidoqoftë, ilaçet për uljen e kolesterolit mund të kenë gjithashtu efekte anësore. Përveç kësaj, studiuesit e pavarur vazhdojnë të proklamojnë: Një nivel i ulët kolesteroli jo domosdoshmërisht mbron nga sulmet në zemër dhe goditjet në tru. Statinat dhe efektet anësore të tyre Statinat merren nga rreth 4.6 milion njerëz në Gjermani. Statinat janë një treg i madh. Kështu që edhe më shumë njerëz mund t'i gëlltisin ato në të ardhmen, udhëzimet e fundit mjekësore (2019), të cilat janë vendosur nga Shoqëria Evropiane për Kardiologji dhe Shoqëria Evropiane për Arteriosklerozën, përsëri kanë ulur vlerat e synuara të kolesterolit. Sipas udhëzimeve nga 2016, i ashtuquajturi kolesterol i keq (kolesteroli LDL) duhet të reduktohet në vlerat e mëposhtme në varësi të rrezikut personal kardiovaskular. Rreziku kardiovaskular përcaktohet sipas faktorëve të rrezikut të pranishëm në pacient (p.sh. niveli i presionit të gjakut, pirja e duhanit, mbipesha ose perimetri i barkut, diabeti, nivelet e lipideve në gjak, sëmundjet ekzistuese të zemrës ose vaskulave, sëmundjet e veshkave, etj.): Nëse rreziku kardiovaskular është shumë i lartë, vlera e kolesterolit LDL duhet të ulet në nën 70 mg / dl me një rrezik të lartë nën 100 mg / dl me një rrezik mesatar nën 115 mg / dl me një rrezik të ulët nën 130 mg / dl Udhëzimet e reja (42) tani duken kështu: Nëse rreziku kardiovaskular është shumë i lartë, vlera e kolesterolit LDL duhet të zvogëlohet nën 55 mg / dl me një rrezik të lartë nën 70 mg / dl me një rrezik mesatar nën 100 mg / dl me një rrezik të ulët nën 116 mg / dl Në vlera kaq të ulëta bëhet e qartë se vështirë se ka mbetur dikush që nuk ka nevojë për statina. Në mënyrë që të sigurohet që çdo pacient gëlltit pilulat me besueshmëri, dikush thotë gjithashtu sa më pak të jetë e mundur për efektet e tyre anësore. Po, nëse kalon literaturën shkencore, thuajse mendon se nuk ka fare efekte anësore. Dhe statinat besohet të jenë zgjidhja e vetme për të mbrojtur veten nga ngjarjet kardiovaskulare. As për afër! Statinat vetëm kur ndryshimet e stilit të jetës janë të pasuksesshme Statinat janë ilaçe që përshkruhen për të ulur nivelin e kolesterolit dhe në këtë mënyrë - thuhet - mund të zvogëlojnë rrezikun e arteriosklerozës (forcim të arterieve) dhe, si rezultat, sulme në zemër dhe goditje në tru. Në ndërkohë, madje lexohet se njerëzit që nuk kanë nivele të larta kolesteroli mund të përfitojnë gjithashtu nga marrja e statinave, sepse statinet jo vetëm që ulin nivelin e kolesterolit, por gjithashtu do të kishin efekte anti-inflamatore - dhe inflamacioni kronik, nga ana tjetër, është një shkak i rëndësishëm i sëmundjeve kardiovaskulare. Zyrtarisht, thuhet se statinat duhet të jepen vetëm nëse ndryshimet e stilit të jetës nuk kanë pasur efektin e dëshiruar (ndryshimi në dietë, ushtrime fizike, etj.). Meqenëse mjekët rrallë (mund) të japin ndihmë konkrete për një ndryshim të tillë të stilit të jetesës, statinat zakonisht përshkruhen shumë shpejt. Kështu funksionojnë statinat Statinat pengojnë një enzimë në mëlçi që është e përfshirë në prodhimin e kolesterolit atje. Si rezultat, mëlçia prodhon më pak kolesterol. Por meqenëse ajo ka nevojë për kolesterol, p.sh. B. deri te formimi i acideve biliare, ajo tërheq më shumë kolesterol nga pjesa tjetër e trupit, me efekt që niveli i kolesterolit LDL të bjerë (deri në 60 përqind). Lipidet e gjakut duhet gjithashtu të ulen disi nën efektin e statinave, ashtu si edhe vlerat e inflamacionit (CRP). Në të njëjtën kohë, niveli i kolesterolit HDL rritet dhe qëndrueshmëria e pllakave rritet. Kjo e fundit do të thotë që depozitat në muret e enëve të gjakut bëhen më të qëndrueshme, kështu që rreziku i prishjes së mpiksjes së gjakut zvogëlohet. Statinat: Ilaçet e reja të mrekullueshme? Në vitet e fundit, gjithnjë e më shumë studime janë botuar që vërtetojnë gjithashtu se statinat kanë efekte shtesë të mrekullueshme. Agjentët thuhet se zvogëlojnë rrezikun e kancerit, kanë një efekt të dobishëm në florën e zorrëve dhe madje ulin rrezikun e vdekjes nga Covid-19. Merret përshtypja se ato janë super pilula të vërteta me efekte pothuajse ekskluzivisht pozitive. Për sa i përket çështjes Covid-19, megjithatë, shpejt u bë e qartë se titulli i Ärzteblatt ishte paksa i tepruar, në mos çorientues. Në realitet, studimi zbuloi vetëm se statinat nuk rrisnin rrezikun e vdekjes, siç dyshohej së pari, gjë që ka shumë të ngjarë t'i atribuohet efekteve anti-inflamatore të statinave. Statinat dhe efekti i mundshëm anësor i kancerit Në një rishikim sistematik nga 2018 i dhjetë studimeve me gjithsej 1,881 pacientë me kancer dhe 1,572 vdekje, u zbulua gjithashtu se marrja e statinave shtesë nuk kishte efekte pozitive në kancerin e përparuar. Sipas autorëve të një studimi të vitit 2015, nivelet e ulëta të kolesterolit në lidhje me marrjen e statinave shoqërohen madje edhe me një rrezik në rritje të kancerit. Një studim më i gjatë zbuloi se gratë që morën statina për më shumë se 10 vjet kishin një incidencë më të lartë të kancerit të gjirit. Statinat mund të ndikojnë në florën e zorrëve Sa i përket florës së zorrëve, ka edhe studime që tregojnë të kundërtën, që statinat kanë tendencë të kenë një efekt negativ në florën e zorrëve. Në vitin 2017, madje u botua një punë në të cilën u deklarua se statinat çojnë në çrregullime të florës së zorrëve (dysbiosis) dhe se flora e zorrëve tani e trazuar prodhon më pak acide yndyrore me zinxhir të shkurtër (të cilat janë të rëndësishme për shëndetin e zorrëve mukoza). Ky studim gjithashtu zbuloi se statinat rritin sheqerin në gjak të agjërimit (duke rritur rrezikun e diabetit) dhe gjithashtu çuan në shtim në peshë. Pra, statinat - si çdo ilaç - mund të kenë efekte anësore. Rreziku i efekteve anësore, megjithatë, ndryshon në varësi të statinës dhe dozës së përdorur. Efektet anësore të statinave Efektet anësore të statinave luhen zyrtarisht në një nivel jashtëzakonisht të ulët, dhe në të vërtetë përfshihen nën tryezë. Thuhet përsëri dhe përsëri se përfitimet do të tejkalojnë shumë përfitimet. Në fund të fundit, rreziku i vdekjes nga një problem kardiovaskular bie ndjeshëm, për të cilin dikush mund të pranojë disa efekte anësore. Por mesa duket as nuk ke nevojë. Në një meta-studim nga 2018, për shembull, studiuesit analizuan studime nga vitet 2000 deri në 2017 për të përcaktuar frekuencën e efekteve anësore të përdorimit afatgjatë të statinës. Rreziku i diabetit është i ulët, është më i lartë vetëm në rast të sëmundjeve përkatëse të mëparshme (mbipesha, presioni i lartë i gjakut, etj.). Trajtimi me statina nuk dëmtoi funksionet njohëse, as funksioni i veshkave nuk u përkeqësua ndjeshëm. As një zhvillim i rritur i kataraktit (kataraktit) nuk mund të zbulohej - dhe dëmtimi i mëlçisë për shkak të statinave është shumë i rrallë. Trajtimi afatgjatë me statina është jashtëzakonisht i sigurt dhe ka vetëm një rrezik të ulët të efekteve anësore të rëndësishme klinikisht. Ashpërsia dhe frekuenca e efekteve anësore të mundshme të statinave janë jashtëzakonisht të ulëta dhe prekin vetëm 0.5 deri në 1 përqind të pacientëve. Pra, a janë statinet në të vërtetë të padëmshme? Numri dërrmues i studimeve pozitive për statinet të paktën duhet ta japin këtë përshtypje. Sidoqoftë, ndonjëherë, dikush tundohet të besojë se këto studime mund të jenë drejtuar dhe ndikuar në përputhje me rrethanat. Për studimin numër 4, për shembull, kishte grante nga Amgen, AstraZeneca, Eli Lilly, Esperion, Merck, Pfizer dhe Sanofi-Regeneron - të gjithë gjigandë farmaceutikë që kanë statina ose ilaçe të tjera që ulin lipidet në programet e tyre. Përveç kësaj, autorët deklaruan se ata herë pas here marrin fonde nga ndërmarrjet farmaceutike, p.sh. B. për leksione ose aktivitete këshilluese. Dhimbje të muskujve në statina Studime të tjera tregojnë se deri në 10 për qind e pacientëve me statina raportojnë dhimbje muskulore (mialgji). Në disa vende, Ärzteblatt madje përmend deri në 30 përqind. Simptomat janë aq të pakëndshme sa shumë pacientë ndalojnë marrjen e statinave, sipas një përmbledhjeje nga viti 2019. Të ashtuquajturat simptoma të muskujve të lidhura me statin (shkurt SAMS) përbëjnë deri në 72 përqind të efekteve anësore të statinës. Dhimbja e muskujve nga statinat vetëm imagjinatë? Sidoqoftë, dhimbja shpesh fajësohet në efektin nocebo. Nocebo do të thotë (në kontrast me placebo) që pacientët imagjinojnë një efekt të dëmshëm të një ilaçi, për shembull sepse ata kanë dëgjuar ose lexuar për efektin anësor përkatës. Një studim nga viti 2017 pretendon të ketë provuar saktësisht atë. Por u financua nga Pfizer, një nga prodhuesit më të mëdhenj të statinave në botë. Nga 2003 deri në 2011, Pfizer kishte shitje vjetore midis 9 miliardë dollarë dhe më shumë se 12 miliardë dollarë vetëm me statin Lipitor (atorvastatin). Pastaj patenta skadoi, në mënyrë që shitjet vjetore të Pfizer të kësaj statine të jenë aktualisht "vetëm" 2 miliardë dollarë. Një model tjetër shpjegues për dhimbjen e muskujve është se personi në fjalë do të kishte dhimbje muskulore në një mënyrë ose në një tjetër. Mbi të gjitha, në veçanti njerëzit e moshuar shpesh kanë dhimbje muskulore, thuhet, edhe nëse nuk marrin statina. Sidoqoftë, nëse merren statina, dhimbja e muskujve që ndodh thjesht u përshkruhet statinave. Sëmundja e muskujve konsiderohet të provohet vetëm nëse mund të zbulohen vlera të rritura të kreatinë kinazës në serum. Mund të shfaqet në dobësi muskulore, dhimbje muskulore, ngurtësim të muskujve dhe ngërçe muskulore. Kreatinë kinaza është një enzimë niveli i së cilës rritet kur qelizat muskulore prishen. Komplikim kërcënues për jetën me statina Një ndërlikim i rrezikshëm i miopative të lidhura me statinën është e ashtuquajtura rabdomiolizë. Kjo sëmundje shoqërohet me një prishje serioze të qelizave muskulore. Pra, muskuli tretet. Një nga produktet e kalbjes (mioglobina) excretohet përmes veshkave dhe mund të dëmtojë veshkat aq rëndë sa mund të rezultojë dështimi akut (dhe fatal) i veshkave. Edhe pse kjo ndërlikim është e rrezikshme për jetën, për fat të mirë është e rrallë (1 në 100,000 pacientë me statinë). Për shkak të vdekjeve nga rabdomioliza, kompanisë farmaceutike Bayer iu desh të merrte ilaçin e saj për uljen e kolesterolit Lipobay (cerivastatin) nga tregu në 2001 - katër vjet pas miratimit. 100 njerëz vdiqën nga rabdomioliza pasi morën statina. 1,600 njerëz u sëmurën. Bayer duhej të paguante më shumë se 1.1 miliard dollarë për viktimat në Shtetet e Bashkuara. Një mjek italian mori vetëm 350,000 euro në 2013 sepse ai kishte përshkruar Lipobay në 1999 dhe vetëm dy muaj më vonë u sëmur me rabdomyolysis aq rëndë sa që ai nuk ishte përgjithmonë i aftë të punonte dhe duhej të jetonte me një pension invaliditeti që nga ajo kohë. Kujdes nëse merren ilaçe të tjera përveç statinave Shumë nga viktimat e Lipobay thuhet se janë të sëmurë sepse ata kishin marrë ilaçe të tjera përveç statinës (p.sh. fibratet për të ulur trigliceridet). Ky kombinim thuhet se rrit në mënyrë dramatike rrezikun e dëmtimit të muskujve. Lipobay u zhduk, por rreziku i statinës së miopatisë nuk u bë. Për shkak se edhe statinat që përdoren zakonisht sot mund të vënë në lëvizje prishjen e muskujve, veçanërisht nëse - si Lipobay në atë kohë - ato merren së bashku me ilaçe të tjera, p.sh. B. me Antibiotikë nga grupi i makrolideve (p.sh. klaritromicina, e cila shpesh përdoret për të luftuar mikrobet e stomakut Helicobacter pylori, ose eritromicina, e cila jepet për bronkit, otit media ose infeksione të sinusit.) Ciklosporina (një imunosupresant që thuhet se përdoret edhe për Covid-19) Flukonazoli (një ilaç anti-kërpudhave që përdoret, për shembull, për infeksionet e kandidës) Pra, nëse keni nevojë të merrni ilaçe të tjera përveç statinave, sigurohuni që të pyesni për ndërveprimet e mundshme. Jo të gjitha statinat janë krijuar të njejta Sidoqoftë, jo të gjitha statinat janë njëlloj të rrezikshme. Nëse, për shembull, simvastatina merret në doza më të larta (80 mg në ditë), rreziku i rabdomiolizës rritet në mënyrë jo proporcionale. Meqenëse statina ul nivelin e kolesterolit LDL edhe më pak se z. B. rosuvastatin, aktualisht nuk flet shumë për simvastatin. Kështu që edhe këtu ia vlen të pyesni saktësisht ose të merrni një mendim të dytë. Droga të tjera që shkaktojnë çrregullime të muskujve Nga rruga, statinat nuk janë ilaçet e vetme që mund të shkaktojnë miopati. Droga e mëposhtme mund të shkaktojë rabdomiolizë (dhe shumë efekte të tjera anësore): Isotretinoin (ilaç i fortë për puçrrat) Levofloxacin (një antibiotik fluorokinolon) Ezetimibe (një ilaç për uljen e kolesterolit nga grupi i frenuesve të thithjes së kolesterolit, frenon marrjen e kolesterolit në zorrë) Co-trimoxazole (një antibiotik i përdorur, për shembull, për infeksionet bakteriale të traktit urinar) Venlafaxine (një antidepresant që përdoret për depresionin me çrregullime ankthi dhe paniku). Diabeti si efekt anësor i statinave Siç është treguar më sipër, marrja e statinave rrit rrezikun e shfaqjes së diabetit. Në një studim të vitit 2019 me 228,000 pacientë, u zbulua se rreziku i diabetit dhe infeksioneve të lëkurës u rrit ndjeshëm brenda tre muajve nga fillimi i statinave. Infeksionet e lëkurës ishin aq të këqija saqë antibiotikët ishin të nevojshëm. Në një përmbledhje gjithashtu nga viti 2019 (botuar në Journal of the American Heart Association), diabeti përmendet si një efekt i mundshëm anësor. Pacientët që janë tashmë mbipeshë ose që kanë shqetësuar nivelet e sheqerit në gjak janë veçanërisht të rrezikuar, thonë ata. Autorët rendisin çrregullimet neurologjike dhe neurokognitive, çmendurinë e lidhur me statinet dhe dëmtimin e mëlçisë dhe veshkave si efekte të mëtejshme anësore. Ankesat për tretjen, si dhe dhimbjet e shpinës, qafës, gjoksit dhe nyjeve mund të gjenden gjithashtu në fletëudhëzimin për statinat nëse shikoni titullin e ngjarjeve anësore. Ekzistojnë gjithashtu: shtim në peshë, ethe, rënie e flokëve, skuqje, kruajtje, dobësi e përgjithshme, mbajtje e ujit, tringëllimë në veshët, dhimbje koke dhe shumë më tepër. Sidoqoftë, lista është mjaft e gjatë sa është më mirë ta lexoni vetë, p.sh. B. këtu nga Atorvastatin Basics 20 mg. Ankthe, një efekt anësor i statinave Statinat madje mund të pengojnë një gjumë të qetë, pasi ëndrrat e këqija mund të jenë gjithashtu një nga efektet anësore të tyre. Një studim i vitit 2005 zbuloi së pari se nivelet e ulëta të kolesterolit mund të shkaktojnë makthe. Nëse statinat ulin kolesterolin, atëherë statinet mund të jenë përgjegjëse edhe për makthet, apo jo? Kjo është pikërisht ajo që tregohet në një raport të rastit që u shfaq në British Medical Journal në 2006. Në të, ishte atorvastatina ajo që çoi në makthe. Pra, nëse vuani nga çrregullime të gjumit dhe makthe pasi keni filluar terapinë me statin, bisedoni me mjekun tuaj! Ndoshta nuk na është thënë gjithçka në lidhje me efektet dhe efektet anësore të statinave, sepse studiuesit e pavarur vazhdimisht raportojnë se statinat nuk janë aq të mira sa çmendemi. Efektet anësore janë lënë pas dore në shumë studime! Dr. David M. Diamond, Profesor i Psikologjisë, Farmakologjisë Molekulare dhe Fiziologjisë në Universitetin e Florida të Jugut dhe Dr. Uffe Ravnskov, studiues i pavarur i shëndetit dhe ekspert i kolesterolit dhe sëmundjeve kardiovaskulare, kritikon faktin se efektet anësore janë lënë pas dore në shumë studime dhe, mbi të gjitha, se shumë studime janë statistikisht "të manipuluara" në mënyrë që statinët të duken më mirë sesa ato në të vërtetë janë. Ndërsa statinat mund të ulin kolesterolin në mënyrë dramatike, kjo nuk do të parandalonte ndjeshëm ngjarjet kardiovaskulare. Pretendimet se statinat janë shpëtuese të jetës sepse ato parandalojnë goditjet në tru, sulmet në zemër dhe vdekjet e tjera të lidhura me zemrën janë të ekzagjeruara. Përveç kësaj, efektet anësore janë më të zakonshme sesa raportohen në media ose konferenca, dhe kështu që shkallët nuk do të ishin më në favor të statinave kur bëhet fjalë për peshimin e efekteve anësore. Statinat nuk funksionojnë aq mirë sa pritej Studime të shumta, rishikime dhe meta-analiza tregojnë se sa mirë statinat mund të ulin nivelin e kolesterolit dhe sa mirë ato më pas duket se zvogëlojnë rrezikun e sulmit në zemër. Për shembull, në një meta-studim nga 2003, studiuesit britanikë ekzaminuan mbi 200 studime dhe gjetën sa vijon: Rezultatet në 164 të studimeve treguan se niveli i LDL mund të ulet me ndërmjet 40 dhe 60 përqind, në varësi të përgatitjes. 58 studime treguan një ulje prej 11 përqind të rrezikut të sulmit në zemër në vitin e parë, 24 përqind pas dy vitesh, 33 përqind pas 3 deri në 5 vjet dhe 36 përqind përtej kësaj. Nëse rritni dozën e statinës, mund të zvogëloni rrezikun e infarktit të miokardit (krahasuar me terapinë e dozës më të ulët të statinës) me 15 përqind të tjera, sipas një studimi nga 2010. Me këto numra, ju në të vërtetë dëshironi të merrni menjëherë statinën më të mirë në dozën më të lartë të mundshme. Por ka edhe studime të tjera, p.sh. B. një studim nga 2016 me 17,082 persona provë. Ata kishin një nivel mesatar të kolesterolit LDL prej 108 mg / dL dhe tani po merrnin 20 mg rosuvastatin ose një placebo çdo ditë. Studimi: Statinat dështojnë në një në dhjetë pacientë Në grupin e statinave, statina uli nivelet e kolesterolit LDL me 50 përqind ose më shumë në 3,640 njerëz. Në një tjetër 3,365 njerëz, ajo e uli vlerën me më pak se 50 përqind (por më shumë se 0 përqind). Në 851 pjesëmarrës (10.8 përqind), megjithatë, vlera nuk ndryshoi ose madje u përkeqësua, gjë që do të tregonte se statinat dështojnë në një në dhjetë pacientë. Studimi: Statinat nuk funksionojnë siç pritet në gjysmën e pacientëve Një studim nga pranvera e vitit 2019 në mbi 165,000 pacientë zbuloi se statinat nuk ulin nivelin e kolesterolit në gjysmën e të gjithë pacientëve, si dhe një kishte shpresuar. Sipas këtij studimi, niveli i dëshiruar i kolesterolit të ulët ende nuk u arrit në shumë pacientë edhe pas dy vjetësh përdorimi të statinës. Për më tepër, 22,798 pacientë zhvilluan sëmundje kardiovaskulare pavarësisht marrjes së statinave - edhe pse statinet kishin ulur në mënyrë optimale nivelin e kolesterolit në 10,656 prej këtyre pacientëve, gjë që tregon se jo vetëm që është e sigurt për parandalimin e sëmundjeve kardiovaskulare duhet të shkojë në nivelin e kolesterolit. Statinat dhe efektet e tyre anësore nuk janë zgjidhja e vetme Statinat nuk duket se janë ilaçi i fundit çudibërës. Dhe kështu lind pyetja, si mund të arrihet qëllimi - një jetë më e gjatë dhe e shëndetshme për zemrën - në një mënyrë tjetër, domethënë pa efekte anësore? Nëse do të ndiqnit rrugën holistike në vend të statinave, rreziku kardiovaskular do të binte dy ose tre herë. Sepse tani presioni i gjakut gjithashtu po bie, niveli i sheqerit në gjak po rregullon vetveten, pesha e tepërt zhduket, lodhja kronike zhduket, dhimbja e kyçeve ulet, tretja përmirësohet, fitnesi rritet dhe shumë më tepër. Dhe e gjithë kjo pa shpatën Damocles të efekteve anësore, e cila varet mbi kokën tuaj nën "mbikëqyrjen" mjekësore konvencionale. Në lidhjen e mëparshme ne përshkruajmë se si ju mund të ulni nivelin e kolesterolit tuaj natyrshëm ose si mund të punoni natyrshëm për një sistem të shëndetshëm kardiovaskular. Burimi i artikullit: "Statine: Nebenwirkungen der Cholesterinsenker" - Zentrum der Gesundheit

Dietë pa gluten: e lehtë dhe e shijshme! Shumë njerëz e lidhin një dietë pa gluten me mos ngrënien e ndonjë gjëje që ka shije veçanërisht të mirë. Por në thelb nuk keni nevojë të bëni pa asgjë. E vetmja gjë e rëndësishme është të dini se cilat produkte përmbajnë gluten. Thjeshtë ato të shmangen dhe zëvendësohen me produkte pa gluten. Gluteni: I preferuari i industrisë ushqimore Gluteni është një lloj proteine ngjitëse që gjendet në shumicën e llojeve të drithërave. Përmbajtja e glutenit në grurë është veçanërisht e lartë. Gruri është kultivuar për shekuj në mënyrë të tillë që së pari rendimenti dhe së dyti përmbajtja e glutenit është veçanërisht e lartë. Kjo sepse gluteni është përbërësi magjik në industrinë ushqimore. Përdoret si stabilizues, trashës, agjent xhel, bartës i aromës, agjent aromatizues dhe ngjyrosës. Në veçanti, gluteni siguron që buka dhe simitet të priten lehtë dhe të mos copëtohen. Prandaj, gluteni përdoret në pothuajse çdo produkt ushqimor të prodhuar në mënyrë industriale. Dhe jo vetëm kaq: Gluteni mund të gjendet edhe në ilaçe, pasta dhëmbësh dhe produkte kozmetike. Si rezultat, nuk është aq e lehtë për të shmangur plotësisht glutenin në fillim. Nëse po pyesni në këtë pikë PSE në botë duhet të dëshironi të shmangni glutenin, ju lutemi lexoni artikujt tanë mbi disavantazhet shëndetësore të glutenit, p.sh. B. këtu: Gluteni: a është shkaku i Hashimotos? Gluteni promovon obezitetin Gluteni dhe autizmi Ose ndoshta ju tashmë keni probleme shëndetësore dhe nuk e dini nga vijnë. Atëherë mund të jeni të interesuar për këtë artikull: Gjashtë shenja të intolerancës ndaj glutenit Më poshtë është një listë e ushqimeve që përmbajnë ose mund të përmbajnë gluten: Ushqimet që përmbajnë gluten: Kokrra të tilla si gruri, thekra, elbi, tërshëra, spelja, jeshile, einkorn, zmerile, kamut dhe produktet e bëra prej tyre Miell, bollgur, elb margaritar, niseshte, thekon drithërash, muesli Makarona, petë, bukë, simite, baguette, bukë të sheshtë Gnocchi, petulla, Thërrimet e bukës dhe produktet e bukës si p.sh. mish i pjekur me prezëll, peshk i pjekur prezëll, djathë i pjekur prezëll Bukë mishi, qofte dhe produkte të tjera të mishit të grirë Seitan dhe produktet që përmbajnë seitan Pica Shumë ushqime të gatshme Ëmbëlsira, byrekë, copa pastash të pastruara, Biskota, bare granola Konet e akullores Shkopinj me gjevrek, snacks Birra Lista tjetër duhet të përfshijë ato produkte që MUND të përmbajnë gluten. Këtu do të kishte kuptim - të paktën nëse vërtet dëshironi ose duhet të jetoni plotësisht pa gluten - nëse kontaktoni prodhuesin para se ta blini ose konsumoni atë. Gluten i fshehur: Salcat e gatshme (përfshirë salcat e kalitur si soja dhe salca e peshkut), salcat e gatshme, supat e gatshme Ilaçet, pasta e dhëmbëve dhe produktet kozmetike siç janë shkopinjtë e balsamit të buzëve Aromat, ngjyrat, stabilizuesit, trashësit, agjentët e xhelit, përforcuesit e aromës Brumë e ngrënshme për lojë Patate të skuqura Kroketa, petulla me patate Produktet e qumështit me preparate frutash Disa produkte me pak yndyrë Preparate krem djathi me barishte Suxhuk dhe salcice Vezë të fërguara në restorante ose hotele Puding, akullore, krem nougat arre Patate të skuqura, dhe messhujta tjera cokollate Ketchup, mustardë dhe salca të kalitur si salcë soje, salcë peshku dhe të tjera Përzierjet e erëzave Pije të modës, limonada Çaj ose kafe me shije Pluhurin i kakaos me aditivë Ne gjithashtu kemi mbledhur informacione të mëtejshme mbi burimet e fshehura të glutenit për ju këtu: Nëntë burime të fshehura të glutenit Sidoqoftë, në mënyrë që të mos tronditeni aq shumë dhe të mos mendoni se nuk mund të hani asgjë, më poshtë është lista pozitive me të gjitha ato produkte / ushqime që janë pa gluten: Ushqimet pa gluten: Orizi, orizi i egër, misri, meli, hikërror, amaranti, quinoa dhe produkte të bëra nga të gjitha këto drithëra dhe pseudo-kokrra (p.sh. miell, thekon, kokrra) arra Farat e vajit (fara liri, susami, farat e kungullit, farat e lulediellit, etj.) bishtajore fruta dhe perime Sallatat (kini kujdes me salcat e gatshme) Patate dhe niseshte patate Gështenja dhe produktet e bëra prej tyre (p.sh. miell gështenje, thekon gështenje) Miell delli, miell soje, miell teff, miell qiqrash, miell kokosi, miell kërpi, miell lupine, miell bajame qumësht dhe produkte qumështi Vajra vegjetale të ndryshëm nga vaji i embrionit të grurit Mish, peshk, ushqim deti Vezë Tofu dhe qumësht soje Produktet e kokosit dhe kokosit (miell kokosi, vaj kokosi, sheqer i lulëzimit të kokosit, gjalpë kokosi, thekon kokosi, etj.) Mjaltë dhe shumë ëmbëlsues alternativë si shurup panje, shurup agave, shurup molle, shurup orizi, yavon si shurup ose jakon si pluhur etj (malt elbi nuk është më mirë) erëza dhe barishte të pastra (kini kujdes me përzierjet) lëngje të pastra frutash, ujë, çaj (pa shije) pluhur kakao të pastër Verë dhe shampanjë Lidhës pa gluten: niseshte patate, miell orizi, niseshte misri, kudzu, Përfitimet e dietës pa gluten Nëse tani hani pa gluten, ju automatikisht keni avantazhin që në të ardhmen jo vetëm që do ta mbroni trupin tuaj nga gluteni, por edhe nga të gjithë aditivët kimikë që gjenden në shumicën e vakteve të gatshme. Mënyra më e lehtë për të kaluar në një dietë pa gluten është të filloni duke gatuar dhe pjekur gjithçka të freskët në shtëpi. Në këtë mënyrë ju gjithmonë e dini saktësisht se çfarë është në të vërtetë në ushqimin tuaj dhe shpejt merrni një ndjenjë për atë që mund të porosisni jashtë shtëpisë tuaj, domethënë në restorante ose hotele, dhe çfarë më mirë jo. Tani ka rafte të tëra me produkte të gatshme pa gluten si pica, bukë, simite dhe shumë më tepër në supermarkete, farmaci dhe dyqane të ushqimeve të shëndetshme. Por për fillim këshillohet të piqni dhe gatuani vetë në mënyrë që të njihni mundësitë alternative të kuzhinës pa gluten. Përveç kësaj, produktet e gatshme pa gluten nga rafti janë pa gluten, por ky është shpesh kriteri i vetëm. Aditivët tipikë kimikë të ushqimit janë ende të përfshirë. Ai gjithashtu mund të përmbajë substanca që supozohet se imitojnë vetitë e glutenit që mungon. Këtu do të gjeni rubriken me receta pa gluten . Recetat tona janë pa gluten, të shëndetshme dhe në të njëjtën kohë vegane, domethënë thjesht me bazë bimore. Zbuloni bukë, simite, pica, ëmbëlsira, krepa dhe pasta të shijshme me ne - të gjitha pa gluten, të shijshme dhe të shëndetshme. Pa gluten nuk është gjithmonë pa gluten Për t'i bërë gjërat më keq, të ashtuquajturat produkte të gatshme pa gluten mund të përmbajnë ende gluten. Sepse sipas rregullores KE numër 41/2009 të 20 janarit 2009, ushqimet mund të etiketohen "pa gluten" nëse ato kanë një përmbajtje gluteni jo më shumë se 20 mg / kg (= 20 ppm (ppm = pjesë për milion)) - e cila natyrisht mund të jetë problematike për intolerancat shumë të ndjeshme ndaj glutenit. Pra blini ushqime të freskëta dhe krijoni pjata të shijshme. Ju jeni të garantuar të keni sukses me recetat e mëposhtme. Receta pa gluten për mëngjes Nuk mund ta imagjinoni mëngjesin pa bukë dhe simite? As nuk keni pse! Ju lehtë mund të piqni vetë bukën pa gluten dhe simite tuaja pa gluten. A preferoni muesli? Nuk ka problem! Një muesli pa gluten i bërë vetë përzihet në më pak se 15 minuta dhe gjithashtu mund të ruhet për shumë javë në kavanoza magazinimi të mbyllura mirë. Simitet të dielën pa gluten Kjo recetë bën rreth 25 simite. Nëse jeni duke pjekur pa gluten për herë të parë, merrni kohën tuaj të shtunën me qetësi dhe provoni të piqni simite dhe bukë me miell të ndryshëm në paqe. Miellrat pa gluten bëjnë një brumë më ngjitës dhe janë më të vështira për tu përpunuar sesa mielli i grurit, për shembull. Por mos lejoni që kjo t'ju dekurajojë. Me pak praktikë, shpejt do të bëheni një profesionist pa gluten! Simitet dhe bukën mund t’i ngrini pas pjekjes dhe ftohjes dhe më vonë t’i shkrini dhe t’i piqni të freskëta sipas kërkesës. Në këtë mënyrë ju mund të keni një furnizim për të gjithë javën dhe të mos keni stres në mëngjes. Përbërësit: 1 kilogram miell pa gluten për bukë ose simite ose një përzierje pjekje nga dyqanet e ushqimeve të shëndetshme Kushtojini vëmendje përbërësve dhe udhëzimeve të pjekjes për një përzierje pjekje të gatshme për përdorim. Nëse tashmë përmban kripë dhe / ose maja të thatë, nuk keni pse ta shtoni këtë natyrisht. Sidoqoftë, nëse përdorni vetëm një përzierje mielli, atëherë do t'ju nevojiten përbërësit e mëposhtëm: 2 lugë çaji kripë 750 mililitra ujë të vakët 1 kub farë të freskëta buke (përafërsisht 42 gram) Farat e lulekuqes, farat e susamit, farat e lulediellit ose farat e kungullit mund të spërkaten sipas dëshirës Përgatitja: Përzieni miellin dhe kripën në një tas përzierës dhe bëni një pus në qendër. Shpërndani farën e bukës mirë në ujë të vakët dhe pastaj derdhni ngadalë në pusin e miellit. Përziejini dhe gatuajini gjithçka ngadalë dhe tërësisht derisa të merrni një brumë të butë. Mbulojeni dhe lëreni brumin të pushojë për rreth një orë në një vend të qetë dhe të ngrohtë. Tani formoni toptha të vegjël të rrumbullakët dhe vendosini simite në një tepsi pjekje me letër pjekje. Para pjekjes, lyejini simitet me ujë të vakët dhe spërkatini me fara susami, fara lulekuqe ose fara të tjera sipas dëshirës. Piqni simitet në furrën e parangrohur për 10 minuta në 250 gradë dhe më pas për 20 minuta në 220 gradë. Buka e errët pa gluten Kjo bukë gjithashtu mund të jetë e para-pjekur dhe e prerë në feta dhe e ngrirë. Ju mund të shkrini dhe shijoni feta individuale shumë shpejt siç kërkohet. Nëse i vendosni feta bukë direkt nga frigorifer në toster për tu shkrirë, sigurohuni që tosteri të mos jetë i mbushur me bukë që përmban gluten, përndryshe thërrimet e bukës do të kontaminojnë bukën tuaj pa gluten me gluten. Nëse jeni shumë të ndjeshëm ndaj glutenit dhe jetoni me disa njerëz në një familje, është mirë që të blini dy nga këto pajisje shtëpiake dhe t'i etiketoni ato në mënyrë që ndihmësit tuaj pa gluten, të tilla si tosteri, tiganët dhe veglat e tjera të kuzhinës të jenë të ndara nga të tjerët (në sirtarin e tyre) të mos bini në kontakt me gluten. Përbërësit: 500 gram përzierje pjekje pa gluten për bukë të errët - në cilësi organike Edhe këtu, së pari i kushtoni vëmendje udhëzimeve për produktin e zgjedhur! 50 mililitra vaj luledielli 400 mililitra ujë të vakët 1 kub farë buke të freskët (përafërsisht 42 gram) Përgatitja: Shpërndani faren e bukës ne ujë të vakët. (Këshillë: nëse shtoni pak sheqer me lule kokosit, fara do të shpërndahet edhe më shpejt.) Vendoseni miellin në një tas përzierës. Ngadalë shtoni ujin dhe vajin njëra pas tjetrës dhe gatuajeni gjithçka në një brumë të lëmuar. Derdhni brumin në një tavë buke të me leter pjekje dhe lëreni të pushojë për të paktën një orë në një vend të ngrohtë dhe të qetë. Brumi duhet të jetë dukshëm më i madh pas një ore. (Nëse ju duket shumë e rëndë të vendosni letër për pjekje në tavën e bukës, ju mund të përdorni një formë silikoni. Ju mund ta hiqni lehtë bukën nga forma e silikonit pas pjekjes dhe ftohjes.) Pritini brumin gjatë në krye në mes dhe piqni bukën në furrën e nxehur për 10 minuta në 230 gradë dhe më pas për 40 minuta në 160 gradë. Lëreni bukën të ftohet në një raft teli para se ta prisni në feta dhe ndoshta ta ngrini. Muesli frutash pa gluten Kjo recetë mund të përgatitet në pak minuta dhe të ruhet në një kavanoz ruajtës të mbyllur mirë. Kështu që ju mund të keni mueslin tuaj pa gluten çdo mëngjes dhe të rimbushni bateritë tuaja për ditën. Përbërësit: 250 gram thekon misri pa gluten 150 gram thekon meli 150 gram amarant të fryrë 100 gram bajame ose arra Cashew 100 gram rrush të thatë 100 gram fara luledielli 100 gram chips banane 100 gram copa molle të thata 80 gram thekon kokosi ose chips kokosi Përgatitja: Përziejini të gjithë përbërësit tërësisht dhe ruajini në një kavanoz ruajtjeje të mbyllur mirë. Për mëngjes, përzieni 3 deri në 5 lugë muesli me fruta të freskëta, lëng ose një pije perimesh sipas dëshirës tuaj (p.sh. qumësht bajame , qumësht tërshëre ose të ngjashme). Nëse hani produkte të qumështit, sigurisht që mund të përdorni edhe kos organik, kuark organik ose të ngjashme. Kujdes! Fletët e misrit pa gluten janë bërë nga mielli i misrit. Sidoqoftë, misri përmban proteinën zein, e cila është e ngjashme me glutenin. Prandaj, disa njerëz të cilëve nuk u lejohet të hanë gluten shpesh nuk mund të tolerojnë as produktet e misrit. Një alternativë këtu janë z. B. thekon gështenje ose chips kokosi. Receta pa gluten për messhujta Sidomos në fillim të një ndryshimi në dietë, është e rëndësishme që gjithmonë të keni me vete ushqime të vogla. Nëse jeni uritur papritur, nuk keni pse të blini diçka që mund të përmbajë gluten nga nevoja. Snacks klasike të tilla si fruta të freskëta (banane, mollë ose perime të papërpunuara) janë pa gluten dhe super të shëndetshme. Vafllat e orizit janë gjithashtu të mira dhe mund të mbushen në shtëpi dhe të merren nëse dëshironi. Por ndoshta ju thjesht dëshironi një bar ose diçka më mbushëse në mes. Atëher provoni recetat e mëposhtme pa gluten: Katërkëndshe me fruta dhe arra Kjo recetë është e mjaftueshme për dy tepsi. Ju gjithashtu mund të shtoni copa të vogla çokollate në brum, por sigurohuni që çokollata të përbëhet vetëm nga gjalpë kakao, kakao dhe sheqer dhe është e garantuar të mos përmbajë gluten. Përbërësit për dy tepsi përafërsisht 30 x 35 cm: 50 gram bajame të prera në feta 50 gram fara kungulli 50 gram fara luledielli 50 gram amarant të fryrë 150 gram thekon mel 50 gram lajthi të copëtuara 50 gram arra të copëtuara 50 gram fiq të thatë 50 gram rrush të thatë 2 lugë shurup orizi ose një ëmbëlsues tjetër pa gluten 3-4 lugë gjalpë bajame të bardhë 340 g mus molle 2 lugë fara chia të bluara Lëng nga 1 limon organik Përgatitja: Përziejini të gjithë përbërësit së bashku përveç pesë të fundit (nga shurupi i orizit). Përzieni shurupin e orizit me gjalpin e bajames, mollën dhe farat chia dhe më pas përziejeni mirë këtë krem me përzierjen e arrave dhe frutave të thata. Përhapeni përzierjen në dy tepsi pjekje të veshura me letër furre dhe spërkateni me pak lëng limoni të shtrydhur. Tani piqni shufrat e arrave me shije frute në furrën e nxehur më parë në 180 gradë për 20 minuta. Pas ftohjes, preri në katerkendsha. Sallatë kuinoa me ngjyra Kjo recetë jep 4 racione dhe mund të përgatitet në 30 minuta. Ju mund ta shijoni sallatën të ngrohtë dhe të ftohtë dhe për këtë arsye ta merrni me vete në zyrë. Për më tepër, sallata përmban shumë proteina të vlefshme, shumë vitamina dhe lëndë ushqyese të rëndësishme dhe ju bën të ndiheni të ngopur për një kohë të gjatë. Përbërësit: 80 gram kuinoa me ngjyrë (një përzierje e quinoa të bardhë, të kuqe dhe të zezë) 1 spec i verdhë 1 kungulleshë 1 karotë 2 lugë gjelle vaj ulliri Kripë dhe piper për erëza Barëra të freskëta (majdanoz, qershi ose borzilok) Përgatitja: Lani kokrrat e quinoa tërësisht me ujë të ngrohtë për të larë substancat e hidhura në lëvozhgat e jashtme. Ziejeni quinoan në 2.5 herë sasinë e ujit për 15 minuta dhe më pas lëreni të thith edhe për 5 minuta të tjera. Pritini karrotën, specin dhe kungulleshen në kube dhe skuqni perimet në vaj ulliri në këtë mënyrë në mënyrë që perimet të jenë të skuqura lehtë, por ende të freskëta. Përziejini kuinoan me perimet dhe shijoni sallatën me kripë, piper dhe barëra të freskëta si majdanoz ose borzilok. Receta pa gluten për pjatën kryesore Shumë gjella janë natyrisht pa gluten kur gatuhen të freskëta. Për shembull, nëse ju pëlqen të hani patate të ziera me perime të freskëta dhe ndoshta një biftek organik, një fileto peshku, një tofu ose një recetë veze organike, ju keni një pjatë të mrekullueshme pa gluten dhe pa pasur nevojë të hiqni dorë nga ushqimet. Por edhe pica, lazanja dhe produktet e bukës nuk janë tabu për ju, përderisa përgatitni gjithçka vetë me miell pa gluten-ose blini produkte përkatëse pa gluten. Por përtej picave dhe të ngjashme, ka shumë më të mirë dhe më të shëndetshme saqë duhet patjetër të provoni së pari kuzhinën e ushqimit të freskët pa gluten, si p.sh. galetat franceze. Galata franceze (petulla me hikërror) Galettes janë një specialitet bretonik i bërë nga mielli i hikërror me mbushje të ndryshme të përzemërta. Shtoni një sallatë jeshile dhe do të mahniteni. Përbërësit: 250 gram miell hikërror 3 vezë 500 mililitra ujë 1 majë kripe Vaj për tiganisje Përgatitja: Fillimisht përzieni miellin e hikërror me vezët dhe më pas shtoni ngadalë ujë dhe pak kripë. Kur brumi të përzihet derisa të jetë i qetë, lëreni të pushojë për një orë. Ndërsa brumi pushon, ju mund të keni gati përbërësit për mbushjen tuaj të preferuar. Për shembull, mund të përdorni feta kërpudha të prera hollë, proshutë të zier organike, djathë të grirë nga Gouda organike ose djathëra të tjerë të pastër natyralë, thekon spinaq, djathë organik të deleve ose djathë të freskët organik natyral, domate të holla, feta paprika ose kungulli ose çfarëdo që dëshironi si për mbushjen tuaj, përgatituni. Organizoni gjithçka në mënyrë që të vendosni shpejt mbushjen në brumin e petullave kur piqeni. Ngrohni një tigan jo ngjitës me pak vaj mbi nxehtësinë mesatare. Pastaj shtoni një lugë të vogël brumi në tigan dhe tundeni tiganin për të bërë një brumë shumë të hollë për petulla. Kur pjesa e poshtme e brumit të marrë ngjyrë kafe të artë, kthejeni brumin në tigan. Tani mbuloni galetën në tigan me mbushjen e zgjedhur dhe palosni me kujdes skajet e galetës në mes në mënyrë që të krijohet një katror. Kur galeta ka ngjyrë kafe të artë nga të dyja anët, bëhet. Një sallatë krokante, jeshile shkon shumë mirë me këtë pjatë të përzemërt. Supë me kunguj dhe presh Supat natyrisht që mund të integrohen mrekullisht në kuzhinën pa gluten, pasi përgatitja e tyre pa gluten nuk është problem nëse shmangen supat e gatshme. Supa me kunguj dhe presh është një ëmbëlsirë në ditët e ftohta dhe mund të shtoni perime të tjera në supë në varësi të disponimit tuaj. Përbërësit: 1 kungull të vogël Hokkaido 1 presh 1 qepë 500 mililitra mëlmes perimesh vaj ulliri Kripë, piper dhe barishte të freskëta për erëza Vaji i farave të kungullit dhe farat e kungullit për zbukurim Përgatitja: Pritini një qepë në kube të vogla dhe skuqini në pak vaj ulliri në një tigan të madh mbi nxehtësinë mesatare. Ju mund të përdorni kungullin Hokkaido me lëvozhgën. Nëse kjo nuk është ajo që dëshironi, zhvisheni së pari. Lani preshët. Pritini të dyja në copa të vogla dhe shtoni perimet tek qepët në tenxhere. Kur perimet të jenë avulluar për disa minuta, shtoni lëngun e perimeve. Lëreni supën të ziejë për rreth një orë derisa perimet të jenë të buta. Shijoni me kripë dhe piper, nëse dëshironi, mund të shtoni edhe një majë thike kurkuma. Bluajeni supën shumë mirë në mikser ose me një blender dore dhe, nëse është e nevojshme, kullojeni supën përmes një sitë të imët. Së fundi, spërkoni supën për shije me kripë, piper dhe majdanoz ose qepë. Shërbejeni supën me disa pika vaj të farës së kungullit dhe spërkateni me disa fara kungulli të pjekur. Sallatë dimërore Kjo sallatë ofron një larmi shijesh dhe është super e shëndetshme. Ju tashmë mund të ngopeni me sallatën tuaj ose ta shërbeni (atëherë në pjesë më të vogla) me një pjatë kryesore. Përbërësit: 2 shkopinj sallatë çikore 2 portokall 50 gram rrush të thatë 50 gram arra 2 lugë çaji lëng të shtrydhur nga një limon organik 1 lugë gjelle vaj arre Kripë dhe piper për erëza Përgatitja: Lani sallatën e çikores dhe priteni kërcellin e bardhë nga mesi. Pastaj preni sallaten në shirita shumë të hollë. Pritni portokallet feta Pritini arrat në copa të vogla. Vendosni sallaten, portokall, rrush të thatë dhe arra në një tas. Përzieni së bashku lëngun e limonit, vajin e arrës dhe pak kripë dhe piper dhe më pas përziejeni salcën me sallatën. Këshillë: Sallata ka përbërës pak të hidhur, me shije frute, të ëmbël, të shijshme, të kripura, të nxehta dhe të tharta dhe shpaloset në gojë në një kënaqësi të vërtetë kulinare. Sidoqoftë, nëse çikorja ka shije shumë të hidhur, mund të shtoni pak mjaltë në sallatë. Një avokado gjithashtu ka shije shumë të mirë në këtë përzierje! Tortë pa gluten Tortë pa miell gruri? A mund të ketë edhe shije të mirë? Po, dhe si! Dhe mbi të gjitha, e lëngshme - pa asnjë gluten. Provoje. Recetat e mëposhtme janë pa gluten, por jo domosdoshmërisht vegane. Ato gjithashtu përmbajnë sheqer dhe shumë përbërës të tjerë që shumë nga lexuesit tanë nuk i përdorin më. Ju lutemi vini re këtu se ne gjithashtu do të donim të sugjeronim receta për të sapoardhurit në kuzhinën pa gluten. Sepse një tortë bazë ose një tortë me përbërës të shumtë të rinj për të cilët një i sapoardhur nuk ka dëgjuar kurrë, shpesh nuk inkurajon zbatimin. Prandaj, ka shumë më shumë kuptim që shumë njerëz të ecin hap pas hapi dhe të ndjejnë një kuzhinë të re që do të bëhet më e shëndetshme me kalimin e kohës. Por tani ja recetat e nivelit fillestar pa gluten: Torte me bajame Së pari, kjo tortë është shumë e lehtë për tu pjekur, së dyti, ajo gjithmonë ka sukses, së treti, nuk kërkon as pluhur pjekje dhe së katërti, lista e përbërësve mund të jetë e ndryshme. Sigurisht, është e shijshme gjithsesi. Përbërësit: 5 vezë organike 250 gram gjalp organik 250 gram sheqer të luleve të kokosit 250 gram kokrra bajame të bluar (alternativisht kokrra lajthie ose kokosit të tharë) pak gjalpë për të lyer tepsin Përgatitja: Ndani vezët në të verdhat dhe të bardhat. Së pari, rrihni të bardhat e vezëve shumë fort dhe vendosini në frigorifer. Tani trazoni të verdhat e vezëve, sheqerin dhe gjalpin (gjalpi duhet të jetë në temperaturën e dhomës) derisa të shkumëzohet. Pastaj përziejini me kujdes bajamet e bluara. Në fund, palosni të bardhat e vezëve në masë. Lyejeni një tepsi me pak gjalpë dhe mbushni brumin e tortës në kallëp. Piqeni tortën në furrën e nxehur më parë në 160 gradë për rreth 45 minuta. Këshillë: Nëse dëshironi, mund të derdhni me çokollatë mbi tortë pas pjekjes. Për ta bërë këtë, shkrini një kuverturë në një banjë me ujë dhe lyejeni çokollatën mbi tortë me një furçë. Për të dekoruar, mund të spërkatni disa bajame të prera e sipër. Desertet pa gluten Ka kaq shumë krijime të mrekullueshme të ëmbëlsirave që bëhen natyrshëm pa miell ose gluten. Kjo kategori përfshin të gjitha sherbetet e bëra në shtëpi, krijimet e akullores, ëmbëlsirat e frutave dhe gjithashtu pralinat e bëra në shtëpi ose një fondue me fruta çokollate, nëse përdorni çokollatën e duhur për to. Nëse jeni në restorant, thjesht pyesni kuzhinierin nëse nuk jeni të sigurt për ëmbëlsirën tuaj të dëshiruar nëse mielli është përdorur si agjent lidhës në fund të fundit. Për të gjitha pjatat në restorante ose hotele që përmbajnë vezë, duhet të flisni me kuzhinierin paraprakisht, sepse shpesh në gastronomi nuk përdoren vezë të freskëta, por përzierje vezësh nga paketat. Këto përzierje pothuajse gjithmonë përmbajnë gluten. Prandaj sigurohuni që të pyesni nëse vezët e freskëta janë përdorur vërtet. Rostiçeri pa gluten Çokollata është veçanërisht e popullarizuar. Çokollata e blerë nuk është gjithmonë pa gluten. Prandaj, është më mirë ta bëni vetë! Rastësisht, kjo funksionon me shumë pak përbërës, kështu që shumë lehtë dhe gjithashtu shumë shpejt. Ju mund të zbuloni se si mund ta bëni vetë çokollatën këtu: Çokollata - ja vlen ta provoni! Këshilla praktike për jetën e përditshme Nëse nuk doni të hani gluten, gjëja e parë që duhet të bëni është të hidhni një vështrim të afërt në kuzhinën tuaj. Rendisni gjithçka që përmban gluten nga furnizimet tuaja ushqimore dhe jepni atë miqve, fqinjëve ose institucioneve shoqërore . Nëse jetoni me disa njerëz në të njëjtën familje, vendosni qilarë të veçantë. Një dollap ose sirtar ekskluzivisht për ushqim pa gluten, tjetri për pjesën tjetër të familjes ose shokun e dhomës. Rregullat e kuzhinës pa gluten Ushqimet si gjalpi që përdoren nga të dyja palët blihen më së miri dy herë dhe shënohen një herë për përdorimin tuaj të vetëm. Nëse keni një kufi zero të tolerancës ndaj glutenit, atëherë mjafton që një anëtar i familjes të marrë gjalpin me thikën e tij dhe ta përdorë atë për të përhapur ne një simite gruri normal. Pas kësaj, gjalpi është mjaft i kontaminuar me gluten për të shkaktuar të gjitha simptomat tek ju. Ju gjithashtu duhet të ndani të gjitha veglat e kuzhinës. Dërrasat prej druri dhe lugët prej druri përmbajnë sasi të mjaftueshme të glutenit në brazdat dhe çarjet më të vogla që nuk mund t'i hiqni prej tyre. Ose blini dërrasa të reja ose vegla të bëra prej çeliku inox ose plastike që mund t’i pastroni lehtësisht në pjatalarëse. Edhe makinat më të mëdha të tilla si hekura për waffle, toster, kallëpe pjekje, makina kuzhine dhe miksera dore nuk mund të përdoren më së bashku. Sidoqoftë, blerja e një mulli të ri mielli është veçanërisht i rëndësishëm nëse planifikoni të bluani miellin tuaj. Një mulli që është përdorur tashmë nuk mund të pastrohet në mënyrë të tillë që të mund të hiqni plotësisht glutenin. Prandaj, mos bluani miell në një dyqan ushqimesh të shëndetshme. Rreziku i kontaminimit është shumë i madh atje. Mbani gjithmonë sipërfaqen e punës të pastër dhe pa mbeturina. Sigurohuni që simitet dhe bukët që përmbajnë gluten të vendosen në një shportë bukë të ndryshme nga ato pa gluten. Sigurohuni që të mos përdorni thika për prerjen e bukës për simite pa gluten dhe me gluten së bashku. Nëse piqni diçka në furrë, gjithmonë vendosni letër pjekje nën produktet tuaja të pjekura pa gluten. Kjo do të parandalojë që rafti ose tabaka për pjekje të kontaminojnë produktet tuaja të pjekura. Vaji i skuqjes së thellë ose uji i gatimit që tashmë ka rënë në kontakt me ushqimet me gluten nuk duhet të përdoren më për ushqime pa gluten. Nëse fëmija juaj është eshte intolerant ndaj glutenit dhe i jepen si dhurate (nga gjyshi, gjyshja etj) ëmbëlsira që përmbajnë gluten, atëherë lërini të vijnë tek ju. Atëherë do të keni një kuti karamele pa gluten nga e cila fëmija juaj mund të zgjedhë diçka në këmbim të dhuratës. Nëse merrni çokollata ose delikatesa të tjera si dhurate, telefononi në linjën telefonike të prodhuesit dhe pyesni për të gjithë përbërësit, veçanërisht glutenin. Nëse jeni të sigurt se nuk përmban gluten, shijoni dhuratën tuaj, përndryshe dikush tjetër do të jetë i lumtur për të. Këshilla për pushime pa gluten Me një përgatitje të vogël, udhëtimi ajror tani është i mundur pa gluten edhe në udhëtime të gjata. Porositni ushqim pa gluten në bord kur rezervoni fluturimin tuaj, nëse është e mundur. Disa kompani nuk e ofrojnë këtë shërbim, kështu që ju duhet të kujdeseni vetë për ushqimin tuaj në bord. Për ta bërë këtë, mund të jetë e nevojshme të aplikoni për bagazhe shtesë në kohën e rezervimit ose të miratoni një lejim shtesë të bagazheve. Sigurohuni që ta keni konfirmuar këtë me shkrim, në mënyrë që të mos ketë diskutime të gjata në sportelin e regjistrimit më vonë. Rekomandohet gjithashtu një certifikatë mjekësore për importin e produkteve pa gluten. Pyesni paraprakisht për rregulloret e importit të vendit tuaj të pushimeve. Ka disa gjëra për t'u marrë parasysh në hotele dhe restorante. Mëngjesi zakonisht ofrohet si Buffet. Nëse sillni bukën ose mueslin tuaj me vete, sigurohuni që përdorni vetëm reçel, mjaltë, gjalpë ose llaqe të tjera në paketimin origjinal. Tabak të zbukuruar bukur, të hapur me reçel dhe pjata me djathë ose copa të ftohta sigurisht që nuk janë plotësisht pa gluten. Para se të porosisni, pyesni kuzhinierin (!) Në restorant nëse ai mund të përgatisë diçka pa gluten për ju. Ndonjëherë është e nevojshme të theksohet se ju duhet të përdorni lugët, tenxheret dhe tavat tuaja prej druri, të sapo pastruara. Nëse keni dyshime, shpjegojini kuzhinierit në detajet më të vogla se çfarë saktësisht duhet të përgatisë për ju dhe çfarë duhet t'i kushtojë vëmendje. Gjithmonë pyesni nëse supat dhe salcat janë bërë te fresketa dhe me çfarë janë të lidhura. Kur është fjala për pjatat me vezë, këmbëngulni që ato janë bërë në të vërtetë nga vezë të sapo plasaritura. Kujdes këshillohet gjithashtu me salcat dhe salcat e sallatës. Këto shpesh përgatiten paraprakisht dhe shtohen me aditivë që p Festoni festa pa gluten Nëse merrni një ftesë martese ose një ftesë për një festë tjetër, njoftoni nikoqirët për dietën tuaj pa gluten në kohën e duhur. Ju mund të ofroni që të kujdeseni për ëmbëlsira pa gluten, bukë ose pasta vetë. Në këtë mënyrë ju lehtësoni nikoqirët tuaj dhe mund të shijoni festimin pa shqetësime. Burimet e artikullit: Glutenfreie Ernährung: Leicht und lecker! - Zentrum der Gesundheit Gloria Lichtenfels: Wie Sie mit glutenfreier Kost wieder wunderbar beschwerdefrei leben!, 2012, ISBN: 978-3-95443-007-9 Dr. med. Maximilian Ledochowski: Wenn Brot und Getreide krank machen: Gluten-Intoleranz, Zöliakie – oder was sonst?, 2011, ISBN: 978-3-830437765

Dieta gjatë ushqyerjes me gji Çdo nënë dëshiron t'i sigurojë fëmijës së saj ushqimin më të mirë të mundshëm dhe për këtë arsye ka një interes të zjarrtë se si mund të ushqehet në mënyrë që qumështi i saj të jetë i cilësisë më të lartë të mundshëm. Cilësia ushqyese e qumështit të gjirit Çdo nënë dëshiron t'i sigurojë fëmijës së saj ushqimin më të mirë të mundshëm dhe për këtë arsye ka një interes të zjarrtë se si mund të ushqehet në mënyrë që qumështi i saj të jetë i cilësisë më të lartë të mundshëm. Është interesante këtu që përbërja makronutriente e qumështit të gjirit (d.m.th., proporcioni i yndyrës, karbohidrateve dhe proteinave) nuk mund të ndikohet shumë nga dieta e gruas. Prodhimi i qumështit ka prioritet kryesor për trupin e gruas që ushqehet me gji. Kjo do të thotë se edhe nëse nëna nuk ha mirë, qumështi i gjirit do të ketë përsëri të njëjtën përbërje ushqyese. Qëllimi i trupit është një foshnjë e ushqyer në mënyrë optimale, edhe nëse kjo ndodh në kurriz të shëndetit të nënës në afat të gjatë, sepse trupit të saj tani i mungojnë këto lëndë ushqyese ose mikroelemente. Më pas gruaja ndihet e pafuqishme dhe e dobësuar, gjë që duhet ndryshuar urgjentisht me një dietë të ndërgjegjshme dhe cilësore. Vetëm kur gruaja është shumë e kequshqyer (në vendet me zi buke) cilësia makronutriente e qumështit të saj vuan përfundimisht. Kërkesa për kalori gjatë ushqyerjes me gji Natyrisht, prodhimi i qumështit të gjirit kërkon një rritje të kërkesës për energji dhe kalori. Flitet për një kërkesë shtesë prej 200 deri në 600 kilokalori – në varësi të gjendjes së nënës (nënpeshë/mbipeshë) dhe oreksit të fëmijës. Kërkesa për proteina gjithashtu rritet pak (rreth 15 gram në ditë). Por ashtu si gjatë shtatzënisë, nëna do të konsumojë automatikisht sasinë e nevojshme shtesë të ushqimit përmes rritjes së oreksit. Sigurisht, përsëri, nuk ka të bëjë vetëm me konsumimin e më shumë kalorive (përndryshe mund të shtoni një qese patatinash në ditë ose disa hani çokollatë), por bëhet fjalë për konsumimin e këtyre kalorive me ushqime cilësore në mënyrë që ato të mbulojnë edhe nevojën shtesë për elementë gjurmë dhe substanca jetike. Elementet gjurmë, vitaminat dhe acidet yndyrore gjatë ushqyerjes me gji Mungesa në elementët gjurmë (jod, hekur), disa vitamina (vitamina B12, folate) dhe disa acide yndyrore (omega-3) mund të shfaqen edhe tek fëmija nëse vaktet e gruas nuk përmbajnë mjaftueshëm nga këto substanca. Meqenëse kemi diskutuar tashmë furnizimin e duhur të jodit dhe hekurit, furnizimin e saktë të acideve yndyrore omega-3 dhe furnizimin me vitaminë B12 (kërkesa për B12 gjatë ushqyerjes me gji: 5,5 mikrogramë në ditë), ju jeni njohur me këto fusha tashmë të mira. Për sa i përket acideve yndyrore omega-3, duhet shtuar në këtë pikë që gratë që preferojnë të mbulojnë nevojat e tyre për omega-3 me peshk duhet t'i kushtojnë vëmendje sa më poshtë: Peshku është shpesh i kontaminuar me metale të rënda këto ditë, veçanërisht peshqit e mëdhenj grabitqarë. që në fund të zinxhirit ushqimor. Këto metale të rënda (p.sh. metilmerkuri) janë shpesh të tretshëm në yndyrë dhe për këtë arsye do të hyjnë edhe në qumështin e gjirit dhe në këtë mënyrë prekin edhe foshnjën. Prandaj, veçanërisht gratë që ushqehen me gji duhet të preferojnë speciet e vogla të peshkut, pasi ato nuk janë aq të kontaminuara. Llojet e mëposhtme të peshqve, për shembull, duhet të jenë relativisht të pandotura: açuga, trofta e ujërave të ëmbla, kallamarët, tabani, polloku, harenga dhe sardelet. Në veçanti, duhet të shmangen ngjala, peshku shpatë, piku dhe toni. Megjithatë, këshillohet që herë pas here të kontrolloni internetin për gjendjen aktuale të gjërave dhe të bëni zgjedhjen tuaj jo vetëm sipas përmbajtjes së toksinave të peshkut, por edhe sipas kritereve ekologjike. Ka ende disa veçori të veçanta në lidhje me hekurin: Qumështi i gjirit përmban relativisht pak hekur (0.08 mg/100 ml), por gjithsesi pothuajse dy herë më shumë se qumështi i lopës. Prandaj, ushqimi i bërë në shtëpi për fëmijë i bazuar në qumështin e lopës mund të përshkruhet si i ulët në hekur. Megjithatë, përmbajtja e ulët e hekurit në qumështin e gjirit është e duhura për fëmijën. Së pari, foshnja lind me një rezervë të caktuar hekuri, e cila shterohet vetëm pas 6-9 muajsh të jetës, në mënyrë që të mos varet ekskluzivisht nga qumështi i gjirit si burim hekuri. Së dyti, nivelet e larta të hekurit do të ishin një faktor që do të favorizonte infeksionet. Dhe së treti, qumështi i gjirit përmban diçka të quajtur laktoferinë. Kjo është një proteinë që lidh hekurin me vetveten. Kjo e bën hekurin të papërdorshëm për bakteret, ndërkohë që e bën atë shumë më të disponueshëm për fëmijën. Në përgjithësi, foshnja mund të thithë 50 deri në 75 për qind të hekurit të qumështit të gjirit në gjak. Qumështi i lopës nuk është vetëm i ulët në hekur, por edhe i ulët në laktoferinë, prandaj hekuri i qumështit të lopës mund të absorbohet vetëm në sasi të vogla. Situata është edhe më e keqe në ushqimin industrial për fëmijë. Vetëm 7% e laktoferrinës që përmbahet në qumështin e gjirit gjendet atje. Kjo redukton në masë të madhe disponueshmërinë e hekurit të pranishëm në ushqimet komode. Pra, ju vendosni shumë hekur në formulë, domethënë 15 herë më shumë se sa gjendet në qumështin e gjirit, në mënyrë që të siguroni ende furnizimin me hekur përmes furnizimit më të lartë. Megjithatë, ju tashmë i dini disavantazhet e mundshme të furnizimit të lartë të hekurit. Pirja e duhur gjatë ushqyerjes me gji Natyrisht, prodhimi i qumështit kërkon edhe marrjen e vetëdijshme të lëngjeve, pasi foshnja gjithmonë “pi” me të.Megjithatë, ushqyerja optimale – e cila përfshin gjithsesi pirjen e rreth 1,5 deri në 2 litra ujë – siguron gjithashtu pije adekuate gjatë periudhës së ushqyerjes me gji. furnizim me lëngje. Sigurisht, jo i gjithë lëngu duhet të pihet në formë uji. Lëngjet e frutave dhe perimeve të freskëta të shtrydhura dhe ndoshta të holluara, çajrat bimorë dhe alkaline të pa ëmbëlsuar ose çajrat specialë të laktacionit (zakonisht të bëra nga kopër, qimnon, anise) janë gjithashtu të përshtatshme. Nga ana tjetër, me çajin e mentes dhe sherebelës, gruaja gjidhënëse duhet të tregojë kujdes, pasi që të dyja pengojnë prodhimin e qumështit dhe për këtë arsye zakonisht rekomandohen për heqjen e qumështit ose prodhimin e tepërt të qumështit. Ushqimet e ndaluara gjatë ushqyerjes me gji? Në thelb, nuk ka ushqime të ndaluara gjatë ushqyerjes me gji, përveç alkoolit (alkooli kalon në qumështin e gjirit). E njëjta gjë vlen edhe për kafeinën gjatë ushqyerjes me gji siç shpjegohet në Njësinë 1B "Shtatzënia". Patogjenët e listerisë dhe toksoplazmozës nuk mund të transmetohen nëpërmjet qumështit të gjirit, kështu që nuk ka më asnjë rrezik këtu pas shtatzënisë. Këshillat e zakonshme për të shmangur fryrjen, të thartë, pikante apo edhe hudhra duhet të trajtohen me kujdes, pasi si nënat ashtu edhe foshnjat janë të ndryshme dhe fryrja mund të ketë shkaqe shumë të ndryshme: Janë të pakta femrat që kanë dashur gjithmonë të hanë të gjitha llojet e pjatave me lakër dhe e bëjnë këtë pa problem gjatë ushqyerjes me gji, pa u ankuar foshnjat e tyre. Foshnjat e tjera, nga ana tjetër, janë më të ndjeshme dhe reagojnë me fryrje të forta dhe dhimbje barku kur nënat e tyre hanë perime që shkaktojnë gazra apo edhe (rrallë) kur buka e freskët ose pijet e gazuara janë në menu.Edhe pse në emër e kanë fjalën “lakër”, brokoli, lulelakra dhe kohlrabi janë përgjithësisht perime më të tolerueshme. Është treguar gjithashtu se një pozicion jo optimal i ushqyerjes me gji është shumë më shpesh përgjegjës për fryrjen dhe problemet e tretjes tek fëmija sesa një dietë potencialisht e fryrë. Pra, përpara se të shmangen perimet e shëndetshme, ia vlen të konsultoheni me një konsulent laktacioni që mund të ndërhyjë për ta korrigjuar këtë. Nëse nëna konsumon produkte qumështi, kjo mund të çojë jo vetëm në fryrje dhe dhimbje barku tek fëmija, por edhe në një alergji ndaj proteinave të qumështit tek fëmija. Edhe pse shumë ekspertë kundërshtojnë se proteina e qumështit mund të kalojë në qumështin e gjirit, praktika tregon se qumështi i lopës - në çfarëdo mënyre - mund të ndikojë tek foshnja. Në studimet e Prof Dr. B. Koletzko (Dr. von Spitali i Fëmijëve Haunersches, Mynih) vërtetoi se 10 deri në 15 për qind e fëmijëve me dhimbje barku kanë intolerancë ndaj proteinave të huaja që kanë kaluar në qumështin e gjirit. Në raste të tilla, edhe një abstenim një deri në dy javë nga produktet e qumështit mund të qartësojë lidhjen dhe të çojë në një përmirësim serioz të mirëqenies së fëmijës. Për sa i përket hudhrës, ka foshnja që e pëlqejnë shumë qumështin e gjirit me shije hudhre, ndërsa të tjerë ngurrojnë ta pranojnë atë. Agrumet ende kanë një reputacion për t'i lënduar foshnjat. Kjo mund të jetë e vërtetë për disa foshnja, por nuk është e vërtetë për shumicën. Nëse ka dhimbje, duhet të kontrollohet edhe kozmetika e foshnjës. Shpesh aplikohet shumë krem, dhe me produkte të papërshtatshme të parfumuara. Pra, bëhet fjalë për të vëzhguar nga afër fëmijën, pëlqimet, mospëlqimet dhe reagimet e tij dhe rregullimin e menysë në përputhje me rrethanat, por duke mos harruar se mund të ketë arsye të tjera për problemet me tretjen e foshnjës, përveç ushqimit. Në çdo rast, do të ishte për të ardhur keq të bëni pa ushqime të shëndetshme thjesht si një masë parandaluese, vetëm sepse ato janë në një listë të ndaluar që gjithsesi nuk vlen për të gjitha foshnjat. Në shumicën e rasteve, mund të supozohet se ushqimet që janë ngrënë dhe toleruar për një kohë të gjatë nuk do të shkaktojnë probleme as tek foshnja që ushqehet me gji. Nëse dëshironi të jeni në anën e sigurt, shmangni ushqimet kritike për ditët e para (bishtajoret si fasulet, thjerrëzat, etj., qepët, preshi, lakra, frutat me gurë, buka e freskët, etj.) dhe më pas futni ngadalë dhe gradualisht. ato në dietën tuaj. Nëse keni ndonjë pyetje në lidhje me ushqyerjen me gji, ju rekomandojmë të kontaktoni një konsulent holistik të laktacionit ose një mami. Grupet e ushqyerjes me gji gjithashtu shpesh ofrojnë mbështetjen e nevojshme. Në këtë mënyrë, problemet e ushqyerjes me gji zakonisht mund të zgjidhen shpejt. Ushqime të shpejta dhe të shëndetshme gjatë ushqyerjes me gji Gjatë ushqyerjes me gji, nuk është e pazakontë që nëna e re të pëlqejë të hajë shëndetshëm dhe me alkaline të tepërt, por thjesht nuk ka nervat apo kohën e nevojshme për përgatitje komplekse. Ëmbëlsirat, biskotat, patate të skuqura ose produkte të tjera të gatshme që mund të hapen shpejt dhe të futen në gojë hahen në asnjë kohë. Sigurisht që kjo është edhe më keq, pasi ka edhe ushqime të shëndetshme që përgatiten relativisht shpejt, por në të njëjtën kohë i japin nënës lëndë ushqyese dhe jetike të cilësisë së lartë. Më poshtë janë disa shembuj të vakteve fikse dhe të shëndetshme të ushqyerjes me gji, të cilat përgatiten më së miri në minutën e parë të lirë të ditës, në mënyrë që kur të keni uri të keni diçka gati: Ëmbël: Pjatë me fruta (dy ose tre lloje frutash të lara dhe të prera në feta) Shtrydhni disa portokall dhe i përzieni së bashku me një banane, një lugë gjalpë bajame dhe pak vanilje - kjo rezulton në një smoothie frutash freskues të mrekullueshëm (i cili sigurisht mund të shndërrohet shpejt edhe në një smoothie jeshile nëse dëshironi) Qumësht bajame ose qumësht susami Muesli tërshërë ose meli me fruta (përzieni thekon tërshërë ose meli me ujë ose një pije perimesh, fruta të thata dhe fruta të freskëta, rafinoni me fara luledielli, vanilje ose kanellë për shije) Njelmët: Perime të ziera shkurtimisht në avull, plus një pjesë meli, quinoa ose oriz kafe ose një grusht arra ose disa peshk Perime të ziera shkurtimisht në avull, pure si supë, të rafinuara me kripë barishte dhe një lugë vaj liri ose kërpi ose pak gjalpë Në verë, bëni pure domatet së bashku me avokado, rregulloni me kripë barishte dhe shijojeni si supë freskuese me bukë integrale dhe gjalpë. Grini avokadon me një pirun, spërkatni me lëng limoni ose portokalli të freskët, e rregulloni me kripë barishte dhe/ose thekon alga deti dhe hani me gjethe spinaq të larë ose luleradhiqe dhe disa arra shqeme Patate me xhaketë me djathë barishte bajame (përzieni gjalpin e bajames me kripë barishte, pak pije buke Kanne dhe barishte të freskëta) dhe një omëletë me vezë organike të skuqura shumë shpejt Bukë integrale e imët me lyerje perimesh ose me gjalpë dhe një omëletë veze organike me barishte. Feta tofu të skuqura me kube kungujsh të zier me avull. SHËNIM I RËNDËSISHËM Ky artikull është shkruar në bazë të studimeve aktuale (në kohën e publikimit) dhe është rishikuar nga profesionistë mjekësorë, por nuk duhet të përdoret për vetë-diagnostikim ose vetë-trajtim, kështu që nuk zëvendëson një vizitë te mjeku juaj. Prandaj, diskutoni gjithmonë çdo masë (qoftë nga ky apo një artikull tjetër) me mjekun tuaj fillimisht. Burimet e artikullit: Q endra e Shëndetit

Supë kremoze me bizele dhe hell të tymosur tofu Kjo supë e shkëlqyer me bizele ka shije të mrekullueshme kur konsumohet vetëm. Por në kombinim me kafshatat e tymosura të tofu, kjo supë e thjeshtë përfundimisht përsoset në shije. Përbërësit për 4 porcione: Për supën me krem bizele 350 g bizele, të ngrira 150 g presh - prerë në unaza të imëta dhe lani tërësisht 100 g selino - qërojeni dhe prerë në kube 1 cm 1 litër stok perimesh 100 ml krem tërshërë 2 lugë vaj kokosi 2 majë pluhur arrëmyshk 2 lugë qepë të grirë hollë Për hell të tofu 4 shkopa druri per hell 200 g tofu të tymosur - të prera në kube 1 cm 2 qep te kuqe - një e katërta ose e gjashta 2 lugë vaj kokosi 2 lugë salce soje ½ lugë çaji spec i kuq pluhur, e ëmbël 1/3 lugë çaji pluhur qimnon Kripë kristali dhe piper nga mulliri Përgatitja: Koha e parapërgatitjes: 15 minuta Koha e gatimit / pjekjes: 25 minuta Koha e pritjes: - Hapi i parë Së pari përgatitni përbërësit për supën me krem bizele. Hapi i 2 -të Ngrohni një tenxhere me 2 lugë vaj kokosi dhe avulloni unazat e preshit me kubikët e selinos për rreth 4 minuta. Shtoni 1 litër stok perimesh, lërini të ziejnë një herë dhe ziejini për rreth 10 minuta; sezonin me kripë dhe piper. Pastaj shtoni 350 g bizele dhe gatuajini për 5 minuta. Hapi i 3 -të Pastaj bluajeni supën imët në një blender dhe mbusheni përsëri në tenxhere. Përzieni 100 ml krem tërshërë, 1 lugë gjelle salce soje, 1 dhe 2 majë arrëmyshk. E rregullojmë për shije me kripë dhe piper dhe e mbulojmë dhe e mbajmë të ngrohtë. Hapi i 4 -të Për hellin me tofun e tymosur, ngrohni një tigan me 2 lugë vaj kokosi dhe skuqni kubet e tofus me qepet e copëtuar për rreth 4 minuta. Pastaj pluhuroseni me ½ lugë piper të kuq dhe 1/3 lugë qimnon dhe lyejeni me 2 lugë salce soje. Lëreni lëngun të avullojë për pak kohë; vendosni tofu në një pjatë. Hapi i 5 -të Vendosni kubet dhe tofet e alternuara në hell të drurit. Hapi i 6 -të Rregulloni supën me krem bizele, spërkateni me qepë dhe shërbejeni se bashku me hellin e tofus.

Të gjitha receptet

Musli alkalin Klasiku ynë - ngop bile edhe ngrënësin e flaktë të bukës. Përbërësit për 2 porcione: 2 molla organige - larë dhe prerë ne feta 2 banane organike - qëruar dhe prerë ne feta disa badema te coptuar 2 lugë gjelle fluska kokosi lëngu i 1/2 limoni apo mandarine pak mjaltë për ëmbëlsim Përgatitja: Koha e parapërgatitjes: 2 minuta Koha e gatimit / pjekjes: 2 minuta Koha e pritjes: - minuta Hapi i parë Përziejini frutat me bajamet dhe fluskat e kokosit dhe derdhni lëngun dhe mjaltin mbi të.

Perimet me gjethe jeshile për diabetin Zakonet e të ushqyerit jo të shëndetshëm luajnë një rol thelbësor në zhvillimin e diabetit të tipit 2. Nëse do të kishte më pak produkte të pjekura, ëmbëlsira dhe ushqime të gatshme në tryezë, por perime të freskëta me gjethe çdo ditë, diabeti (dhe shumë sëmundje të tjera kronike) mund të shmangen në shumicën e rasteve. Sipas një studimi shkencor, perimet me gjethe jeshile mund të zvogëlojnë rrezikun e diabetit në një mënyrë të veçantë. Një arsye më shumë për të pasuruar planin e menusë ditore me spinaq, chard zvicerane, lajthi, hudhër të egër dhe më shumë. A mbrojnë perimet me gjethe jeshile kundër diabetit? Diabeti i tipit 2 është bërë një sëmundje e përhapur. Në vitin 2010 rreth 285 milionë njerëz në mbarë botën u prekën - dhe numri po rritet. Përveç faktorëve gjenetikë, mungesa e stërvitjes dhe obeziteti janë shkaqet kryesore të zhvillimit të diabetit, pasi indi yndyror, veçanërisht në stomak, lëshon substanca lajmëtare që nxisin rezistencën ndaj insulinës. Prandaj, një dietë e vetëdijshme mund të shihet si strategjia më e mirë për të parandaluar diabetin. Studiuesit britanikë hetuan lidhjen midis diabetit dhe konsumimit të perimeve me gjethe jeshile dhe gjetën rezultate të mahnitshme. Perimet me gjethe jeshile parandalojnë diabetin Shkencëtarët e udhëhequr nga Patrice Carter nga Qendra Kërkimore për Diabetin në Universitetin e Leicester kanë botuar një studim interesant në British Medical Journal. Wasshtë hetuar nëse frutat dhe perimet mund të zvogëlojnë rrezikun e diabetit. Ekipi hulumtues ekzaminoi një total prej gjashtë studimesh, në të cilat më shumë se 200,000 njerëz midis moshës 30 dhe 74 vjeç morën pjesë në SHBA, Kinë dhe Finlandë. Në secilin prej këtyre studimeve, një grup i të rriturve u ndoq për një periudhë midis 4.5 dhe 23 vjet. Fokusi ishte në sa racione me fruta dhe perime secili pjesëmarrës hëngri çdo ditë. Më pas u ekzaminua në të cilët subjektet e testimit u diagnostikuan me diabet të tipit 2. Me një dietë të pasur me fruta dhe perime në përgjithësi, megjithatë, rreziku i sëmundjes mund të ulet vetëm pak. Perimet me gjethe jeshile, megjithatë, kërcejnë jashtë linjës - por në një kuptim pozitiv: shkencëtarët zbuluan se një racion e gjysmë (100 g) në ditë janë të mjaftueshme për të zvogëluar rrezikun e diabetit me 14 përqind. Faktori vendimtar këtu është që perimet me gjethe jeshile si spinaqi, chard zvicerane, gjethet e hithrës ose luleradhiqes kanë një përqendrim të lartë të beta-karotenit, vitaminës C dhe polifenoleve. Këto janë substanca që karakterizohen nga vetitë e tyre antioksiduese. Për më tepër, perimet me gjethe jeshile janë veçanërisht të pasura me magnez. Sipas gjetjeve të fundit shkencore, njerëzit që hanë një dietë të ulët në magnez kanë shumë më shumë gjasa të zhvillojnë diabet, pasi pankreasi mund të punojë në një masë të kufizuar vetëm kur ka mungesë të magnezit dhe rezistenca ndaj insulinës rritet kur ka shumë pak magnez. Masa të tjera parandaluese të diabetit mund të gjenden këtu: Parandalimi i diabetit është i mundur. Burimet e artikullit: Grünes Blattgemüse gegen Diabetes - Zentrum der Gesundheit Patrice Carter et al, Fruit and vegetable intake and incidence of type 2 diabetes mellitus: systematic review and meta-analysis, BMJ, August 2010, (Obst- und Gemüsekonsum und die Häufigkeit von Diabetes mellitus Typ 2: systematische Überprüfung und Meta-Analyse) Green leafy vegetables reduce diabetes risk, study finds, Science Daily, August 2010, (Einer Studie zufolge mindern grüne Blattgemüse Diabetes-Risiko) Reduziert Magnesium das Diabetes-Risiko?, rzte Zeitung, 2008 Schweizerische Gesellschaft für Ernährung SGE, Merkblatt Ernährung und Diabetes mellitus Typ 2, November 2011 Deutsches Zentrum für Diabetesforschung, Typ-2-Diabetes

Qendra e Shëndetit informon për të gjitha temat që kanë të bëjnë me shëndetin dhe ushqimin. Ne ofrojmë informacion në lidhje me shëndetin dhe ushqimin në mënyrë laike (tekste dhe video). Përdoruesit e faqes sonë mësojnë në një mënyrë praktike se si të përgatisin ushqime të shëndetshm shpejt dhe lehtë. Llojet e recetave Receptet alkaline Me një dietë alkaline, hahen vetëm ushqime alkaline (p.sh. perime) - ushqimet që formojnë acid (p.sh. mishi), nga ana tjetër, shmangen plotësisht. Qëllimi i një diete alkaline është një ekuilibër i balancuar acid-bazë, një furnizim i mirë i substancave vitale, një lehtësim i sistemit imunitar dhe forcimi i detoksifikimit të vetë trupit. Në këtë mënyrë, parandalohen sëmundjet kronike dhe shenjat e plakjes. Këtu do të gjeni një sërë recetash alkaline të të gjitha kategorive, të shijshme dhe të shëndetshme, të cilat mund t'i bëni shpejt dhe lehtë. Musli alkalin me banene, boronica dhe çips kokosi Recepte-pa gluten Musli alkalin vjeshte me kumbulla e arra Recepte-Vegan Musli alkalin dimri Recepte-Vegan Musli alkalin me manaferra dhe dardhë Recepte-Vegan Musli alkalin me luleshtrydhe dhe fistikë Recepte-pa gluten Musli alkalin Recepte-pa gluten Mëngjesi alkalik me mollë dhe banane Të gjitha receptet Mëngjes kuinoa dhe mel Mëngjese-Qulle Sallatë me karrota me farat e susamit të zi Receptet-Sallata Sallatë barishtore me fara shege Receptet-Sallata Supë hithre për detoksifikim - bazike Receptet-Supat Supë me brokoli - bazike Receptet-Supat Supë me karrota - bazike Receptet-Supat Supë me presh - bazik Receptet-Supat Supë me perime indiane - bazike Receptet-Supat Krem bajamesh - bëjeni vetë Recepte-pa gluten Ratatouille bazik Vaktet kryesore-gjella me perime Krem brokoli - bazik Mëngjese-Kremra buke Reçel portokalli dhe kajsi - pa gatim - bazik Mëngjese-Kremra buke Qumësht bajamesh- i bërë vetë Pijet-Pije drithërash Reçel manaferrash - i pa zier, pa sheqer, bazik dhe fantastik! Mëngjese-Kremra buke Supa me perime e Teutës Receptet-Supat Qull tërshëre me salcë të nxehtë boronicash Recepte-Vegan Salca të shëndetshme sallate Salca për sallata

Fasule të ëmbla dhe të tharta me speca dhe oriz Këto fasule aziatike bindin me notën e tyre të ëmbël dhe të thartë dhe një aromë të këndshme - të lira, të shpejta për t'u përgatitur dhe thjesht të shijshme! Përbërësit për 2 porcione: Për fasulet, të ëmbla dhe të tharta 300 g fasule jeshile - hiqni skajet 150 g speca të kuq - hiqni berthamen dhe të preni në kube të vogla 140 g oriz basmati inegral - lani tërësisht mbi një sitë 1 spec i kuq i djegës dhe prerë në unaza 300 ml ujë 4 lugë kokosi 1 lugë vaj susami, i thekur 2 lugë tamari (salcë soje) 2 lugë uthull balsamike të mollës 2 lugë ketchup - (bëjeni vetë) 1 lugë çaji melmese supe 1 ½ lugë sheqer kokosi 1 lugë çaji niseshte patate - përzieni me 2 lugë ujë Piqni 1 lugë fara susami, të bardhë - pa yndyrë Kripë dhe piper kristal nga mulliri Përgatitja Koha e parapërgatitjes: 15 minuta Koha e gatimit / pjekjes: 15 minutë Hapi i parë Së pari gatuaj orizin sipas udhëzimeve në paketë. Hapi i 2 -të Pas rreth 10 minutash, ngrohni një tigan me 2 lugë vaj dhe skuqni fasulet jeshile për 7 - 8 minuta mbi nxehtësinë mesatare derisa të gatuhen. Më pas i nxirrni nga tigani dhe i vendosni në një pjatë. Hapi i 3 -të Ngroheni tiganin përsëri me 2 lugë vaj dhe skuqni specat për afërsisht 3 minuta. Pastaj shtoni specat djegës, përzieni me ketchup dhe melmesen e supes dhe gatuajini për 2 minuta duke i trazuar. Hapi i 4 -të Shtoni ujin, shtoni salcen e soje, uthull molle-balsamike, sheqer kokosi dhe kripë e piper dhe lërini të ziejnë. Hapi i 5 -të Pastaj përziejeni niseshtën, shtoni fasulet dhe spërkatni me vaj susami. I lini të ziejnë përsëri dhe i spërkatni me kripë dhe piper. Hapi i 6 -të Rregulloni fasulet e ëmbla dhe të tharta me paprika së bashku me orizin dhe shërbejini të spërkatura me farat e susamit.

Mjetet natyrore lehtësojnë simptomat e menopauzës Metodat natyrore të trajtimit po përdoren gjithnjë e më shumë për simptomat e menopauzës. Si një alternativë ndaj hormoneve të prodhuara në mënyrë sintetike, ilaçet bimore janë terapeutikisht efektive dhe në të njëjtën kohë kanë pak efekte anësore. Studime bindëse shkencore tani janë në dispozicion për shumë ilaçe natyrore. Ato tregojnë se preparatet bimore që janë përdorur në naturopati për vite me radhë për simptomat e menopauzës, jo vetëm që funksionojnë përmes efekteve të placebo, por gjithashtu mund të zëvendësojnë me sukses ilaçet konvencionale në shumë raste. Menopauza dhe simptomat e saj Gjatë menopauzës, ekuilibri hormonal i grave ndryshon. Faza pjellore e jetës përfundon dhe gratë nuk kanë pse të shqetësohen për kontracepsionin. Kjo tingëllon shumë më lehtë sesa është shpesh. Për shkak se shumica e grave gjatë menopauzës përjetojnë simptoma të llojeve më të ndryshme për shkak të ndryshimit hormonal. Simptomat më të rëndësishme të menopauzës përfshijnë: Afshet e nxehta shtimi ose humbja e papritur e peshës nuk është më e lehtë si dikur Tharje vaginale (dhe dhimbje të lidhura gjatë seksit) Çrregullime të gjumit (me ose pa djersitje) Ndryshimi i humorit ndaj depresionit dhe madje edhe çrregullimeve njohëse ndjeshmëria e shtuar ndaj cistitit Dhimbje të kyçeve rritja e plakjes së lëkurës Lodhje dhe lodhje më e shpejtë Meqenëse estrogjenet mbrojnë kockat, si dhe zemrën dhe enët e gjakut, gratë në dhe pas menopauzës gjithashtu kanë një rrezik në rritje të sëmundjeve kardiovaskulare dhe osteoporozës. Fazat e menopauzës Faza e jetës e njohur si menopauza (ose klimakterike) mund të ndahet në tre periudha: perimenopauza, menopauza dhe postmenopauza. Perimenopauza është koha para ndalimit të menstruacioneve, domethënë periudha në të cilën gjakderdhja bëhet më e parregullt dhe ndonjëherë mund të ketë disa muaj midis dy gjakderdhjeve. Kjo periudhë fillon rreth moshës 47 vjeç. Menopauza është pikërisht momenti në të cilin ndodh menstruacioni i fundit. Por sigurisht në kohën e menopauzës ju nuk e dini se është menopauza, sepse askush nuk e di nëse kjo është gjakderdhja e fundit apo jo. Vetëm kur nuk ka pasur gjakderdhje të mëtejshme për 12 muaj, mund të përcaktoni kohën e menopauzës në retrospektivë (nëse ende e mbani mend ose keni mbajtur një libër). Mesatarisht, gratë kanë kaluar menopauzën në moshën 52 vjeç. Postmenopauza është e gjithë periudha pas menopauzës deri në fund të menopauzës, e cila përfundon në moshën 60 ose 65 vjeç. Ndonjëherë përmendet edhe premenopauza. Kjo është faza para perimenopauzës dhe para menopauzës siç duhet. Tashmë tani niveli i progesteronit fillon të ulet së pari, pastaj niveli i estrogjenit gjithashtu. Ulja e nivelit të progesteronit ndërsa niveli i estrogjenit është ende relativisht i lartë mund të çojë në simptoma të të ashtuquajturit dominim të estrogjenit (p.sh. sindromi premenstrual (PMS), çrregullime menstruale, dhimbje koke, marramendje, fibroide, endometrioza dhe në thelb të gjitha simptomat, gjithashtu mund të ndodhin gjatë menopauzës, pasi edhe këtu, ka pasur një dominim të estrogjenit për vite.) Vetëm më vonë, në fund të perimenopauzës, niveli i testosteronit zvogëlohet, por jo aq sa dy hormonet femërore progesteroni dhe estrogjeni. Për këtë arsye, humbja e flokëve dhe mjekra e një gruaje, domethënë rritja e flokëve në trup, mund të ndodhë tek disa gra gjatë menopauzës. Mjetet bimore për menopauzën Për të ndihmuar ekuilibrin hormonal gjatë menopauzës për të gjetur një ekuilibër të ri të shëndetshëm, ekzistojnë ilaçe bimore me efekte shumë të mira. Kështu që në ditët e sotme vështirë se duhet të mendoni për terapinë e zëvendësimit të hormoneve - veçanërisht pasi përdorimi afatgjatë i hormoneve sintetike (për shumë vite) tani këshillohet, madje edhe nga shumë praktikues mjekësorë konvencionalë. Studimet afatgjata kanë treguar se terapia hormonale në trajtimin e simptomave të menopauzës mund të rrisë rrezikun e kancerit të gjirit dhe mitrës. Përveç kësaj, tromboembolizmi është një nga efektet anësore më të rëndësishme të terapive konvencionale të zëvendësimit të hormoneve mjekësore, si p.sh. B. konfirmoni rezultatet e Nismës për Shëndetin e Grave. (5) Pra, ka shumë kuptim të shikoni përreth për alternativa të pajtueshme kur përjetoni simptoma të menopauzës. Në vijim, ne do t'ju prezantojmë me ilaçet më të zakonshme natyrore për simptomat e menopauzës - ato efektet mjekësore të të cilëve tani janë vërtetuar shkencërisht. Para se të merrni ndonjë gjë ... Para se të merrni ndonjë gjë për simptomat tuaja, vetëm prisni disa javë. Përdoreni këtë kohë dhe optimizoni dietën tuaj tani (dieta vegane ndihmon me simptomat e menopauzës; zgjidhni burimet e proteinave vegjetale në vend të burimeve shtazore ; produktet e qumështit nuk ofrojnë mbrojtje të kockave gjatë menopauzës ), siguroni vetes substanca jetike (veçanërisht ato që mund të keni munguar deri më tani), Ushtrohuni rregullisht (stërvitja me interval 20-minutësh ndihmon edhe në humbjen e peshës gjatë menopauzës) siguroni relaksim të rregullt (joga, meditim, lexim, shëtitje në natyrë, kohë vetëm për ju). Afshet e nxehta mbrojnë kundër kancerit të gjirit Shpesh z. Për shembull, ndezjet e nxehta kthehen aq shpejt sa ndodhën, edhe nëse nuk i prisnit më, sepse ndezjet e nxehtësisë po ndodhnin aq shpesh. Pra, jepini trupit tuaj kohë për të gjetur një ekuilibër të ri më vete. Shikoni ndryshimet dhe simptomat si normale dhe të mira, jo negative. Për shembull, ne e dimë nga studimet se ato gra që kishin ndezjet më të forta të nxehtësisë ishin më së miri të mbrojtura kundër kancerit të gjirit. Shfaqjet e nxehta janë veçanërisht të zakonshme në lidhje me stresin. Kur stresi zvogëlohet, ndezjet e nxehtësisë gjithashtu zvogëlohen. Nëse simptomat janë shumë shqetësuese, ilaçet e mëposhtme natyrore do t'ju ndihmojnë. Sigurisht, ju nuk i merrni të gjitha në të njëjtën kohë, por zgjidhni një ose dy prej tyre - sigurisht së bashku me mjekun tuaj. Cohosh i zi për ndezjet e nxehta Black cohosh është vendas në Amerikën e Veriut dhe Kanada dhe është përdorur prej kohësh nga vendasit që jetojnë atje si një bimë medicinale për ankesat në menopauzë dhe sëmundjet gjinekologjike. E veçanta e cohoshit të zi është se rizoma e tij përmban hormone bimore të ngjashme me estrogjenin. Cohosh i zi kështu ka një efekt të ngjashëm me estrogjenin, që do të thotë se përbërësit e bimës mjekësore janë strukturuar kimikisht ndryshe nga estrogjenet, por ende mund të lidhen me receptorët e estrogjenit dhe kështu të ushtrojnë një efekt të ngjashëm me estrogjenin. Sidoqoftë, efekti i ngjashëm me estrogjenin është dukshëm më i dobët se ai i estrogjeneve të vërteta, kështu që nuk ekziston rreziku i efekteve anësore. Cohosh i zi ka një efekt rregullues në metabolizmin e hormoneve femërore dhe kështu shërben si një ndihmë e butë në rastin e simptomave tipike të mungesës së estrogjenit në menopauzë, siç janë ndezjet e nxehta, shqetësimi i brendshëm dhe ndryshimet e humorit - gjë që u vërtetua gjithashtu në një placebo të kontrolluar. studim i dyfishtë i verbër nga 2011/2012. 84 gra me simptoma të menopauzës morën pjesë në këtë studim (1). Pjesëmarrësit morën një tabletë në ditë për tetë javë. Në 42 gra tableta përmbante 6.5 mg ekstrakt të zezë cohosh, në pjesëmarrësit e tjerë ishte një tabletë placebo. Sigurisht, gratë nuk e dinin se cilit grup i përkisnin. U tregua se konsumi i cohoshit të zi ndihmoi në lehtësimin e simptomave fizike dhe psikologjike të menopauzës pa shkaktuar efekte anësore (1). Barishta e Shën Gjonit për pagjumësinë dhe depresionin Në naturopati përdoren ekstrakte të verës së Shën Gjonit ose vaji i lëngjit të Shën Gjonit. Ekstraktet mund të përdoren për të lehtësuar gjendjen shpirtërore dhe për depresionin e butë deri në të moderuar. Ndryshimet e humorit shpesh ndodhin gjatë menopauzës, kështu që lëngu i Shën Gjonit mund të përdoret gjithashtu si një ilaç efektiv. Efektiviteti i kantaronit në simptomat e menopauzës u ekzaminua në një studim klinik në qendrën shëndetësore të Isfahan në Iran. Revista Ndërkombëtare e Shkencave Biomjekësore publikoi rezultatet e studimit në fjalë në 2010 (2). Një grup trajtimi prej 30 grave morën wort Shën Gjonit gjatë një periudhe prej tre deri në gjashtë javë. Pas vetëm tre javësh, mund të vërehet një rënie e ndjeshme e pagjumësisë, depresionit, zemërimit dhe dhimbjeve të kokës, të cilat shpesh kishin ndodhur tek subjektet e testimit gjatë menopauzës së tyre. Prandaj, lëngu i Shën Gjonit është një alternativë e mirë për terapinë zëvendësuese të hormoneve të prodhuar në mënyrë sintetike kur bëhet fjalë për problemet emocionale dhe psikologjike të lartpërmendura. Pema e dëlirë rrit nivelet e progesteronit Gjatë menopauzës, jo vetëm që niveli i estrogjenit zvogëlohet. Niveli i progesteronit gjithashtu vazhdon të bjerë. Piperi i murgut (Vitex Agnus Castus), i njohur gjithashtu si baltë e dëlirë, është i përshtatshëm për të rritur pak këtë të fundit dhe për të zvogëluar simptomat shoqëruese (3) Ai ul nivelin e prolaktinës, rrit nivelin e progesteronit dhe në këtë mënyrë gjithashtu rrit prodhimin e estrogjenit të trupit deri diku. Kështu, bima ka një efekt rregullues në ekuilibrin hormonal të irrituar - me sa duket edhe në formën e vajrave të tij esencialë, siç tregoi një studim i vitit 2003, i cili u botua në International Journal of Aromatherapy. 23 gra morën pjesë në studim dhe raportuan një reduktim të ndjeshëm të simptomave të tyre të menopauzës (6). Zakonisht, speci i murgut nuk merret si vaj esencial, por në formën e ekstrakteve të standardizuara, p.sh. B. kapsulat e piperit të murgut nga natyra efektive me 20 mg ekstrakt piper murgu për kapsulë. Përgatitjet e piperit të Murgut gjenden edhe në farmaci, p.sh. B. Agnolyte nga Madaus. Kapsulat e forta, megjithatë, janë bërë nga xhelatinë dhe përmbajnë aditivë të shumtë, duke përfshirë: Dioksid titaniumi. Nëse dëshironi një produkt farmacie, atëherë pikat Agnolyte nga Madaus mund të jenë një opsion. Maca çon në mirëqenie më të madhe Sidomos gjatë kohës së ndryshimeve hormonale, gratë ndihen të dobëta dhe u mungon energjia. Rrënja Maca konsiderohet një zhardhok i fuqisë, i cili duhet të rrisë elasticitetin e përgjithshëm dhe të sigurojë forcë dhe qëndrueshmëri. Tashmë 2000 vjet më parë ilaçi i mrekullisë u kultivua në Andet peruan dhe u vlerësua si një ushqim forcues. Superushqimi i Inkave të Amerikës së Jugut përdoret në naturopati për fuqinë dhe dobësitë e epshit dhe përdoret gjithashtu për simptomat e menopauzës. Revista Ndërkombëtare e Shkencave Biomjekësore botoi një studim klinik të kontrolluar nga placebo në 2005 që u krye në 20 gra gjatë një periudhe prej nëntë muajsh (4). Në fillim të studimit, nivelet e hormoneve të grave u përcaktuan në gjak. Një përcaktim tjetër i nivelit të hormoneve u krye pas një muaji në të cilin pjesëmarrësit kishin marrë një përgatitje placebo. Pas dy deri në tetë muajsh, 2 g pluhur rrënjë maca u morën në formën e dy kapsulave 500 mg dy herë në ditë. Edhe këtu u përcaktuan nivelet e hormoneve të grave në gjak. Krahasuar me përgatitjet placebo, një ndryshim i rëndësishëm në ekuilibrin hormonal u vu re gjatë marrjes së pluhurit maca dhe kontribuoi në përmirësimin e mirëqenies gjatë menopauzës. Yam i egër për kocka të forta Yam i egër është një rrënjë që është përdorur nga njerëzit autoktonë të Amerikës Qendrore dhe Veriore për shumë shekuj, veçanërisht për ankesat e grave. Wild Yam përmban një përbërës aktiv (diosgenin) që madje konsiderohet si një pararendës i disa pilulave të kontrollit të lindjes, pasi mund të përdoret për të prodhuar hormonin progesteron. Gjatë menopauzës, yam i egër mund të jetë një zgjidhje e butë për dy arsye. Së pari, bima ka një efekt forcues të kockave - rrit aktivitetin e kockave dhe për këtë arsye pengon prishjen e kockave - e cila mund të përdoret në çështjet e parandalimit të osteoporozës; Së dyti, Wild Yam shmang një mbizotërim të estrogjenit, i cili gjithashtu mund të përfshihet në simptomat tipike të menopauzës, pasi niveli i progesteronit zakonisht bie shumë më herët se niveli i estrogjenit dhe për këtë arsye mund të ndodhë një tepricë relative e estrogjenit (5). Këtu mund të gjeni më shumë informacion në lidhje me Wild Yam dhe aplikimin e tij. Kopër (Finok) ndihmon me simptomat e menopauzës Ekstraktet e farës së koprës mund të përdoren gjithashtu për simptomat e menopauzës. Në një studim, përmirësimet e para u panë pas marrjes së kapsulave përkatëse për dy javë. Mund të lexoni më shumë për këtë në artikullin tonë të titulluar Kopër Ndihmon Gjatë Menopauzës. Mjetet bimore për menopauzën Edhe nëse ilaçet bimore kanë më pak efekte anësore sesa ilaçet e prodhuara në mënyrë sintetike, ato natyrisht nuk duhet të merren në mënyrë arbitrare. Sepse edhe këtu mund të ndodhin mbidozime ose ndërveprime me preparate të tjera. Për këtë arsye, një metodë e trajtimit bimor për simptomat e menopauzës duhet të diskutohet gjithmonë me një mjek holistik ose një terapist i cili ka përvojë në mjekësinë naturopatike. Burimet e artikullit: Natürliche Mittel lindern Beschwerden der Wechseljahre - ZDG [1] Tanmahasamut P, Vichinsartvichai P, Rattanachaiyanont M, Techatraisak K, Dangrat C, Sardod P., "Cimicifuga racemosa extract for relieving menopausal symptoms: a randomized controlled trial", (Cimicifuga racemosa-Extrakt zur Linderung von Wechseljahresbeschwerden: eine randomisierte kontrollierte Studie) [2] Fariba Fahami, MSc, Zahra Asali, MSc, Abolfazl Aslani, PhD, and Nahid Fathizadeh, MSc, "A comparative study on the effects of Hypericum Perforatum and passion flower on the menopausal symptoms of women referring to Isfahan City health care centers", (Eine vergleichende Studie über die Wirkungen von Johanniskraut und Passionsblume auf die Symptome der Menopause von Frauen, die im Gesundheitszentrum Isfahan City behandelt wurden) [3] Margaret Diana van Die, Ph.D., Henry G. Burger, M.D., F.R.A.C.P., Helena J. Teede, M.B.B.S., Ph.D., F.R.A.C.P., Kerry M. Bone, B.Sc., "Vitex agnus-castus (Chaste-Tree/Berry) in the Treatment of Menopause-Related Complaints", (Mönchspfeffer (Keuschlamm) in der Behandlung von Wechseljahresbeschwerden) [4] H. O. Meissner, W. Kapczynski, A. Mscisz, J. Lutomski, "Use of GelatinizedMaca (Lepidium Peruvianum) in Early Postmenopausal Women", (Die Anwendung von Maca (Lepidium Peruvianum) bei frühpostmenopausalen Frauen) [5] Ross L. Prentice, "Postmenopausal Hormone Therapy and the Risks of Coronary Heart Disease, Breast Cancer, and Stroke", (Postmenopausale Hormontherapie und die Risiken einer koronaren Herzkrankheit, Brustkrebs und Schlaganfall) [6] Lucks BC et al., "Vitex agnus castus essential oil and menopausal balance: a selfcare survey”, International Journal of Aromatherapy, Januar 2003, (Ätherisches Öl aus Mönchspfeffer und das hormonelle Gleichgewicht in der Menopause)

Kale Kjo perime ushqyese vjen në shumë variacione dhe ngjyra - jeshile dhe vjollce janë më të zakonshmet. Ka qenë pjesë e një diete tipike tradicionale në pjesë të Afrikës ku njerëzit jetojnë jetë shumë të gjatë dhe të shëndetshme. Kale është një burim i pasur i kimikateve të ndryshme kundër kancerit. Duke qenë anëtar i familjes kryqëzuese, është i pajisur me indole anti-kancer që ndihmojnë në rregullimin e estrogjenit dhe luftimin e kancerit të zorrës së trashë. Përmban më shumë beta karoten se spinaqi dhe dy herë më shumë luteinë, më së shumti nga çdo perime e testuar. Kale është gjithashtu e lartë në antioksidantë Vitamina C. Collard Green dhe perime të tjera me gjethe jeshile ndajnë përfitime të ngjashme. Burimet e artikullit: Timeless Secrets of Health and Rejuvenation - Andreas Moritz

Studimi: Mungesa e vitaminës D në 80 përqind të pacientëve me Covid 19 Më shumë se 80 përqind e pacientëve me Covid-19 vuajnë nga mungesa e vitaminës D-sipas një studimi në një spital spanjoll me të prekur nga Covid-19. Prandaj grupet e rrezikut në veçanti duhet të shqyrtohen për mungesë të vitaminës D. Pacientët me Covid 19 shpesh vuajnë nga mungesa e vitaminës D Vitamina D është e rëndësishme për një sistem të fortë imunitar. Prandaj ata që kanë mungesë të vitaminës D duket se janë më të ndjeshëm ndaj infeksioneve - sipas rezultatit të një studimi sipas të cilit 82.2 përqind e pacientëve me Covid 19 vuajnë nga mungesa e vitaminës D. Në subjektet e kontrollit të shëndetshëm, vetëm 47.2 përqind kishin mungesë të vitaminës D. Studimi u krye tek pacientët në Spitalin Universitario Marqués de Valdecilla në Santander, Spanjë, dhe u botua në Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism (1). Vitamina D mbron kundër infeksioneve të frymëmarrjes dhe gripit Vitamina D është një hormon pararendës i të cilit formohet në lëkurë nën veprimin e rrezatimit diellor (rrezatimi UVB). Forma aktive e vitaminës D prodhohet në qeliza nga kjo fazë paraprake. Vitamina D nuk është e rëndësishme vetëm për sistemin imunitar dhe kështu për mbrojtjen kundër infeksioneve, gjithashtu për ekuilibrin e kalciumit dhe shëndetin e kockave. Po, në thelb tani është rasti që pothuajse asnjë sëmundje kronike nuk dihet që nuk përfshin gjithashtu një mangësi të vitaminës D. Studimet kanë qenë prej kohësh në dispozicion për efektin mbrojtës të vitaminës D në aspektin e infeksioneve të frymëmarrjes, të cilat tregojnë se një furnizim i mirë i vitaminës D z. Për shembull, rreziku i sëmundjeve akute të frymëmarrjes përgjysmohet ose që një nivel i shëndetshëm i vitaminës D ul rrezikun e kapjes së gripit dhe vdekjes prej tij. Korrigjoni mungesën e vitaminës D në grupet me rrezik të lartë "Tani mund të kontrolloni statusin e vitaminës D të njerëzve me sëmundje të mëparshme dhe banorëve në shtëpitë e të moshuarve, veçanërisht në grupin me rrezik të lartë, dhe - nëse ka mungesë të vitaminës D - trajtojeni", sugjeron Prof. Dr. José L. Hernández, bashkëautor i studimit dhe shkencëtar në Universitetin e Cantabria në Santander. "Vitamina D gjithashtu duhet t'u jepet atyre pacientëve Covid 19 që kanë nivele të ulëta të vitaminës D." Për Covid-19: Më gjatë në spital me mungesë të vitaminës D Në studimin e përmendur, u ekzaminuan 216 pacientë me Covid-19. Burrat kishin nivele më të ulëta të vitaminës D sesa gratë. Niveli mesatar i vitaminës D në pacientët me Covid-19 ishte 13.8 ng / ml, dhe në kontrollet e shëndetshme ishte 20.9 ng / ml. Kandidatët për mungesë të vitaminës D gjithashtu kishin më shumë gjasa të kishin presion të lartë të gjakut dhe sëmundje kardiovaskulare - dhe ata duhej të qëndronin në spital më gjatë, ndërsa ata me nivele më të larta të vitaminës D u shëruan më shpejt. Në rastin e pacientëve me mungesë të vitaminës D, u zbuluan gjithashtu vlera më të larta të inflamacionit - dhe inflamacioni në veçanti paraqet një rrezik të lartë të sëmundjeve të rënda me Covid -19. Cila vlerë e vitaminës D është optimale? Sipas burimeve zyrtare, nivelet e vitaminës D prej 20 ng / ml ose më shumë konsiderohen ende në rregull (2). Megjithatë, shumë ekspertë të vitaminës D japin një vlerë prej 30 ng / ml si vlerë minimale për një nivel të shëndetshëm të vitaminës D. B. thithja e kalciumit nga zorrët bie ndjeshëm nën 30 ng / ml (3, 4). Vlerat prej 40 deri në 50 ng / ml vitaminë D3 (25OH-vitaminë D3) janë pra optimale. Si kontrolluesit e fakteve dhe të ngjashme i pengojnë njerëzit të marrin vitaminë D. Prandaj, sigurisht që do të ishte një ide e mirë nëse niveli i vitaminës D në pacientët me mangësi nuk do të ishte caktuar vetëm në 20 ng / ml, por në të paktën 30 ng / ml. Ndoshta kjo masë e thjeshtë do të jepte një kontribut të rëndësishëm në lehtësimin e barrës në sistemin shëndetësor, i cili është dëshiruar gjithmonë. Por megjithëse studimet përkatëse kanë qenë në dispozicion që nga fillimi i pandemisë (p.sh. prill 2020), njerëzit preferojnë të paralajmërojnë kundër vitaminës D (avokatët e konsumatorit, kontrolluesit e fakteve, etj.). Ju mund të lexoni më shumë për këtë në azhurnimin e artikullit tonë në lidhje me opinionin e Shoqërisë Gjermane të Ushqyerit mbi vitaminën D në pandemi dhe gjithashtu në artikullin tonë në lidhje me paralajmërimin nga Stiftung Warentest për vitaminën D. Këtu mund të lexoni më shumë informacion në lidhje me rëndësinë e vitaminës D në infeksionet dhe Covid-19 . Dhe këtu do të gjeni të dhëna të rëndësishme për marrjen e saktë të vitaminës D. Burimet e artikullit: Diese Ernährung reduziert Ihr Covid-19-Risiko - Zentrum der Gesundheit (1) Kim H, Rebholz CM, Hegde S et al, Plant-based diets, pescatarian diets and COVID-19 severity: a population-based case–control study in six countries, BMJ Nutrition, Prevention & Health 2021; bmjnph-2021-000272. doi: 10.1136/bmjnph-2021-000272 (2) Calder PC, Carr AC, Gombart AF, Eggersdorfer M. Optimal Nutritional Status for a Well-Functioning Immune System Is an Important Factor to Protect against Viral Infections. Nutrients. 2020 Apr 23;12(4):1181. doi: 10.3390/nu12041181. PMID: 32340216; PMCID: PMC7230749. (3) Merino J, Chan AT et al., Diet quality and risk and severity of COVID-19: a prospective cohort study, BMJ, MedRxiv, 25. Juni 2021 (4) Aman F, Masood S. How Nutrition can help to fight against COVID-19 Pandemic. Pak J Med Sci . 2020;36(COVID19-S4):S121-S123. doi:10.12669/pjms.36.COVID19-S4.2776

Ju vendosni të jeni të shëndetshëm apo të sëmurë Secili prej nesh ka një ndikim të madh në shëndetin tonë - edhe pse vazhdimisht përpiqen të na bindën të kundërtën: autoritetet shëndetësore, mjekët dhe media bëjnë gjithçka që munden për të na bërë të besojmë se shëndeti ynë është ekskluzivisht në duart e industrisë farmaceutike dhe produktet e saj dhe shërbëtorët e tyre, mjekët konvencionalë të mjekësisë - që sigurisht nuk është aspak e vërtetë. A jane medikamentet te shendetshme? A jane suplimentet ushqimore natyrore të rrezikshme si dhe a eshte te ushqyerit shëndetshëm i padobishëm? “Ekspertet” vazhdimisht përpiqen të tërheqin vëmendjen e publikut për t'i bindur ata se efekti i produkteve sintetik dhe efektet e tyre anësore janë të mira për shëndetin. Në të njëjtën kohë thone qe suplimentet ushqimore natyrore janë tepër të rrezikshme dhe se ushqimi i shëndetshëm nuk ka përfitime të veçanta shëndetësore. Keshtu per shembull ne cdo dite shohim ne media marketing se si kinse njerezit marrin te lumtur ilaqe duke i bera ata te “shendoshe dhe me plot vitalitet”. Në fakt, njerëzit qe rregullisht konsumojnë ilace, jane jashtëzakonisht të pakënaqur (nëse jo në depresion), plot toksina ne trrupin e tyre (nga medikamentet dhe ushqimet e gabuara ) dhe për fat të keq gjithçka përveçse të shëndetshme. Ti nuk më beson? Shikoni vetë njerëzit! Shiko së pari ata që vizitojnë rregullisht farmacitë. Pastaj shikoni njerëzit që rregullisht vizitojne biosupermarketet. Së fundi, krahasoni te dy. Cfarë shihni? Njerezit qe vizitojne rregullisht farmacite... ...kane nje qendrim trupor jo normal, një ngjyrë të zbehtë ne fytyre, lëkura te papastër, rrath te syve të errëta dhe muskujt te dobet. Shprehjet e tyre të fytyrës janë të ashpra, të hidhura, të neveritshme, të trishtuara ose vuajtura. Ata duken pa energji. Njerezit qe rregullisht konsumojne medikamente kane shpesh melci te helmuar. Veshkat e tyre jane poashtu te mbingarkuara dhe nuk munden qe te hudhin jashte toksinat qe vazhdimisht futen brenda ne trrup. Toksinat e medikamenteve cirkulojne vazhdimisht ne gjak dhe pengojne keshtu te gjitha, me te vertete te GJITHA funktionet e trrupit. Njerez te tille kane nje sistem te keq te tretjes, vuajne nga pagjumesia dhe disfunkcion ne seks. Me gjendjen e tyre mentale e cila gjithmone eshte ne luhatje ben qe cdokush te ju shkoj atyre “ne nerva”, shpesh , mendojne per vetevrasje, sidomos atehere kur vuajne nga semundjet kronike. Dhe shume shpesh keta njerez kane edhe probleme financiare sepse ata gjithmone “duhen” blere medikamente te shtrrejta. Njerezit qe rregullisht vizitojne Biosupermarketet... ...kane nje qendrim trupor normal, një ngjyrë të fresket ne fytyre, lëkura te shendoshe, sy të qartë dhe duken te lumtur. Ata jane plot energji, kanë një gjumë të shëndoshë, një zemër të shëndetshme, një funksionimin te mire te mëlçisë dhe funksion të perfekt të trurit. Ata janë më krativ, fleksibile dhe optimiste. Ata gëzojnë jetën e tyre dhe kanë seks fantastik. Ata nuk konsumojne medikamente. Keshtu paratë e kursyera mund ti investojne në ushqime organike, bimë mjekësore dhe suplimente ushqimore natyrore. Ju mund te zgjedhni! Ne cilin nga keto dy grupe doni te përkisni? Ti e ke zgjedhjen. Çdo ditë! Cilat produkte i konsumoni? Ku i bleni ato produkte? Per cfarë shpenzoni të holla tuaja? Nëse vendosni qe trupin tuaj ta helmoni me ilaçe, ju shkatërroni organet tuaja dhe performancën e tyre çdo ditë pak më shumë. Vlerat e mëlçisë dhe të veshkave do të jenë gjithmonë të mjerueshme. Funksioni i trurit tuaj do të përkeqësohet. Ju do të keni edhe probleme të lëkurës, çrregullime seksuale si dhe ndryshimet e humorit do të përcaktojnë jetën tuaj të përditshme. Sapo te shuani simptomet e nje semundje me nje medikament te caktuar, vjen semundja tjeter e cila kerkon nje medikament tjeter! Nuk ju pëlqen kjo? Zgjidhni atehere rrugen tjeter. Forconi veten me produkte organike dhe përkrahni trupin tuaj me bimë medicionale dhe suplimente ushqimore natyrore. Nuk do të zgjasë shumë dhe ju do të shihni efektet. Funksioni i trurit tuaj dhe kujtesa juaj do të përmirësohen, lëkura juaj do të duket e shëndetshme, gjumi do të jetë i thellë dhe relaksues, dëshira juaj për seks dhe balanci emocional do të kthehet. Ju do të keni energji të mjaftueshme për te gjitha dhe do te ndjeni gjallëri për jetën. Një ide e shkelqyer e biznesit “Ekspertet” dëshirojne që ju rregullisht ti vizitoni ata dhe sa më shpesh të jetë e mundur te merrni medikamente. Se si ju ndiheni me terepin dhe produktet e marra, nese ju ndiheni te lumtur apo te trishtuar, nese ju jeni plot energji apo vazhdimisht te lodhur, te gjitha keto nuk ju interesojne “eksperteve”. Per më keq: sa më keq qe ndiheni, aq më mirë per ta. Efektet anësore të një medikamenti bëhen semundja e ardhshme, për të cilën ju “keni nevojë” për një medikament tjeter përsëri dhe per nje vizite mjekesore tjeter! Çfarë ideje shkelqyer e biznesit! Sikur ta dinit të vërtetën... Çfarë “ekspertet” NUK deshirojne që ju të dini eshte qe ushqimet shëruese, bimë e fuqishme sheruese dhe suplimentet ushqimore natyrore, bëjnë të gjitha medikamentet të panevojshme. Nëse do te dinit te vërtetën rreth një jetese të shëndetshme (me ushqime të freskëta organike në kombinim me bimet sheruese dhe suplimentet ushqimore natyrore të përzgjedhura me kujdes). Nëse do ta dinit se si një mënyrë e tille jetese mbron shëndetin tuaj ose edhe ndihmon ne shërimin e sëmundjeve të caktuara degjenerative, ju nuk do të merrni me asnjehere medikamente kimike në jetën tuaj. ...ju mbase do te sheroheni Kjo është gjithashtu arsyeja se pse “ekspertet” punojnë kaq shumë për të fshehur perparesit qe kane ushqimet të freskëta organike, bimet sheruese dhe suplimentet ushqimore natyrore. Kjo është arsyeja se pse prodhuesit e produkteve të shëndetshme nuk guxojne te shtypin etiketa ne produktet e tyre qe deklarojne vetit mjekësore sheruese (të vërtetuara shkencërisht). Njerëzit do të blinin këto produkte dhe hanin ato - dhe keshtu ndoshta do të sheroheshin. Njerëzimi duhet të zhytet në errësirë Le ta marrim shembullin e arrave. Arrat janë nje ushqim natyrore. Ato përmbajnë një shumëllojshmëri të përbërësve, ndër të tjera, edhe acide yndyrore që kane aftesi të ulë nivelet e kolesterolit. Kjo eshte shume kohe me pare e vertetuar shkencerisht. Tani në qoftë se prodhuesi i vajit te arreve në shishet e tij apo edhe farmeri , i cili shet arra e tij, shkruan mbi produktin e tij se arra mund të ulë kolesterolin, atehere ata mund te kercenohen me gjoba dhe burgosje. Do te mjaftonte nje mbishkrim i thjeshte se per arrat ka nje studim shkencore, i cili verteton vetit sheruese te arrave. Në këtë mënyrë, “ekspertet” sigurojnë që njerëzit te mbeten te paditur dhe te vazhdojnë të mbesin në errësirë dhe te besojne se medikamentet bejne te shendetshem. Qellimi eshte thjeshte te ndalohet shperndarja e informacioneve per metoda te thjeshta sherimi (permes ushqimit te shendetshem, bimeve mjekuese dhe suplimenteve ushqimore natyrore), ndërsa në të njëjtën kohë reklamohen medikamente toksike dhe sherbime mjeksore që garantojnë fitime të mëdha “eksperteve”. Merrni një vendim dhe ndryshoni jeten tuaj Varet thjesht nga ti se si do ta kalosh pjesen e mbetur te jetes tende! Nese ti rregullisht viziton farmacite, nese ti rregullisht shpenzon kohen tende te cmuar duke pritur ne dhomat e mbushura te mjekeve duke thithur ajrin e ndotur me bakterje te ndryshme, nese dollapi yt eshte i sterrmbushur me medikamente obligative, atehere konsidero kete artikull si nje ALARM ZGJUARJE! Si kumbimi i një alarmi, i cili me në fund te lëkund dhe te zgjon! Këto barna kurrë nuk do t'ju japin shëndet, lumturi dhe gëzim. Dhe ato kurrë nuk do t'ju japin jetën që ju me te vërtet e shpresoni. Ktheni rrugen tuaj nga farmacia ne Biosupermarket! Pyetni punetoret miqësor qe punojne aty, se si ju mund te filloni nje jete te shendetshme. Këta njerëz janë gjithmone te gatshem te ju ndihmojne, prandaj mos kini frikë të bëni pyetje. Filloni karrierën tuaj që ëndërroni Më mirë shpenzoni paratë tuaja në një dyqan të tillë. Ja vlene! Në fakt, e tere jeta juaj do të përmirësohet. Nëse rritni shëndetit fizik, ju do të vini re se si jeta juaj ka ndryshuar pozitivisht në shumë nivele. Edhe marrëdhëniet ndërpersonale me njerezit tjere do të përmirësohen. Më në fund do të jeni në gjendje të filloni karrierën tuaj qe keni enderruar. Kush është i shëndetshëm eshte edhe krativ, efikas, i aftë, energjik, i përqendruar, i sigurt, këmbëngulës dhe i gëzuar. Dhe të gjitha këto janë cilësitë te nevojshme që ju i deshironi per jeten dhe karrieren tuaj. Keto cilësi nuk mund te ju a jap asnje medikament ne tere boten! Keto cilesi ja jepni ju vete vetevetes tuaj. Me ushqime te shendeteshme organike, bime mjekuese dhe suplimente ushqimore natyrore. Me blerjen tuaj ju jepni pushtet! Mbani mend: Me menyre se si ju bleni ju jepni edhe pushtet! Ke deshironi qe ju te shihni ne pushtet? “Ekspertet” qe me produktet e tyre helmojne lumenj, kryejne eksperimente të tmerrshme të kafshëve, i bëjne njerëzit të vuajnë dhe prodhojne helme (Pesticide, herbicide) te cilat ngarkojne ushqimet qe ne hame! Apo do të preferonit qe me mire te përkrahin ata njerëz që janë të përkushtuar për një mjedis të shëndetshëm, për ushqim të shëndetshëm dhe per njerëz të shëndetshëm? Nese pra heren tjeter ndodheni ne mes te udhekryqit, harrojeni farmacine dhe merreni rrugen tuaj drejt Biosupermarketit. Vendosni per shendetin e vertete, per shendetin tuaj dhe per JETEN TUAJ. Burimet e artikullit: https://www.zentrum-der-gesundheit.de/bibliothek/ratgeber/lebenshilfe/krank-oder-gesund-ia - Zentrum der Gesundheit

Supë me kungulleshë dhe hudhër Supa mrekullisht kremoze dhe shumë aromatike ka shije të mrekullueshme! Përveç kësaj, është shumë e lehtë dhe e shpejtë për t'u përgatitur - prandaj sigurohuni që ta provoni. Përbërësit për 4 porcione: 3 lugë vaj ulliri, rezistent ndaj nxehtësisë 130 g presh - prerë në unaza dhe lani 170 g patate - qërojini dhe pritini në copa 1 cm 1 thelpinj hudhër - prisni përafërsisht 900 ml melmesa perimesh 1 majë pluhur arrëmyshk Kripë kristali dhe piper nga mulliri 100 g kërpudha - të prera në feta 400 g kungulleshë - prerë 100 g në kube 5 mm dhe lërini mënjanë; copëtoni trashë pjesën tjetër 1 ½ lugë çaji trumzë të copëtuar 1 lugë gjelle rigon të copëtuar 100 ml krem soje 1 lugë krem soje ( apo tershere ) Përgatitja: Koha e parapërgatitjes: 15 minuta Koha e gatimit / pjekjes: 15 minuta Hapi i parë Së pari përgatitni përbërësit për supën me kungulleshë. Hapi i 2 -të Ngrohni një tenxhere me 1 lugë vaj ulliri dhe avulloni unazat e preshit për rreth 3 minuta. Pastaj shtoni copat e patates dhe hudhrën e copëtuar dhe shtoni 900 ml melmese perimesh. E rregullojmë me 1 majë arrëmyshk, kripë dhe piper dhe e lëmë të ziejë. Pastaj zvogëloni nxehtësinë dhe ziejini për rreth 10 minuta. Hapi i 3 -të Ndërkohë, ngrohni një tigan me 2 lugë vaj ulliri dhe skuqni fetat e kërpudhave me kubat e kungujve për rreth 5 minuta; shijoni me kripë dhe piper. Pastaj shtoni trumzën e copëtuar dhe hiqeni tiganin nga zjarri. Hapi i 4 -të Pasi supa të jetë zier për 10 minuta, shtoni kungulleshën e copëtuar dhe rigonin e copëtuar dhe ziejini për 5 minuta. Pastaj bluajeni supën imët në një blender, pastaj vendoseni përsëri në tenxhere. Në fund trazoni 100 ml krem soje dhe 1 lugë gjelle tamari; shijoni me kripë dhe piper. Hapi i 5 -të Rregulloni supën me kungulleshë dhe shërbejeni sipër me kërpudhat e skuqura dhe kubat e kungulleshës.

Dieta e reumatizmit Reumatizmi mund të ndikohet shumë mirë me një mënyrë jetese dhe dietë të caktuar. Ne diskutojmë udhëzimet e një diete efektive reumatizmale. Dieta për reumatizëm: ekziston apo jo? Termi dietë reumatizmale të kujton një dietë që praktikohet vetëm për një periudhë të caktuar kohe. Megjithatë, një dietë që sjell lehtësim të konsiderueshëm nga reumatizma nuk zbatohet vetëm për dy javë, dy muaj apo një vit, por në mënyrë të përhershme. Terapia ushqyese anti-inflamatore Zyrtarisht thuhet se nuk ka dietë reumatizmale. Prandaj, reumatologët rrallë japin këshilla ushqimore. Dhe nëse po, rendimenti i këshillave të dobishme nuk është veçanërisht i bollshëm dhe mund të përmblidhet me disa fjalë: “Mishi me yndyrë dhe salsiçet, si dhe gjalpi, e verdha e vezës dhe djathi me yndyrë të lartë duhet të shmangen ose të reduktohen, por duhet të hani të paktën dy vakte peshku në javë, sa më shumë produkte qumështi me pak yndyrë të jetë e mundur dhe shumë produkte me drithëra të plota. ." Pavarësisht nga shtrirja e saj modeste, kjo këshillë përshëndetet si terapi ushqyese anti-inflamatore – e cila, natyrisht, duhet të përdoret vetëm në mbështetje të terapisë me ilaçe. Dieta anti-inflamatore (qendra-e-shendetit.com) Shmangni acidet yndyrore omega-6 nëse keni reumatizëm Ideja e të ashtuquajturës dietë anti-inflamatore është e justifikuar: acidi yndyror omega-6 i quajtur acid arachidonic - i cili gjendet vetëm në ushqimet e yndyrshme të kafshëve - nxit formimin e substancave të ngjashme me hormonet në trup, të ashtuquajturat seri. 2 prostaglandina. Këto janë të përfshira drejtpërdrejt në zhvillimin e reaksioneve inflamatore reumatike. Rrjedhimisht, ashpërsia e aktivitetit reumatik mund të reduktohet thjesht duke shmangur ushqimet që përmbajnë acid arachidonic. Meqenëse acidi arachidonic është një acid FAT, produktet shtazore me yndyrë të lartë janë veçanërisht kritike. Një përjashtim duhet të jetë peshku me vaj deti si harenga ose skumbri. Aty mund të gjenden antagonistët (kundërshtarët) e acidit arachidonic, përkatësisht acidet yndyrore omega-3 shumë të vlerësuara, të cilat madje mund të kenë një efekt anti-inflamator. Dietë anti-inflamatore: sukses i pjesshëm Është interesante se edhe këto ndryshime të vogla në dietë çojnë në një përmirësim të dukshëm në shumë pacientë me reumatizëm, gjë që bëhet gjithnjë e më e dukshme sa më shumë të ndiqen udhëzimet dietike. Megjithatë, duke qenë se inflamacioni që prek nuk është shkaku i artritit, por vetëm një nga simptomat e tij, dieta anti-inflamatore mund të ofrojë lehtësim, por shpesh nuk çon në shërim aktual ose në ndalesë. Kërkohet një koncept holistik! Shkaqet e mundshme të artritit të listuara në artikullin tonë mbi reumatizmin mbi një qasje holistike ndaj reumatizmit (p.sh. artriti) e bëjnë të qartë se sa aspekte mund të kontribuojnë në zhvillimin e kësaj sëmundjeje dhe tregojnë nevojën për një terapi të vërtetë holistike. Prandaj, një sëmundje vështirë se mund të kurohet me ilaçe që manipulojnë vetëm funksionet individuale të organizmit. I gjithë trupi përfaqëson një njësi dhe mund të bëhet përsëri i fortë dhe i shëndetshëm vetëm nëse perceptohet gjithashtu si një njësi. Prandaj, qëllimi i terapisë holistike të reumatizmit është mbështetja e plotë e trupit në mënyrë që ai të gjejë sërish ekuilibrin e tij dhe të çlirohet vetë nga kthetrat e sëmundjes. Dieta për reumatizëm ose ushqimi për reumatizëm është një pjesë e rëndësishme e një koncepti të tillë - megjithatë, udhëzimet e saj shkojnë shumë përtej atyre të ushqyerjes anti-inflamatore të përmendura më sipër. Për kë është e përshtatshme dieta e reumatizmës? Dieta e reumatizmit e përshkruar më poshtë nuk është për njerëzit që kanë lot në sytë e tyre thjesht nga mendimi se duhet të jetojnë pa sallam, djathë dhe birrë për një kohë dhe që - sapo të kenë bërë ndryshimet e tjera të nevojshme në dietën dhe përvojën e tyre. zakonet e jetesës - nuk shohin më asnjë kuptim në jetë. Terapia holistike e artritit është menduar për njerëz të fortë dhe të vetë-mbështetur. Për njerëzit horizonti i të cilëve shtrihet shumë përtej kënaqësive të dyshimta të dietës së tyre të zakonshme. Për njerëzit që duan ta jetojnë plotësisht jetën dhe që e kanë kuptuar se në varësi të ilaçeve dhe me një trup të dhembur apo edhe të gjymtuar, kjo nuk do të jetë e mundur. Shumë njerëz tani e kanë njohur diagnozën e tyre të artritit si një mundësi, marrin fatin e tyre në duart e tyre, fillojnë me terapi holistike të artritit duke përfshirë një dietë reumatizmale dhe ndihen më mirë çdo ditë. Ekzistojnë gjithashtu prova shkencore (shih tekstin e lidhur) që një dietë e shëndetshme mund të parandalojë dhe lehtësojë artritin. Ndryshimi i dietës për reumatizëm (artrit) Dieta për artritin dhe sëmundjet e tjera reumatike bazohet në parimet e mëposhtme: Ushqimet tuaja të reja bazë të pasura me substanca jetike dhe antioksidantë tani janë: Perime (perime me gjethe, perime tuber, perime frutash) sallata dhe barishte Smoothies jeshile (pije të shijshme të përziera me energji të bëra nga fruta, perime me gjethe jeshile dhe pak ujë, klikoni këtu për më shumë informacion.) fruta (përfshirë avokado); por shmangni frutat shumë të ëmbla (banane të pjekura, rrush pa fara, etj.). Arra, bajame dhe fara (fara liri, fara kungulli, fara luledielli): Gatime të mrekullueshme mund të krijohen nga arrat dhe bajamet. Përveç kësaj, fara e lirit përmban acidin yndyror të vlefshëm anti-inflamator omega-3 të quajtur acid alfa-linolenik - antagonist i acidit arachidonic pro-inflamator. Farat e lirit duhet të bluhen (p.sh. me një mulli kafeje) në mënyrë që të përfitoni nga ky acid yndyror. Kur hani farat e lirit, pini SHUMË ujë. Bishtajoret (thjerrëzat, qiqrat, bizelet, fasulet, etj.) Gështenja (Maroni) Fidanët e rritur në shtëpi nga thjerrëzat, farat e brokolit, rrepka etj. Ëmbëlsirat (shtëpiake) të bëra nga arra dhe fruta të thata ose bare frutash pa sheqer nga shitës me pakicë organike, p.sh. B. Raw Bite shufra energjie Vajra natyralë që janë ose të pasur me acide yndyrore omega-3 dhe/ose të ulëta në acide yndyrore omega-6 (vaj ulliri organik, vaj organik kërpi, vaj organik i farave të lirit, vaj organik i kokosit) Uji i burimit dhe minerali ose uji i filtruar është ideal si pije (1,5 deri në 2 litra në ditë), i plotësuar me çajra alkaline bimore (0,5 litra në ditë) dhe një filxhan çaj jeshil herë pas here. Si pjatë anësore në sasi të vogla (maksimumi 20 për qind e sasisë ditore të ushqimit (sasia e kalorive) ka sa vijon: Bukë nga farat e mbirë (mund të gjeni më shumë informacion këtu), si një bukë alternative organike e bërë nga drithëra spelled ose të lashta (emmer, einkorn, kamut, thekra e lashtë) Meli, quinoa, hikërror ose makarona të bëra prej tij, p.sh. B. Petë hikërror. Nëse nuk dëshironi të mësoheni fare me një mënyrë jetese vegjetariane, mund të hani dy herë në javë peshk deti, si harengë, shojzë e hapur, ngjala, sardele ose skumbri. Megjithatë, ai duhet të jetë peshk i kapur i egër, pasi përmban më shumë acide yndyrore omega-3 sesa peshku i kultivuar. Megjithatë, peshku nuk është aspak i nevojshëm për të përmbushur kërkesat për acide yndyrore omega-3. Monitoroni nga afër gjendjen tuaj pasi keni ngrënë peshk dhe hiqni atë nga dieta juaj menjëherë nëse vëreni një përkeqësim të gjendjes suaj. Çfarë nuk do të ekzistojë më në të ardhmen: Mishi dhe produktet e sallamit shmangen rreptësisht - të paktën në gjashtë muajt e parë. Nëse dëshironi të riintegroni mishin në dietën tuaj më vonë, vetëm mishi nga kullotat e gjera është një opsion dhe nuk duhet të jetë në tryezë më shumë se dy deri në tre herë në javë. Mishi nga kullotja e gjerë ka përmbajtje më të lartë të acideve yndyrore omega-3 dhe përmbajtje më të ulët të acideve yndyrore omega-6 sesa mishi i kafshëve që janë kultivuar ose ushqyer me drithëra dhe soje. Produktet e qumështit hiqen 100 për qind nga menyja. Produktet e qumështit pa e ditur nuk tolerohen nga shumë njerëz. Ato irritojnë shëndetin e zorrëve, nxisin një mjedis të pafavorshëm të zorrëve dhe vetëm në këtë mënyrë mund të nxisin zhvillimin e një sëmundjeje autoimune. Nëse vendosni të konsumoni produkte qumështi herë pas here pas shërimit tuaj, zgjidhni vetëm produkte organike të ushqyera me bar dhe blini vetëm produkte qumështi që NUK janë homogjenizuar, produkte qumështi të fermentuara në mënyrë ideale, si kosi i thjeshtë dhe kefiri. Produktet e pjekura dhe makaronat e bëra nga miellrat e zakonshëm nuk janë gjë tjetër veçse mbushës të stomakut dhe ushqime të ngopura. Mund të lexoni më shumë informacion se pse drithërat në sasinë dhe cilësinë e zakonshme të sotme nuk janë të mira për shëndetin tonë këtu. Yndyrnat dhe vajrat: Të gjitha yndyrat shtazore dhe vajrat bimore të pasura me acide yndyrore omega-6, si vaji i lulediellit, vaji i lulediellit, vaji i misrit, vaji i sojës, etj., duhet të shmangen nga vaji i virgjër i kokosit. Shmangni ushqimet e gatshme dhe konservat e të gjitha llojeve, në raste të jashtëzakonshme mund të përdorni produkte nga tregtia e ushqimeve natyrale, p.sh. B. me pastë domate, mustardë apo të ngjashme. Sheqeri dhe ëmbëlsuesit sintetikë dhe produktet e ëmbëlsuara me të ëmbëlsirat konvencionale dhe çokollata me qumësht; Çokollata pa qumësht me një përmbajtje minimale kakao prej 70 përqind mund të hahet herë pas here si ëmbëlsirë. Kafeja dhe çaji i zi (kafeja me drithëra ose lupinë mund të jetë e dobishme gjatë tërheqjes së kafeinës, produktet stevia ose ksilitoli janë të përshtatshme si ëmbëlsues) pije joalkoolike, lëngje të blera në dyqan dhe pije alkoolike; në vend të kësaj, bëni limonadë tuajën, shtrydhni lëngjet tuaja dhe zgjidhni kefir mbi birrën e mbrëmjes. Dieta e reumatizmit: Plani i të ushqyerit Më poshtë është një plan diete për artritin. Ne kemi zgjedhur disa receta të përshtatshme për ju që t'i provoni menjëherë. Një plan konkret ushqimor tre-ditor që plotëson të gjitha udhëzimet e dietës së reumatizmit mund të gjendet në PDF-në tonë të lidhur këtu. Mëngjesi i parë i dietës me reumatizma Një gotë e madhe me ujë ose çaj bimor, p.sh. një çaj bazë mëngjesi. Mëngjesi i dytë i dietës me reumatizma Fruta të freskëta sa të doni, në varësi të oreksit tuaj, një vakt tjetër frutash çdo dy orë deri në drekë. Ose një smoothie jeshile. Ose – për njerëzit që janë shumë të uritur në mëngjes – një muesli me tepricë bazash dhe qumësht frutash dhe bajamesh. Receta e dytë e mëngjesit #1 - Muesli bazë Ky muesli bazë kërkon vetëm disa përbërës të zgjedhur. Në vend të përzierjes së zakonshme të thekoneve të drithërave që përmbajnë gluten me qumështin e lopës, ky muesli përmban thekon alkaline të tigërve dhe gështenjës, si dhe qumësht bajamesh, i cili është gjithashtu alkalik. Shko tek receta Receta e dytë e mëngjesit nr.2 - bëni vetë qumësht bajame Tash e tutje nuk keni më nevojë të blini qumësht bajame, sepse mund ta përgatisni vetë në vetëm 5 minuta. Gjithçka që ju nevojitet janë bajame, hurma, ujë, kripë dhe 1 napë. Shko tek receta Dreka e dietës së reumatizmit Hani sallatën tuaj. Këto preferohet të përbëhen nga zarzavate me gjethe, p.sh. B. Marule, radikio, bukë sheqeri, endive, marule e qengjit, çikore etj., gjithashtu nga bimët e egra (luleradhiqe, përdhes, qiqra, xeheror, purslan etj.) dhe perime lakër (lakër e kuqe, lakër e bardhë etj.) . E kalitur me shumë barishte. Sallatat plotësohen me lakër të rritur vetë. Mund të përdoren gjithashtu perime me rrënjë ose zhardhok (p.sh. majdanoz, rrepkë, kohlrabi, selino, karota, etj.). Sallatat janë të rafinuara me një salcë të bërë nga lëng limoni ose uthull molle, vajra të cilësisë së lartë të shtypur në të ftohtë (kërpi, fara liri ose vaj ulliri), thekon algash (p.sh. "Sallata e detit" në dyqanet e ushqimit natyral) dhe deti, barishte ose kripe guri. Kujdes: "Sallatë" këtu nuk do të thotë sallata me oriz, makarona apo sallam! Nëse jeni ende të uritur, hani një hamburger ose ndonjë pjatë perimesh pas sallatës. Receta e drekës #1 - Sallatë brokoli me arra Brokoli duhet të hahet i papërpunuar sa herë që është e mundur. Kjo sallatë e tepërt me brokoli me arra është mënyra ideale për të bërë një pjatë të shëndetshme, të shpejtë dhe ka shije absolutisht të shijshme. Shko tek receta Receta e drekës #2 - Sallatë Pak Choi me Kërpudha Për këtë sallatë kemi kombinuar pak choi me kërpudha, lakër fasule mung, unaza djegëse dhe susam të thekur dhe i kemi siguruar një salcë të shijshme. Rezultati: Sallata ka shije të mrekullueshme të freskët, shumë pikante dhe jashtëzakonisht të shijshme! Shko tek receta Receta e drekës #3 - Burger Quinoa me krem rrikë Burgerët pikantë të quinoa-s vendosen në një krem të bërë vetë me rrikë dhe sipër me feta avokadoje. Ato janë pak pikante dhe kanë shije të mrekullueshme të freskëta. Shko tek receta Rostiçeri i dietës së reumatizmit Recetat e shijshme me përbërës të freskët janë ideale si rostiçeri mes vakteve. Recetat e mëposhtme përgatiten shpejt dhe transportohen lehtësisht. Shko tek kategoria e rostiçrive Darka e dietës së reumatizmit Një supë perimesh ose perime shumëngjyrëshe të ziera për pak kohë me një pjatë anësore pa gluten si p.sh. Për shembull, gështenja, meli, hikërror, quinoa ose patate. Shko tek rectetat e supave Shko tek recetat me perime Receta e darkës #1 - Skuqni perime me speca dhe kunguj të njomë Ju mund ta përgatisni këtë perime të skuqura pak pikante dhe shumë aromatike në vetëm 30 minuta. Gjithçka që ju nevojitet janë perime shumëngjyrëshe, patate dhe shumë pak erëza. Surprizoni të dashurit tuaj me këtë vakt të shëndetshëm, të lehtë dhe shumë të shijshëm. Tek receta Receta e darkës #2 - Supë me patate me perime Supa me perime alkaline i siguron organizmit materie të shumta ushqyese dhe jetike dhe nuk e rëndon në asnjë mënyrë organizmin, pasi tretet jashtëzakonisht lehtë. Tek receta Receta e darkës #3 - Makhani, një perime e skuqur me tempeh Për këtë tigan me perime kemi kombinuar patatet, lulelakrën dhe fasulet me zëvendësuesin e shijshëm të mishit tempeh dhe e kemi erëzuar shumë pikante. Kategorine plotë te recetave tona të shëndetshme e gjeni përmes linkut më poshtë: Recepte | Qendra e shendetit (qendra-e-shendetit.com) Burimet e artikullit: Eine Diät bei Rheuma wirkt entzündungshemmend (zentrum-der-gesundheit.de) - Zentrum der Gesundheit